Jug Face (2013)

Een vrij kort horrorverhaal met heel wat symbolische effecten en zware basgitaar. Het verhaal is absurd, maar zorgt voor een eigenaardige spanning tot aan een rustig plot, waarin enkel het kraken van een stoel en een flikkerende Juge Face je aanspreken.

De pottenbakker en zijn potten zijn gebroken. Behalve... zijn blijvende liefde.

Dit is puur een film die je in fantasieën kunt ondergaan. Een verhaal door een zot bedacht, maar sfeervol in beeld gezet in een totaal onwerkelijk bestaan.

Je moet echt voor dit genre film zijn. Absurditeit troef en inhoud nul. Enkel spanning, sfeer en natuur.

Toch heeft deze film iets waarvan je je afvraagt hoe intens de cast dit kan beleven.

Moet je toch eens gezien hebben, hoe eigenaardig ook. 3,0*

"The pit has spoken."

Op zich wel een interessant gegeven rondom een gemeenschap dat een heilige put verafgoodt.

Helaas deed het verhaaltje mij niet al teveel, de film moet het naar mijn mening meer hebben van de combinatie van verscheidene factoren: rednecks, ietwat broeierige sfeer en de mythe van de put. Het deed mij allemaal denken aan klassieke 'urban legends' die men elkaar verteld.

Verder gebeurt er eigenlijk niet zoveel. De scares zijn niet eng, maar hebben wel iets vanwege de manier waarop ze in beeld worden gebracht i.c.m. met de flikkerende effecten. Daarnaast werkt de natuursetting goed en het zooitje ongeregeld dat zowat alleen maar uit stereotypen bestaat inclusief incest.

Al met al best interessant om eens gezien te hebben, hou alleen wel rekening met de langzame pacing en minimale schrikeffecten.

Kleine 2,5 sterren.

Redelijk overbodige toevoeging aan het genre plattelandshorror waarin oerconservatieve boerenkinkenkels zich hebben teruggetrokken in een bos en er een mysterieuze put aanbidden. De put geeft en neemt, maar blijkt in deze film toch vooral te nemen in de vorm van offers die de vrijwillig aangereikt worden. Het idee van de besloten gemeenschap met hun eigen bedenkelijke normen en waarden is een dankbaar gegeven voor onderhuidse spanning, dat hier helaas amper uit de verf komt. Wel proberen de makers aan de hand van een klassiek gegeven en enkele onsmakelijke effecten een angstklimaat te creëren. Dat lukt slechts ten dele. Mysterieus is de film bij vlagen, maar het aura van amateurisme (effecten, acteurs, soundtrack, ...) verknoeit de goede bedoelingen en het interessante script. In dit genre zijn veel betere films gemaakt (denk bv. The Wicker Man).

Thriller met rednecks, een zuidelijke broeierige sfeer en een mythe over een put. Het is absoluut geen horror film maar aangezien de "pitt" niet natuurlijk is En aan het moorden slaat valt het onder horror! Acteerwerk is zeer goed! Mede door hoofdrolpseelster Lauren Ashley Carter. Met haar grote ogen is zowel een leuke verschijning als een redelijk goed actrice. Een B-film voor de mensen die van bovennatuurlijke zuidelijke Rednecks films houden. Denk een beetje aan The Village gecombineerd met de serie Justified.

Gaaf!

Scores en blah blah, die narrative is ondertussen wel duidelijk en hoeft niet veel herhaling meer neem ik aan. Mensen die het horrorgenre een warm hart toedragen, en dan écht het genre, niet enkel bestaande subgenres met hun clichés, kunnen deze film best een kans geven.

Valt moeilijk te vergelijken met andere films (een paar vergelijkingen hierboven vind ik weinig toevoegen eerlijk gezegd), wat mij betreft is de link met producer McKee nog de meest tastbare. Heeft een beetje diezelfde aparte kijk op horror. Oké, er zit wat gore in en wat demonisch gebazel, maar de échte horror komt van ergens anders.

De opzet is ridicuul, des te knapper dat Kinkle er in slaagt om het op de één of andere manier alsnog geloofwaardig over te laten komen. De weirde pit lore slaat uiteraard nergens op, maar dan kan je over wel meer sektes ed zeggen en toch zijn er mensen die slaafs de vreemde rituelen en regels volgen.

Acteerwerk is goed, film zit er netjes uit en de soundtrack is een grote meerwaarde. De film mist links en rechts een likje verf maar voor een eerste film toont dit enorm veel potentieel wat mij betreft. Hopelijk kan Kinkle ooit nog een tweede maken, want dit smaakt naar meer.

Dikke 3.5*

Bij de pottenbakker.

Zo nu en dan kunnen kleine horrorsnoetjes verrassend uit de hoek komen. JUG FACE is hiervan een voorbeeld. Een sterke film die geen toegevingen doet en daarmee veel kijkers onverzadigd achterlaat. De minimale sfeer en muziek zijn in mijn ogen echter net hetgene de film kneden tot wat het is. Het verhaal klinkt lomp en kinderlijk, maar Kinkle weet een manier om de lachwekkendheid te omzeilen en de bosomgeving knap vorm te geven. Het duo Bridgers-Carter speelt sterk en speciaal voor deze acteurs zal ik The Woman terug op mijn kijklijst zetten. Hello, Lauren Ashley Carter!

Aardig.

In feite vooral een film over een meisje met een geheim; de hillbilly-setting en rituele verering van een modderput geven het wellicht de entourage van een horrorfilm, maar in de kern toch vooral drama.

Gevangen door de tradities van haar familie en gemeenschap, zoekt Ada wanhopig naar een uitweg, als ze hoort dat ze uitgehuwelijkt is. Ik wil niet teveel spoilen, maar het is een weg langs vele offers, pottenbakkerij en visioenen, die enkele bloederige momenten opleveren maar niet altijd visueel overtuigen. Soundtrack is wel een plus, met vooral wat meanderend tokkelende gitaren die op de klankband onrust zaaien.

Goed acteerwerk van de jonge Carter, die met haar grote ogen goed gestalte geeft aan de wanhoop van Ada. Ze weet de film aardig te dragen.

Qua sfeer zit het ook wel goed, al eindigt de film toch wat in mineur. Houdt het mysterie wel intact, maar zonder echte pieken komt de film toch wat gelaten over de eindstreep. 3*

Een wat mager verhaal met een uitgangspunt dat veel belooft, maar die belofte – ondanks een stevige scheut bloedvergieten – niet waar weet te maken. Het speelt zich af in een geïsoleerde gemeenschap dat om de zoveel tijd een bloedoffer brengt aan een put die daardoor een geneeskrachtige werking blijkt te hebben. Het slachtoffer wordt bepaald door de creatie van een pot in de vorm van een gezicht (de Jug Face uit de titel) gemaakt door een pottenmaker met bijzonder krachten. Wanneer Ada [Lauren Ashley Carter] vroegtijdig ontdekt dat zij het volgende offer zal zijn, verzint ze een list om in leven te blijven. Maar dat heeft uiteraard onaangename gevolgen. Goed spel van Carter en een regelmatig beklemmende sfeer compenseren de tekortkomingen ten dele.