The Curse of the Werewolf (1961)

Deze film was bijzonder mooi! Een absolute topper in het weerwolf genre, mede dankzij de mooie effecten voor die tijd en het acteerspel van Oliver Reed. Nu herinner ik me die weerwolf alleen niet zo harig als op de poster ****

Wat ik vooral erg goed vind aan deze geslaagde Hammer-productie is de heerlijk lange opbouw. De voorgeschiedenis wordt prachtig verbeeld en de sfeer van het Spaanse stadje komt goed tot leven. Eigenlijk is het begin een geweldig stukje film waarin handig van perspectief wordt gewisseld. Van bedelaar tot de ouders tot de jager; het levert allemaal een interessante kijk op het hele gebeuren. Het is dan ook heel erg jammer dat na het eerste uur de volledige aandacht opeens uit gaat naar de volwassen Oliver Reed. Zonder twijfel; Reed is geweldig, maar ik was juist gecharmeerd en gewend aan die originele kijk op de zaak die dan moet worden ingewisseld door het perspectief wat we al lang gewend zijn. Neemt niet weg dat het een zeer degelijke film is en dat hij wat mij betreft Lon Chaney's The Wolf Man overstijgt. The Curse of the Werewolf is een geslaagde Hammer Horror.

Originele opbouw.

Als kijker worden we verwend met een onderhoudende en originele opbouw naar een griezelfilm die uiteindelijk door Reed wordt afgemaakt. Hij doet dit met verve, maar zit opgesloten in een script dat meer nadacht over het voorspel dan over het orgasme.

Toch is dit na de ultieme weerwolf-klassieker met de zoon van de legendarische Chaney, een heel aardige film. Diegene die de echte sfeer van een overmatig behaarde lycanthrope zoekt, blijkt nog steeds beter af met een zwart-witte 'The Wolf Man'. Toch is dit een leuke tweede.

Goed.

De film heeft iets sprookjesachtig met Oliver Reed als de boze wolf. Het verhaal is ook opgebouwd als een verhaaltje met een heel verloop om te verklaren hoe Leon op het einde ten onder zal gaan aan de vloek die hij vanaf zijn geboorte met zich meedraagt. Geen slecht idee, want wat je merkt bij veel andere weerwolfverfilmingen is dat het nooit echt goed een geweldige film wordt. Het komt altijd wel op één of andere manier wat knullig over, meestal te wijten aan de make-up of special effects die op het moment van de film misschien wel hot zijn, maar later al snel verouderen.

Ik ben niet zo vertrouwd met de Hammer-films, maar als die even kitcherig zijn als deze, zal dat niet meteen mijn smaak zijn. Qua verhaal valt dit nog wel te smaken, maar de aankleding is me soms wat te theatraal. Zelfs naar mijn filmsmaak. Misschien dat de oudere zwart-wit Wolf Man me beter zal liggen.

WOW, wat een fantastische film! Er wordt een tragisch verhaal neergezet over hoe het kon gebeuren dat Leon Corledo, gespeeld door Oliver Reed, in een weerwolf kon veranderen. Dit verhaal zit zo slim in elkaar dat de film vanaf het begin spannend is. Het duurt redelijk lang voordat dan uiteindelijk de metamorfose in beeld wordt gebracht, zonder dat trouwens een gemis is.. Maar als Reed dan veranderd is dit zeer mooi gedaan. Alleen de speciale effects van de transformatie van de handen was sterk verouderd. Zodra je de hele weerwolf ziet is hij zelf best gruwelijk. Wederom een heerlijk geslaagde Hammer Horror.

Ik was al een tijdje benieuwt naar deze Weerwolf film van Hammer en toen vond ik een prachtige restauratie. De film verteld het verhaal over hoe de weerwolf Leon wordt geboren en hoe door woede zijn verandering wordt aangewakkerd.

Hammer geeft hier een geheel nieuwe invulling aan de mythe rond de Weerwolf. De wolf is namelijk de zoon van een verwilderde bedelaar en een vrouw die niet kan praten. Op zich leuk voor de verandering, maar geef mij maar liever het verhaal van de man die door een weerwolf gebeten wordt of nog beter een soort detective waar de hoofdpersoon er achter moet zien te komen wie de weerwolf is (Silver Bullet). Verder duurde het erg lang voor de film nou eens begon. Pas halverwege komt Oliver Reed opdagen. Hij levert een uitmuntend acteerwerk en beloofd hier al vroeg een groot acteur te zullen worden, met name de tragiek en de angst om zijn geliefde te verwonden beeld hij uitstekend uit. Helaas is het einde een beetje afgeraffeld en komt de wolf nauwelijks in actie.

