Silver Bullet (1985)

Leuk om eens te zien.

Al moet je het dan niet kijken om de geweldige special effects of de spanning. Die zijn hierin niet te vinden. Wel is het een leuk verhaal (van King natuurlijk) al vond ik het soms toch echt meer een film voor kinderen van een jaar of tien. De weerwolf was idd ontzettend fake. Toch wel vermakelijk 2,5*

Was inderdaad wel aardig.

Zit een leuk sfeertje in de film, wel eigen aan die 80s horrors die zich afspelen in kleine afgelegen dorpjes in middle of nowhere Amerika.

Maar verder is het allemaal nogal losjes. De weervol zelf ziet er eigenlijk niet uit, en het kinderperspectief maakt de film meteen ook een stukje kinderachtiger.

Wel een geinige bijrol van die dronken oom. Leuk om een keertje gezien te hebben, vult de tijd vlot en verveelt niet. Maar ook niks dat bijblijft, behalve de wat fake weerwolflook dan.

2.5*

Silver Bullet, is een ruim twintig jaar oude horrorfilm, waarvan de effecten vandaag de dag toch enigszins gedateerd zijn. Het verhaal is niet bijzonder, maar Corey Haim en de grappige Garey Busey geven er in ieder geval een hele aardige aanvulling aan. Als kijker heb je al snel door wie de weerwolf is en doordat een en ander af en toe wat kinderachtig gebracht wordt, is de film nooit echt heel erg spannend.

Ook de weerwolf ziet er soms wel behoorlijk nep uit. De muziek en de sfeer is echter niet verkeerd en zorgen samen met de leuke rollen van Haim en Busey ervoor dat deze film het toch waard is om een keer gezien te worden.

2,5*

Sfeervol griezelfilmpje met gedateerde SE. Wederom een King-verfilming die nergens echt goed wordt maar wel entertaining genoeg is. Redelijk.

Zeer leuk filmpje met een lekker sfeertje. Acteren was niet bijzonder en de weerwolf zag er wel supernep uit maar daar kon ik me wel overheen zetten. De transformatie van de priester tot weerwolf vond ik wel mooi gedaan. Er zaten een paar leuke moorden in, maar soms werd de film ook wat te kinderachtig.

Al met al leuk filmpje voor een regenachtige avond. Lekker languit op de bank met een zak chips. Bij voorkeur als het donker is en er is een volle maan

In mijn ogen de beste weerwolffilm ooit. Heeft vooral te maken met de toch behoorlijk sterke sfeer en het goed verzorgde verhaal. De personages worden allemaal slim gebruikt en uitgewerkt en wat betreft spanning en het bloederige gedeelte zit er af en toe een creatieve fondst. Het is vooral de karaktiristieke mise-en-scene en bijzonder spannende scenes die dit tot een must maken voor de liefhebber van enge films. Ik kan me niet herrineren dat ik sinds ik op 5-jarige leeftijd de clip Thriller zag dat ik met zo veel spanning naar een weerwolf heb zitten kijken, erg goed gedaan.

Al met al een aardige horrorfilm, maar in mijn ogen niet eng genoeg.

Dit komt mede door de invalshoek die de filmmakers hebben gekozen, vanuit het perspectief van de kinderen is het wel origineel, alleen wordt het hierdoor een beetje te soft.
Nergens heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten, al moet ik zeggen dat de sfeer wel prima in elkaar zit. Lekker die scenes in de mist.

Verder ziet de weerwolf er best wel nep uit en worden enkele dorpelingen echt slecht neergezet. Ook vanaf het moment dat ik de dominee zag wist ik dat hij die weerwolf was. Hij heeft echt zo'n hoofd waarvan je denkt, dat is hem! Wat ik ook raar vond was het gebrek aan agenten/nationale garde o.i.d. zeker bij een serie moorden is het toch raar dat een stadje nog steeds afhankelijk is van 1 agent.Al met al een aardige film, met goede vertolkingen van de kinderen. Echter wordt door deze invalshoek in mijn mening de spanning er uitgehaald en ziet de weerwolf er niet uit.
Leuk om is gezien te hebben, maar net niet goed genoeg voor een voldoende.

