Det Stora Äventyret (1953)

Erg mooie stijlvolle natuurdocumentaire al valt er ook een plot te ontwarren met de mensen. Via een voice-over wordt het verhaal ontvouwd en vertelt het leven van de dieren in het bos doorheen de seizoenen heen. Die zwartwitte beelden hadden wel iets sprookjesachtig.

In het eerste deel ligt de klemtoon op de familie vos en hun destructieve relatie met de mens. De prachtige lynx is wat de rode draad door heel de film. De otters waren ook de moeite en eentje steelt de show vanaf het tweede gedeelte. De domesticatie van de otter was fijn en toont ook aan dat de mens steeds zijn stempel drukt op de natuur.

Vond het wel vreemd dat zo'n wild en schuw dier zo snel gehecht raakt aan mensen, maar los hiervan echt genoten van deze mooie natuurfilm. Toch een kleine aanbeveling waard!

Zeer fraaie beelden van het Zweedse landschap, het zwart-wit geeft het bovendien iets extra's. Het begin met de vossenfamilie deed nogal denken aan Kita-kitsune Monogatari (1978), een film die ik als jong kind zag en die behoorlijk indruk maakte (ik herinner me nog altijd enkele details). Wellicht dat deze docufilm als inspiratie diende.

Alles in Det Stora Äventyret is behoorlijk gescript natuurlijk, met de verhaallijn over jongetjes die een huisdier willen als rode draad. Tetanus na een bijtwond was in die tijd geen kopzorg kennelijk. Het is een charmante film, maar hoewel het lijkt alsof de makers een romantisch beeld willen scheppen met wat scherpe randjes beklijft voor moderne ogen vooral de negatieve impact van alle mensen, jong en oud, op de natuur.