Heaven's Gate (1980)

Dat ziet er een stuk beter uit dan de dvd versie, maar eens aanschaffen binnenkort.

Op dvdbeaver zijn ze er ook lyrisch over.

Dvdbeaver

Is toch region A?

Ja, voor mij geen probleem, heb een regiovrije blu ray speler.

Criterion is Region A

De meeste mensen hebben geen regiovrije Blu-ray speler dus vermeld ik maar even dat de Blu-ray schijfjes van Criterion niet kunnen worden afgespeeld in normale spelers.

Als kennismaking met de Johnson County War bleek dit niet helemaal de beste film, want de film staat er niet om bekend een diepgaand onderzoek te hebben gedaan naar de werkelijke gebeurtenissen. Maar laat dat dan ook meteen het enige zijn waar niet overdreven veel geld aan is uitgegeven. De aankleding van de film, de locaties waarop het geschoten is en zelfs Michael Cimino's beruchte perfectionisme zorgen er namelijk voor dat het er allemaal prachtig uitziet. Zijn interpretatie van de betreffende plaatselijke oorlog mag dan wel geflopt zijn in de bioscoopzalen maar is zeker het bekijken waard.

Drie uur en zevenendertig minuten duurt de director's cut die ik gezien heb. Dat is behoorlijk lang maar hoeft zeker geen probleem te zijn als de film een beetje interessant blijft. Iets dat helaas niet helemaal het geval is. Vooral in de eerste helft van de film gebeurt er vrij weinig en weet Heaven's Gate de aandacht maar moeilijk vast te houden. En hoe langer een film duurt, hoe langer ook de helft daarvan is, dus voordat het echt interessant begon te worden, zat er qua speelduur al een reguliere film op.

Toch maakt het tweede gedeelte een hoop goed. Isabelle Huppert die als de befaamde Ella Watson eerst enkel af en toe in haar evakostuum rondliep, trad daarna meer op de voorgrond en voor haar bleek nog een belangrijke rol weggelegd. Ook Kris Kristofferson die als Jim Averill zijn droomrol dacht te gaan spelen, vond ik persoonlijk erg sterk. Belachelijk dat hij hiermee werd genomineerd voor de titel 'slechtste acteur'. Die nominatie is volgens mij alleen maar op de status van de film gebaseerd en zegt niets over Kristofferson zelf, maar goed, gelukkig hebben zulke nominaties verder geen invloed op de film. Die wordt namelijk steeds beter naarmate de tijd vordert. Christopher Walken is als Nathan D. Champion lekker op dreef in de moeizame verstandhouding tussen hem en Averill. En dan heb ik Jeff Bridges nog niet eens genoemd. De beste man speelde zijn aanvankelijk kleine bijrol zo goed dat tijdens de productie is besloten hem wat meer in het verhaal voor te laten komen.

Het verhaal zelf is wel interessant, maar de uitwerking ervan langdradig. Scènes die weliswaar op prachtige locaties geschoten zijn en er geweldig uit zien, duren doorgaans erg lang en beginnen na verloop van tijd te vervelen. Ik denk dat er bij een ingekorte versie ook niet zo gek veel scènes verwijderd zullen zijn maar juist zijn ingekort waardoor het tempo in de film wat toeneemt. Deze langere versie is wat aan de trage kant en daardoor is het soms moeilijk de aandacht erbij te houden. Zelfs de spetterende confrontatie aan het einde duurt zo lang dat de impact die het begin ervan heeft, bij afloop alweer een stuk is afgezwakt. En dan gaat het gerucht ook nog eens dat die clash in de officiële, meer dan vijf uur durende versie de lengte van een doorsnee speelfilm zou hebben gehad (!). Ik denk, wat dat betreft, dat mijn voorkeur bij een eventuele herziening eerder uit zou gaan naar de kortere dan naar de langere versie, omdat zelfs deze versie al een hoop saaie momenten kende.

