La Belle et la Bête (2014)

Een film waar best veel over te zeggen valt. Om te beginnen dat het met de Disney-versie niets te maken heeft. Overdreven sentimentele of romantische scenes zul je hier niet aantreffen. Deze film vertelt een heel ander verhaal.

Eigenlijk vertelt het drie verhalen, die van Belle, die van het beest, en een derde rondom de broers van Belle. Dit kan het een tikkeltje ingewikkeld maken voor kinderen, zelfs voor volwassenen. Het is me ook niet duidelijk of deze film kinderen echt zal aanspreken, het is een behoorlijk volwassen variant ook al wordt het als sprookje gebracht.

De schoonheid is te vinden in de kleurrijke beelden, prachtige kleding, de fantasiewereld, en het gebruik van CGI (al is dat niet altijd even goed). Dit alles is de kracht van de film. Ook de cast mag er wezen, Vincent Cassel en Léa Seydoux (La Vie d'Adéle) spelen aardig, zonder uit te schieten.

Maar niet alle beelden zijn even kleurrijk, vooral aan het begin overheerst de duisternis. Donkere grauwe beelden waarvan ik me afvraag welk nut ze dienen. Dit geldt eigenlijk ook voor de hele introductie, een langdradig aanvoelend verhaal die verder weinig relevant is. 15 minuten te laat de zaal binnenlopen is geen ramp. De eerste dertig minuten is het flink doorbijten. Als het beest zijn intrede doet verandert de film ten goede, tegen die tijd weer wakker en geconcentreerd zijn zal niet meevallen.

Ook mis ik humor in het geheel, er zitten wel enkele humoristische pogingen in, maar echt grappig wordt het niet.

Al met al kom ikzelf niet verder dan hooguit 3*. Hou je van kleurrijke beelden, fraaie costuums, en fantasierijke sprookjessettings, dan zal deze film je wellicht meer aanspreken.

Belle en het Beest is een prachtige film. Als de zoveelste verfilming weet deze Franse versie zich goed staande te houden naast de vele andere vertolkingen en komt de klassieker waarachtig tot zijn recht. Met grootste sets die er ieder even overtuigend als adembenemend uitzien en wellicht iets te opzichtige kostuums wordt een perfecte sfeer gecreëerd voor dit magische verhaal. De nieuwe draai van regisseur Gans zorgt voor een nieuwe beleving van een bekend verhaal en zorgt voor vele verrassende momenten. Mocht je het verhaal inmiddels al kunnen dromen, dan zul je hierdoor alsnog kunnen genieten. Belle en het Beest is een magische film die voor een goede aftrap van het Imagine Filmfestival zal zorgen.

Recensie Belle en het Beest

Plaatjes vullen geen gaatjes. Mooi, maar verschrikkelijk hol. De romance tussen Belle en het Beest is nergens invoelbaar, wordt het ook nooit. Toch wel belangrijk voor dit verhaal. En het beest is de hele film eigenlijk gewoon een onsympatieke lul.

Dit had eerder de openingsfilm van Cinekid kunnen zijn. Heeft als braaf fantasysprookje niets te zoeken op Imagine. Al is deze film denk ik te eng voor kinderen. En te braaf voor volwassenen. Een misser.

Net als het origineel uit 1946 dus

Als de Fransen een sprookje verfilmen verwacht ik op de een of andere manier al meteen een wat meer dromerige film, maar bij deze versie van La Belle & la Bête kreeg ik dat in ieder geval niet. Dit is eigenlijk gewoon een Hollywoodfilm, maar dan in het Frans. Helaas bedoel ik dan vooral een slechte Hollywoodfilm. Het verhaal wijkt op veel plaatsen af van de Disneyfilm, maar dit is een zeldzaam geval waarin de Disney haast gewaagd lijkt ten opzichte van dit.

De twee belangrijkste elementen van dit verhaal komen erg slecht uit de verf: de magie en vooral de romance. De magie wordt vooral conventioneel gebracht, met een overdaad aan vaak lelijke CGI en een bijzonder kitscherige aankleding. Men lijkt uit te zijn gegaan van het idee dat hoe meer bloemen er in beeld zijn hoe mooier het kennelijk is. Het ergst is de toevoeging van die CGI-hondenbeestjes. Belle beweerd als ze het boek voorleest dat die hondjes haar beste vrienden zouden worden, maar ze hebben geen eens een directe interactie met elkaar. Een mislukte poging tot schattigheid. Gelukkig krijgen die beesten niet te veel schermtijd.