2,5*

Heel lang geleden een van m'n favoriete spannende films, vooral met de achtervolging als hij in z'n rolstoel zit en de vuurpijl.

Eng of spannend natuurlijk niet meer, maar wel een paar erg goede scenes (de garage, in het huis en de achtervolging) en sfeervol des te meer. Op dat gebied toch wel een van de toppers in het weerwolfgenre en vermakelijk om te zien, zal voor een groot deel ook wel met nostalgie te maken hebben.

Mooie film met een geweldige transformatie van de weerwolf.

Goede spanning en opbouw en leuke wending wie de weerwolf werkelijk is.

Qua acteren valt er ook niks op aan te merken.

3,5 ster

Silver Bullet is Silver Bullet. Zeker geen hoogstaande film maar vooral (voor velen) om sentimentele redenen een klassieker. Wie herinnert zich niet het invalide jochie met z'n opgevoerde rolstoel of de bezopen oom Red. De meestal hilarische en soms spannende scenes winnen het net van de lelijke wolf en de slechte effecten. De film bevat hier en daar nog wel wat geslaagde scenes, mede door de inbreng van de redelijke goede cast.

Helaas is dit wel een film die voor mij minder wordt na iedere kijkbeurt maar wel nog steeds blijft vermaken.

3*

Er zijn weinig weerwolf-films die echt eng of knap gemaakt zijn. Ik blijf erbij dat The Howling eigenlijk het enige echt geslaagde project is, want een film als An American Werewolf In London heeft dan misschien leuke shots, uiteindelijk is hij ook weinig eng en een weerwolf op vier poten werkt voor mij gewoon niet zo goed als een harige duivel op 2 poten.

Silver Bullet was zoals bij velen voor mij een jeugd-klassieker die ik toen behoorlijk eng vond. Nu na al die jaren verliest de film inderdaad wat van zijn kracht door knullige kindacteurs, opgevoerde rolstoelen en een weerwolf die in volle glorie toch een stuk enger had kunnen zijn. Daar tegenover staan echter wel enkele zeer sfeervolle scenes (de zoektocht in de mist bijvoorbeeld) en fijne gedaanteverwisselingen. Het engste uit de hele film is eigenlijk nog Gary Busey wiens angstaanjagende haaiengebit de weerwolf zelf nachtmerries zou kunnen geven. Ook de dominee (die ik nu nota bene pas herkende van een prachtige scene uit Under Siege 2 waar Steven Seagal hem alle hoeken van de keuken laat zien ) wordt sterk neergezet; de scene waarin hij in een nachtmerrie al zijn volgelingen in de kerk in weerwolven ziet veranderen gaf me nog steeds kippenvel.

Uiteindelijk toch niet meer zo leuk als vroeger, maar nog steeds een fijn product die wat mij betreft na The Howling toch wel de beste weerwolffilm is die Hollywood ooit heeft geproduceerd. Niet zozeer door de special effects, maar door de fijne trage opbouw, de voelbare spanning en de mooie climax. Laat men als hier ooit een remake van komt wel van de CGI-knop afblijven, er gaat toch niets boven ouderwetse make-up!

Alhoewel er veel slechtere Stephen King verfilmingen zijn, is deze over het algemeen toch ook vrij matig.

Eigenlijk zie ik deze film jaren te laat, want volgens mij is dit meer als een horror avontuurtje voor tieners bedoeld. Wellicht als ik hem destijds had gezien, had ik vol spanning zitten kijken, maar jammer genoeg voor 'Silver Bullet' (en voor mijzelf) zie ik hem op mijn 29e.

Het acteerwerk valt eigenlijk wel mee, dat had ik slechter verwacht. Iedereen doet gewoon degelijk zijn of haar werk en ik heb op dat vlak geen noemenswaardige wanvertoningen kunnen ontdekken. Tevens is er ook geen sprake van enige uitschieters naar boven.