Watch: Steven Soderbergh's "Butcher's Cut" Of Michael Cimino's 'Heaven's Gate' | The Playlist - blogs.indiewire.com

Heaven's Gate is een groots opgezet project van regisseur Michael Cimino, waarbij gezegd moet worden dat de aankleding en het tijdsbeeld er erg mooi uitzien. Alles ziet er mooi en verzorgd uit en dat zorgt gelijk voor veel sfeer. Verder weet Cimino wel hoe hij de omgeving op zijn mooist in beeld moet brengen, wat regelmatig mooie plaatjes voor de kijker oplevert.

Toch is het niet moeilijk om te zien, waarom de film destijds zo enorm geflopt is. Ik zag hierbij overigens de originele versie van 219 minuten en die vereist best wat zitvlees. Dan ben ik nota bene nog een westernliefhebber, dus dat wil wel zeggen dat het voor de niet western liefhebbers misschien nog wel lastiger wordt.

Cimino neemt duidelijk de tijd om zijn verhaal te vertellen, waarbij de personages volop de kans krijgen zich te ontwikkelen. Op zich is dat niet verkeerd, ware het niet dat hij zich in de eerste helft daar veel te veel op focust, waarbij hij soms de kern van het verhaal uit het oog lijkt te verliezen. Dat zorgt soms voor wat langdradige en overbodig voelende momenten. Ik heb dan ook het idee, dat bij de kortere versie veel uit het eerste gedeelte geknipt zal zijn. Er is ook niet of nauwelijks actie, dat komt pas veel later.

De tweede helft is wel een stuk fijner en spint zich gelukkig weer wat meer toe op de kern wat het verhaal. De laatste drie kwartier zijn zelfs meer dan goed, waarbij de ontknoping meer dan de moeite waard is. Daar komt nog bij dat er goed geacteerd wordt en de subtiele soundtrack erg goed past bij het hele gebeuren.

Een meesterwerk zie ik hier niet in, maar het is door de professionele aanpak en de reeds eerder genoemde sterke punten wel een bovengemiddeld goede film. Wel jammer van sommige zaken in de eerste helft, anders had er denk ik nog wel meer in gezeten.

3,5*

Lang geleden ooit gezien en dacht dat ik er vandaag de dag misschien anders zou over denken. Maar nee, hoor! Wat is dit slecht! Ik geraak er maar niet door. Die John Hurt ... is het overacting of gewoon miscast? Dat constante gegrijns en gelach van hem. Niet te harden!

GODard : " I read some articles by Vincent Canby and other people, and I think they said a lot of good things about The Deer Hunter which I think was not that good; just as Heaven’s Gate is not that bad. Even if it's a failure, in my opinion, failure is much more interesting than success because it is like a sick body. You can look at it and examine it and then say what's going wrong or not. I think Heaven's Gate is a very good example. "

torontofilmreview.blogspot.nl

Kan het zijn dat de korte versie de originele versie geen recht aan doet?

Heb de korte versie gezien en die raakte kant noch wal, het lijkt dat er cruciale scenes zijn geknipt.

De korte versie is (mischien mede daarom) matig te noemen en heeft me niet overtuigd om de originele versie te kijken.

Filmisch heel mooi, zekerlijk de massascenes (van de studentendans tot de vuurgevechten), maar, ondanks het onthutsend gebeuren rond de immigranten, vertoonde de film al te veel zwakke momenten, waarbij het script weinig spankracht bracht en de hoofdacteurs eerder warrige personages neerzetten.

