Un Flic (1972)

Dit is een van de meesterwerken van Jean Pierre Melville. Onmiddellijk gaan kijken of huren.....

Naast Le Samourai, Le Cercle Rouge en L'Armee des Ombres. Helaas is de beschikbaarheid van zijn werk een groot probleem tenzij jij nog wat tips hebt ?

Bij play.com vanaf 4-4-5 verkrijgbaar: Jean-Pierre Melville Double Bill: Bob Le Flambeur / Un Flic

Reuze Bedankt. Was me wellicht anders ontschoten

Stijlvol, kil, en wederom sfeervol deze laatste film van Melville. Mooi, ingetogen spel van Delon en de performances van Deneuve en Crenna zijn degelijk.
Toch twee hele grote problemen met Un Flic:
Ten eerste is de plot niet erg pakkend. Het wordt nergens zo meeslepend als in Le Doulos, Le Cercle Rouge en vooral Le Samourai.
Maar mijn grootste probleem met de film is de groots bedoelde actiescene in het midden van de film: de trein-heist. Nog nooit heb ik zulke slechte fx gezien. De overduidelijke miniaturen (trein en helicopter) hebben me werkelijk totaal overdonderd. ZO ontieglijk slecht!!! Je moet het zien om het te geloven. Een ongelooflijke smet op het meesterlijke oeuvre van Melville. Het haalde me accuut uit de film (het is gewoon echt lachwekkende bagger), maar gelukkig wist de film me tegen het einde aan weer te grijpen.
Gelukkig zijn er ook weer een aantal fenomenale scene's: De openingsheist, de eindconfrontatie, de scene's in de nachtclub, de scene waarin Delon uit drie mannen de meest 'buigzame' selecteert om achter bepaalde informatie te komen, de scene waarin Deneuve als verpleegster een belangrijke getuige liquideert.....
... erg stijlvol en sfeervol.

Tarantino, een groot Melville liefhebber, stal de laatste scene overigens voor zijn Kill Bill, dat lijkt me overduidelijk. Ik kom op 3*uit. Niet de film waarop ik gehoopt had en niet de ideale afsluiter van Melville's carriere, maar wel de moeite waard.

Inderdaad waren het duidelijk miniaturen, maar gek genoeg kon ik me er niet aan storen. Juist de minitueuze manier waarop die treinscenes in elkaar zaten, maakt het voor mij veruit de beste scenes uit de film.

Ach, ik heb altijd wel een zwak gehad voor Märklin-treintjes.

De minimalistische verhaalstijl kan ik niet altijd hebben. Maar al te vaak houdt het me op zodanige afstand van de film, dat ik niet in het verhaal kan komen en ga ik me vervelen. Maar ook daar had ik bij deze film helemaal geen last van.

4*

Briljant meesterwerk, ook zonder die treintjes. (ik zie dit overigens als een ontzettende Melville grap, die gewoon liever in zijn studio zat. Fuck You Studio)

En natuurlijk jatte Tarantino alles van Melville. Trouwens die muts uit Kill Bill kan niet lopen na een aantal weken ? op bed gelegen te hebben. Da's nog een veel grotere synchroniteitsfout dan hier, want die zitten er hier verder gewoon niet in. Richard Crenna wast zijn gezicht en dat doet ie dan ook proper.

En dat snap ik dan ook niet. Jij zit hier te zeuren en te zeiken over een treintje enzo, en bij Kill Bill I (verder ga ik niet meer) accepteer je zulk onlogisch gedrag ? En ga je zitten te verschuilen achter genre;s enzo. Ach ja zonder kritiek blijven kan ik nooit

Maar denk eens aan het lugubere begin van deze film. Het strand, de zee, de ongenaakbare Tati gebouwen, het staat gewoon bol van de sfeer en de dynamiek. Bovendien is de sound hier erg sterk. De wilde zee, de harde regen, het harde treingeluid. Ontzettend sterk.

Om dan ook niet te spreken van de ontzettend gevoelige rol van Delon. En niet te vergeten Michael Conrad die later furore zou maken als Sgt. Phil Esterhaus bij Hill Street Blues. Richard Crenna speelt trouwens ook fantastisch. Als een Bond duikt ie allerlei dingen na. Maar de regie is zo mooi verder.

Ach ja, als ik zo'n film zie ben ik uitermate gelukkig en tevreden.

