Blackfish (2013)

Blijft lastig te beoordelen, dit soort documentaires. Zonder medewerking van SeaWorld en met een enkel tegengeluid een ietwat eenzijdig relaas over orka's in gevangenschap, waar een open deur meermaals wordt ingetrapt. Van grote oceaan naar klein bassin naar grote problemen. Iedereen kan het bedenken.

Cowperthwaite komt uiteindelijk ook niet veel verder dan die aanname, al heeft ze met de leeftijden, de vin en bepaald gedrag een aantal argumenten waar je een nare smaak van in de mond kunt krijgen. Als het daar niet mee lukt, dan is er nog de manier waarop ze gevangen zijn genomen en worden gescheiden.

Ander opvallend segment is een van de trainers die een aantal keren kopje onder wordt getrokken door een orka. De kalmte van de man, maar ook die van het dier. Bijna berekenend, zeker beangstigend. Toch blijft het allemaal een beetje steken in giswerk en onwetendheid. Dat fokprogramma bijvoorbeeld.

Wel een redelijk vlotte docu, waar vrij rap geschakeld wordt tussen diverse interviews, archiefbeelden en dergelijke, al krijgt het het wel een repeterend karakter wanneer Loro Parque nog eens aan bod komt. Ik had ook wel zonder het emo-sausje gekund dat in het slot wordt gebruikt. Interessant met gebreken.

Inmiddels toch al zeker een stuk of tien vijftien keer in diverse Seaworld parken geweest en me er altijd prima vermaakt. Het vreemde met mij is dat, als ik op vakantie ben ik minder kritisch ben en het voor mij goed is dat deze docu is gemaakt. Ik heb mij altijd afgevraagd hoe het voor die beesten is om vooral de avond shows te doen. Wat me de laatste jaren opviel is dat er geen trainers meer het water in gaan. Deze docu heeft op een aantal vragen van mij antwoord gegeven. Dat Seaworld niet aan deze docu mee werkt dat begrijpt een klein kind nog wel maar door de interviews met de ex trainers krijg je wel een beeld hoe ze er in staan. Het gaat hier om een miljarden business. Vorig jaar zijn ze de beurs opgegaan en hebben op de eerste dag $700 miljoen opgehaald. De waarde wordt geschat op $2,5 miljard. Tja dan staan de belangen van de diertjes niet op de eerste plaats. De docu is een typisch Amerikaans geschoten docu, hij probeert op je gevoel in te spelen maar zeker door de interviews met de ex trainers en filmpjes van diverse ongelukken een goed beeld. Mij zien ze voorlopig niet meer in het park of er moeten zaken drastisch veranderen.

Als ik dit soort reportages zie of berichten lees denk ik eigenlijk alleen maar 1 ding: de mens is het meest onberekenbare, wreedste, gevaarlijkste dier dat er rondloopt.

Aangrijpende documentaire. De rillingen liepen meermaals over mijn rug. Ben een aantal jaar geleden, samen met mijn man, in Loro park geweest. Toen vond ik het prachtig. Na het zien van deze docu bekijk ik het toch helemaal anders. Een docu die je gezien moet hebben. Aanrader.

Free Tilly

Als dierenliefhebber kan ik erg geëmotioneerd raken van dit soort documentaires, zo ook bij deze. De film heeft een duidelijke boodschap en een waar ik het erg mee eens ben: Dit soort majestueuze dieren horen niet in een klein bassin trucjes te doen voor klappende mensen. Er wordt misschien op sommige momenten iets te direct op de emotie ingespeeld, maar dat is wat mij betreft makkelijk te vergeven en een kleine smet op een indrukwekkend portret van deze business, al mag het dan niet compleet evenwichtig zijn. Wat ik begreep wilde SeaWorld niet meewerken of reageren, op een enkele trainer na. Niet echt een verrassing. Hoe dan ook, er wordt erg overtuigend duidelijk gemaakt dat de dood van trainer Dawn Brancheau geen geïsoleerd incident was. Wat het dan wel was en in welke mate, dient de kijker zelf in te vullen. Ik maak me helaas geen illusies.

Mooie muziek van Jeff Beal en een goede balans tussen talking heads en archiefmateriaal. 8/10

Dit dus

Mee eens!

Aangrijpende en goede docu!

Echt een zeer goede realistische documentaire, natuurlijk worden die zwaardwalvissen agressief, ze zwemmen daar in een kleine vissenkom, schandalig, en als trainer en bezoeker, ben je even schuldig als de directeur van Seaworld !

Filmfan jij bent echt geen haar beter dan die mannen die op orca's joegen, als jij 15 keer naar die dierenbeulen gaat, schaam je diep, en kruip onder een grote steen !

Wat was de laatste zin van filmfan's post?

Vrij sobere documentaire over het gebeuren in SeaWorld, een welhaast misdadige organisatie zoals blijkt. Het ligt in het verlengde van The Cove (2009) alleen is Blackfish wat minder heftig. De opbouw van de docu is goed en er zit voldoende vaart in.

