Metallica through the Never (2013)

Tsja. Sterk gemengde gevoelens over deze film. De trailer 'belooft' een film met een verhaal, ondersteund met live beelden. De werkelijkheid is andersom. Het zijn live beelden, met een verhaal er tussendoor. En daar gaat het mis. Schijnbaar wil Metallica een boodschap overbrengen, maar dat slaat door in een te arty surrealistisch gebeuren. Het onderbreekt de beelden van het concert soms hinderlijk.

Wat er overblijft: een concertregistratie. De beste concertregistratie ooit. Als je ook maar iets met rock in het algemeen, of Metallica in het bijzonder hebt: gaan. Niet aarzelen: gaan. IMAX geeft een schitterend, vol en hard geluid en de beelden in 3D zijn fantastisch. Unieke close ups van de band en wijdse shots van het publiek. En dat dan samen met een indrukwekkende liveshow. Dan moet je dus gewoon gaan.

Het was wel even wennen: naar Metallica, maar dan in een comfortabele bioscoopstoel, met popcorn in de hand en een 3D-bril op. Of de andere kant op: in de bioscoop zitten, waar iedereen om je heen zit te praten en er bovengemiddeld gelopen wordt.

Aanvankelijk wilde ik Through the Never een laag cijfer geven, vanwege het gekunstelde filmpje tussendoor. Maar de overweldigende concertregistratie wint het. 3,5 ster.

Metallica,

De groep waar ik voor het eerst in aanmerking mee kwam op Pukkelpop, editie 2008.

De energie - de songs - de sfeer, ik was er volledig voor gewonnen!

Meer én meer, begon ik hun cd's aan te schaffen en werd fan!

Het was een gezellige sfeer in de cinema-zaal. De zaal voor 60% gevuld met 'die hard' fans én de andere 40% die hun muziek wel kon smaken.

Na afloop van de film was ik vrij positief!

Wat was het een verademing om eens in de perfecte geluidskwaliteit, de songs van metallica té horen. Tijdens het openingsnummer (the ecstasy of gold) stonden de haren om mijn arm recht. Dit ging een geweldige ervaring worden. Ik heb zeer genoten van deze film! Metallica stond scherp, speelde een sterke selectie songs.. Al miste ik er wel een paar. En de film boeide eigenlijk 90min lang. Het verhaaltje rond de roadie, stoorde me eigenlijk totaal niet omdat de muziek er zogoed als verweven in zat. Het stelde natuurlijk weinig voor, maar het was een leuke toevoeging, om meer uit té kunnen blinken dan een gewone concertfilm (als was het dat wel- maar kom)

Metallica in top form : snel - special effects - fantastische camera-shots (al had ik hier schrik voor, dat ze fel in herh. gingen vallen - een resum hits - en een perfect afgemixt eindresultaat!

4*

Al vroeg ik me wel af, wat voor nut die 3D had? Je kon perfect zonder bril kijken. Misschien voor de diepgang die je krijgt als je met bril keek? I dont knew- ik heb genoten.

Met mijn 44 jaar oud en al 28 jaar Metallicafan ben ik toch telleurgesteld in deze "film"

Maar goed, ik moest hem natuurlijk toch zien in de IMAX Rotterdam als fan zijnde.

Ze hadden net zo goed één van hun vorige LIVE DVD films in de bioscoop kunnen draaien.

Het zogenaamde "verhaal" in de film gaat nergens over en slaat nergens op en heeft totaal geen toevoegende waarde voor het concert of de film.

3D film, nou ik heb niks 3d gezien in heel de film niet...

Metallica is een moneymaker geworden die op de automatische piloot staat qua concerten, elk concert bijna dezelfde setlist.

En dat voor een band die zoveel goed albums heeft gemaakt met veel goede nummers!!!

Dat ze geld willen verdienen prima, geef ze groot gelijk, maar een beetje meer variatie had leuk geweest.