Ten dele ontgoocheld, maar voor de cinematografie, het episch karakter en de grootse opzet van de film, niet volledig

Echt een curiosum dit, alleen daarom het bekijken meer dan waard. Werd na het grandioze The Deerhunter bij de release al vlug bestempeld als een artistieke flop en bleek ook commercieel een enorme tegenvaller voor Cimino. Tegenwoordig zijn er echter critici die dit betitelen als een moderne klassieker. De waarheid zal ergens in het midden liggen. Visueel en qua camerawerk tovert men werkelijk schitterende plaatjes tevoorschijn, de massa scènes zijn echt indrukwekkend en foutloos in elkaar gezet maar als verhalenverteller schiet Cimino flink tekort. Stroperig traag, veel kijkers zullen al zijn afgehaakt als Heaven's Gate in de tweede helft eindelijk interessant begint te worden. Overduidelijk dat de regisseur een bijna epische film in gedachten moet hebben gehad, wat het bij lange na niet is geworden en in dat opzicht is de film wel mislukt. Leuk om zo veel bekende acteurs te zien(waarvan de meeste als slachtvee worden afgeknald), maar echt overtuigend word er niet geacteerd. Kristofferson vond ik best ok in de hoofdrol(hoewel hij genomineerd werd voor een Raspberry), Walken is erg vlak, John Hurt speelt de vervelendste rol uit zijn loopbaan, Waterston is een plichtmatige booswicht en Huppert valt enkel op omdat ze met regelmaat in haar eva kostuum rondloopt. Jeff Bridges en Mickey Rourke zien er in hun korte bijrollen nog heerlijk jong uit en als je niet met je ogen knippert zie je ook Willem Dafoe nog door het beeld lopen. Zonde toch dat de pretenties niet volledig worden waargemaakt, maar toch is Heaven's Gate nog altijd iets beter dan wat je tegenwoordig gemiddeld aan films ziet voorbijkomen.

Net als Star Trek The Movie ... Traag betekent niet altijd interessant en betekenisvol. 'Traag' is een kunst.

Wat een kans!

Heaven's Gate (1981): rediscovering a masterpiece - Kino Rotterdam - kinorotterdam.nl

Wow! Wat een verassing deze film. Onbegrijpelijk dat deze film niet de positieve aandacht heeft gekregen die het verdiend. Heaven's gate is een vrij harde en realistische film. De 'American Dream' spat als het ware uiteen. Geld, macht, materialisme, xenofobie, geweld, ongelijkheid zowel tussen mannen en vrouwen als tussen arm en rijk.

Ik heb 219 minuten durende versie bekeken, die duurt erg lang. Maar de film verveelt geen moment. Ik moet wel bekennen dat ik de film in twee etappes heb gekeken.

De cinematografie is weergaloos evenals het acteerwerk.

Een vergeten meesterwerk. Onterecht. 5*

Blijft een eigenaardigheid dat Cimino met The Deerhunter zo rechtstreeks z'n publiek kon raken en met Heaven's Gate totaal niet. Alsof ie tegen zichzelf zei: ik laat me niet meer haasten, ik ga er eens goed voor zitten, waardoor hij (te) veel dingen (beelden) die hij in z'n hoofd had zitten begon uit te werken voor het bioscoopdoek. Ik vond het allemaal zo afstandelijk, alsof je naar figuranten in een groots bedoeld epos zat te kijken. Het kon me allemaal aan m'n reet roesten wat de uitkomst was, zo matig vond ik de film. 2* voor de moeite en de setting. Vraag me af of de nieuwe Director's Cut nou zoveel verschil gaat uitmaken. Hij heeft er elk geval wat credit mee teruggewonnen.

Met The Deer Hunter werd Michael Cimino destijds door de critici aanzien als de nieuwe grote regisseur (van hetzelfde kaliber als Scorsese, Coppola, ...) maar dat heeft niet lang geduurd.

A glorious mess

Duidelijk waarom deze flopte maar zeker leuk als zondagmiddag(cult)film. Raar stukje western/Americana/romantiek met Huppert als madame van een soort Little Whorehouse on the Prairie. Slavische en Duitse talen hoor je ook niet vaak in westerns en mannen die elkaar bij een ruzie constant bespugen zie je ook niet vaak (WTF ).

