menu

Bar Bahar (2016)

Alternatieve titels: In Between | Lo Po, Lo Sham | Bar Bahr

mijn stem
3,42 (39)
39 stemmen

Israël
Drama
96 minuten

geregisseerd door Maysaloun Hamoud
met Mouna Hawa, Sana Jammelieh en Shaden Kanboura

Drie Palestijnse vrouwen wonen in een appartement in Tel Aviv. Ze proberen een balans te vinden tussen de traditionele en moderne cultuur. Laila is advocaat. Ze rookt, neemt drugs en ze heeft een vriendje. Salma is een christelijke, communistische en lesbische dj die haar seksuele voorkeur vertelt aan haar familie. Als ze terugkeert naar haar geboortestad met haar minnares, leidt dit tot problemen. Nur is de laatste van de "Arabische Meisjesclub". Ze is verlegen en maagd, met een sterke islamitische traditie. Ze ontdekt dat haar verloofde toch niet de charmante prins is waar zij op hoopte.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=TqOBf0QhfHQ

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vanaf 4 januari 2018 in de bioscoop (MOOOV Film Distributie)

3,0
Ook openingsfilm op het MOOOV filmfestival 2017.

avatar van mjk87
3,5
Zo'n typische sfeerschets die mij wel smaakt. Fijn tempo, goed spel, sfeervolle locaties, lekkere soundtrack eronder. Ik krijg altijd zin in alcohol bij dit soort films. Maar ook erg binnen de lijntjes, met uiteraard drie personen met elk hun besognes (en uiteraard elke vorm wordt wel gepakt). Dat conflict tussen het moderne van de drie meisjes (toch wel alle drie) en conservatieve van haatdragende totaal niet-tolerante anderen is al op zich goed genoeg. Dan hoeft dat extra drama er niet bij en kwam op mij zo minder sterk over. Te geforceerd. Wel een mooie scène waar de twee 'losbandige hoeren' (of kech, hoe moeten we ze noemen?) het verkrachte hoofddoekmeisje onder de douche zetten, teder en vol liefde. 3,5*.

avatar van BBarbie
4,0
Intrigerende film over drie Arabische vrouwen in Israël, die vanwege hun afwijkende levensstijl in aanvaring komen met hun traditie georiënteerde omgeving. Het geschakeerde verhaal richt zich vooral op de onderlinge solidariteit, ongeacht de levenswijze. Een goed opgebouwde feministische film pur sang, met een stevig verhaal en sterke rollen van de protagonisten. Petje af voor regisseur Maysaloun Hamoud, die aan de film zowaar een fatwa overhield, een teken dat zij bij sommigen blijkbaar een gevoelige snaar heeft geraakt.

avatar van revadebe
4,0
Prettige film. De film is nergens echt heel verrassend, maar kijkt toch erg lekker weg dankzij goed acteerwerk, prima muziek, mooie locaties en goed gevangen momenten van saamhorigheid en tolerantie.

avatar van Biosguru
2,5
Stel je als gedachtenexperiment eens een Nederlandse remake voor met Ali B als Wissam, Katja Schuurman als Layla, Georgina Verbaan als Nour en Halina Reijn als Salma. Zelfde verhaal, maar speelt zich af in Nederland is het nog steeds een arthouse film?

3,5
geplaatst:
Het recht om zelf te kunnen kiezen en te beslissen over je eigen leven en er niet met de vinger te worden voor aangewezen, is het thema van deze film, die, zoals in vele andere films, de verschillen in tradities, cultuur... en vooral de ondergeschikte positie van de vrouw raak weergeeft en ook al is het verzet hiertegen sterk, gelukkige vooruitzichten blijven uit. (Zie de trieste eindscène)
Goede film, mist misschien wat diepere emotie, al had ik toch meermaals medelijden met de arme Noor.
Overtuigend acteerwerk.

