Winchester '73 (1950)

Degelijke western.

Ik irriteerde me wat aan de sulligheid van Stewart in deze film. Ik vind zijn karakter hier niet zo aansprekend als in andere films.

Ik mis bij deze film echt het breedbeeld formaat. Een western hoort gewoon breedbeeld te zijn, maar films hadden tot de mid-50-er jaren nog niet dat formaat.

Beetje degelijker dan ik gehoopt had. Wel wat aanzetten tot een mooie dramatische ondertoon, maar er gebeurt te weinig mee, het hangt me nog wat te veel aan de oppervlakte, terwijl er meer in lijkt te zitten. Zeker niet Stewarts beste rol.

Desondanks erg prettig wegkijkende, strak vertelde, goed geregisseerde western die zo om is.

3.5*

Een uitstekende western, die geen minuut weet te vervelen. Stewart laat weer eens goed acteerwerk zien, maar werd naar mijn mening toch van het scherm gespeeld door Duryea, die mij in Woman in the Window ook al aangenaam wist te verrassen. Verder een goed uitgewerkt plot (helaas met een ietwat teleurstellend slot), een prima sfeer en een leuke bijrol van John McIntire. Nergens briljant, maar wel erg vermakelijk.

3,5 sterren.

Heel erg mooi en apart ook wel geloof ik dat je die Winchester steeds van persoon ziet wisselen. Het geweer moet wel heel erg goed zijn, dat iedereen hem met zoveel bewondering bekijkt en graag hebben wil. Het zwart-wit irriteert niet en het verhaal is heel aardig. Leuk plotje ook wel. Landschappen zijn mooi, zoals in een western hoort.

Zeer vermakelijke western die mooi camerawerk bevat en spannend is. Goede rollen van James Stewart en Stephen McNally, en een prachtige ontknoping.

Ik begin ze toch steeds meer te waarderen, die klassieke westerns.

3*

Redelijke western, maar nergens speciaal.

James Stewart heb ik al eens beter gezien, welliswaar in latere films.

Het verhaal rond de Winchester is aardig onderhoudend en kent genoeg verwikkelingen. Het acteerwerk van de gehele cast is redelijk, behalve van Shelley Winters. Wanneer zij in beeld komt daalt meteen mijn interesse en hoop ik dat ze snel plaats maakt voor het vervolg van het Winchester-verhaal.

Dat is het enige nadeel in westerns; er moet altijd weer een vrouw in het verhaal gepast worden.

De gevechten en shoot-outs zien er goed uit en de laatste is ook de mooiste (zoals het hoort).

Een klassieker binnen het genre? Wat mij betreft niet.

3*

Erg vermakelijk western, die niet een erg hoog niveau haalt, maar waarin de tijd wel erg snel gaat. Wou deze film al erg lang, erg graag zien. Stiekem had ik toch wel op iets meer gehoopt, al was Winchester '73 zeker een leuk filmpje.

Stewart zie ik altijd graag spelen, zo ook hier waar hij een prima rol neerzet. Ook deed zijn partner Millard Mitchell het uitstekend. Shelley Winters was inderdaad de zwake schakel, erg irritante rol van haar. De film kent verder ook best een leuk verhaal, wat prima is uitgewerkt. Dat Dutch Henry Brown uiteindelijk Stewart´s bleek te zien, vond ik nou niet echt interresant. Ook de shoot-out op het einde tussen die twee was best wel zwak.

Maar goed, verder was dit gewoon een erg vermakelijke western, met mooie plaatjes en goeie acteerprestaties. Best voor herhaling vatbaar volgens mij.
3*

Toch wel de beste Amerikaanse western die ik tot nu toe zag. Wat een verschrikkelijke vaart zit er in deze film. Wat vrij uniek is voor deze tijd. We worden getrakteerd op een zeer leuk plot voor die tijd en een shitload aan rondvliegende kogels. Met een vlotte kast die erg constant presteert op een enkeling na.

Toen ik een lijstje bekende western regisseurs doorkeek viel mijn oog op Anthony Mann. En hierna vond ik Winchester '73 waar ik al veel over gehoord had. En heb genoten van mijn kennismaking met Mann. Volgens mij is gelijk wel een van zijn besten.