Ruim 4.5* (vanwege de treintjes)

Serieus. Dit is echt niet van het niveau Le Samourai of Le Cercle Rouge. Soms wil je nog wel eens doordraven Fisherking wanneer je een regisseur adoreert. Ik weet dat Melville nogal eens graag wat in de studio wilde opnemen, maar hier gaat ie gewoon echt te ver. En dan bij zo'n belangrijke scene. Vergelijk die treinscene eens met de ongelooflijk sfeervolle en gedetailleerde heist uit Le Cercle Rouge. Dan is dit toch gewoon absoluut knudde. Ik had die treinscene op mijn twaalfde beter kunnen doen met LEGO.

Niet meteen elke gelegenheid aangrijpen om Tarantino te bashen. Ook Woo is een groot Melville fan, en waarschijnlijk zijn er nog veel meer regisseurs die geleend hebben uit het oeuvre van deze grote regisseur. Ik snap bij god niet waarom je Kill Bill/synchroniteitsfouten/ onlogisch gedrag onzin erbij sleept!? Slaat nergens op. Kill Bill en Un Flic zijn verder namelijk op alle fronten verschillend zowel qua genre als stijl, toon en vorm. Dus ik snap die kritiek op mijn beoordeling dan ook absoluut niet. We hebben de film met zijn drieen vol overgave bekeken thuis (alledrie Melville en Delon fans) en tijdens de 'grootse' treinscene keken we allemaal wat ongemakkelijk en vol ongeloof om ons heen. Nee, die scene is knudde (en ik ben blij dat jij er dan wel van kon genieten, ook al is het moeilijk voor te stellen)

... daar blijf ik bij.

Mag, laten we zeggen dat ik erop voorbereid was

Na Le Cercle Rouge is dit mijn tweede verrassende ervaring met Melville. Wat kan deze regisseur toch een prachtige sfeervolle misdaadfilms maken, fantastisch gewoon. Ik vond deze niet veel minder dan Le Cercle Rouge.

Het begin in St Jean de Monts (zijn we ooit geweest met vakantie!) was werkelijk perfect. Ook de treinscene was goed en spannend gefilmd.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Melville de kleuren van de meeste filmbeelden in de grijs-blauw tint filmen, om zo een kil, maar toch sfeervol beeld te creëren.

Deze StudioCanal versie, met Bob le Flambeur erbij (die ik overigens nog moet zien) is van uitstekende beeld en kleurkwaliteit. Delon en Crenna in uitstekende rollen !

Een 4.5*

waar kan je deze vinden met ned ondertitels?

Is er niet, alleen met Engelse ondertiteling!

en waar hebben ze die?

Op buitenlandse internetsites of via Boudisque.

Wel prijzig.

Un flic is uitgegeven op één DVD met Bob le Flambeur (ook van Melville)

Na de openingsscene had ik even een kwartiertje moeite om erin te komen. Maar daarna was het weer prachtig. Stond wel ook echt even te kijken van de miniatuur treintjes en vooral de extreem neppe helicopter. Maar na een paar minuten stoorde dit me ook al niet meer. Verder neemt Melville weer heerlijk de tijd om zijn verhaal rustig te vertellen wat me steeds beter gaat bevallen. Verder nog enkele prachtige shots en een geweldige Crenna en Delon. Wel balen dat bij iedere Melville die ik tot nu toe heb gezien het personage waar ik het meeste symphatie voor heb het niet overleefd. Hoopte heel erg dat Simon ermee weg zou komen maar wederom mocht het niet zo zijn.

beginnnen met een kleine 4,5 *

Na "le samourai", "le doulos" en "l'armee des ombres" gezien te hebben is dit mijn vierde Melville ervaring, en wederom een goede!

Weliswaar niet zo sterk als deze vorige titels, maar zeker een prima film!

En wat was Deneuve toch bloedmooi!

Eerste akte is sterk, he?

Ik vond Un flic toch ook wel een heeel goede film, maar Le Samourai is mijns insziens toch de beste van Melville!

Ja, zeker en vast, maar zoals Kort0235 ook zegt, Le Samourai steekt er met kop en schouders bovenuit, die kon niet meer overtroffen worden.

Weten jullie soms waar het vroegere werk van Melville verkrijgbaar is?

Melville is mijn held

wat een fijne film weer van de beste man. de openingsscene is sterk en zet meteen de toon voor de rest van film.

