Life of a King (2013)

“Life of a King” is schijnbaar het waargebeurde verhaal van de ex-gedetineerde Eugene Brown, die een schaakclub opricht in de achterbuurten van Washington, om tieners op het rechte pad te houden en de filosofische betekenis van een spel schaken over te brengen. “Schijnbaar” zeg ik dan want ik lees op het internet dat de echte Eugene Brown alleen schaaklessen gaf op een basisschool en zeker niet op een hoge school in de achterbuurten. Hij zou naar het schijnt ook te bang zijn om zich in te laten met tieners die de hele tijd rondscheuren in snelle wagens, met revolvers zwaaien en drugs verhandelen. De film zou dus 95% fictie zijn. Het idee om een schaakclub op te richten voor kansarme kinderen kwam van ene zekere Sergeant Michael Brown (geen familie overigens) die diende bij de brandweer van Washington D.C.

Of het nu een lichtjes gewijzigde versie is van de echte feiten, doet eigenlijk niks ter zake. Ik vond het een aangrijpende en boeiende film over kansarme jongeren die de realiteit dagelijks ontvluchten en het nut van een degelijke opleiding niet meer inzien. Ze vluchten weg in de criminele wereld en keren zich tegen de maatschappelijke waarden. “Life of a King” hoort thuis in een rijtje van films die in de loop der jaren zijn verschenen en de inhoud is tweeledig. Aan de ene kant hebben we de rebellerende jeugd die elke vorm van gezag afwijst behalve die van een lokale misdadiger. Aan de andere kant hebben we weer een of andere barmhartige Samaritaan die gelooft dat deze jongeren wel een toekomst hebben en dan probeert ze te helpen. Het onderwerp is niks nieuws en er zijn een hele reeks films gemaakt met een gelijkaardig thema. Van "Boystown" en "Blackboard Jungle" , tot "Class of 1984" en "Dangerous Minds". In al deze films treedt een figuur naar voren die de wilskracht en het geduld heeft om een ontspoorde jeugd terug op het juiste spoor te brengen. Het grootste cliché in al deze films is dat iedereen pas tot inkeer komt, op het moment dat er zich een tragisch ongeval voordoet.

Cuba Gooding Jr. speelt hier een schitterende rol in. Ik ben niet zo’n grote fan van hem, maar ik vond dit toch een prachtprestatie. Hij heeft dan ook zo’n sombere, trieste blik die perfect bij deze rol past. Een man die gebroken is na een hele lange opsluiting en die tot het besef is gekomen dat hij, juist zoals in een schaakspel, een pion was die nodig is om de belangrijkste persoon te beschermen en alleen dient om opgeofferd te worden. Deze boodschap probeert hij dus ook over te brengen bij de jongeren, waar hij bij toeval als opzichter terecht komt, nadat ze de aangestelde verantwoordelijke weggepest hadden. Clifton (Carlton Byrd) is de leidersfiguur van de jongeren die voor een lokale drugsbaron dealt en ook cliënteel in de klas heeft. Het is ook de enigste die totaal niet meegaat in het plan van Eugene maar wel direct doorheeft dat deze laatste niet snel te intimideren is. Tahime (Malcolm Mays) is de meer timide jongen met familiale problemen en die Clifton tot op het einde blindelings volgt. Peanut (Kevin Hendricks) is de softie van de klas en krijgt de rol als slachtoffer aangereikt.

De boodschap die Eugene wil duidelijk maken is dat het leven zoals een schaakspel is. En als je dit eenmaal begrijpt en toepast op het dagelijkse leven, openen er zich mogelijkheden om te ontsnappen aan de negatieve spiraal. Bij momenten vond ik het heel ontroerend. Maar je kan er niet langs kijken dat het eigenlijk maar een doorsnee film is met de gebruikelijke clichés en te voorspellen situaties. Uiteindelijk beland deze film op één of andere TV-zender waar meer van die moraliserende met levensverhalen doorspekte films worden getoond. Prachtvertolkingen in een gekende omkadering.

3*

Mooie film waarin de mens keuzes heeft. En met de kracht in de mens andere bereiken.

En dat je nooit alleen staat in het leven.

Cuba Gooding Jr. speelde zijn rol overtuigend.

Ik ging er van uit dat het om een goedkope B-film zou gaan en dat ik het na 10 minuten zat zou wezen. Dus niet. Echt een prachtige film die pakt en een fantastische rol voor Cuba. Zeer zeker een aanrader.

Hoewel dit verhaal gebaseerd is op het waargebeurde relaas van Eugene Brown, hier gespeeld door Cuba Gooding Jr., bevat het alle clichés en inmiddels als politiek incorrect bestempelde stereotypes. Brown is een ex-veroordeelde die probeert het beste te maken van zijn baan als conciërge op een middelbare school. Wanneer het schoolhoofd hem uit wanhoop vraagt om tijdelijk op een onrustige groep nablijvers te letten, blijkt hij de groep aardig te kunnen beheersen. Daarom besluit de school zijn hulp vaker in te roepen. Eugene besluit zijn leerlingen, die bestaan uit zwarte jongeren zonder toekomstaspiraties, te leren schaken. We hebben de crimineel, de stoere jongen die veel intelligenter blijkt te zijn dan hij zich voordoet en de sympathieke, sullige jongen met wie het niet al te best afloopt. Het is nauwelijks serieus te nemen, al doet Gooding Jr. zijn best om het clichématige scenario te ontstijgen.