Goede documentaire over een verhaal dat verteld moest worden. Ongelooflijk dat dit allemaal nog mogelijk is, maar een serie advocaten kan veel voor elkaar krijgen. Grootste punt van kritiek is voor mij de afwezigheid van gedragsbiologen. Er wordt hier en daar wel wat geschuurd aan het gedrag van de dieren, maar een goede gedragsbioloog kan veel meer verklaren en zou argumenten van beide kanten onder de loep moeten nemen.

Bij vlagen een indrukwekkende documentaire deze 'Blackfish'. Prachtige beesten, die Orka's. Meest indrukwekkende moment is toch wanneer een Orka keer op keer z'n trainer naar de bodem trekt. Die scene vergeet ik niet snel meer. Verschrikkelijk. Ik begrijp dat 'The Cove' nog veel heftiger moet zijn, dus dat wordt de volgende. Qua regie valt er genoeg op deze prent aan te merken. Het is vooral het verhaaltje, de Orka's en wat losstaande scenes die dit een boeiende documentaire maken. Dikke voldoende.

Vergelijkbaar wat mij betreft, of hij heftiger is weet ik niet zeker, hangt ervan af denk ik. Vond ze allebei sowieso erg sterk. Als docu is hij wel anders opgezet dan The Cove. Benieuwd wat je van die vindt!

ik moest de Fisherman's Friend 1 of 2 keer tevoorschijn halen, ja.

Haha.

Een eye opener. Deze mag je niet missen

Docus met "een doel".

Ik las vandaag geloof ik nog dat Seaworld 80% van z'n omzet is kwijtgeraakt, dus of ik dit nu goed vind of niet, de docu is in ieder geval geslaagd in z'n opzet. En toegegeven, ondanks heel wat bedenkingen kan je maar moeilijk goedpraten hoe er in het algemeen met deze dieren omgegaan wordt. Van de te kleine hokken tot de originele vangst, dat er fouten zijn gebeurd mag wel duidelijk zijn.

Dat Seaworld niet aan de docu wilde meewerken is wel erg jammer. Hoe, wat, waar of waarom wordt echter niet verder geduid. Je krijgt niet meer dan een tekstje op het einde, toch ook iets waar je je als kritische kijker vragen bij mag stellen vind ik.

Dat er verder weer een paar van die wollige figuren inzitten helpt ook niet bepaald. Een naam met een kopje "expert" onder overtuigt mij niet meteen van iemand's inzicht en kennis. Al helemaal niet als die persoon met één van z'n eerste quotes het kritisch denken van de wetenschap naast zich neerlegt. "Oh, tuurlijk spreken ze een taal, maar ach, haha, die gekke wetenschappers met hun kritische houding, die doen ook maar lastig om lastig te doen". Hou zo'n mensen gewoon uit een docu. Als er dan later door diezelfde even terloops gemeld wordt dat er nooit een dodelijke aanvaring in het wild is geweest met de dieren, dan laat ik dat gewoon passeren, want zo'n man's geloofwaardigheid is gewoon weg.

Hoewel de boodschap van meet af aan al duidelijk is, wordt het er niet echt compleet ingeramd. Toch wordt er duidelijk op de emoties gespeeld en loopt het allemaal iets te vlot, is het ook allemaal iets te duidelijk achteraf. Een euvel waar teveel soortgelijke docus aan lijden. Ook het laatste half uur is té repetitief. 1, 2, 3 trainers dood, maar veel extra informatie krijg je niet meer.

Ik mis overtuigingskracht in deze Blackfish, maar ik verwacht duidelijk teveel van docus als deze, want de massa wordt er wel mee bereikt. Dus als middel is het blijkbaar perfect, maar of je daar dan zo blij mee moet zijn? Het doel heiligt de middelen is ook alleen maar mooi als je rotsvast in het doel gelooft.

1.5*

Berichten verplaatst naar Overigen > Algemeen > Gezond Leven

Erg goede documentaire.

Laat duidelijk zien dat we de dieren alleen voor vermaak opsluiten in bassins die veel en veel te klein zijn.

Dieren horen in de vrije natuur, dat is nu wel weer gebleken.

Een geslaagde documentaire om te laten zien dat het ook anders kan en moet.

Het is helaas wel een ver-amerikaanst concept om op deze wijze de dramatiek sterk naar voren te brengen.

Dat had wat mij betreft beter op feiten gebasseerd kunnen worden.

Maar veel in Amerika wordt verdraaid om zelf maar niet aansprakelijk gesteld te kunnen worden.

Geluukig zijn daar nog altijd de beelden die het kunnen bevestigen dat er wel degelijk een ander verhaal achter zit.

wat zijn het een mooie dieren!
Indrukwekkende docu met mooie beelden.
Verder is het natuurlijk niet anders dan met dierenparken of het Dolfinarium.

Meest aangrijpende voor mij was toen ze de jongen weghaalde bij de groep en de gehele groep Orka's op een rij zaten te wachten.

