Historias Mínimas (2002)

Sympathieke roadmovie over warmbloedige fijne mensen.

Heeft inderdaad wel wat weg van The Straight Story. Ook ik vind Historias Minimas minder goed dan die bijzondere Lynch-film.

Er gebeurt naar mijn smaak iets te weinig. Toch kent de film redelijk wat grappige momenten.

Inderdaad er er fijne, charmante en ontspannende film. Prachtige muziek ook. Alleen jammer van die mooie taart.

3.5 sterren

Grappige raamvertelling die nergens echt verrast of serieus beklijft, maar wel meerdere malen een kleine glimlach wist te ontlokken. Aandoenlijk maar nooit aangrijpend. De titel dekt de lading perfect wat mij betreft. 2,5*

Zeker niet saai, maar de personages hadden inderdaad wel iets beter uitgewerkt kunnen worden. Het verhaal zit leuk in elkaar en alles is mooi in beeld gebracht. De film kabbelt lekker door naar het ietwat onbevredigende einde.

Een bijzondere Argentijnse film waarin drie hoofdpersonages los van elkaar op weg zijn richting Zuid Patagonie. Toch vermengen hun verhalen en dromen

zich met elkaar. Don Justo is 80 en liftend op reis naar San Julian omdat hij genoeg heeft van de toezicht van zijn zoon en diens vrouw. Roberto is 40 en een rondreizende verkoper die in een oude auto op weg is naar de dezelfde stad.

En tenslotte Maria Flores, zij reist met haar baby per bus zuidwaarts omdat ze er mogelijk een prijs in een televisiewedstrijd kan winnen. Een warme film die je een andere kijk geeft op het land waar Maxima.

Zoals door de meesten hierboven reeds werd gezegd vond ik het ook een sympathieke Roadmovie over de kleine dingen des levens, gewone mensen die kampen met alledaagse beslommeringen.

Het beste vond ik handelsreiziger Roberto, die de hele film met zijn taart rondzeult, bakkers opzoekt om deze verder op te smukken en uiteindelijk nog wat aanpassingen aan de taart laat uitvoeren, om ze er perfect te laten uitzien voor de zoon, of is het dochter...? , van zijn toekomstige geliefde...

6,5/10.
Zeker de moeite om eens te zien, maar ik zou'm niet speciaal op DVD kopen.

Dit was een klein, fijn filmpje. We volgen dus een drietal mensen. De verhalen zijn niet zo bijzonder, maar ze wisten me toch te boeien. Het verhaal van Roberto vond 'k ook het interessants met z'n taart 'k had wel gedacht dat het verhaal van Maria (met haar tv-optreden) wat uitgebreider ging zijn.

Het is ook niet direct een film die 'k op dvd zou kopen, maar als ze hem op tv tonen is hij wel eens het bekijken waard.

Een aangename roadmovie van Argentijnse makelij, die prettig wegkijkt, maar desondanks nooit echt heel hoogstaand of meeslepend wordt.

Het verhaal gaat over drie verschillende mensen uit dezelfde plaats, die alle drie los van elkaar naar het stadje San Julián reizen. Ze hebben allemaal ook een ander doel. Los van alle drukte en chaos, die er om hun heen lijkt te heersen zijn ze alle drie vastbesloten om hun doel te bereiken. De personages worden op subtiele wijze neergezet, maar de uitdieping laat hier en daar te wensen over. Vooral de vrouw, die met een tv-quiz wil meedoen, komt net wat te weinig aan bod soms. Het verhaal van de man met de taart is het leukst.

Qua acteerwerk is het allemaal goed in orde. Het tempo is aangenaam rustig en de vergelijking van The Straight Story van David Lynch is niet zo moeilijk te maken, al is die laatstgenoemde wel veruit de betere film. Historias Minimas is echter een leuke wegkijker. De opzet is klein en simpel, het verhaal ook. Een drietal mensen, die komen en uiteindelijk weer in de anonimiteit van het drukke Argentijnse leven verdwijnen. Leuk neergezet en het is zeker geen straf om dit een keer te mogen aanschouwen.

3,0*

Een kleine film die gered wordt door het verhaal van een oude man die een weggelopen hond zoekt. De andere twee verhalen stelden eerlijk gezegd niet heel veel voor, door die twee weg te laten of echt een bijrol te laten spelen was de film denk ik krachtiger geweest. Het verhaal van de man wordt boeiend gebracht, zijn liefde voor de hond, zijn verleden en waarom het vinden van die hond zo belangrijk voor hem is geworden, dat levert een hele warme film op. 3*

Leuke roadmovie met 'echte' mensen. Hier hou ik echt van: gewoon een slice of (normal) life. Geeft tevens een leuk inkijkje in het leven in Patagonië. Dat de beoogd toekomstige liefde van Roberto gewoon met haar broer een avondje uit was geweest zag je mijlenver aankomen, maar was ergens ook wel weer schattig en grappig.

Sowieso leuk weer eens een film te zien met louter sympathieke karakters erin!

Drie eenvoudige volksmensen maken een reis door Patagonië. Hier en daar kruisen hun verhaallijnen elkaar. De enige professionele acteur is Javier Lombardo. Hij brengt er wat komedie in. Die taart was allicht niet meer te vreten na die lange, schokkerige autorit, meerdere bewerkingen en blootstelling aan diverse temperaturen.

Het feit dat de drie hoofdpersonages een duidelijk doel voor ogen staat, hoe onbeduidend ook, doet je met hen meeleven. Hun zuidwaartse tocht leidt hen weg van de moderne jachtigheid, naar mooie landschappen en gezelligheid. Er zit voldoende stuwing in om je aandacht vast te houden.