Kochegar (2010)

Vreselijk.

On-Russisch lelijk geschoten, een werkelijk strontvervelende soundtrack (hoe vaak kun je het zelfde keyboardriedeltje nog herhalen?), een plot van niks. Ik vond de lachende zaal bij de wraakscene van De Stoker erg treffend. Belachelijk slechte scene was dat.

Gelukkig vrij kort, zodat je eigenlijk amper de tijd had je af te vragen hoelang het nog ging duren, snelle afronding en klaar is kees. Dat + een gniffel of 2 = 1.5*

Leuk.

Ik had nog nooit iets van Balabanov gezien, maar was wel nieuwsgierig naar zijn werk. Dit zal ongetwijfeld niet zijn beste film zijn, maar ik vond 'm leuk.

A Stoker is een soort moderne mythe over het einde van de Sovjet-Unie. Toen dat land een tijdlang in een periode terechtkwam waarin de slimste mensen met met scheit aan de wet het voor het zeggen kregen. Een dik aangezet, vaak erg komisch sterk verhaal. een broodje aap. Een verhaal dat je met allerlei gedetailleerde verdiering tijdens dronken nachten als pseudo geschiedenis kunt rondvertellen.

De vroegoude hoofdpersoon houdt krampachtig vast aan de oude Sovjet-unie terwijl die om 'm heen aan het instorten is. De stoker heeft een zwartwit beeld over goed en kwaad, houdt vast aan het verleden (door het op te schrijven) en trekt zich terug in zijn eigen wereldje. Maar ondanks alles houdt hij de nieuwe werkelijkheid niet buiten natuurlijk.

Een vrolijke zwartkomische film met een flink donkere ondertoon als een kleine voetnoot bij de recente geschiedenis. Verwacht geen Russisch poëtisch realisme ofzo, want dan kom je bedrogen uit. Verwacht een film die steeds maffer wordt, als een verhaal dat steeds groter wordt naarmate het vaker is doorverteld.

Ik hoop dat Balabanov nog eens iets met Jeltsin gaat doen. Volgens mij zou 'm dat liggen.

3.5*

Eens met SB.

Soundtrack is eigenlijk geweldig. Bloedirritant natuurlijk, maar ik en 2 vrienden kregen er midden in een volle filmzaal de slappe lach van, en we waren niet de enigen. En wil dat nu net ook de bedoeling zijn, want dit is een (zwarte) komedie. Vervolgens komt de climax met weer 1 van de drie variaties op dat idiote muzikale thema, maar nu kreeg het door de beelden van de aanloop naar de climax iets opzwepends. Hier is toch echt wel over nagedacht, en het werkt ook gewoon.

3* is eigenlijk te weinig, maar na Gruz 200 had ik eigenlijk iets anders of originelers verwacht. Want dit voelt een beetje aan als een makkelijk tussendoortje.

Komisch die poster! Is zo'n beetje het tegenovergestelde van deze film. Maar dat is de grap natuurlijk. (kan me niet voorstellen dat dit serieus bedoeld is)