avatar van Donkerwoud
3,5
Mooi en belangrijk debuut van de Palestijns-Hongaarse Maysaloun Hamoud, maar ik wil er wel een kritische kanttekening bij plaatsen. In deze Israëlisch-Palestijnse productie zoeken drie jonge vrouwen naar hun persoonlijke vrijheid tussenin ('in between') de westerse vrijheden van een wereldstad als Tel Aviv en het meer traditionele conservatisme van hun eigen Palestijnse achtergrond. De advocate Leila (Mouna Hawa) trekt doorkijkblousjes aan, speelt met de aandacht van de mannen in haar omgeving en stoot ze even schaamteloos weer af. De partygirl en DJ Salma (Sana Jammelieh) verbergt haar tatoeages en piercings voor de ontmoetingen met huwelijkspartners aan de familietafel, maar wijst ze keer op keer af omdat ze heimelijk eigenlijk meer van de damesliefde is. De studente Noor (Shaden Kanboura) heeft een traditioneel huwelijk in het vooruitzicht met een vrome moslimman, maar begint aan zijn intenties te twijfelen als ze steeds meer restricties opgelegd krijgt wanneer ze haar eigen pad volgt. Voor alle drie de vrouwen geldt dat ze niet kunnen ontsnappen aan de beklemming van hun traditionele achtergrond - hoe vrijgevochten of eigengereid ze ook zijn, ze zullen uiteindelijk moeten breken met iets.

'Bar Bahar' (2016) is een krachtig vrouwenportret met drie ijzersterke actrices in de hoofdrol. Het is subtiel en genuanceerd in hoe het de dynamiek van onderdrukking niet per se alleen naar voren laat komen in explosieve confrontaties, maar juist ook op de momenten dat ze zich veilig wanen en hun eigen beslissingen lijken te nemen. Als de anders zo stoere Laila een maaltijd kookt voor haar nieuwe vriendje en vreest dat hij haar zal afwijzen omdat ze tekortschiet in haar kookkunsten, of wanneer diezelfde jongeman haar erop wijst dat het echt klaar moet zijn met kettingroken als ze straks in aanraking komt met zijn familie. Of wanneer Noor in het trapgat staat met haar verloofde Wissam en hij iemand voorbij ziet komen met een plastic zak vol bierblikjes. Hij probeert vervolgens zijn toekomstige vrouw te overreden met Koran-citaten over de deugdelijkheid van een beschermde moslimvrouw die niet in aanraking komt met zondige verleidingen. De film is sterk wanneer het het de innerlijke strijd schetst van haar hoofdpersonages door die relatief onbeduidende momentjes waarop de impliciete machtsverschillen tussen geslachten aan de oppervlakte komen. Hoe bevredigend ook als Laila, Salma en Noor hun momentjes van verzet vinden als verzet tegen rigide zeden- en gedragsnormen.

En toch wringt er iets. 'Bar Bahar' (2016) is ogenschijnlijk apolitiek en neutraal, maar ergens houdt het de tegenstelling in stand van 'de Palestijnse gemeenschap' als repressief en dwarsboomt ontwikkelingen tegenover 'het westerse Tel Aviv' als promotor van individualiteit, vrouwenemancipatie en eigen keuze. Ik ben als 'westerse kijker' ook meteen op de hand van het vrouwenverzet en de roep om emancipatie van deze drie hoofdrolspeelsters. Maar zijn ze daarmee wel zo'n eerlijke representatie van de struggles waarmee Palestijns-Israëlische burgers mogelijk worstelen met hun eigen identiteit. Zou het beladen grensconflict echt zo weinig invloed hebben op hoe ze zich tot hun eigen Palestijnse achtergrond verhouden? En zijn er niet ook identiteitsproblemen omdát ze vanuit hun minderheidsachtergrond te maken krijgen met andere subtiele vormen van buitensluiting en racisme/discriminatie? Het kan best dat mijn beeld van Tel Aviv écht niet klopt met de werkelijkheid, maar ik ben enigszins sceptisch dat deze politieke, raciale en etnische breuklijnen hier volledig schitteren door afwezigheid. Al blijft het niettemin een krachtig beeld als die brandende sigaret onverzettelijk uit de roodgestifte lippen van Laila steekt.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:02 uur

geplaatst: vandaag om 20:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.