Het verhaaltje zelf is ook wel aardig, kabbelt in een aangenaam tempo voort en gaat daardoor nooit echt vervelen. Ook voor het verhaal geldt weer dat er nimmer sprake is van enige uitschieters naar boven. Spanning zul je nooit en te nimmer ervaren, laat staan andere vormen van emotie. Eén en al matigheid dus.

De weerwolf zelf en de transformaties lijken trouwens, zoals velen voor mij ook al aangaven, helemaal nergens op.

Voor mensen die als kind helemaal weg waren van deze film, kan ik begrijpen dat het uit nostalgisch oogpunt leuk is om weer eens te bekijken.

Kinderen in de leeftijdscategorie van 10-14 zullen wellicht ook aan de buis gekluisterd zitten.

Zelf heb ik het gevoel gehad dat ik anderhalf uur naar een aquarium heb zitten staren. Het ziet er allemaal wel geinig uit, maar er gebeurd eigenlijk niks en na afloop bekruipt je zo'n gevoel dat je kostbare tijd hebt zitten verspillen.

2,0*-2,5*

Matige film waarin de inwoners van een stadje worden opgeschrikt door een aantal bloederige moorden. Het hele stadje en de inwoners zijn typisch Stephen King. Eng wordt het nergens, maar de film heeft wel een aardig sfeertje. Hier en daar wat saai, vooral omdat het tempo wel wat hoger had mogen zijn. Net geen 3.0 sterren.

"I mean, uh, what the heck you gonna shoot a .44 bullet at anyway... made out of silver?"

Erg goede film! Samen met Cujo (1983), Cat's Eye (1985) en Pet Sematary (1989) weer zo'n heerlijke Stephen King-film.

Goed acteerwerk. Ook de kinderen deden het zeker niet slecht.

De muziek van Jay Chattaway was ook erg goed. Lekker typisch 80s met heerlijke synthesizers.

Erg goede effecten, de weerwolven en de wolf-transformaties zagen er zeer indrukwekkend uit.

Goed verhaal, lekker spannend, leuk sfeertje. Erg vermakelijke en goede film.

Malle weerwolf. Een uitstraling die ze vaker hebben. Dan is het hopen dat men kiest voor een aanpak met meer suggestie dan een grommende man in pak. Hier niet echt het geval, Attias zet z'n beest al vrij vroeg in de schijnwerpers. De (vele) pov shots waarmee zijn aanwezigheid prijs wordt gegeven, werken beduidend beter. Net als enkele transformaties.

Het zal ongetwijfeld eng en griezelig bedoeld zijn geweest, maar anno nu komt het vooral over als een enigszins merkwaardige mix van (pogingen tot) horror en jeugdfilms die in die jaren werden gemaakt. Die avontuurlijke drive heeft het althans wel, meer dan spanning of iets dergelijks. Zo moet je echt iets meer kunnen realiseren met de scène in de mist.

Leek wel een sketch, ik kon dan wel weer lachen om de droom meteen daarna. Trouwens, als je McGill kent of ziet, dan weet je wel hoe laat het is. Minste onderdeel is de voice over. Alsof de juffrouw van de kleuterschool aan een voorleesbeurt is begonnen. Ademloos luisteren is er niet bij. Zo is het een beetje grillig van toon, al maakt het niet zo gek veel uit.

De film kan stevig leunen op dat fijne small town sfeertje met haar lichtelijk overdreven, maar kleurrijke dorpelingen. En natuurlijk Corey Haim met zijn stoere rolstoel en hachelijke belevenissen. Het geeft het genoeg charme voor de 90 minuutjes die het op de teller heeft. Sympathiek filmpje met Gary Busey als ontwapenende smaakmaker. Jesus palomino!

Silver Bullet vindt ik een matige film.

Op zich is het een spannend gegeven dat er bij volle maan steeds mensen worden vermoord door een weerwolf. Maar echt spannend word de film op een paar momenten na niet echt.

Spannendste moment is dat die gehandicapte jongen op de weg achterna word gezeten door de man die de weerwolf is. Ook het eind als oom, neef en nicht zitten te wachten op de wolf is wel een spannend stuk. We krijgen nog een redelijk goed gevecht met de wolf. Het gevecht is wel iets te snel afgelopen. De weerwolf gaat te makkelijk dood.