De film is mooi geschoten en voor Hammer’s doen waren er veel opnames op locatie. De nachtschots waren erg sfeervol en de Weerwolf zag er goed uit. Prima muziek.

Al met al dus wat minder als verwacht, maar zeker geen slechte film uit de Hammer stal. Blijf ze toch leuk vinden die Hammer films. Met name de Dracula-film en The Hound of the Baskervilles vind ik nog steeds erg tof.

Dit is een van de weinige Hammer Horror films die ik nog niet gezien had.

Mijn schade kon ik nu via de uncut Blu-ray goedmaken.

Goed dat ik de gecensureerde eerdere versies niet gezien heb.

Uit de extra's die op de Blu-ray te vinden zijn blijkt dat Hammer flink te kampen had met de productie van de film, en vele tegenslagen moest overwinnen (vooral met de censuur) om hem in een aanvaarde versie in de bioscopen te krijgen.

De gerestaureerde release kan mij zeer bevallen, en hoort m.i. toch echt wel bij de betere Hammer films.

Toegegeven, de aanloop is lang, Reed komt pas na zo'n 45 minuten in beeld, en de weerwolf krijgen we nog later pas duidelijk te zien.

De Spaanse setting is echter bijzonder, en fraai in beeld gebracht.

Er werd een sfeervol Spaans dorpje gebouwd, dat eigenlijk bedoeld was om er twee films in op te nemen.

Die tweede (geen weerwolf verhaal ) kwam er echter nooit.

Ik denk dat ik niet teveel zeg wanneer ik Oliver Reed als de beste weerwolf vertolker ooit bestempel.

De man, hier overigens in zijn eerste hoofdrol, speelt de sterren van de Hammer hemel.

Bovendien heeft hij van nature al iets van een wolf qua uiterlijk.

(De make-up afdeling heeft hier ook uitstekend werk geleverd)

De enige andere weerwolf vertolker die dat van nature ook heeft is de Spaanse acteur Paul Naschy.

Dat was altijd mijn favoriet, maar moet die plek nu delen met Reed.

Anders dan de vele publiciteitsfoto's en posters van de film doen vermoeden is de prachtige Yvonne Romain in de de film niet samen met Reed te zien.

Dat vind ik wel een minpunt eerlijk gezegd.

Reed's "love-interest" is de heel wat fletser overkomende Catherine Feller (ondanks haar achternaam)

Ik vind haar ook een beetje een raar "poppen"-koppie hebben.

In de interviews, die als extra op de Blu-ray staan, komen ook beide actrices aan het woord.

Romain zag er zelfs op latere leeftijd nog steeds zeer aantrekkelijk uit.

Ik zal niet zeggen dat dit de beste weerwolf film ooit is, maar iedere liefhebber van het genre moet hem echt wel gezien hebben, alleen al vanwege Reed en Romain.

De muziek is eveneens zeer goed gekozen.

Al met al goed voor 4* wat mij betreft.

Knap opgebouwd verhaal waarbij het weerwolvenverhaal meer drama dan horror bevat. Maar de wijze van vertelling is wel erg sterk. Je zou de film in 3 fases kunnen samenvatten. Het verhaal begint met een bedelaar vertolkt door Richard Wordsworth. In de tweede fase komt de mooie Yvonne Romain als dienstmeid in de kijker en in de laatste fase doet Oliver Reed pas zijn intrede. De rol is op zijn lijf geschreven. Hij komt zeer overtuigend over als het beest die je wel niet te veel ziet. Maar de make-up is prima. Helaas kampt de laatste fase met een probleem door de afwezigheid van Yvonne Romain. Nochtans zie je haar met Reed samen op filmposters of foto's. Was dat in die tijd een vorm van publiciteitscampagne?
Toch wel een domper want Catherine Feller , de geliefde van Reed, kan totaal niet wedijveren met Romain qua looks en performance. 7/10