Ze hadden bevoorbeeld deze show ook in hun tour kunnen gebruiken, had leuk geweest, nu alleen maar voor deze film, jammer....

In de film spelen ze weer op safe, laten we maar alleen wat oude muk spelen ipv nieuwer werk en misschien wel iets van het nieuw te komen album in 2014 had leuk geweest!!!

Had er meer van verwacht dus in de IMAX voor 14 euro, dacht moet dit zien anders krijg ik er ooit spijt van. Nou niet dus.....

Als je deze film op DVD of Blueray ooit heb zit je alle onzin door te spoelen...

Aangezien ik hierin wel geïnteresseerd was, en omdat ik medelijden met de band had vanwege alle uren promotie over de hele wereld , besloten we naar deze film te gaan. Toen wist ik nog niet dat de film geflopt was. Inmiddels had ik me, vanwege de reviews, al voorbereid op de focus van de film op met name het concert zelf.

Dat concert mocht er zeker wezen. Dankzij IMAX goed beeld en geluid. Ik ben dol op IMAX en wil nooit meer terug naar gewoon 3D. Overigens is het nou ook weer niet zo dat hij bol staat van effecten. Wel is er af en toe wat gedaan met diepte. Microfoonstandaards en props die de ‘juiste’ afstand hebben, het publiek met hun vorkjes die wat dichterbij staan. James die wat uitgediept is t.o.v. het podium. Dat soort zaken.

Dit is wel een goede tussenstap tussen een concert live bijwonen en een dvd kijken op de bank. Lekker om zo omringd te worden in deze geluidswal en met dit podium. Dat je dicht bij de band bent is wel iets te veel een USP gemaakt dan het daadwerkelijk is. Er worden zoveel bands met tig camera’s op een hele kleine afstand gefilmd.

Fijn publiek ook trouwens. Het is niet zo dat iedereen constant wild mee aan het doen is. Er staan ook mensen gewoon met hun armen over elkaar te luisteren. Er zijn veel leeftijden aanwezig, en mannen en vrouwen. Geen idee hoe ze voor dit publiek hebben gezorgd, of hoe ze dit verder voor de film hebben gedaan, maar het kwam lekker naturel over.

De opbouw van het concert vond ik ook wel slim gedaan. Ze begonnen van standaard steeds meer props op te bouwen, om vervolgens heel basic af te sluiten. Goed om de focus op muziek te houden, ondanks dat veel bands, en zijzelf dus ook, er een steeds grotere poppenkast van maken. Iedereen bleef ook zitten voor de fijne toegift in split screen. Dat klonk goed.

Het verhaal was simpel, en er werd bijna niet in gesproken. Maar dat stoorde me niet. Weer wat sterke beelden erin gezet. Wellicht wat overdreven omdat daar verder niet op door werd gegaan. DeHaan heeft zeker een goede uitstraling die past bij de band en de film.

De film is voorbij gevlogen en ik had nog wel wat meer nummers en verhaal willen zien. (Anderhalf uur spelen wordt steeds gewoner. )

Het kaartje mocht wel wat goedkoper. Al is het nog steeds niets op een concertkaart voor Metallica. Maar wel in verhouding tot andere IMAX films.

Op sommige momenten was ik even weg uit de bios en in het stadion.

Ruime 3,5*

Prachtige film 5*

Het verhaal gaat wel degelijk ergens over. Als je goed kijkt zie je dat het verhaal van de film de carriére van MetallicA volgt.
Op een gegeven moment word Trip brandend tegen de grond geslagen. Dit staat voor het moment dat MetallicA voor de opnames van St. Anger op hun gat lag. Het ongeluk van Trip beeld het ongeluk van Cliff Burton uit. Het vertwijfeld rond dwalen in stad beeld dan weer de periode Load en ReLoad uit. De tas is voor velen erg misterieus maar heeft een erg diepe betekenis. De tas in de film is de tas van Cliff Burton (de overleden bassist van MetallicA. In de tas zit de ziel van Cliff. Cliff is ook de gene die Orion heeft geschreven. De tas is dus nodig voor de band om dit nummer na de show in te kunnen zetten. Kortom er zit erg veel diepgang in deze film. Daarnaast is het concert erg spectaculair met hier en daar best verrassend gekozen nummer (The Memory Remains, Battery en Cyanide).

