Final Girl (2015)

Matig. Sfeer is best aardig, met dat retrostijltje en toch wel een wat aparte look. Daarnaast is Breslin leuk en ziet eruit als een engeltje met haar blonde lokken en rood gestifte lippen. In die rol is dat een fijne tegenstelling. Maar er zit maar geen tempo in, de rest acteert vrij waardeloos en echt interessant wordt het nooit. Ook wordt de echte gore node gemist. 2,0*.

De film begint inderdaad wel aardig net als de sfeer die juist gepakt is.

Maar de film kabbelt eentonig voort zonder ergens echt te boeien.

Hoofdrolspeelster doet haar werk prima....ik heb haar wel eens in een andere film gezien en dat deed ze ook wel aardig....in Maggie (2015) herinner ik me nu.Als de film naar de climax werkt mist het spanning en smerigheid.

Klein meisje is groot geworden.

Nim's Island lijkt best lang geleden als je ziet hoe Abigail Breslin in deze film rondloopt. Knappe meid geworden, hoewel ze de trekjes nog niet helemaal kwijt is. Past op zich wel aardig in het begin van deze film, en vooral in het begin is het vergelijk wel duidelijk - later verdwijnt dat ietwat naar de achtergrond. Ook dat past wel in het verhaal.

Het verhaal dan, dat is net wat te zwakjes. Het gedoetje met het slokje waarheidsserum maakt de jacht/wraak wat flauw. En het viel me ook op dat het verlaten bos wel erg goed belicht is - nou ben ik op zich geen voorstander van eng gedoe in het donker, want als je niks ziet heb ik ook wat moeite om het eng te vinden, maar dit was dan ook weer wat overdreven. Qua plaatjes af en toe best mooi, maar voor het verhaal werkte het niet echt.

En de achtergrond ontbreekt teveel. Waarom Bentley en Breslin hun absurde trainingsprogramma hebben opgezet, en waarom de jongens hun rare sport botvieren, daar had toch wel een klein woordje aan geweid mogen worden.

Een film met veel potentie.

Een perfect sinistere en onwezenlijke sfeer. Een intrigerend verhalend uitgangspunt. Mysterieus, onwerkelijk en een tikje bizar. Lekker. Lekker.

Potentie genoeg. Maar, (zonde, zonde!) de film mist diepte in het vervolg. Het verhaal mist ontwikkeling. Erg teleurstellend en een belediging voor de prima opbouw en sfeer.

Setting en cast zijn ok.

Het kale onpersoonlijke eethuis en de "gezellige" nonconformistische huiskamer in het bos vormen prachtige decors. De perfecte opmaat voor meer spanning, intrige, verdieping etc. Helaas gebeurt er juist dan te weinig.

De cast acteert in lijn met de sfeer. Koud, kaal en off beat met de realiteit. Geen franje. Best goed eigenljk.

Zo jammer dat het verhaal dan niet meer diepte in de karakters geeft. Ik was best nieuwsgierig geworden naar hun handelingsmotieven. Maar ja, die ontwikkeling bleef uit. De diepere lagen bleven onaangeroerd.

Een half uurtje film er bij was voldoende geweest. Gemiste kans. Stom!

Matige film. De film probeert wat cult uit te stralen, maar ziet er daar voor te gelikt uit. Het verhaal wordt slecht en onvolledig verteld. Dat je iets achterwege laat te vertellen, prima, maar in deze film wordt vrijwel niets prijsgegeven. De film mist spanning en kent verder geen verrassingen. De acteurs doen het best aardig en visueel is het redelijk aangekleed. 2.0/2.5

“Are you guys an a cappella group?

Something like that.

Naw, we don't sing together.

You should. “

Als je de inhoud van “Final Girl” hebt gelezen, verwacht je je aan een “I spit on your grave”-achtige wraakfilm waarbij een jonge vrouw eventjes de vloer aanveegt met een groepje jongeren die er een nogal morbide hobby op nahouden. Achteraf gezien is het op zijn minst ontgoochelend te noemen. De wraaknemingen zijn nogal braafjes en missen elke vorm van spanning en sensatie. Het geheel heeft een soms cartooneske jaren 60 look met enkele absurde taferelen die me soms wel eens aan “A Clockwork Orange” deden denken (niet op vlak van verhaal maar puur op uitzicht).