Naast deze momenten heeft de film ( op misschien een paar kleine momentjes na ) eigenlijk geen spanning. De scenes met die oom waren soms nog wel leuk, maar dit had ik na een tijdje ook wel gezien. De film duurde maar ongeveer anderhalf uur maar ik vond het toch nog een behoorlijke zit.

Het acteerwerk in deze film vond ik niet al te best. Alleen de gehandicapte jongen acteerde wel aardig, maar verder rest wist niemand van de cast mij te overtuigen.

De weerwolf hadden ze van mij wel wat enger mogen maken. Ik vond de special effects dan ook niet zo overtuigend. Verder heeft deze film een ook niet zo geweldige soundtrack. Ik vond de muziek vooral storend in plaats van dat het nu voor meer spanning zorgde.

Al met al vindt ik Silver Bullet niet echt een geweldige film.

1,5 ster voor deze film.

King-verfilmingen zijn, op enkele uitzonderingen na, flauwe B-films. Dat is met Silver Bullet niet anders. Daar kunnen Haim en Busey helaas weinig aan veranderen. Voor de betere weerwolf-film verwijs ik liefst naar An American Werewolf in London (ook al is dat niet meteen een hoogvlieger), Ginger Snaps of Dog Soldiers. Maar eerlijk gezegd zijn dit allemaal zeer middelmatige horrorfilms en heeft dit subgenre (mij althans) weinig te bieden.

Prima vermaakt met deze King-verfilming. De titel, de poster en de korte omschrijving doen al vermoeden waar deze film over gaat: weerwolven. We zien veel van de gebruikelijke King-elementen terugkomen: een verhaal vanuit kinderperspectief, een dreiging waar veel mensen niet in geloven, een setting in iets wat verdacht veel op New England lijkt en natuurlijk (niet uniek King-achtig) een showdown met de dreiging in kwestie. Het is weliswaar hele luchtige familievriendelijke jaren 80 horror, maar alsnog leuk gedaan. Gary Busey speelt een fijne rol als oom Red die niet zoveel op heeft met de burgerlijke familie en de onderzoekende kinderen soms assisteert, en over het algemeen is dit gewoon solide gedaan. Het sleept niet al te lang voort, de weerwolven zien er prima uit, en hoewel ik mijn horror toch liever wat donkerder en grimmiger zie is dit prima popcorn-griezelvoer.

Misschien een iets minder angstaanjagende maar toch een griezelig geestige verfilming van de snelschrijvende horrormeester Stephen King. De humor is boosaardig, want de personen waarmee zo lustig de spot gedreven wordt, zijn de bewoners van een doordeweeks stadje van wie de gemoedsrust verstoord wordt door de gruwelijke moorden van een maniak. Alhans dat denken ze tenminste, want ze zijn wel heel traag van begrip. De manier waarop ze de geheimzinnige moordenaar willen te grazen nemen, levert een paar staaltjes van bloederige zwarte humor op. Gelukkig is er een kreupele teenager die beseft dat de daden afkomstig zijn van bovennatuurlijke krachten. Hij moet enkel de bewijzen verzamelen dat de moorden door een weerwolf worden gepleegd.

"Silver Bullet" is een onderhoudende griezelfilm met geslaagde anti-sociale humor en verzorgde speciale effecten. Vlotte regie van de voor mij onbekende Daniel Attias. Vermakelijk voor fans van weerwolffilms.

Op herhaling en.....het viel niet tegen. Persoonlijk vind ik dit een aardige vertolking (als fan) van het boek, geschreven door Stephen King. Enthousiasme is zeker aanwezig bij het acterende deel van de film en ook regie enzovoort, is prima gedaan. Helaas zie je bij King geschreven boeken in de film vaak niet de spanning terug die je als lezer hebt ervaren en dat is dan ook voor veel fans een teleurstelling! Maar zoals gezegd, dit boek is gelukkig goed verfilmd en de spanning komt ook in de film goed tot uiting.