Spanje in de 18de eeuw. Een bedelaar komt aan in een stad waar de markies een wrede heerser is. Hij wordt vernederd tijdens het huwelijksfeest van deze laatste, gevangen gezet en vele jaren in de kerker opgesloten. Het enige menselijk contact dat hij heeft, is met de gevangenisbewaker en diens mooie, maar doofstomme dochter. De dochter, die uiteindelijk avances krijgt van de markies en daar niet op ingaat, belandt in de cel van de bedelaar. Het meisje wordt verkracht, weet daarop te vluchten en komt terecht bij Don Alfredo Corledo, een vriendelijke edelman, en diens huishoudster, Teresa. Ten gevolge van de traumatische gebeurtenis in de kerker wordt Leon geboren op Kerstdag, wat volgens de lokale legende een slecht voorteken is. Leon wordt geadopteerd door de lieve mensen die voor zijn moeder hebben gezorgd. De moeder sterft bij de geboorte van haar kind. Wanneer Leon opgroeit, begint hij vreemde symptomen te vertonen die worden toegeschreven aan de weerwolfvloek. Hij wordt geplaagd door nachtmerries en een onverklaarbare dorst naar bloed. Zijn adoptievader en een priester proberen hem te helpen en de vloek lijkt te verminderen omdat hij liefdevolle mensen om hem heen heeft. Als jonge man verhuist Leon naar een nabijgelegen stad en vindt werk in een wijnmakerij, waar hij verliefd wordt op de mooie Cristina. Zijn gevoelens voor haar helpen hem zijn weerwolfneigingen te onderdrukken, maar wanneer hij in de buitenwereld met kwaad wordt geconfronteerd verandert hij tijdens de avonden van volle maan in een weerwolf en slaat hij aan het moorden.

"Curse of the Werewolf" is een absoluut juweeltje binnen het griezelgenre. Deze film, uitgebracht in 1961, toont op magistrale wijze de regiekwaliteiten van Fisher en de unieke artistieke visie van Hammer Film Productions. Vanaf de eerste scène weet de film een angstaanjagende sfeer neer te zetten die de kijker bij de keel grijpt en niet meer loslaat.

Oliver Reed schittert in de rol van Leon Corledo, een tragisch personage dat gevangen zit in de vloek van het weerwolf zijn. Reeds vertolking is zowel intens als diep menselijk, en hij weet de pijn en het innerlijke conflict van zijn personage op een aangrijpende manier over te brengen. Zijn transformatie in de weerwolf is zowel fysiek als emotioneel indrukwekkend, en draagt bij aan de tijdloze aantrekkingskracht van de film.

De cinematografie van Arthur Grant is adembenemend, met prachtige beelden die zowel de gotische als de grimmige sfeer van het verhaal versterken. Ook de make-up en speciale effecten zijn, zeker voor die tijd, bijzonder geslaagd en dragen bij aan de geloofwaardigheid en de gruwel van de weerwolftransformaties.

De muziek is op momenten angstaanjagend en op andere momenten melancholisch, wat bijdraagt aan de emotionele diepte en complexiteit van het verhaal.

"Curse of the Werewolf" is niet slechts een horrorfilm; het is een tragisch romantisch verhaal over menselijkheid, verlossing en het gevecht tegen innerlijke demonen. Terence Fisher heeft met deze film een tijdloze klassieker gecreëerd die liefhebbers van ouderwetse horror zal blijven bekoren. Het blijft voor altijd mijn favoriete weerwolffilm.

Best een fijne Hammer waar ik helemaal werd ingezogen. Het begint erg leuk met de zwerver en zijn ontvangst op het kasteel. Het voelde wat sprookjesachtig aan met een erg aangenaam en aangezwengeld plot. Het decor is tevens mooi verzorgd.

Beetje jammer dat je het beest niet zo veel ziet. Voor een horrorprent misschien net te weinig, maar als drama/romance is dit een meer dan prima film. Prima Reed ook hier gezien. Geslaagde klassieker!

Dit is klassieke Hammer. Mooi productiedesign en decors die zich deze keer situeren in Spanje in de 18e eeuw. Oorspronkelijk was dit design ook bedoeld voor een andere feature maar die werd niet gerealiseerd. Het narratief is gesplitst in 2 delen. Het start met een uitgebreide voorgeschiedenis van het jongetje dat zal opgroeien tot weerwolf. Dat neemt behoorlijk wat tijd in beslag waardoor er minder tijd rest voor het meer actie- en horrorgerichte tweede deel. Als kijker blijf je dus enige tijd op je honger. De enkele weerwolfgerichte scenes zijn redelijk maar naar huidige normen zeer mak. Het blijft allemaal tot een minimum beperkt, hoewel het wel duidelijk is dat de weerwolf make-up zeer geslaagd is.

Naar traditie werd ook deze film getrimd door de censuurcommissie waarbij naar verluidt 5 m geknipt werd. Dat is het moeilijke bij de beoordeling van Hammers: de wetenschap dat de makers een andere versie voor ogen hadden die echter sneuvelde omwille van censuur.

Niettemin blijft er toch een vermakelijk drama met horrorelementen over.