The Monkey's Paw (2013)

"Don't play with faith boy. Nothing good will come."

Op het eerste gezicht verwachtte ik hier weinig van, maar het is me meegevallen moet ik zeggen.

Het verhaal stelt op zich niet veel voor en het draait voornamelijk alleen om Jake en Tony (gestoorde rol van Stephen Lang). Gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt door degelijk acteerwerk en een aardige spanningsopbouw. De manier waarop de personages toch nog voorzien worden van enig achtergrondverhaal is mooi meegenomen, hierdoor voel je je als kijker meer betrokken.

Het is wel meer thriller dan horror, want echt eng wordt het nergens en de kills zijn - zelfs in de Unrated versie - vrij tam te noemen. Desondanks is het te prijzen dat de film nergens uit de bocht vliegt door idiote acties, iets wat je vaak wel ziet in dit genre. Daarnaast lijkt er een soort donkere filter over de film te zitten, waardoor het geheel er - op een goede wijze - duisterder uitziet.

Al met al best oké om eens gezien te hebben, helaas wordt er net iets te weinig met het gegeven gedaan. Zo had ik bijvoorbeeld graag de talisman van eigenaar zien veranderen.

2,5 Sterren.

Simmons wordt beter.

Visueel in ieder geval een stuk interessanter dan Husk. Je ziet dat Simmons er best wat van proberen maken heeft. Het werkt niet altijd, toch zitten er best leuke shots in en ook het kleurwerk is aangenaam. Zorgt voor een aardig duister sfeertje.

Qua plot vond ik het wat minder. Het is niet de eerste keer dat ik de Monkey's Paw tegenkom (er is zelfs een SImpsons Halloween special aan gewijd) en deze film doet er verder niet zo heel veel mee. Je krijgt een andere setting met andere personages, maar verder is het verhaal bekend. Gelukkig dat Stephen Lang wel een perfecte bad guy is, hij houdt het allemaal een beetje levendig. De rest van de cast heeft soms moeite om wat van hun personages te maken.

Sfeertje zit verder goed, visueel ook best te pruimen, maar halverwege zit er toch een dip in de film. Aangezien het allemaal wel bekend is, is het vooral wachten op het einde. Echt veel goor of spanning is er ook niet om het allemaal op te leuken, toch is het geheel bovengemiddeld.

3.0*

“"The Monkey’s Paw"” is een tussendoortje en lijkt wel een verfilming van één of andere Stephen King kortverhaal. Bij nader onderzoek blijkt het afkomstig te zijn van W.W. Jacobs die dit kortverhaal geschreven heeft in 1902. Het verhaal is gebaseerd op de welgekende 3 wensen die iemand toegewezen krijgt. In deze film is het de poot van een dode aap die dit kan bewerkstelligen. Er zit echter een addertje onder het gras. De wensen worden wel uitgevoerd maar vragen wel een enorm zware prijs omdat er op één of andere manier wordt geknoeid met het lot.

De basis van het originele verhaal wordt in grote lijnen wel behouden in deze film. Alleen het einde heeft een andere wending. De uiteindelijke boodschap achter het hele verhaal zit in deze beschrijving van de poot. “"Er was een spreuk opgeschreven door een fakir. Hij was een zeer heilige man. Hij wilde laten zien dat het leven van de mensen afhangt van het lot, en diegenen die zich hiermee bemoeien zullen dit niet zonder verdriet doen.”" Eigenlijk is het een perfect verhaal met de juiste sfeer voor een aflevering van “"Tales from the crypt"” of “"Creepshow”". Ook van de “"The Monkey’s paw"” verschenen er comics en zelfs een radioprogramma. Het klinkt eigenlijk een beetje oubollig en voelt aan als een ouderwets spookverhaal om voor te lezen aan kinderen tijdens Halloween.

Ondanks dat ik er eigenlijk niet veel van verwachte, viel het toch redelijk mee. Je moet er dan wel de tot vervelens toe gebruikte banaliteiten, zoals een telefoon die juist op het verkeerde moment begint te rinkelen, bijnemen. Uiteindelijk is het een doodgewoon griezelverhaal met een beetje voodoo en een zombie gedeelte. Het gevoel en de sfeer uit “"Pet Sematary” " leunt er dicht bij aan, maar toch heeft deze film zijn eigen persoonlijkheid.

