Au Nom du Fils (2012)

Ik heb deze film gezien op het Brussels International Fantastic Film Festival en mocht me dus aan alles verwachten. Ik onderging de film zonder enig besef van wat ik te zien zou krijgen. En maar goed ook. De trailer had in mijn geval, al iets teveel vrijgegeven.

Het begint allemaal al zeer sterk. Elisabeths man die met zijn zoon soldaatje speelt tegen Bin laden en co. Op een wel heel domme manier weet de vader zichzelf neer te schieten. Sindsdien staat Elisabeths wereld op z’n kop. Wanneer haar oudste zoon zelfmoord pleegt, ziet ze haar geloof mee ten onder gaan. Immers niet zij, maar vooral haar goede vriend, de priester Achille, treft schuld. En die schuld wil ze vereffenen op de mensen met wie ze mee geloofde. Want blijkbaar hebben velen iets op hun kerfstok staan.

De rest is een idee dat menig volk door zijn hoofd heeft spoken (hoewel niet zo extreem). Het doet de kijker gewoon geen verdriet om het cynisme van de kerk de kop te zien indrukken. Niet iedereen binnen de kerk is een heilig boontje. Terwijl de bisschop alles in de doofpot steekt, slaan de stoppen van Elisabeth door en wil ze elke priester die iets op zijn geweten heeft, doden.

Zoals de poster al doet vermoeden, is dit een film met een ernstig thema (hier pedofilie binnen de kerk), maar met een likje humor. Gezien alle kommer en kwel gaat het zeker om een drama, maar er wordt tijdens het moorden genoeg plaats gelaten voor enkele glimlachjes (ik denk hierbij aan de moord op de zwarte priester, de eerste moord (afgezien van de bisschop) waarbij het uit de weg ruimen van een priester, een kwestie van ochtendgymnastiek was bij wijze van spreken…)

Astrid Whettnall speelt haar rol heel sterk als een moeder die haar wereld ziet uiteenvallen door datgene waarop ze zich al haar hele leven baseert. Als haar geloof dan danig op de proef wordt gesteld, ziet ze zich geneigd keuzes te maken. En gelukkig koos ze ervoor tegendraads te gaan om daders van voor het leven getekende slachtoffers, eens goed aan te pakken.

De cast en crew waren duidelijk; Au Nom du Fils is een controversiële film, maar daarom niet minder goed. Integendeel, het is een film die zo’n gevoelig onderwerp op een satirische manier durft aan te kaarten.

Ik sluit me volledig bij Dying Rose aan. Het is een luchtige film over een ernstig thema die met name door een flinke portie zwarte humor het kijken meer dan waard is.