Uit mijn stuk bij de regisseur

Naar zijn idee kan een crimineel een soort held zijn in zijn eigen milieu, zolang hij trouw blijft aan partners en zijn woord hield. Het was zijn persoonlijke stijl en zijn trouw aan een erecode dat een held definieerde. Keerzijde was dat zijn vertrouwen in anderen zijn eigen noodlot bezegelde. Een universum, waarin zonder hoop op redding, liefde en vriendschap korte intermezzo's zijn in kat-en-muis spelletjes die leiden tot zekere destructie.

Kenmerkend voor velen van zijn films zo ook deze. Delon die als uitgeblust agent een vriendschap heeft met een crimineel. Mooi stylistisch uitgewerkt met veel oog voor detail. Sommigen zullen zich misschien storen aan een Crenna die zich 2 keer 5 minuten aan en uitkleed in het toilet maar juist dat oog voor detail weet me zeer te boeien. Treinheist was dan ook geniaal. even die man tegenkomen op de gang, daarna de magneet, tot in detail uitgewerkt ,dat zie ik graag van een 'heist'. . Kon me ook niet ergeren aan de treinscene zoals sommige anderen hier.

Het grijsblauwe gloedje dat over veel scenes heen hangt werkt perfect. Ondersteunt dat kille berekende sfeertje dat over de hele film heen hangt. Deneuve en Crenna spelen naast Delon ook zeer goede rollen. Deneuve de vrouw die tussen de 2 mannen inhangt. Crenna de berekende en creatieve crimineel. Geweldig sfeertje.
Delon zoals zovaak briljant. Vooral die laatste scene. Hij ziet deneuve staan, besluit haar te laten gaan, en de film eindigt zoals hij begint, telefoon gaat, "wagen 8. ja hij is hier. Delon: waar is dat ? ik bel je terug". En dan dat stilzwijgende shot als de telefoon weer gaat met de arc de triomphe op de achtergrond en em dan laten gaan. Briljant !

Wederom 4.5. kan niet tippen aan le samourai maar wel zeer goed.

Geweldige film van Jean-Pierre Melville over dubbelzinnigheid (ambiguïté). Gaat het over een volwassen mannenwereld of gaat het allemaal over een jongensspel bij dit misdaadtheater op het witte doek?

Met een heerlijk onderkoelde toon met o.a. speelgoedtrein en navenante helikopter drijft Melville stevig de spot (dérision) met de verbeelding van de kijker. De Franse cineast doet dat op een zeer uitgekiende manier met het professionele oog van een politieman of een misdadiger. In het zeer sluw opgezette dubbelspel met veel subtiele humor van de regisseur blijken de twee belangrijkste karakters in de film, die wel en niet tegenover elkaar staan, nog wat andere zaakjes met elkaar gemeen te hebben. Terzijde is ook een paar keer een schijnbare vrouwenrol door een mannenrol ingevuld om op een zeer onnadrukkelijk komische wijze het thema meerduidigheid op de achtergrond nog even vluchtig, soms lekker rauw, een extra accent mee te geven.

En dan vergeet ik haast het professionele oor. Wat klinkt er bij de film met Alain Delon en Richard Crenna toch een prachtig eenvoudige maar ook zeer indrukwekkende geluidstrack. Deze is hoofdzakelijk losjes gecomponeerd met geluid of stilte uit de werkelijkheid, een enkele keer ondersteund door effetjes een toefje muziek toe te voegen.

Prachtig dubbelspel en intrige in deze film, die qua sfeer ook weer de prachtige stijlelementen van Melville laat zien. Misschien iets minder dan Cercle Rouge en Samuraï, maar toch zeker een prachtige kijkbeurt waard! 4,5*

Joh, je moet zelf es een film gaan regisseren. Dat zal me een meesterwerk worden!

Je bent het er niet mee eens of wat? Verder ben ik een groot Melville-liefhebber dus ik kan die rare opmerking van je ook niet plaatsen.

Eindelijk weer eens een fijne film van Melville, waarvan ik al bijna ging vermoeden dat hij zo `n one hit wonder fenomeen was.

De film begint gelijk sfeervol met een op handen zijnde overval. Het decor is er niet een van glamour. De zee is ruig, de parkeerplaatsen en wegen zijn leeg en de muziek is van een onheilspellend karakter. Er is geen communicatie onderling, ijskoud worden er bepaalde handelingen uitgevoerd overeenkomstig met de kille sfeer. Die zich ook terug laat zien door zijn kille kleurenpallet.