Cinematografisch ziet het er erg goed uit. Geweldige actiebeelden en omgeving!

Te ruw om echt een 5 of 4.5 te geven maar een zeer ruime 4 mag er ook zo wezen.

Heerlijke western dit met een fijne hoofdrolspeler.

Want laten we wel wezen. De echte hoofdrolspeler in deze film is natuurlijk geen acteur, maar een heus geweer, genaamd de Winchester ’73. Anthony Mann maakt er een fijne film omheen, dat moet gezegd worden. Er zit veel vaart in en het hele gebeuren rondom de Winchester is erg vermakelijk om te volgen.

James Stewart zet hier een degelijke rol neer maar vooral Stephen McNally vond ik erg overtuigen als de sluwe Dutch Henry Brown. Zijn karakteristieke kop is echt perfect geschikt voor een film als deze. Er gaat veel overtuiging en dreiging van zijn personage uit. De film boeit van begin tot einde en bevat veel actie. Op dat gebied is de film dan ook erg goed. Vooral de indianenaanval is erg spannend, zeer goed in beeld gebracht en bevat actie van de beste soort. Echt een prachtige scène als je het mij vraagt. Daarnaast is de cinematografie van de film ook erg goed. Mann maakt goed gebruik van de soms prachtige omgeving en brengt deze ook regelmatig op fraaie wijze in beeld.

Dit is pas mijn eerste film van Anthony Mann, maar ik moet zeggen dat dit wel naar meer smaakt. Een compacte western met veel actie en een leuk verhaal kan altijd mijn goedkeuring wegdragen en hier is dat niet anders. Winchester ’73 is een prima western, die van de Amerikaanse westerns zeker behoort tot de besten.

Dikke 4,0*

Bijzonder vlotte western met Jimmy Stewart, die maar weer eens bewijst een veelzijdig acteur te zijn. Ook de rol van een western-held beheerst hij prima. De film zelf zat ook leuk in elkaar met verschillende verhaallijnen die elkaar kruisen. Grote gemene deler is een geweer, dat iedereen wil hebben, en telkens in verschillende handen valt. Winchester '73 biedt verder mooie shots en tot slot natuurlijk de klassieke shoot-out, die ook prima uitgevoerd is. Heb me prima vermaakt met deze film .

One of a Thousand

Dat Spaghetti Westerns me goed lagen wist ik al een tijdje, een vaak simpel verhaal ondersteund door een geweldige sfeer, hoe anders zou een Western uit de Verenigde Staten zijn? Het verschil is groot alleen helaas is Winchester '73 een stuk minder goed dan de gemiddelde Western.

Acteerwerk liet hier en daar wat te wensen over maar was over het algemeen goed te noemen. James Steward acteert erg sterk en Dutch kwam ook dreigend genoeg over. De rest was ik niet heel erg over te spreken, Winters acteert ronduit slecht en met name veel bijpersonages komen ook niet altijd overtuigend over.

Dat de film minder goed was lag ondanks het acteerwerk voornamelijk aan de sfeer. Waar bij de Italiaanse Western de sfeer het voortouw neemt is het hier meer de actie. Een avontuurlijk actie filmpje is alles dat het te bieden heeft.

Het verhaal is ontzettend voorspelbaar, het is gewoon wachten op de uiteindelijke confrontatie tussen McAdam en Dutch. Het middenstuk is nu wel leuk alleen er is niks bijzonders aan, geen mooie sfeer, geen uitmuntend acteerwerk alleen platte actie. De film komt hierdoor meer over als een grote anticlimax.

Eindshootout was wel weer erg goed geslaagd, een werkelijk prachtige locatie die optimaal gebruikt werd, wel was het jammer dat er zo vaak mis geschoten werd, dit is natuurlijk logisch aangezien het onderdeel is van de spanningsopbouw alleen toch wringt het met de openingsscène waarbij ze allebei uitmuntend schoten.

Dan houd je eigenlijk een vermakelijke actie Western over, leuk alleen absoluut geen hoge verwachtingen bij hebben.

