Historias Mínimas (2002)

Best wel een charmante film dit en een soort van kruising tussen Magnolia en The straight story. Het niveau van deze twee wordt echter niet gehaald. 3*

inderdaad, charmant is het goede woord. het zit hem met name in de kleine dingetjes, de titel zegt het al. die maken de film zeer genietbaar. er wordt regelmatig ingezoemd op de gezichten/ de uitdrukkingen van de spelers wat mooie beelden oplevert.

charmant ook omdat de acteurs niet professioneel zijn. 3,5 sterren.

Beste Argentijnse film die ik dit jaar gezien heb. Zo'n stuk of 5 al, waarbij een aantal ronduit saai en getruct waren.

Hier spelen tenminste echte mensen in een film met veel humor en veel gevoel. Er zijn natuurlijk wel wat kritiekpuntjes (zoals bij bijna alle films) zoals de wat wrakkige montage. Maar er overheerst toch een prachtig verhaal, vertelt over/met mooie karakters. Blijheid overheerst uiteindelijk. 4 sterren

Voetbaltaart, Schildpad, hond ......... dus een dikke 7 3.5 *

Sympathieke roadmovie over warmbloedige fijne mensen.

Heeft inderdaad wel wat weg van The Straight Story. Ook ik vind Historias Minimas minder goed dan die bijzondere Lynch-film.

Er gebeurt naar mijn smaak iets te weinig. Toch kent de film redelijk wat grappige momenten.

Ik sluit me volledig bij je aan kappeuter. Louter sympathieke mensen in deze sympathieke film. 3 sterren.

Inderdaad er er fijne, charmante en ontspannende film. Prachtige muziek ook. Alleen jammer van die mooie taart.

3.5 sterren

Geweldige film! Vooral de oude man met zijn hond Maragara heeft mijn hart gestolen. Het moment dat hij beseft dat de hond nog ergens rondloopt, hoe vastberaden hij dan voor zich uitblikt.... Meesterlijk!

Ja, dat is een sterk stuk. Ik vond dat stukje met die vrouwelijke deelnemers aan het spelletje briljant, heerlijk lokale studio-amateuristisch, gedaan. En mooi verfilmd.

Couldn't agree more.

La multiprocessore..!

De namen van de honden zijn ook zo fantastisch. Vertaald: Mormel en Dondersteen.

ik vond die gast zielig die zijn hond verkocht.
was het nou zijn eigen hond of had die opa gelijk dat Mormel van hem was

en dan die bitch van een Silvia (van die spelshow)
eerst lieve adviezen geven over hoe hard je moet praten, maar daarna wel voor een prikkie die multiprossessor jatten

en wat is die kale gast, met die bakkebaard van hier tot Tokio, een onprettige man zeg
wat ziet die weduwe wel niet in hem
als ie al agressief is tegen een schildpad......
hij kan zeker zijn handen niet thuis houden

leuke film voor tussendoor en gezien de redelijk korte duur een aanrader
niks verheffends...dat wel
Amores Perros was veel ingenieuzer

3*

Mooie opnames. Aangename verhalen van gewone mensen boeiend verteld.

Grappige raamvertelling die nergens echt verrast of serieus beklijft, maar wel meerdere malen een kleine glimlach wist te ontlokken. Aandoenlijk maar nooit aangrijpend. De titel dekt de lading perfect wat mij betreft. 2,5*

Gisteren gezien tijdens avondschool Spaans. Ik heb hierboven al een aantal goeie omschrijvingen voor de film gezien, sympathieke roadmovie, charmant, aangenaam, ontspannend... Er gebeurt niet veel in de film, af en toe een beetje humor, maar toch vond ik het nog wel de moeite waard. 3 *

Aanrader. Het is gewoon weer net wat anders. Neem een rustig avondje en kijk hem gewoon...

Charmante film is het wel, je moet er niet naar kijken als je van aktiefilms houdt, het is een trage film, was wel redelijk plotseling afgelopen. Overkwam me gisteren ook met El Bola. Mooie film ook, maar ook zo ineens: aftiteling.

Redelijk saaie film, waarbij je na anderhalfuur ontdekt dat je maar liefst 2 van de 3 personages nog steeds helemaal niet kunt doorgronden. Dat komt door een slechte monatge en een gebrek aan vertelstof, terwijl de regisseur het zich toch permiteert om landschappen te filmen, met op zich ook alweer een te kleine meerwaarde. Mooi, jawel, maar niet op z'n plaats tussen de slordige "straight-from-the-street"-decors ( ).