De film begint traag en het romantische deel sleept veel te lang voort. Gelukkig is het laatste anderhalf uur of zo is het vermakelijkste met flink wat actie en dynamiet. (Veel te laat om de film te redden uiteraard). Fraaie scenes in de danstent met rolschaatsen -we nemen toch de tijd, niewaar?- en aardig wat mooie landschapsshots maken de film vaak erg genietbaar. Toch wel een kleine aanrader (meer voor liefhebbers van cult/curiosa dan westerns).

3.5-4.0*

Final Cut: The Making of Heaven's Gate and the Unmaking of a Studio - YouTube

“You're not my class, Canton, and you never will be. You'd have to die first and be born again.”

Een associatie van landeigenaren schakelt een leger van huurlingen in om immigranten die verdacht worden van het stelen van vee te vermoorden. De sheriff van Johnson County is niet van plan om dat te laten gebeuren. Ondertussen is hij verwikkeld in een driehoeksverhouding met de eigenaresse van het plaatselijke hoerenhuis en een premiejager…

Michael Cimino breekt met de Hollywood-conventies voor het maken van een western. Geen verhaal met cowboys en Indianen maar een verslag van het harde leven van Oost-Europese migranten in de 19e eeuw. ‘Outlaws’ in de ogen van corporaties omdat ze vee slachten om niet te verhongeren. Het gebruik van Duits en Slavische talen in een Western lijkt misschien vreemd maar is wel realistisch.

Kris Kristofferson speelt een sterke hoofdrol. Naast hem een sterke cast van Christopher Walken, Isabelle Huppert (die een beetje uit de toon valt door haar Franse accent) en John Hurt. Verder nog rollen van Brad Dourif, Jeff Bridges en Joseph Cotten.

Heaven’s Gate is visueel een zeer indrukwekkende film van een zeer grote schaal. De Westerns van Leone waren qua schaal al indrukwekkend maar deze film weet ze in dat opzicht te overtreffen. Je ziet wat voor grote aandacht er naar alle details is gegaan om alles zo accuraat mogelijk te krijgen. De sterke cinematografie wordt begeleid door een subtiele sfeervolle soundtrack van David Mansfield met veel gitaar en viool.

Productiegeschiedenis

Michael Cimino liep de hele jaren '70 rond met persoonlijke ideeën voor films. Toen hij de kans kreeg om The Deer Hunter te maken en dit een mega-succes bleek te zijn gaf United Artists hem volledig de vrije hand om te maken wat hij ook maar wilde. United Artists had net nieuw bestuur gekregen zonder ervaring in de filmindustrie, waardoor ze het volledige beheer van het budget aan Cimino overlieten.

Aanvankelijk zou zijn film over the Johnson Country War een gemiddeld budget krijgen, maar Cimino bleef vragen om meer geld. Door zijn perfectionisme, detaillisme en streven naar historisch authenticiteit ging de film gigantisch over budget. Complete historische dorpen werden gebouwd, alle acteurs kregen rijlessen, schietlessen, leerde Slavische dialecten spreken, velden werden geïrrigeerd zodat ze groen zouden blijven en iedere scène werd minimaal in 33 takes gefilmd. Uiteindelijk is meer dan 400 kilometer (250 uur) aan film opgenomen en het budget van 11 miljoen naar 44 miljoen opgelopen.

En de film werd een van de grootste flops in de geschiedenis van de film. Na slechts een week gedraaid te hebben werd de film al uit de roulatie gehaald door de regisseur en ingekort, wat niets hielp. De film kreeg zeer slechte publiciteit en werd door critici afgebrand. Bovendien werd het verhaal van de film gezien als het om zeep helpen van the American Dream…

Heaven’s Gate betekende het einde voor New Hollywood. Nooit meer zou een regisseur in het studiosysteem vrij spel krijgen. Auteurs waren niet langer een goede investering en iedere producent maakte zeker dat hij inspraak had op het productieproces. Een ontwikkeling die heel duidelijk te zien is aan de focus op blockbusters in de jaren '80, al zijn er nog zat dure flops geweest zoals Lynch's Dune maar die waren dan meestal door Europese producenten zoals Dino DeLaurentiis bekostigd .