Hoewel ik na het uitbrengen van "The Black Album" (men ging toen op de commerciële tour) enigszins afgehaakt ben als fan van Metallica was dit wel een goede muzikale documentaire (in de vorm van een concert) over de geschiedenis (in de vorm van een verhaal) van Metallica en ook min of meer een eerbetoon aan Cliff Burton (zeker het laatste nummer).

Zo speelt Metallica hun bekendste nummers (gelukkig de meesten nummers van hun eerste 5 albums, want Metallica zal ook wel inzien dat de meeste albums daarna muzikaal weinig meer voorstellen en alleen gemaakt zijn voor het geld, met name de vreselijke albums "Load" en "ReLoad") tijdens een spectaculair (opening van het nummer "One" was artistiek geweldig) groots uitgepakt concert en tijdens de nummers wordt dan de geschiedenis van Metallica verteld in een flut verhaal.

Omdat ik aan Metallica geen cent meer wil uitgeven, heb ik uiteraard de film niet gezien in de bioscoop maar gewoon lekker gepindakaasd (de nummers buiten de eerste 4 albums heb ik lekker overgeslagen want die zijn mijn oren niet waardig).

P.S. ik vind het wel jammer dat men Jason Newsted niet een nummer heeft laten spelen (het was perfect geweest als men hem had gebracht tijdens het nummer "One") want dan was de geschiedenis compleet geweest. Omdat muzikaal genie Dave Mustaine al ontslagen was voordat het eerste album werd uitgebracht was hij uiteraard niet van toepassing.

Originele mengeling van concertfilm en apocalyptisch avontuur, al passen de twee elementen niet altijd even goed bij elkaar. Het concertgedeelte ziet er spectaculair uit en de band is goed op dreef, vooral in een wat mij betreft minder goede song als Cyanide. De meeste klassiekers die langskomen (en dat zijn er nogal wat) heb ik wel eens beter vertolkt zien en horen worden. De interactie met het publiek laat te wensen over; het publiek oogt sowieso wat futloos. Het nadeel van een te groot stadion waarschijnlijk. Het rommelige apocalyptische avontuur dat door het concert heen is gemonteerd is amper interessant, hoe symbolisch het ook mag zijn, maar het zorgt er in ieder geval wel voor dat je aandacht niet verslapt. Voor Metallica-fans uiteraard niet te missen, maar dit haalt het qua performance en energie natuurlijk niet bij de ultieme Metallica live-ervaring: Live Shit: Binge & Purge uit 1993.

Meer concertregistratie dan film...

En dat zegt het in het kort wel, het verhaal lijkt namelijk ietwat uit de lucht gegrepen te zijn en slaat werkelijk nergens op. Op basis van de trailer leek het er nog spectaculair uit te zien, maar dat is verre van waar. Het wordt trouwens ook nooit duidelijk wat de oorzaak van de rellen is.

Through the Never is klaarblijkelijk meer gericht op het concertgedeelte, hierbij komt met name het eerdere werk van Metallica aan bod. Om eerlijk te zijn ben ik niet zo een fan van de band, maar nummers als: Battery, Enter Sandman en One zijn goed te doen. De show die hier letterlijk omheen gebouwd wordt, is een waar spektakel te noemen. Helaas deed het merendeel van de nummers mij simpelweg niets.

Al met al zal het voor de echte Metallica fan wel leuk zijn, maar voor een casual fan - als ik - is dit een lange zit.

2,0 Sterren.

