Charro! (1969)

Charro is de film die Presley het liefst had willen doen. Echter toen het eindelijk, na alle meukfilms, zo ver was, had hij weinig zin meer. Hij was teleurgesteld in het uiteindelijke script en vond dat de film te snel moest worden opgenomen. Zo fanatiek als hij was tijdens de voorbereiding zo ongemotiveerd was hij tijdens de opnamen.

Het verhaal gaat dat Presley letterlijk tegen de regisseur, die ook verplicht werd dit vehicel dat zo mooi had kúnnen zijn te maken, de legendarische woorden sprak: "Let's do this, take the money and run! "

De regisseur en Presley mochten onder druk van de studio niets aan de film veranderen. Het was typerend voor de filmcarriere van Presley. Zelfs bij zijn zelfverkozen western had hij geen enkele inspraak.

Waarschijnlijk de meest gewelddadige film van de king.

Zinema

Dit is totaal anders. Elvis in een serieuze rol in een serieuze western. Het is duidelijk geen doorsnee Elvis filmpje te noemen. Zoals Elvis met de gitaar en de lala ohoh you are so" liedjes. Hier speelt Elvis wel een wat serieuze rol als een ruige cowboy maar het is soms wat te tam en het is nergens echt een mooie western te noemen. Klein 3,0tje dan maar.

Behoorlijk saaie western met een aantal bijrollen die menen hun gebrek aan acteertalent te moeten verbergen door veel te nadrukkelijk aan te tonen dat ze het wel zouden kunnen.

Het verhaal is dan ook nog eens dunnetjes en er zijn nauwelijks momenten die spannend of anderszins onderhoudend zijn.

De zwakste western van Elvis die ik ken.

Verwacht geen "The Good, the Bad and the Ugly" of "Once Upon a Time in the West" western, maar al met al was dit best een aardige western met Elvis Presley met een concept wat behoorlijk afwijkt t.o.v. zijn vorige films. In deze film heeft Elvis Presley namelijk een serieuze rol en ook het hele verhaal is vrij serieus. Ook wordt er niet in gezongen en bevat de film zelfs actie met geweld ! Al met al toch één van de betere films met Elvis Presley.

De film is niet zo slecht als gerenommeerde critici je willen laten geloven, maar feit is dat dit gewoon geen goede film is. Elvis had een jaar eerder met groot succes zijn muzikale comeback gemaakt en was vastbesloten om de luchtige exploitatiemusicals die hij in de 10 jaar daarvoor gemaakt volledig te laten voor wat het is. Presley zingt de (prima) titeltrack aan het begin, maar verder gaat zijn muzikale bijdrage niet. In plaats daarvan keert hij terug naar het genre waarmee hij zijn acteercarrière begon. Presley is echter te ongeloofwaardig als een cowboy met een twijfelachtige achtergrond die het opneemt tegen zijn voormalige partner en diens handlangers, wanneer die hem de diefstal van een Mexicaans kanon in de schoenen willen schuiven.

Hoewel Presley zijn best doet om een duistere blik op zijn gezicht te toveren, lukt het niet om afstand te nemen van zijn smetteloze reputatie als de charming boy-next-door. Hij had beter moeten weten, al is de mislukking van deze western zeker niet alleen aan hem te danken. De regie is ongeïnspireerd, de cast is matig en het scenario speelt te nadrukkelijk leentjebuur bij films die veel beter waren en die ik hier niet in één zin wil noemen met Charro! Ook niet in de zin daarna overigens...