De productie was berucht om de vele dierenmishandeling die er heeft plaatsgevonden. Het hanengevecht is echt, het onthoofden van kippen en slachten van vee is echt en in de gevecht scènes zijn paarden niet alleen mishandeld (gebroken benen) maar ook gedood. In de film zijn zelfs beelden te zien van dynamiet dat zeer dicht bij een paard ontploft. Dit alles is aan het licht gekomen omdat de eigenaar van de paarden de studio heeft aangeklaagd. De American Humane Organisation was zwaar geschokt door de manier waarop dieren zijn behandeld en de Alliance of Motion Picture & Television Producers deelde die zorgen. Vanaf nu kreeg American Humane toestemming om iedere filmproductie met dieren bij te wonen en ontstond het gebruik om aan het einde van een film “There where no animals harmed in the making of this film” te tonen.

Conclusie

Op een of andere manier ben ik altijd nieuwsgierig naar films die zijn geflopt. Waarom? Omdat de maker hier meestal (te) veel vrijheid had gekregen en soms het publiek simpelweg niet klaar was voor een film (Blade Runner). Heaven’s Gate is het schoolvoorbeeld van een mislukt meesterwerk. De film is ongelofelijk indrukwekkend, prachtig geschoten en met een zeer accuraat beeld van het Amerika van de 19e eeuw. Het verhaal loopt alleen niet helemaal lekker en het is alles behalve een toegankelijke film door de lengte. Toch vind ik de film het kijken zeker waard.

Gisteren nog maar eens een aantal uren van mijn steeds krapper wordende levenstijd opgeofferd aan het bekijken van de lange versie van dit drama.

Een herhaalde poging om te ontdekken wat anderen blijkbaar weet te enthousiasmeren aan de film.

Het is helaas wéér niet gelukt.

Mijn waardering is zelfs naar beneden toe bijgesteld.

Wat ik zie zijn vaak heel mooie plaatjes (soms wel te "bruinig" naar mijn smaak) aanvaardbaar acteerwerk van een deel van de cast, en een warrig verhaal dat voortsleept alsof iemand de handrem aangetrokken heeft.

Deprimerend tot-en-met.

Een film die zelfs met de vooruit-spoelknop niet meer vaart lijkt te krijgen.

De pauzeknop bood daarentegen enig soelaas wanneer het té erg werd.

Heel veel onnodig geschoten kilometers film.

(Alle opnames met John Hurt hadden er van mij sowieso uit gemogen)

Een verhaal waarin, ondanks de massa aan personages, zowat niemand te vinden is met wie je als toeschouwer enige binding krijgt.

De chaotische finale schietpartij was voor mij eerder een dieptepunt dan een uitsmijter.

Dit ga ik mijzelf in ieder geval niet meer aandoen.

Het is anderen gegund ervan te genieten.

In 1980 was Michael Cimino een gevierd regisseur in Hollywood. Na zijn kaskraker The Deer Hunter (1978) kon hij maken wat hij wilde, en zijn keuze viel op een western. Met een voor die tijd astronomisch budget van 44 miljoen dollar maakte hij de duurste western aller tijden. Kosten noch moeite werden gespaard: er werd een compleet westernstadje uit de grond gestampt, een dure sterrencast ingehuurd en er werd niet gekeken op een figurantje meer of minder. De film wordt echter beschouwd als een van de grootste flops uit de filmgeschiedenis. Critici sabelden de film genadeloos neer en het publiek bleef massaal weg.