De verandering van mens naar weerwolf en terug is ook goed (voor die tijd) gedaan en in beeld gebracht, vooral aan het einde van de film en het verhaal.

Inmiddels hebben we deze film in de loop van de jaren meerdere malen gezien en gisteravond was het wederom genieten. Een ruime 7!

Silver bullet is heerlijk en zeer vermakelijke horrorfilm. Er zit eigenlijk van alles in om er van te houden en voor wat ze laten zien met de daarbij behorende mogelijkheden uit die tijd, meer dan prima. Deze op een novelle van Stephen King gebaseerde film was voor mij dan ook zeer geslaagd. Dat vond ik als kind al en eigenlijk dus nu nog steeds.

Een bewerking van een kort verhaal van Stephen King Cycle of the Werewolf getiteld.

Degelijk, goed opgebouwd verhaal met prima vertolkingen. Het is weliswaar allemaal wat voorspelbaar en het einde is simpel, maar zeker een genietbare horrorprent om eens te zien. 7/10

Silver bullet is er ook eentje uit mijn jeugdjaren die ik ontelbare keren zag. Zoals welbekend naar een scenario van meesterauteur Stephen King. Ik herinner me nog dat ik destijds grote schrik had van de weerwolf. Eigenlijk was het quasi onverantwoord als achtjarige om hiernaar te kijken. Vandaag de dag is het allemaal wat minder schrikwekkend, hoewel Daniel Attias er een best aangename prent van gemaakt heeft, zonder echt top te zijn.

De transformatie naar een weerwolf ziet er nog steeds vrij goed uit. Alleen acteert hij nogal vrij houterig, maar voor de rest best knap gedaan. De dreiging is steeds aanwezig en hangt boven het onfortuinlijke stadje. Al neemt deze spanning wellicht af wanneer je het kind zijn ontgroeid bent waarschijnlijk. Vandaag is het bij momenten zelfs komisch. Dreigend zijn wel de achtervolgingen van de jongen en de scène in de schuur.

Fijn om nog eens terug gezien te hebben en zeker één van de geslaagde King-verfilmingen.

Een herziening van (nog steeds) een hele leuke film. Een verhaal zonder veel franje dat (à la Spielberg) vanuit het perspectief van een beginnende tiener wordt verteld. In deze film ligt het perspectief bij de jonge gehandicapte Corey Haim. Door zijn ogen beziet de film de opschudding die een weerwolf in een kleine gemeenschap veroorzaakt.

Het verhaal ligt met zijn setting in een ons-kent-ons-stadje op een bedje van behaaglijkheid. Zelfs als de horror toeslaat, verdwijnt dat vreemde behaaglijke sfeertje nooit helemaal. De momenten van suspense en horror lijden er gelukkig niet onder. Ik moet eerlijk zeggen dat ik die momenten na vele jaren nog steeds behoorlijk spannend vond.

Het is zo’n film die een beetje als een eng sprookje aanvoelt. Dat wordt vooral veroorzaakt doordat het vertelperspectief bij Haim ligt. Zijn wereld is een avontuurlijke wereld waarin kattenkwaad, strips, zusje pesten en dergelijke centraal staan. Toch levert die verteltrant geen onschuldige en kindvriendelijke film op. De horror is wel degelijk volwassen. Neem alleen al de transformaties van de weerwolf. Die zijn met behulp van prachtige speciale effecten angstaanjagend genoeg. Toegegeven, met een hele kritische blik, zie je het beperkte budget er soms wel een beetje aan af en oogt het soms wat kunstmatig, maar met een nostalgische inborst kijk je daar gemakkelijk en graag overheen.

De film mengt horrorelementen met die van een whodunnit. De vraag wie de weerwolf is, houdt de jonge Haim erg bezig. De acties die hij onderneemt om de wolf te ontmaskeren leiden tot benauwende momenten van suspense en spanning. De film deed me op die momenten erg denken aan Summer of 84 (2018), hoewel die film natuurlijk van een veel latere datum is.