2.5*

Toen ik een tijd geleden voor het eerst een western van Anthony Mann met James Stewart zag, was dat toch met een klein hartje. Kon Stewart wel een rol aan die mannen als John Wayne, Henry Ford en Clint Eastwood eerder op zich namen? Stewart is dan wel één van mijn favoriete acteurs, hij leek me voor westerns te afgeborsteld. Maar met films als The Man from Laramie en The Naked Spur ben ik toch overtuigd geraakt. Het geeft net een ander beeld van de western.

Anders is misschien wat veel gezegd natuurlijk. Het blijft Hollywood met cowboys tegen 'dindianen'. Stewart's westerns zijn dan minder op sfeer gericht (waarmee ik Mann zeker niet wil te min doen) maar hebben dan weer een meer uitgewerkt verhaal. Ook hier is het fascinerend hoe het spoor van de Winchester '73 gevolgd wordt.

Het werd de eerste western van Mann met in de hoofdrol James Stewart. Eigenlijk een goeie zet, omdat Stewart vooral getypecast was als brave man en zo eens een andere Stewart kon laten zien. Een geluk trouwens voor de acteur. Omdat zijn loon als steracteur te hoog was, kreeg hij een aandeel in de winst. En laat net deze film enorm goed scoren in de bioscoop. Dat er hierna nog 4 westerns van Mann met Stewart kwamen, toont mee het succes aan. Naast Stewart zien we ook 2 bekende namen die nog niet zo lang bezig waren. Rock Hudson acteerde 2 jaar en speelt hier het opperhoofd Young Bull. Tony Curtis had een jaar eerder z'n eerste film. Hij speelt hier een jonge soldaat.

Best wel een interessante geschiedenis ook achter deze film. De film kent verschillende historische verwijzingen, die misschien niet meteen voor de doorsnee kijker merkbaar zijn. De sheriff in het stadje waar Stewart aankomt begin van de film, is Wyatt Earp. Ter promotie van de film werden ook via een wedstrijd oude Winchester's gezocht. Het idee van de film kwam dan weer van Fritz Lang (Metropolis en M). Universal wou niet dat Lang de film maakte en ze trokken Anthony Mann aan, op vraag van James Stewart. Mann liet het script herschrijven met het bekende resultaat.

Niet voor niets is deze film tot een van de grootste klassiekers uit het westerngenre verworden. Het idee om de hoofdrol eens niet aan een persoon maar aan een voorwerp te geven bleek een gouden greep. De strijd om de Winchester '73 is een bijzondere. Dat begint al met een geweldig interessante, volgens mij nooit zo mooi vertoonde schietwedstrijd waarbij dit geweer de inzet is. Om het vervolgens van hot naar her te zien worden gesleept en hierbij ook de overige hoofdpersonen voortdurend met het geweer zien mee te bewegen, is prachtig om te zien. Het levensverhaal van het geweer loopt gelijk op met de avonturen van Lin McAdam en zijn vriend en het zijn, naast James Stewart en Millard Mitchell, Shelley Winters, Dan Duryea en Stephen McNally die ervoor zorgen dat deze avonturen zeer interessant zijn om te volgen. Het steeds weer terugkomen van de Winchester voelt enerzijds wat geforceerd aan maar is anderzijds de kracht van deze unieke film. Het mooie is dat er aan het eind ook duidelijk wordt dat er nog altijd iets is dat belangrijker is dan de kwaliteit van een geweer: Het leven.

Avontuurlijke western met een "één uit duizend geweer" als inzet.

Doorsnee en klassieke western uit die tijd met de even klassieke ingrediënten en het voorspelbaar einde.

Genieten kunt ge natuurlijk van het goed acteerwerk van sterren als James Stewart en Shelley Winters en ook nog even opkijken naar de jonge gasten Rock Hudson en Tony Curtis in hun kleine bijrol.

Ik had niet al te veel verwachtingen bij deze film, maar het heeft me prima vermaak opgeleverd. Het begint al best leuk met de schietwedstrijd waarbij de winnaar de Winchester '73 krijgt maar de verliezer zeer onsportief blijkt te zijn. Het begin van een vlotte western die in hoog tempo met een flinke dosis actie voorbij vliegt. Actiescènes, de shootouts dus, zijn goed en vooral de aanval van de indianen op het kamp was waanzinnig en eveneens erg mooi in beeld gebracht. De film kent van tijd tot tijd mooie omgevingen en er wordt vrij goed in geacteerd.

