Tri Istorii (1997)

Niet mijn favoriete Muratova film dit. Drie verhalen die als belangrijkste overeenkomst hebben dat er in alledrie een moord plaatsvind of heeft plaatsgevonden. De eerste is Muratova op haar uitbundigst. Maffe karakters, grote dialogen. Ik vraag me trouwens af of Balabonov deze film al zag voor hij Kochegar (2010) maakte. Nogal wat overeenkomsten, zowel in het gegeven als het achterliggende gevoel van een maatschappij waarin de donkere kant van de mens niet bepaald meer verborgen blijft. Het tweede heeft (met Litvinova als femme fatale) valt op door de zoete pastelkleurtjes. Heel anders (en veel langer) dan de andere twee. Dat is een film die vooral draait om het hoofdpersonage. Ze ziet er ubervrouwelijk uit, doet zich voor als onschuldig, maar is ondertussen het tegendeel. In het derde, kleinste verhaal is ook het kind niet meer onschuldig.

Werkt misschien beter als ik 'm nog eens los zie (ik zag 'm op het moment in het festival dat ik het meest vermoeid was in een snikhete zaal met een baby als medepubliek), maar het stak voor mij wat bleekjes af bij de rest van de Muratova's.

3.0*

Het probleem met dit soort drieluiken is dat zij bij mij nooit hoog scoren omdat er meestal wel een verhaaltje bij zit dat gewoon middelmatig is in vergelijking met de rest. En met het middelmatige verhaaltje bedoel ik de eerste film van het drieluik. Veel geschreeuw, onzinnig plot, visueel erg lelijk. Gelukkig duurde het niet langer dan 23 minuten. Het tweede met in de hoofdrol een femme fatale is al stukken beter. Ook op visueel vlak erg mooi mede door de zoete pastelkleurtjes. Het derde kan er ook zeker mee door. Mooie scène van de kat met de geslachte kip. De kleine femme fatale deed het trouwens uitstekend.

Waardering:

2.0* voor het 1e verhaal

4.0* voor het 2e verhaal

3.5* voor het 3e verhaal