Leuke rol van Gary Busey als goedaardige maar drankzuchtige oom, die tegen zijn wil betrokken wordt bij het oplossen van het weerwolf mysterie. Zijn aanwezigheid zorgt voor wat leven in de brouwerij en bewerkstelligt een dramatisch en een voorzichtig komisch laagje. Busey zet zijn personage wel wat vet aangezet neer, maar dat kon ik goed hebben.

Bekeken met een zwak voor horror uit de jaren 80 en een nostalgisch gemoed is de film zeer genietbaar. Als je de film puur met een zakelijke hedendaagse blik bekijkt, zal hij waarschijnlijk tegenvallen.

Voor een bovengemiddelde waardering is een ruime dosis aan nostalgische gevoelens nodig. Nou, die bezat ik dus.

Super leuke film. Heerlijk sfeertje, fijne effecten en een leuke mix van humor en ''spanning''. Die weerwolf (heerlijke transformaties trouwens) en scheurmonster 'Silver Bullet' zorgen voor méér dan genoeg vermaak in deze nostalgische en sprookjesachtige rit van Stephen King.

Begin jaren 80 was er weinig zo populair als de weerwolf-film. Neem alleen al 1981 met American Werewolf in London, The Howling én Wolfen. Wat dat betreft kan Silver Bullet voelen als mosterd na de maaltijd. Het is Stephen Kings poging om iets met de weerwolven te doen, nadat hij in Salem’s Lot al vampieren had behandeld. Baanbrekend is zijn verhaal en de bijbehorende film Silver Bullet geen moment, maar een erg vermakelijke horrorfilm kwam er wel uit voort.

De film is vrij traditioneel in zijn vertelling; klein plaatsje wordt geterroriseerd door een moordenaar die zijn slachtoffers aan stukken scheurt. Corey Haim speelt een erg aardige hoofdrol, samen met zus Megan Follows (die om wat onduidelijke redenen ook de verteller is van het verhaal) en oom Gary Busey. Die laatste is memorabel omdat het Gary Busey is; de man doet zijn ding, volledig Gary-Busey-stijl. Het stadje kent verder een geinige figuren, waaronder natuurlijk de nodige rednecks, een sheriff en een priester. Die laatste, gespeeld door Everett McGill, is ook memorabel om meerdere redenen; niet in de laatste plaats omdat het Everett McGill is. Erg fijne rol. Maar de meest hilarische rol is toch wel die oude kogel-maker, die een zilveren kogel maakt. 'How about a wuhrwolf?'

3,5 sterren.

Kostelijke jaren '80 product die naar het foute neigt, cult is, maar ook erg vermakelijk. Lang geleden enkele keren gezien en nog langer geleden ooit het boek gelezen dat maar 125 blz telt dus in een middagje te doen is. Verassend was het allemaal dus niet meer, kostelijk vermaakt wel wat mij betreft.

Het is in die zin weer een typische King vertelling rond een streek of een plekje waar iedereen zijn rol heeft en alles een eigen gangetje heeft, maar zoals gewoonlijk niet voor lang. De reacties en omgang met elkaar, net als de kleurrijke karakters is ook weer des Kings. Prima wordt er gewerkt met de jonge Marty en diens zus en de narigheid die zich langzaam ontvouwt. Grappig is de gekke oom Red, typische rol van Busey hier voor zijn ongeluk en duidelijk merkbaar dat hij hier rustige momenten kent integenstelling met later. Wie zou er niet zo'n oom willen trouwens, hilarisch figuur.

Prima wordt er gewerkt met toch een aantal beklemmende momenten en zelfs een beetje Gore. McGill trouwens prima in zijn rol. De rolstoel is wel erg op het randje, het duel met de auto onzin, de humor dan wel weer erg leuk en de soundtrack wisselend van best wel goed naar tenenkrommend. Wat ik dan toch wel weer erg goed gebracht vind is dat typische King beeld van een gemeente in beroering.

Nee, een topfilm is het niet, er zijn betere verfilmingen van King. Toch in het tijdsbeeld gezien, met meer dan behoorlijk speciale effecten rond de weerwolf zelf, is dit een meer dan behoorlijk genietbare film.