Als ik iemand zou aanraden om deze film een kans te geven, dan is het wel door de aanwezigheid van Abigail Breslin. Wat een ravissante verschijning is deze jongedame toch. Een natuurlijke schoonheid voorzien van een fragiel uiterlijk en bleek engelengezicht. Je zou niet direct denken dat ze een getrainde moordmachine is zonder geweten. En dat is dan ook de eerste bemerking al. Ze komt niet echt overtuigend over als zodanig. Ze leek me niet echt onoverwinnelijk tijdens de confrontaties. Dat het een uitstekende actrice is staat buiten kijf. Haar eerste verschijning in “Wicked Blood” was een aangename verassing. Ze deed me toen denken aan Saoirse Ronan. Dezelfde onschuldige blik, de vastberadenheid en allesoverheersende kalmte. Ik ben er echter van overtuigd dat Ronan misschien een betere keuze zou geweest zijn hier. Niet dat er iets scheelt aan het acteerwerk van Breslin wat ze ook demonstreert in “Maggie” naderhand (ook met een bleek engelengezicht. Maar dit had een andere oorzaak).

Het grootste voordeel van deze film is de korte speelduur. Het simpele verhaal is de voornaamste oorzaak. In luttele 15 minuten krijg je eigenlijk het volledige verhaal al voorgeschoteld. Eerst het korte gesprek die de mysterieuze Wes Bentley heeft met de piepjonge Veronica waarbij hij haar verteld dat haar ouders niet meer leven en dat hij haar wil opleiden om speciale taken uit te voeren. Vervolgens zien we een beknopt overzicht van wat op een opleiding moet lijken. En tot slot de bende smaakvol geklede clubje jongens die een onschuldig blondje meelokken. Eigenlijk is dit het hele verhaal in een notendop en is het vervolg vanzelfsprekend en voorspelbaar.

Als het de bedoeling was om er een stilistische slasher van te maken dan zijn de makers van deze film hier degelijk in geslaagd. Sommige fragmenten zien er uit alsof je naar een of ander dramatisch toneelstuk kijkt. Verwacht je je aan een slasher zoals “You're next” dan raad ik aan om deze laatste nog eens te kijken, want de uiteindelijke wraakactie is redelijk sober en bloedeloos. Zelfs fervente aanhangers van “The sound of music” kunnen deze film kijken zonder risico op een appelflauwte. En het gebrek aan achtergrondinformatie over de hele lijn, is ook niet bepaald een pluspunt. Wat meer uitleg over de raadselachtige dood van Veronica´s ouders, de herkomst van de onbekende leermeester en de reden van het bizarre gedrag van de vier tieners, zou een nuttige bijdrage zijn geweest.

Buiten de geslaagde vertolkingen door Breslin en Bentley (en Logan Huffman als de toch redelijk geschifte figuur Danny) was dit toch maar een matige film. Zelfs “Roodkapje” is als verhaal angstaanjagender dan dit retro verhaal. Nochtans was het uitgangspunt interessant (maar zeker niet vernieuwend) genoeg om er iets spannends van te maken. En waar ik helemaal het heen en weer van kreeg, waren de priemende lichtbundels in het bos. Het leverde wel wat imponerende beelden met schaduwspel op, maar was na de eerste beelden zo irritant als een mug in je slaapkamer op een zwoele zomeravond. Deze klasseer ik zonder dralen in de rubriek “Gemiste kansen”.

1,5*

Ging deze film kijken doordat zowel poster als verhaal me interessant leken. Helaas wordt het zo slecht uitgewerkt. Het viel vies tegen! Abigail Breslin met haar onschuldige ogen speelt wel zeer goed. Al mistte ik wel iets van frivoliteit als ze haar slachtoffers ontmoet. De tekst hieronder van ikkegoemikke was daar dan een uitzondering op, zeer geslaagde grap! Grootste struikelblok voor mij was toch wel dat ik maar niet kon begrijpen waarom iemand jaren de tijd neemt om een meisje op te leiden. Om vervolgens vier simpele moorden te laten plegen. Ik vond dit zo mager! Daarnaast irriteerde ik me mateloos aan de lampen in het bos. Het leek vaak of ze op een voetbaltrainingsveld waren.

Thriller mag dan het genoemde genre zijn op een of andere manier vond ik het meer een komedie of parodie dan iets anders.

Het hele gebeuren wordt stilistisch mooi in beeld gebracht maar de acteurs laten het soms als een lokale klucht overkomen. Toneelopvoering.

En volgens mij zijn die overdreven lichten in het bos gewoon hartstikke de bedoeling om overdreven en nep te lijken. Het hoort bij de opvoering die ons getoond wordt. En eigenlijk vond ik de hele vertoning wel amusant. Breslin legt genoeg charme en lol in haar rol om zelfs de kluchtige tegenspelers mee te krijgen.

Best apart.

Een film die twee invloeden mengt. Enerzijds is er een soort van Nikita-achtige intro waar een jong meisje tot moordenares opgeleid wordt. Daarna een bos-hunt waar de rolverdeling even overhoop gegooid wordt.

