Choses Secrètes (2002)

Dit is natuurlijk een fim met een thema dat het zeker niet slecht doet bij de mannen. Het gaat over 2 "femme fatales" die na slechte ervaringen met mannen ze is een lesje willen leren. Een interessant geven, er zit veel erotiek in en de psychologische spelletjes worden leuk gespeeld. Toegegeven, niet alles komt even goed uit de verf, maar vermakelijk blijft het zeker.

Natuurlijk loopt alles ook niet zoals het hoort voor de vrouwen, waardoor de film in leven blijft.

De muziek is zoals Pruim zegt erg herkenbaar, moest zelfs ook aan de Champions League denken.

Wat overigens ook werkt in de film zijn de vrouwen, Seyvecou is mooi, duivels en onschuldig tegelijk. Revel ziet er minder onschuldig uit en zo gedraagt ze zich ook.

Prima filmpje!

3,5*

Van regisseur Brisseau is bekend dat hij niet terugdeinst voor expliciete beelden. Dat is niet anders in deze licht erotische film, waarin twee gewiekste vrouwen een strategie ontwerpen om met gebruikmaking van hun fraaie lichamen én verleidingskunsten zich een weg naar de top proberen te banen. Op zich is het verhaal niet opmerkelijk, maar de schoonheid en het raffinement van de hoofdpersonages weten de aandacht van de kijker heel goed vast te houden. Dat geldt in het bijzonder voor de buitengewoon mooie Sabrina Seyvecou.

Matige film waarin twee nieuwe vriendinnen besluiten hun seksualiteit te gebruiken om meer te bereiken in het leven. Een mooie, sensuele opening en ook de verdere eerste helft waarin de machtsspelletjes worden gespeeld is redelijk boeiend. Echter als het plot op een gegeven moment de overhand neemt in deze erotisch getinte film, wordt het gelijk wat minder. Afgezien van de hoofdrolspeelster valt het acteerwerk wat tegen.

Mja soort 50 Shades of Grey...Seksualiteit met name in het eerste deel van de film mooi in beeld gebracht, vanaf de helft gaat de film als een nachtkaars uit met een tenenkrommende zoon van rijke zakenman als treurig dieptepunt.

Deze film is net zo min een psychologische thriller als De Bruit et De Fureur een sociaal drama is.. Of L'Ange Noir een volbloed whodunnit. Waarmee ik bedoel: Brisseau heeft meestal de gewoonte om genres op een ondoorgrondelijke manier met elkaar te vermengen. Choses Secrètes vangt aan als een soort sleazy, softporno versie van Reinette & Mirabelle en andere films van Rohmer (met twee protagonistes als elkaars tegenpolen), maar in tegenstelling tot de zorgeloze wereld van laatstgenoemde, leven de twee hoofdpersonages hier in kommer en kwel. Piepkleine appartementjes en lange metroritten zijn nu eenmaal de realiteit voor jonge laagopgeleide mensen in Parijs. Al gauw verandert de film in een wrange, erotische variant op de screwball komedie waar we zien hoe de twee heldinnen zich door manipulatie proberen op te werken in een niet nader genoemd bedrijf. Alles ontaardt dan weer in een kitscherig 50's melodrama à la Hitchcock / Nicholas Ray, met de toevoeging van een fijne orgie wel te verstaan. Zelfs het voorgaande erkent de richesse van deze film niet, aangezien het geheel nog eens overgoten is met alle thema's die Brisseau het nauwst aan het hart liggen: spiritualiteit, destructieve relaties en klassenstrijd.