Had beter gekund, maar door een gebrek aan humor keldert de film zichzelf eigenlijk. Niet echt slecht, maar 'Historias Minimas' haalt zoals alle kleine verhalen amper een noemenswaardig niveau.

2,25*

Zeker niet saai, maar de personages hadden inderdaad wel iets beter uitgewerkt kunnen worden. Het verhaal zit leuk in elkaar en alles is mooi in beeld gebracht. De film kabbelt lekker door naar het ietwat onbevredigende einde.

Mooie sympathieke film over vriendschap (in de vorm van behulpzaamheid), teleurstelling en overwinning.

De regie en de acteurs zijn meer dan prima.

Mooie karakters in een vrij alledaags verhaal, maar juist de eenvoud (van ook het 'landschap') doet 't 'm in deze film. Zou het geen 'roadmovie' willen noemen.

Prachtige film! Inderdaad alledaagse verhaaltjes sfeervol geschoten in een schitterende omgeving!

Knappe rol van de oude man. Dat dit zijn enige filmrol is geweest maakt zijn prestatie nog mooier!

Een bijzondere Argentijnse film waarin drie hoofdpersonages los van elkaar op weg zijn richting Zuid Patagonie. Toch vermengen hun verhalen en dromen

zich met elkaar. Don Justo is 80 en liftend op reis naar San Julian omdat hij genoeg heeft van de toezicht van zijn zoon en diens vrouw. Roberto is 40 en een rondreizende verkoper die in een oude auto op weg is naar de dezelfde stad.

En tenslotte Maria Flores, zij reist met haar baby per bus zuidwaarts omdat ze er mogelijk een prijs in een televisiewedstrijd kan winnen. Een warme film die je een andere kijk geeft op het land waar Maxima.

Zoals door de meesten hierboven reeds werd gezegd vond ik het ook een sympathieke Roadmovie over de kleine dingen des levens, gewone mensen die kampen met alledaagse beslommeringen.

Het beste vond ik handelsreiziger Roberto, die de hele film met zijn taart rondzeult, bakkers opzoekt om deze verder op te smukken en uiteindelijk nog wat aanpassingen aan de taart laat uitvoeren, om ze er perfect te laten uitzien voor de zoon, of is het dochter...? , van zijn toekomstige geliefde...

6,5/10.
Zeker de moeite om eens te zien, maar ik zou'm niet speciaal op DVD kopen.

Best een aardige film, maar niet zo'n film die je nog een keer (of vaker) kijkt. Ik vond vooral de verhaallijn van de oude man goed.

Jammer dat je de van Maria Flores de reis naar San Julian niet zag (of heb ik niet op zitten letten?).

Dit was een klein, fijn filmpje. We volgen dus een drietal mensen. De verhalen zijn niet zo bijzonder, maar ze wisten me toch te boeien. Het verhaal van Roberto vond 'k ook het interessants met z'n taart 'k had wel gedacht dat het verhaal van Maria (met haar tv-optreden) wat uitgebreider ging zijn.

Het is ook niet direct een film die 'k op dvd zou kopen, maar als ze hem op tv tonen is hij wel eens het bekijken waard.

Alternatieve poster link

Een aangename roadmovie van Argentijnse makelij, die prettig wegkijkt, maar desondanks nooit echt heel hoogstaand of meeslepend wordt.

Het verhaal gaat over drie verschillende mensen uit dezelfde plaats, die alle drie los van elkaar naar het stadje San Julián reizen. Ze hebben allemaal ook een ander doel. Los van alle drukte en chaos, die er om hun heen lijkt te heersen zijn ze alle drie vastbesloten om hun doel te bereiken. De personages worden op subtiele wijze neergezet, maar de uitdieping laat hier en daar te wensen over. Vooral de vrouw, die met een tv-quiz wil meedoen, komt net wat te weinig aan bod soms. Het verhaal van de man met de taart is het leukst.

Qua acteerwerk is het allemaal goed in orde. Het tempo is aangenaam rustig en de vergelijking van The Straight Story van David Lynch is niet zo moeilijk te maken, al is die laatstgenoemde wel veruit de betere film. Historias Minimas is echter een leuke wegkijker. De opzet is klein en simpel, het verhaal ook. Een drietal mensen, die komen en uiteindelijk weer in de anonimiteit van het drukke Argentijnse leven verdwijnen. Leuk neergezet en het is zeker geen straf om dit een keer te mogen aanschouwen.

3,0*

Prima film, 3 verhaallijntjes als in de titel, zoals wel vaker zijn die niet alle 3 even sterk, maar het moeten er blijkbaar altijd 3 zijn.