Het verhaal van deze film gaat idd helemaal nergens over en hadden ze er voor mij dan ook uit kunnen laten. Het voegde niets toe. De muziek, tja dat is een kwestie van smaak maar op de manier "HOE" dat ze het concert in Mexico gegeven hebben is toch wel een toppertje geweest met mooie acties en een fantastisch decor! 2,5 ster van mij

Zeer goede concert registratie van Metallica. Het verhaal tussen de live beelden door is maar vaag en heeft weinig tot geen toegevoegde waarde. Gelukkig is het niet storend. Het concert daarentegen is uitstekend. Een mooie setlist, prima geluid en leuke effecten tijdens het concert. De 3d effecten zijn aardig, zeker in combinatie met de laserlichten. Het enige minpunt is de speelduur, die had best een halfuur langer mogen zijn.

Ruime voldoende. 4.0

Metalen must.

De onlangs uitgebrachte 3D-Bluray 'Metallica: Through the Never' is een absolute must voor de liefhebbers. De vier mannen van Metallica vormen wellicht een van de meest succesvolle metalbands ooit. Het Deens-Amerikaanse huwelijk dat aan de oprichting voorafging heeft echter behoorlijk veel ellende gekend en eindigde bijna in een scheiding. De moegestreden leden kregen zelfs therapie. Heden ten dage speelt men als nimmer tevoren, vol van energie en muzikaliteit.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat deze film vooral een concert, zij het zeer strak uitgevoerd, herbergt. Het verhaaltje, wat als een rode draad door de nummers heen is gevlochten, lijkt kant nog wal te raken. Alhoewel. Volgens sommigen is het een symbolische vertelling die de geschiedenis van de band tracht weer te geven. De gemiddelde kijker zal deze diepere laag echter niet ontdekken of herkennen en blijft dan ook verward achter.

Dat laatste geheel terecht, want het vertellinkje rond een roadie die belandt in een met rellen bezaaide stad en vervolgens wordt opgejaagd, is enkel mooi weergegeven. Verder wordt er amper een emotie geraakt. Ook de derde dimensie is hier niet veel meer dan een gimmick. Een mooie, dat wel. Hoe anders is dat gesteld met de muziek. Deze trekt vrijwel alle overige gekkigheid recht, al wordt er zelfs op het podium uit de bocht gevlogen met soms overdreven special effects.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Moeilijk om dit te beoordelen.

Het verhaaltje met de roadie is vooral storend, vooral jammerlijke timing om tijdens de climax van One plots te veranderen van concert naar film.

Dane DeHaan heeft niet veel om handen maar doet het op zich niet slecht.

Het concert is audiovisueel overweldigend, erg goed gefilmd.

Op de setlist is niet veel aan te merken, vooral een best of maar het zijn goed gekozen nummers. Mijn favorieten ...And Justice For All en Battery passeren ook de revue. Wel opvallend dat Through The Never niet gespeeld wordt. Had liever die gehoord in plaats van Cyanide of For Whom The Bells Tolls. Ook opvallend dat ze kozen voor Hit The Lights als afsluiter en Seek & Destroy niet tonen, wat ik persoonlijk een goede keuze vind.

Ze hebben hun best gedaan om de show extra groot te maken. Lady Justice, de kruizen tijdens Master of Puppets, de stoel tijdens Ride The Lightning,... Qua uitvoering laten ze soms wat steekjes vallen maar het blijft natuurlijk een live optreden, ergens wel goed om te weten dat ze het geluid niet achteraf opgenomen te hebben om de foutjes eruit te halen.

Ook 1 van de weinige films waar ik de credits laat rollen, leuk om Orion te horen.

Achteraf blijf je over met gemengde gevoelens. Als film is het een mislukt experiment maar dankzij de uitstekende concertregistratie toch een voldoende.

3.0*

Aardige concertregistratie van Metallica. Tussen en door de nummers heen ontvouwt zich ook nog een verhaaltje over een roadie die voor een klusje wordt weggestuurd. Dit is op het begin nog wel leuk, maar voegt uiteindelijk weinig toe. Het concert zelf is wel de moeite waard en er is ook flink wat spektakel op het podium wat tevens door uitstekend camerawerk wordt vastgelegd. Voor Metallica-fans uiteraard een absolute must-see.

