Cornered (1945)

Wordt onderdeel van de vierde Warner Brothers Noir box, met daarnaast de volgende films:

Act of Violence (1949)

Cornered (1945)

Decoy (1946)

Illegal (1955)

Mystery Street (1950)

Side Street (1950)

Tension (1950)

They Live By Night (1949)

Where Danger Lives (1950)

Verwacht rond juli'07

Cancelled door Warner ten gunste van roadmovie The big Steal.

Kom dit niet meer op tijd toevoegen aan mijn vorige post, quote:

"Why CORNERED would be excluded from any noir collection is a mystery

in itself. CORNERED is a gripping piece of work created by the same

team that made "Murder, My Sweet" (1944) at RKO, cementing that

studio's lock on creating the look and mood of Hollywood Film-Noir

and Dick Powell's new-found position as a hero in the field. Lawrence

Gerard (Powell)'s motives are not the purest as he seeks to avenge

himself on French collaborator Marcel Jarnac in the aftermath of

World War II. Gerard, a Canadian, joined the RAF and married a French

girl who was murdered by Jarnac, who's fled to South America. Gerard

then finds his murdreous quest has to be subliminated to the greater

good as local patriots seek to root out the Nazi element represented

by Jarnac that are looking to establish a new Reich.

The film benefits from a great mood of impending danger and betrayal

in a sunny climate, a marked contrast to the war-ravaged, almost

permanently grey countryside Gerard encounters early in the film as

he scours the French village where his wife lived for some

information on what happened to her. There is also some neat irony

commented upon by one of the local anti-Nazi leaders (Morris

Carnovsky) when one of their operatives (Jack LaRue) is killed by two-

faced Walter Slezak. LaRue had fought in the war to preserve

democracy in his homeland, only to return to become a victim of the

same evil. These and some of the other sentiments expreesed in the

script by John Paxton and producer Aaron Scott may have contributed

to their later troubles with the House Un-American Activities

Committee who thought they were spreading subversive propaganda.

But politics aside, CORNERED is a terrific movie. While Powell is

just as wise-cracky as he was as Marlowe in "Murder, My Sweet,"

there's more of an edge to it; his at-times flip nature seems more of

a defense mechanism against his own despair and crumbling health

(from war experiences). And while Walter Slezak seemed to be

cornering the market on weaselly fascist fellow travelers at the

time, he brings a fresh dimension to his villainous role. Luther

Adler, who steps out of the shadows to have a showdown with Gerard at

the end, is aces as evil personified.

"Cornered" may have been the first hunt the escaped Mazi movie to hit

theaters in 1945, a field explored interestingly in the following

year's "The Stranger," and is a worthy addition to the noir film

roster. Nothing against "The Big Steal," but this would have been a

more appropriate inclusion to the Warners set."

Wordt wel onderdeel van Film Noir Classic Collection, Vol. 5 en zal ik zeker aanschaffen.

Had meer verwacht. Micheline Cheirel ziet er wel erg onattractief uit en acteert matig. Nijgde scenes met haar door te spoelen.

IMDb *5/10.

Hele mooie zwart-wit beelden, soms haast strip-achtige contrasten. Op sommige momenten een hoge suspence gehalte, wat helaas veel te weinig in de film voor kwam. Plot is magertjes en de film is wat langdradig.

*7,5/10

Aanvankelijk dacht ik een intrige Hitchcock waardig maar nadien wordt het toch al te complex en is er zelfs een slot voorbehouden met enkele op het randje van het belachelijke scènes.

Dick Powell heeft me nooit kunnen overtuigen in dergelijke rollen en ook nu niet.

Te onthouden dat het uitwijken van oorlogscriminelen en collaboranten naar Zuid-Amerika reeds in 1945 bij het maken van de film genoegzaam bekend was.

Er zitten wel wat leuk locatie vondsten in. Maar het tempo is te laag en op een gegeven moment boeit het echt niet meer of ie nu die Jarnac vindt en wat dan nog, etc, etc. Film loopt gewoon niet lekker.

Deze film heeft een Ingewikkeld script waardoor je als kijker uitgeslapen moet zijn om het hoofd erbij te kunnen houden. Persoonlijk kan ik die complexiteit, à la The Big Sleep, wel smaken, draagt bij aan de uitzichtloze doemsfeer van dergelijke noirs.

Dick Powell vind ik geloofwaardig als leading man, en heeft in Walter Slezak de perfecte gecorrumpeerde tegenspeler. Een echte femme fatale is niet aanwezig, daarvoor is de rol van Micheline Cheirel te straight forward.

Regie van Edward Dmytryk en fotografie van cameraman Harry J. Wild zitten helemaal goed. Het hele team had het jaar voordien ook al de klassieker Murder, My Sweet gemaakt. Deze voorganger is weliswaar meer aan te raden voor de casual kijker, overstijgt qua tempo en spankracht deze Cornered, waarin vooral veel gepraat wordt.

Een ander noir-subgenre. De noir tegen de achtergrond van de tweede wereldoorlog. Met name gemaakt tijdens en net na de oorlog. In die tijd schaamde men zich niet als een film wel erg actueel was.

Als je het personeel van deze film bekijkt, regisseur Dmytryk en acteur Powell denk je meteen aan de beroemdere noir van een jaar voor deze. Murder My Sweet. Dat is zo'n film die de definitie van de stijl mede neer wist te zetten. Superstijlvol. Sigarettenrook, detectives en vele scenes die noir in het kwadraat zijn. De samenwerking was goed bevallen, want amper een jaar later was er Cornered. Een wraakverhaal over een Fransman die erachter wil komen waar de man gebleven is die verantwoordelijk is voor de dood van zijn bruid. Realistisch drama is Cornered niet. Maar wel erg noir. Qua stijl wat minder nadrukkelijk dan Murder, My Sweet. Maar de inhoud is die van een man die zich begeeft in een wereld waar iedereen andere bedoelingen blijkt te hebben dan ze in eerste instantie prijsgeven. Powell is weer eens een tough guy die uit emotie handelt, maar die emotie niet wil tonen.

De film zit vol met bochten en als je even niet oplet heb je alweer een plotpunt of twee gemist, maat dat is juist ook wel leuk, omdat in dit soort films juist die bochtigheid ook een stijlmiddel is. Een script als dit zou een tijdje later een spionagethriller met Russen als tegenstander zijn geworden. Maar het aangename is dat dit zich veelal op de vierkante centimeter plaatsvind. Met veel puntige dialogen en hier en daar nadrukkelijke schaduwen. Zeker niet Dmytryks best gelukte film. Maar er is ook niet veel mis mee.