Wat deze film denk ik iets moeilijker maakt is de combinatie van enerzijds een nogal kille ondertoon met een eerder theatrale uitvoering. Shields is niet geïnteresseerd in motieven en achtergronden van personages, maar houdt zich bij het strikt noodzakelijke. Anderzijds zijn personages en settings erg gestileerd en extrovert. Die lampen in het bos zijn uiteraard niet toevallig wat feller dan je zou verwachten.

Het zorgt er wel voor dat de film iets origineler is dan de doorsnee genrefilm die met deze elementen aan de slag gaat. Van begin tot einde stijlvol, niet eng of bloederig maar redelijk methodisch neergezet. Die kilte zie je zelden tot nooit in dit soort film en net daarom weer verfrissend.

Acteerwerk verder ook aardig, visueel de moeite, enkel qua soundtrack had het misschien wel net iets sterker gemogen. Moet al hard m'n best doen om er een half uurtje later nog wat van te herinneren. Maar al bij al een tof filmpje. De lage score was ook wel te verwachten. Dit soort genrefilms scoren al een tijdje erg laag, komt daar nog eens bij dat het allemaal net iets minder toegankelijk en hapklaar is.

3.5*

matig,deze final girl.

Het is een idee,waar de makers iets heel bijzonders mee hadden kunnen doen.

Maar dit aflaten . En eigenlijk is dat zonde.

Het is niet spannend, of de gore die nooit even flink de kop opsteekt ,maar goed daarom is het ook een thriller en geen horror.

Het spel van Abigail Breslin is wel opvallend kende haar van zombieland maar met name van Little Miss Sunshine (2006) die is wel erg mooi opgedroogd Damn!

Het is geen grote mislukking,( gelukkig ) en het kijkt goed weg,maar niet heel bijzonder.

Net geen voldoende, 2,5*

“I want you to look them in the eyes, Veronica. Make your face the last thing they see.”

Niet slecht. Je wordt eigenlijk middenin het verhaal gedropt, en je moet als kijker gewoon meegaan in het absurde verhaal. Een combinatie van Hanna en Hard Target (de Van Damme film), maar dan vooral gericht op een wat jongere doelgroep. Dat is gelijk het grootste minpunt.

Jonge mannen die jacht maken op jonge vrouwen (en ze vermoorden), en een getrainde vrouwelijke huurmoordenaar die ze wil stoppen. Dat moet spanning en actie opleveren, maar Final Girl mist spanning en het wordt Breslin wel heel makkelijk gemaakt. De vechtscènes zien er ook niet al te best uit. Alle acteurs (zeker Breslin) doen het wel uitstekend en regisseur Shields weet er een sfeervol geheel van te maken.

Bar slecht en blijkbaar gesponsord door de lokale Gamma.... what's up met al die bouwlampen in het bos? Zo cheap.

Erg zwak.

Als je met acteurs zoals Bentley, Breslin en Ludwig er toch nog in kan slagen een film zo te verknallen dan weet je dat je als regisseur niet echt op de juiste plaats zit. Las ergens dat dit in de jaren 50 moet plaatsvinden, nergens gemerkt.

Je voelt hem al in de lucht hangen na de opening, dit wordt weer helemaal niks. Horror is het ook niet, als je dat denkt, het blijft een thriller. Het mist wel het bloed, want Shields lijkt meer in te gaan op de vormgeving van de film.

Toegegeven, die is wel erg geslaagd. Mooie belichting hier en daar met felle kleurtjes, maar dan heb je het ook wel weer gehad. De dialogen kan je net zo goed uitpoepen, zo brak zijn ze. Soms zelfs zo mak dat je uit het niets moet lachen.

De acteurs en actrices hebben geen charme en zetten zichzelf gewoon voor gek. De film is te traag voor een verhaal dat eigenlijk in 15 minuten verteld had kunnen worden. Een 'wurggreep' ziet eruit als een knuffel, sowieso zijn de handelingen van de karakters soms te dom voor woorden. Breslin heeft 'lang getraind' maar enige ontwikkeling is voor haar ver te zoeken. Wel jammer, want de looks heeft ze absoluut.

Amateuristische bende, met slechts mooie belichting en kleuren. Shields mag het wel overdoen, maar hopelijk boekt hij dan een stuk beter resultaat dan deze rommel.

CinemaSins

Verrassend leuk filmpje dit. Kleine variaties op bekende invloeden maken hier het verschil. Shields wist duidelijk wat hij voor ogen had met deze film en zet met veel vertrouwen een thriller neer die in alles nét even wat scherper/origineler uit de hoek weet te komen dan zijn soortgenoten. Visueel sterk, perfect neergezette personages en een slimme, klinische uitwerking van een eigenlijk vrij simpel concept. 3,5*.