Het verhaal heeft dan ook weinig om het lijf: iets met Amerikaanse veebaronnen die het gemunt hebben op Oost-Europese nieuwkomers. Daarnaast zijn er wat romantische verwikkelingen tussen Kris Kristofferson en Isabelle Huppert die totaal niet uit de verf komen. De art direction is echter prachtig, dat kan niet anders met zo'n torenhoog budget, maar dat kan de film helaas niet redden. Het kostte mij in ieder geval erg veel moeite om de complete tweeënhalf uur uit te zitten. 2*

Ik heb het hier over de lange versie van deze film . Korte versie heb ik niet gezien .

In eerste instantie dacht ik heel even dat het begin en de scènes met John Hurt volledig overbodig waren en niks toevoegden aan het verhaal , maar pas na het einde wist ik hoe de vork in de steel zat . Waarschijnlijk waren de oud-studiegenoten van Kris Kristofferson tijdens hun studie jaloers op hem omdat hij de mooiste meisjes kon krijgen en konden ze hem later uiteindelijk terugpakken via Isabelle Huppert .

Heaven's Gate (1980) is inderdaad een mislukte film ( niet eens half geslaagd ) , maar wel een hele interessante mislukking ...

Ten onrechte. Zeker gelet op de film die hij na Heaven's Gate maakte: The Year of the Dragon (1985).

Nog steeds één van de beste, zij het jammerlijk ondergewaardeerde, Amerikaanse misdaadfilms uit de jaren 80. Ook Cimino's Desperate Hours (1990) is zeker niet slecht. Maar Cimino's reputatie liep na de flop van Heaven's Gate een dermate deuk op, dat filmcritici zich verdrongen om hem van het schild te gooien waar ze hem eerst met veel vertoon op hadden gehesen. En praktisch alles wat de man daarna maakte is door hen collectief neergesabeld. Nogmaals, ten onrechte.

Filmcritici zijn grillig, en hebben helaas vaak de neiging elkaar na te papegaaien of achter trends aan te lopen (case in point: de belachelijke benaming 'nouvelle violence' voor misdaadfilms uit de jaren 90. Of het lyrisch schrijven over Dogma 95, hetgeen uiteindelijk niet meer dan een propagandastunt voor Von Trier's en Vinterberg's eigen films bleek te zijn).

Om een bekende zegswijze te parafraseren: Those who can, do. Those who can't, write about it.

Na jaren heb ik mij er eindelijk toe kunnen zetten om deze zeer ambitieus gemaakte film van Cimino te kunnen zien, mede door prachtige gerestaureerde Criterion versie die onder supervisie van Cimino is gemaakt. Wat een figuranten! Ik heb nog nooit zoveel figuraten in een film gezien, erg knap gedaan! De film begint met het afstuderen van James Averill en daarna is het 20 jaar later en begint het echte verhaal. Het is ergens deels ook wel een beetje een coming-of-age film.

Wat ook erg mooi is, is dat er de hele film door shots inzetten waar er met veel rook is gespeeld. Die rook moeten natuurlijk wolken (heaven) voorstellen.

Persoonlijk vind ik het zonde dat deze film enorm geflopt is maar begrijpelijk is het wel. Het is zeker geen publieksfilm die voor iedereen weggelegd is. Volgens Cimino werd de film destijds niet begrepen maar ik denk dat er op het verkeerde publiek gemikt is. Er zit ook best wel een zeer heftige verkrachtingsscene in die voor die tijd ook best wel heftig was. Ik ben gek op dit soort langzame films die het vooral van de cinematografie moeten hebben. Je moet er echt van houden. Het is ook een film die je niet zo maar even kijkt, je moet er echt de tijd voor nemen. Een zondagmiddag is er perfect voor.

Een paar jaar geleden zag ik een documentaire over Vilmos Zsigmond - een speciale avond in het Institut Lumiere in Lyon. Wellicht een van de beste DoP's ooit, en enorm goed in epische, iconische wide angle shots met een voorloper van wat nu zo afgezaagd visual storytelling wordt genoemd. En in deze film samen met Michael Cimino, waar ze beiden overduidelijk op zoek zijn om het succes van The Deer Hunter te overtreffen. Beter, mooier, echter.