De hoofdrol is in deze western is voor James Stewart. Hij is de geroutineerde, dappere en moreel standvastige held. De rol die hij in meer westerns van regisseur Anthony Mann zou spelen. De andere hoofdrol is natuurlijk voor de Winchester ‘73, het succesvolle repeteergeweer dat door de Winchester fabriek met de reclameslogan "The Gun That Won the West" werd voorzien.

De film volgt het geweer. De Winchester wisselt als gevolg van gewelddadige en achterbakse acties vaak van eigenaar. De menselijke figuren verschijnen en verdwijnen weer. De Winchester is de stabiele factor. De Winchester is er altijd. James Stewart volgt in zijn spoor. Als rechtmatige eigenaar van het geweer volgt hij de gangen van het wapen om het weer in zijn bezit te krijgen. Dat gebeurt in ouderwetse western style. Met onwankelbare moed. Met bandieten. Met roodhuiden. Met shootouts. Heerlijk.

Het beeld dat van goed en kwaad wordt gegeven is trouwens weinig gedifferentieerd. Iemand is goed of iemand is slecht. Relativering is in deze film niet aan de orde. Zo is de negatieve portrettering van de indianen opvallend. Die worden neergezet als moordlustige barbaren. In de film Broken Arrow die ook uit 1950 stamt en waarin James Stewart eveneens de hoofdrol speelt en zich bemoeit met de Apachen is die relativering er wel. Andere regisseur, andere schrijvers, maar toch.

De film gaat dan wel enigszins simplistisch om met de termen goed en slecht, maar schroomt aan de andere kant niet om heel inzichtelijk de zere vinger te leggen op het gewelddadige en destructieve karakter van het wilde westen en de wilde mannen die er leven. Primitief, hebzuchtig, racistisch, egocentrisch. De film heeft een grimmige ondertoon. Het wilde westen is de plek waar de greep naar het wapen de enige logisch optie lijkt om problemen op te lossen. Zelfs voor held James Stewart die is bekleed met moreel besef, is de greep naar het wapen een volkomen natuurlijke stap en de enige stap.

In Winchester ‘73 is de beklemmende sfeer die hoort bij de heroïsche strijd om te overleven steeds aanwezig. Dat gebeurt niet smerig en nihilistisch, zoals de spaghetti westerns dat jaren later zouden aanpakken, maar de film tornt al wel flink aan het romantische beeld van het wilde westen. De film verhoudt zich nogal grimmig tot de illusie van vrijheid en het vinden van het grote geluk.

Winchester ´73 is een echte klassieker met ouderwetse western actie, maar is ook een film die western clichés kritisch benadert zonder de aard van de ouderwetse western geweld aan te doen. De film is vooral spannend en dynamisch en stikt van de mooie settings en decors en heeft sterk acteerwerk en lekkere actie en is gewoon een uitstekende film.

Redelijk.

Ik ben net een tikkeltje te gul in mijn cijfer, maar kom. Vooropgesteld dat de klassieke Amerikaanse western niet meteen mijn geprefereerde subgenre is, moet ik wel toegeven dat Winchester '73 een aantal zaken goed op een rijtje heeft. Voornamelijk de actiescènes hebben voor een film uit 1950 de tand des tijds behoorlijk doorstaan. Het is minder statisch dan verwacht - de indianenaanval halverwege de film is misschien het hoogtepunt.

Maar evenzeer opent de film - de wedstrijd om de Winchester - best potsierlijk. Men verzamelt een groepje mannen die, midden in een dorpscentrum, tussen de huizen, in het rond schieten. Ik zou er alleszins niet graag gewoond hebben. Het is ook dat soort gedateerde knulligheid dat me vaak tegen staat bij films uit deze periode. James Stewart vind ik verder ook geen hoogstaande hoofdrolspeler. Houterig en saai. Maar zo zitten er nog een aantal personages in de film die de boel ophouden en eigenlijk geen moment interessant zijn.

Zo is het een beetje met horten en stoten, deze film - overeind gehouden door een aantal goede zaken die gelukkig meer dan eens passeren. Want naast de indianenaanval vind ik de finale tweestrijd ook wel de moeite. In ieder geval een must om gezien te hebben, zeker als westernliefhebber.

3