Wanstaltige productie.

Onbegrijpelijk hoge scores hier. Ik kon hier helemaal niets mee aanvangen.

De belachelijke trainingssessies alleen al. Je wordt er redelijk ingegooid met de openingsscene. Hoewel het prima is dat verdere achtergronden ontbreken (van zowel Breslin als het agentschap waar ze opgeleid gaat worden), lukt het de regisseur niet om de komende scenes enige geloofwaardigheid te verwerken in de waarde van de lessen of het talent van de leerling. Dat ze een uitzonderlijk talent toegeschreven krijgt aan de hand van het opgeloste labyrintje kun je nog opvatten als de-laatste-test-in-een-reeks of zelfs als een metafoor waar we gemakshalve even in mee moeten, maar ook in de anderhalf uur die volgt komen de verwikkelingen slap, ongeloofwaardig en totaal gespeend van spanning over.

Het verloop is namelijk meteen duidelijk. Zij wordt getraind, dit is haar missie en de jongens gaan het onderspit delven. Daar dus geen verrassingen of plottwists of anderszins een beetje nagelbijten over wat de uitkomst gaat worden. Prima. Maar ook in de uitwerking blijft de creativiteit zoek. De dramatische belichting in het bos werkt goed maar (samen met de karige decors) deed in het begin vooral goedkoop en amateurtoneelachtig aan. Alsof ze de overdadige belichting in het bos (die wat functioneler overkomt) naar het begin hebben doorgetrokken en vermomd als stijlmiddel.

Traaaaaaag script. Het heeft al weinig om het lijf, als je je personages dan ook nog van sleetse dialogen gaat voorzien - die driekwart van de acteurs vervolgens dramatisch gewichtige delivery meegeven -, dan doet het geheel al snel net zo maquette-achtig aan als de leegheid van de decors. Samen met de jaren '50-setting wil er soms wel iets dromerigs in de sfeer raken dat wel aangenaam voelde, maar het werd altijd wel weer teniet gedaan door een langgerekte scene, saai dialoog of slappe actie.

De hallucinaties kwamen ook al totaal niet uit de verf. De cocktail van waarheidsserum en DMT is al te Suske-en-Wiske om ook maar enigszins geloofwaardig over te komen (vandaar dat ze ook de volledige, scheikundige benamingen gebruiken; dat klinkt lekker wetenschappelijk), als het dan ook nog zo flauw verbeeld wordt, blijft er weinig over om die ongeloofwaardigheid te vergeven. En werd zij tijdens haar training nou uit zo'n trip gehaald met een plens water in het gezicht? Oké dan.

Gemakzucht en gebrek aan substantie, verpakt in gewichtigheid en geserveerd met een air van 'het is de bedoeling', maar waarin erg weinig écht werkt. Breslin overtuigt geen seconde als moderne femme fatale. Let vooral ook op de belachelijke aftiteling - waarbij Breslin doodleuk à la Murder She Wrote de aftiteling blijkt te typen! - die voor mij de lachwekkende kers op de taart was. 1*

Draak van een film.

What about: de ouders van Veronica 12 jaar terug?

Wat is de relatie van de ‘trainer’ en Veronica ?

En wie heeft dan die vrouw & dochter van die trainer vermoord ?

Waarom verdoven als je ‘getraind huurmoordenaares’ bent ?

Flut echt dikke frut.

Abigail Breslin is een opvallende actrice in dit genre. Al eerder kon ze met een kleine rol opvallen in Zombieland. Ook hier trekt ze meteen de aandacht. Het verhaal van een soort Hanna al deed ze me ergens ook denken aan Villanelle uit Killing Eve. Het verhaal is zeer eenvoudig met de nodige humor en actie, zonder al te veel cliché elementen of romantisch gedoe. Straight to the point!

De film oogt vrij minimalistisch, enkele shots die mooi uitgekozen zijn. Goedkoop ogend, maar het werkt wel. Het zorgt voor iets theatraals. Een film in handen van een maker die weet dat er weinig budget is, geen kapsones heeft en toch zijn eigen ding wil doen. Een verhaal dat gewoon thrillerkomedie wil brengen en zich zelf niet serieus neemt. Wat soms ontbreekt aan sfeer, wordt goed gemaakt door het interessant te houden. Leuke personages trouwens, ik hou wel van dit soort films.

heel zwak filmpje die nergens echt spannend wordt.

mooie verschijning die Abigail Breslin, maar dat is dan ook alles in de film interessant is.

laat maar liggen dit prul