En dat is ook op alle fronten zonder meer gelukt eigenlijk, al is het ook wel overduidelijk dat zo'n harde tegenstelling met de American Dream nooit een box office succes kon worden. De geschiedenis van de Verenigde Staten was tenslotte al beschreven door John Wayne en zijn westerns, waarin het kwaad altijd succesvol onderdrukt werd door de brave hardwerkende Amerikaan, met soms wat hulp van een meewerkende Indiaan of zo. Geen plaats voor de werkelijkheid, waar vooral het kapitalisme en het geld de hoofdrol speelde.

Maar dat was natuurlijk wel de werkelijkheid, en Cimino slaagt er toch heel goed in om dat er genuanceerd maar ook hardhandig in te wrijven. Al is het me eigenlijk een raadsel wel ook waarom het verhaal aan de ene kant zwaar leunt op historische personages, maar aan de andere kant het inhoudelijk vrijwel geheel fictie is. Waarom dan niet het echte verhaal verteld - er is echt zat bekend over de echte Cattle Kate, de echte James Averill, en zelf de echte Nathan D. Champion - die overigens niets te maken had met deze geschiedenis. Dan maak je het de onwelwillenden wel heel makkelijk om je film als onzin terzijde te schuiven.

Volstrekt onterecht, want of je de boodschap nou horen wilt of niet, het is beslist een zeer interessante en mooie film geworden. Waar ik al mee begon, de cinematografie van Vilmos Zsigmond is onovertroffen - en zelfs voor hem misschien wel. Ik noem alleen maar even het shot waarin je de rook van de trein over een enorm wijds cinemascope landschap ziet waaien. Onovertroffen. En even makkelijk is het om te constateren dat dit soort regisseur met een ongelimiteerd budget misschien zakelijk gezien waanzin is, maar dat je die waanzin ook nodig hebt om iets beklijvends, iets echts op te leveren. Het contrast met de zoveelste superheldenfilm kon niet groter zijn.

De cast is al even interessant - een nog erg jonge Huppert, waarvan me dan van het hart moet dat ze hier veel beter speelt dan in de laatste tien, misschien wel twintig jaar. Vastgelopen in haar eigen typetjes, verworden tot een cliche van zichzelf. Maar dat geldt beslist niet voor Christopher Walken, met een vergelijkbaar vroege rol. Of het bijrolletje van Jeff Bridges, van voordat hij bekend werd. En zelfs Willem Dafoe, al moet je daar beter voor opletten dan ik.

Kris Kristofferson is dan wellicht het enige echte zwakke punt van de film. Misschien toch net niet echt een acteur, en daar komt hij heel, heel erg goed mee weg in rollen die hem precies op het lijf geschreven zijn. Maar dat gevoel had ik hier niet, de diepte ontbreekt net teveel. Wellicht dat het ook in dat opzicht beter geweest was om het bij de 'echte' James Averill te houden - waar voor zover duidelijk niet echt een academische achtergrond bij te vinden was, en dat stukje raamvertelling is ook beslist niet wat de film maakt. Zelfs niet met de overweldigend mooie beelden aan het einde. Het was beter geweest als de film het echte einde van Cattle Kate gevolgd had. Wellicht wat zwaar op de maag voor de Amerikaanse kijker, maar die was toch al lang voor het einde afgehaakt.

Ik zag de 219 minuten versie, en dat lukte niet in een enkele zitting - uiteindelijk drie keer een uurtje-of-wat. Maar toch voelde het nergens aan als te lang, de enige reden was simpelweg dat de tijd te kort was, niet de film te lang. Als ik de mythische 325 minuten versie ooit te pakken krijg, dan maak ik daar graag toch eens de volle tijd voor vrij.

Nu te zien op Prime Video!