Mijn standpunt is al jaren duidelijk, maar nu het weer in het nieuws is vanwege het stoppen van de shows in ( helaas alleen in) San Diego. ik hoop dat Florida en overige er ook mee (moeten) gaan stoppen.

wat zijn dit een geweldige mooie dieren.

Ooit gezien toen het dolfinarium Harderwijk in de jaren 80 ook een orka had, en sindsdien toch altijd bewonderd, vooral toen ik ze ook in het wild heb gezien.

Sindsdien ook nooit meer naar een dolfinarium geweest, en een aantal petities ondertekend.

De docu bevat enorm zielige beelden ( hoe ze gevangen werden) en ook de frustraties in het bassin die deze dieren hebben die normaal enorme afstanden per dag afleggen.

Verhaal heeft 2 kanten, want je wil deze dieren toch ook graag wel zien.

Maar voor vermaak voor de mens zijn deze beesten er ieder geval helemaal niet.

Must see, denk dat veel mensen niet weten over het wel en wee er allemaal omheen.

Wat moet ik hier nu van zeggen? Toch allemaal al bekend? Domme naïeve Amerikanen. Die beesten horen vrij te zijn. Ik vond de docu niet supersterk.

Die trainers doen net of ze van niks wisten. Tikkeltje naief, bijna ongeloofwaardig.

"Amerikanen" heeft volgens mij er niets mee te maken. Het is de gehele mensheid. Geen groter beest op deze aardkloot dan de mens.

Ik heb ademloos naar deze documentaire zitten kijken. Op een verbluffende wijze wordt weer eens duidelijk blootgelegd hoe enorm dom de mensheid is en hoe we op geld belust zijn. Vreselijk om te zien hoe de baby's van hun moeder worden gescheiden puur en alleen om de mensheid te vermaken. Ik zweer bij deze dat ik echt nooit meer in zo'n soort attractie te vinden zal zijn. Ik vind het persoonlijk al moeilijk om door een dierentuin te lopen, want ik denk steeds: "Zo horen jullie niet te leven. Het hoort gewoon niet zo.". Het enige wat me hierin troost is dat de natuur altijd op 1 of andere manier terug vecht. Geloof me: moeder Natuur gaat altijd winnen. Gekeken vanaf Blu Ray.

4,5 *

Dit soort activistische docu's zijn volledig afhankelijk van het onderwerp, stijl en vakmanschap komen op de tweede plaats. Maar het onderwerp (discutabele praktijken van Seaworld en soortgelijke bedrijven) is sympathiek. Het onrecht dat mensen dieren aandoen is natuurlijk niets nieuws, maar het is extra pijnlijk als het om zulke bijzondere en intelligente dieren gaat.

Dat de makers aan de goede kant staan maakt het echter nog geen goede documentaire. Het ontbreken van weerwoord is volgens de makers aan Seaworld te wijten, maar opvallend genoeg geeft Seaworld wel weerwoord op deze site: https://seaworldcares.com/the-facts/truth-about-blackfish/#1

Waarschijnlijk deden ze dat pas nadat duidelijk werd hoe groot de impact was van de documentaire op de bezoekersaantallen, en niet dat ik nou alles geloof wat zij hier claimen (en ook al zouden sommige punten in de documentaire niet kloppen, nog steeds geloof ik dat orca's niet in gevangenschap thuishoren) maar Blackfish geeft wel degelijk een eenzijdig beeld. En een ander geluid was welkom geweest.

Het wat sentimentele gedoe met de ex-werknemers vond ik niet heel sterk. Een documentaire over dierenleed zou ook zonder die emotie moeten kunnen staan. Nu wordt er in documentaires altijd gemanipuleerd, maar het had wel iets minder gemogen. Bovendien wassen de trainers wel heel erg hun handen in onschuld: "We wisten het niet, we waren jong, naief", ik geloof best dat ze wroeging hebben maar ze mogen ook wel iets meer verantwoordelijkheid op zich nemen. Naiviteit of jeugd zijn niet per sé een excuus om deel uit te maken van een organisatie die dieren slecht behandelt.

Maar nou lijkt het alsof ik heel negatief ben- ik vond het vanwege het onderwerp toch wel heel boeiend, en het toont maar weer eens aan dat dit soort eye-openers wel degelijk nodig zijn om wantoestanden te stoppen. In die opzet zijn de makers dus geslaagd, en dat is waarschijnlijk ook het voornaamste doel geweest.

Verdorie, een belangrijk verhaal dat onder de huid kruipt. Het blijft kleven, spoken, echoën, minstens een paar dagen. Wat echter niet wegneemt dat de insteek eenzijdig is en de getuigenissen op een irritante manier Amerikaans aandoen: sentimenteel en immatuur - het onderwerp wordt kortom te weinig wetenschappelijk benaderd om een gigantische impact te hebben.

Al bij al wel aangrijpend, maar niet zo verpletterend als pakweg...een orka?

2,5*

(PS: Free Tilly! - over en uit.)