Gedurende de film verder veel fijne muziek en een aardige impressie van de omgeving. Deed mij wat denken aan Rififi. Men vangt op hoe de mensen zich voortbewegen en het verkeer, daarnaast weinig communicatie maar vooral hetzelfde uitgangspunt: mannen die een overval of heist plegen en uit de handen van de politie proberen te blijven. Volop levendigheid temidden van een kille ambiance. De wat nep ogende treintjes haalden mij niet uit mijn concentratie. Vond het op de een of andere manier veel beter dan de buitenbeelden in Hitchcock `s films. Maar Melville is er hier natuurlijk ook vaker op uit gegaan en niet enkel in zijn studio `tje gebleven.

Alain Delon is verder een boeiend personage. Al zie ik hem liever als schurk in Le Samourai. Deneuve is vooral mooi en soms een lekkere femme fatale. Aardige afsluiter in Parijs ook. Prachtige film, die langzaam spanning opbouwd dankzij enkele lang durende shots die de verbeelding soms doen prikkelen in plaats van dingen prijs te geven.

Verder grappig om te zien hoe Tarantino die scene met de Californian Mountain Snake in het ziekenhuis bijna letterlijk uit deze film heeft gekopieerd. 4*

Een prachtige film van Mellville, met een prachtige Deneuve die er een rol in heeft. Efin, het is zeer sfeervolle film, de cast is subliem en ook zijn er een paar scene's die ik niet zo snel meer zal vergeten.

De hypnotiserende ogen van Alain Delon, de mooie kostumering als mede de manier van filmen maken deze film tot een must see!

4*

Ik huurde deze film op een dubbel-dvd samen met Bob le Flambeur, waardoor ik min of meer verplicht was ze beiden op dezelfde dag te kijken. Dat had ik beter niet kunnen doen, want ik was toen ik bij Un Flic aankwam vrij vermoeid en mijn concentratie was verre van optimaal, waardoor ik de film niet geweldig ervaren heb.

Maar ik had ook niet het gevoel dat de film op zich echt bijzonder was. Ja, het begin is sterk en het einde zelfs geweldig, maar middenstuk is maar zo-zo. Op een paar mooie scènes na sleept de film een beetje en de karakters en hun onderlingen verhoudingen hadden beter uitgewerkt kunnen worden. Maar wat ik vooral miste, op het einde na dan, was spanning.

Blijven de degelijke acteerprestaties en de fijne sfeer over, maar meer dan een 3* wordt het nu. Maar het was verder ook duidelijk niet het soort film dat je moet kijken als je moe bent, dus ik zal hem ooit in de toekomst wel herkansen. Toch had ik meer verwacht van Melville dan dat ik tot nu toe kreeg. Hopelijk bieden Army in the Shadows, Le Cercle Rouge, Le Doulos en vooral Le Samouraï wel wat ik ervan verwacht.

Hoewel iets minder dan de eerder geziene Melville's toch weer een erg sterke film.

Melville kan crime in action echt geweldig in beeld brengen. De tijd die hiervoor genomen wordt en het gebrek aan dialoog is een geweldige manier je mee te laten slepen in het incident.

In Un Flic wordt sterk gebruik gemaakt van omgevingsgeluiden zoals het geval bij de openingsscene en de treinscene. Hypnotiserend gewoon.

Die beginscene is één van de sterkste die ik in lange tijd gezien heb.

Het is vaker gezegd dat Melville zich veel laat inspireren door de amerikaanse misdaadfilm. De personages zijn misschien wel zo larger than life dan in de meeste amerikaanse voorgangers en navolgers maar de tijd die de kijker krijgt zich mee te laten voeren in de gebeurtenissen is een unicum in de amerikaanse cinema. Dé handtekening van Melville als je het mij vraagt.

De treinshots van buitenaf zijn inderdaad knullig maar Un Flic boet daardoor niet in kracht in.

Vierde Melville voor mij en de vierde 4*.

Op naar Bob le Flambeur.

Ligt het nou aan mij, of houd melville van treinen/ metro's? In Le Cercle Rouge komen er ook een paar scene's met een trein voor, en volgens mij ook in Le samourai. ( kan ook de metro zijn)

Toeval?

Vind ik juist totaal niet. Ik heb er inmiddels 8 gezien en Le Samaroui is bij mij de op 2 na slechtste. (Nog 4 sterren dus mag nog niet klagen) Alleen Bob le Flambeur en le silence de la mar vond ik minder.