Naar een novella van Stephen King, Cycle of the Werewolf. Dit vond ik een erg goed boekje met een fijne opmaak en best strakke spanningsboog.

Jammer dat deze film iets te veel opvulsel bevat en daardoor het tempo van het boek niet kan evenaren.

De 80’s camp ligt er vingerdik op en dit zorgt voor een fijne kijkervaring. Gary Busey geeft een over de top vertolking en ook se soundtrack bevat een paar bangers. Het acteerwerk van de kinderen en de moeder waren zeer goed.

De wolf zelf kwam soms knullig over. De finale was een erg goed staaltje suspense gemixt met nog meer campy goodness.

Deze film hoort bij de legendarische eighties classics.

Een sfeervolle en ontzettend leuke film.

Met een fantastische cast aan spelers.

Spannend op een sfeervolle wijze gemaakte film.

Blijft een van de juwelen op cinema gebied.

Onvergetelijk en genieten voor jong en oud.

Blijft een kwaliteits film.

Herzien op 4K van ScreamFactory met DolbyVision, een enorme upgrade over de oude dvd die ik nog had. Beeld is prachtig, met name de nacht scenes, die knallen eruit.

Ik had zin in een oude StephenKing film en kwam in de kast deze tegen. Een verfilming naar het korte verhaal Cycle of the Werewolf van 1982 en misschien wel een voorproefje op zijn iets latere werk IT dat vier jaar later verscheen. Beiden verhalen vertonen grote gelijkenissen met een monster dat moord in een klein plaatsje in Maine. De kinderen durven het de volwassenen niet te vertellen met de wetenschap dat ze toch niet gelooft worden en beiden monsters kunnen met zilver gedood worden.

Voor mij één van de betere verfilmingen van King waar de sfeer van de film zeer bepalend is. King is daar een meester in en ook hier wordt dat weer benadrukt. De relatie tussen broer Corey Haim, zus Megan Follows en oom Gary Busey is geweldig en vooral het laatste gedeelte van de film spelen ze fantastisch samen. De transformatie scenes zagen er voor die tijd best goed uit, en er zitten een aantal behoorlijke gore kills in voor King standards. Ik weet nog hoe gaaf ik vroeger de op brandstof aangedreven rolstoel vond, en zelfs nu maakt het nog indruk. Na de upgrade van Uncle Red heeft de Silver Bullet van Corey nóg meer power en de scenes dat hij achterna wordt gezeten op dat racemonster blijven goed. Tot slot niet te vergeten de sfeervolle muziek.

Corey Haim overleed helaas al op 38 jarige leeftijd door een vermoedelijke overdosis medicatie.

Mijn schoonmoeder jaagt me meer angst aan dan de weerwolf uit Silver Bullet.
De special effects waren niet best; de wolf leek zelfs niet op een wolf. Dat is meteen het grootste minpunt van de film, en dat is jammer. Want de opbouw vond ik eigenlijk sterk, alsook de personages, en er zitten een aantal spannende scènes in, zoals die met Marty die belaagd wordt door de baddie en dan in een vervallen oude brug komt vast te zitten.

Het ziet er allemaal meer uit als een horror voor kinderen dan één die bedoeld is voor een volwassen publiek, mede door het invalide jongetje met zijn opgedreven rolstoel en het broer-zus gedoe. Die knuppel met "peacemaker" op vond ik wel grappig. Een goede Stephen King verfilming vind ik het nog steeds niet, maar vond hem wel veel beter dan vroeger.

Een van de betere Stephen King verfilmingen. Heel eenvoudig en het voelt deels als jeugdfilm aan (Teen Wolf maar dan met een paar jaartjes er van af), maar er zit wel degelijk horror in. De effecten hebben niet het niveau van American Werewolf in London, maar volstaan zeker. Mooiste scene is de nachtmerrie van de pastoor.

Aardige vertolkingen van Busey en Haim trekken het nog wat omhoog. Verder de typische King setting: klein dorpje, iedereen kent iedereen. De 80s feel van de film en efficiente speelduur maken het af.