Heb je ooit een Metallica concert willen bijwonen. Dit is je kans.

Nimród Antal en zijn team weten precies hoe je een ervaring als deze aan het publiek moet brengen. Ik ben zelf niet een heel groot fan van Metallica, maar dat is dus verder geen probleem als je deze ervaring aan gaat. Een ervaring die erg bijzonder in beeld is gebracht. De film (verhaal van DeHaan) wordt perfect samengesmolten met het concert van Metallica. De muziek past perfect bij de beelden. De vertelling loopt daardoor erg soepel. De 3D is een echte toevoeging, al had daar zeker meer mee gedaan kunnen worden om je nog meer in het concert onder te dompelen. En nog een ding. De muziek is hard, erg hard en wordt zelfs nog harder naarmate de film vorderd. I like it

Ok.

Ik had weinig over de film gelezen, en misschien was dit 1 van de weinige gevallen waarin ik dat wel had moeten doen. Ik was wel op de hoogte dat het deels een concertregistratie was, maar het bleek een concertregistratie te zijn waarin het filmverhaaltje enkel een kwartier totaal in beslag neemt.

Metallica is een bekende band met een trouwe fanbase, maar ik heb wat minder met de muziek. Ik vind het leuk om te luisteren, maar ik hoef er geen concertregistratie van te zien, dat vind ik gewoon saai als ik het gevoel van er daadwerkelijk staan niet heb. Dan wordt een film voor mij snel minder interessant.

Gelukkig zijn de concerten van Metallica behoorlijk spectaculair en vol met bombarie. Dat maakt deze film iets kijkbaarder, was allang blij dat ik niet enkel de bandleden te zien kreeg die alleen maar gitaar spelen of op het drumstel rammen. Er was dus ook nog ruimte voor wat effecten en bombarie, en dat maakt de film wat vlotter.

Verhaal eromheen slaat misschien voor de algemene kijker nergens op, maar het blijkt een diepere laag te hebben. Eentje waarin ik dus niet geïnteresseerd ben. Ik keek het vooral voor DeHaan en het spektakel. Visueel ziet het er ook erg leuk uit, Antal weet wel raad met dit genre. Leuk in beeld gebracht, vol met actie en in volle overgave gedecoreerd.

De look van de film ziet er lekker HD uit en de regie biedt voldoende materiaal om je op z'n minst geboeid te houden. Ik heb echter bitter weinig met concertregistraties en vond er ondanks het grootse spektakel eigenlijk geen klap aan. De concertregistratie en het verhaal sluiten ook niet erg lekker aan, de verbintenis tussen de twee gaat vaak via een effectje op het podium dat een beetje overheen komt met wat er op dat moment gebeurd in het verhaal. Het zal uiteraard weer een diepere laag hebben, maar dat zal, opnieuw, niet snel worden ontdekt door de algemene kijker.

Het actiegebeuren tussendoor vond ik heerlijk, maar een concertregistratie vind ik gewoon niet zo interessant, omdat ik het achter een schermpje niet echt kan voelen. Dan sta ik er gewoon liever. Gelukkig duurt het niet te lang, maar toen er nog een liedje kwam tijdens de aftiteling had ik het wel gezien, en zette de film daarom weer af.

Tijdens een Metallica-optreden krijgt roadie Trip [Dane DeHaan] opdracht om iets op te halen. Buiten de concertarena belandt hij in een wereld waar anarchie heerst. Ondertussen speelt de band een selectie greatest hits waarbij opvalt dat ze (met uitzondering van ‘Fuel’ niets spelen van na ‘The Black Album’ uit 1991. De band is in goede vorm en de concertbeelden zijn een lust voor het oog, maar van een “verhaal” is geen sprake en de scènes met DeHaan worden vaak gebruikt voor een fade-out. Die flauwekul hadden ze net zo goed achterwege kunnen laten.