Het acteerwerk valt redelijk mee. Je hebt wel steeds het gevoel dat je naar een televisiefeuilleton kijkt. Ik vrees dat het dan ook niet veel vertoond is in de filmzalen. Blijkt het ook nog dat de hoofdrolspeler C.J. Thomason redelijk wat ervaring heeft in de wereld van de televisiefeuilletons. Over het algemeen speelde hij het wel overtuigend. Er zit echter geen logica in zijn handelingen. Jake heeft niet bepaald een rooskleurig leven. Zijn moeder ligt in het hospitaal en lijdt aan kanker. Zelf heeft hij een nietszeggende, waarschijnlijk slecht betaalde job met een klier van een baas, die dan ook nog eens getrouwd is met zijn ex-vriendin waar hij blijkbaar toch nog altijd gevoelens voor heeft. Een redelijk mens zou bij zijn eerste wens dan toch direct aan zijn moeder denken. Nee hoor. Het eerste wat hij zich wenst is eigenaar te worden van een blitse sportwagen die voor de pub geparkeerd staat. Je kan dan wel de argumenten aanhalen over zijn dronken toestand en zijn sceptische houding t.o.v. de zogenaamde wensen. Maar toch !

Stephen Lang kwam me bekend voor, maar ik kon ik hem toch niet direct plaatsen. Vergeleken met Jake is het een iets kleurrijkere figuur. In het begin vertolkt hij een doodgewone collega die blijkbaar wel goed kan omgaan met drank. De uiteindelijke verandering in een moordende zombie die al bloed kwijlend, alle obstakels uit de weg ruimt die in de weg staan naar de vervulling van zijn enigste wens, is redelijk geslaagd te noemen. We krijgen dus een soft-slasher zombiefilm voorgeschoteld waarbij de slachtingen niet al te goor in beeld worden gebracht. De origineelste was die met de persluchtmachine.


Een doorsnee griezelverhaal gegoten in een genietbare avondvullende film. Meer moet je er niet van verwachten. Eén ding blijft me toch altijd verbazen. Ben ik dan de enige die als eerste wens spontaan nog 1000 wensen erbij zou wensen ?

2,5 *

Ik wist dat deze film niet boven het gemiddelde uit zou steigen maar heb hem toch maar even op gezet.

De film is eigenlijk meer een thriller met wat horror elementen,de sfeer is wel oke te noemen en de acteer prestaties zijn zo slecht nog niet,maar verder blijft het allemaal wat vlak en standaard.

Op een gegeven moment is de film ook een beetje eentonig ....overigens is de film niet heel heel slecht er zijn veel slechtere in dit genre....

Voor mij net geen voldoende.

The Monkey's Paw

Een trage horror meer lekker thriller zet mijn vrijdag middag wel lekker in elkaar als een prima tussendoortje. Ik kreeg The Monkey's Paw aangesmeerd van een kameraadje van mij die hem zeer 'eng' vond en ik MOEST hem kijken, daar stond hij wel erg op. In verband met de horror challenge heb ik hem er maar gewoon eens ingegooid, verveeld heb ik niet. Voordat ik wist zat ik al een uur te turen naar de film maar, eng was hij zeker niet.

Leuk om Stephen Lang te zien in deze film. Dat is dan alvast er aan wennen voor mij dat hij in een Horror speelt, zo kan ik me klaar maken voor Don't Breathe (2016) wat volgens mij een heerlijk filmpje gaat worden. Heb ik al zin in en in deze film deed Stephen het niet verkeerd dus, daar zie ik in Don't Breathe (2016) nog niet veel fout mee gaan.

Het verhaal in The Monkey's Paw is vrij saai en rommelig. Toch brengt de film je er wel door wat meestal een goed teken is. Ondanks zijn simpele insteek vond ik het nog leuk om te volgen ook. Er is een apen pootje in de wereld wat wensen kan 'vervullen'. Jake Tilton,
Tony Cobb en Gillespie werken allemaal bij het zelfde bedrijf en om eerlijk te zeggen. Ze hebben gewoon een kloten baas. Op een dag word Gillespie ontslagen en ze gaan met z'n drieën even een pilsje drinken aan het water. Wanneer Jake het apen pootje van Gillespie ontdekt gaat hij er een wens mee doen. En als ik het goed hoorde, en daarna zag wenste hij een mooie auto. Samen met Tony ging Jake even toeren in de auto tot dat er een krokodil op de weg ligt, of alligator. Hoe je dat ding ook noemt. Bij een uitwijking knallen ze tegen de boom op en daarbij komt Tony te overlijden. Jake wenst dat Tony weer bij zinnen komt en dat komt hij, alleen met de verkeerde ziel. Er volgt een groot kat en muis spel maar ook een onderzoek waar dat apen pootje is want die had Jake weggegooid .

Ik moet zeggen dat de film niet echt veel horror bevat Tony verplet alleen het hoofd van de baas in de persmachine, krijgt een zaklamp in het oog en slaat Jake verrot, ook vermoord hij zichzelf en binnen deze scenes is het bloedgebruik toppie. Toch had ik iets meer horror gezien. Al helemaal om de prent 'psychiatrische' vriend.

Ik moet toegeven: voor tussendoor was hij goed. Toch is de film niet speciaal of spannend dus je kon rustig weg zakken want angst lag er niet op de loer. Redelijk vermaakt maar qua concept had het wel ietsjes beter gekund.

2.5*