De romance is nog slechter. In feite wordt het hier als bijzaak gepresenteerd en ligt de nadruk meer op het achtergrondverhaal van zowel Belle als het beest. Bij Belle draait dit verhaal vooral eigenlijk om haar vader en broers, met haarzelf als onschuldige bijrolspeler. Bij het beest gaat het om zijn eerdere liefde. Het leidt alleen maar af van het hoofdplot en zorgt ervoor dat de climax niet meer draait om de centrale romance, maar om het uitschakelen van oninteressante inbrekers met grote standbeelden. Daarbij worden ook vreemde keuzes gemaakt zoals dat die broer van Belle kennelijk onbestraft blijft, terwijl alle onrust gestart heeft. Intussen kreeg ik geen voeling met Belle en haar Beest, de twee personages die waarschijnlijk nog het minst uitgewerkt werden. Aan het einde voelde het nog steeds aan alsof het een slechte beslissing was dat Belle bij haar prins bleef, zelfs al blijkt hij kennelijk goed te kunnen tuinieren.

Helaas, ik had liever gehad dat Imagine de klassieker van Cocteau uit de kast had getrokken. Die moet ik nog altijd zien.
2*

Soms is een film erg slecht. Als je hem gezien hebt boeit het verder niet of er meer in had gezeten: het pakte niet, zag er niet bijzonder uit of het geheel is gewoon belabberd. Soms is een film erg goed: maakt het indruk, visueel, script-wise. Sterk spel en regie.

La Belle & la Bête zit hier tussen in. Is de film erg goed? Nee. Erg slecht? Nope. Het is alleen ontzettend pijnlijk dat er duidelijk meer in had gezeten.

Grootste troef hierin is simpelweg het scenario. Wat wil de film vertellen? Waar gaat de aandacht naar uit en wat wordt uitgediept. Helaas zijn hier slechte keuzes in gemaakt. Jammer, jammer. Visueel is de film namelijk prachtig. Het design is bijzonder fraai, sprookjes achtig en wonderlijk. Muziek vond ik persoonlijk fenomenaal. Casting vond ik erg sterk en de cgi was goed. (ok, ok, soms was dit wat matig).

Maar helaas weet de film niet te pakken. Het is soms tergend traag en focust zich op alles waar het niet op moet focussen. Hoe kan het zo zijn dat het feit dan Belle van het beest houd totaal uit de lucht komt vallen en nergens door gemotiveerd wordt? Dit is zo jammer. Had er wat verhaallijntjes uit gehaald (broeders en zusters, weg er mee) en focus op Belle en het beest.

De film is niet slecht, zelfs niet matig. Dit komt door het design, de sprookjes achtige sfeer. Het is dan ook zo jammer dat het verhaal hier niet op inspeelt of aansluit. De plank wordt zo mis geslagen dat ik diep bedroeft de zaal heb verlaten.

Want er had zo veel meer in gezeten.

Erg mooi.

Had geen verwachtingen voor ik deze film binnenstapte. Aan de versie van Disney heb ik vroeger een trauma overgehouden (zingend servies), Gans is verder ook niet mijn favoriete regisseur. Dat pakte dus even anders uit.

Het verhaaltje zal wel bekend zijn, ik was vooral verrast door de prachtige vormgeving van de film. Met enorm veel detail en gevoel voor grootsheid maakt Gans er een visueel feestje van. Voor de scene in de tuin met de grote standbeelden is heerlijk, maar het kasteel zelf mag er ook zijn. CG is niet feilloos maar volstaat absoluut voor Gans' visie.

Dat de soundtrack verder een beetje "too much" is, de personages eerder van karton en Gans misschien uiteindelijk toch iets teveel de aandacht vestigt op de flashbacks neem ik er graag bij. Deze film doet wat fantasy hoort te doen: verbazen en verwonderen. De rest is bijzaak. Kan zich wat mij betreft meten met Burton's Alice in Wonderland.

4.0* en een uitgebreide review

"Une vie pour une rose."

Op goed geluk meegepakt in de bios, omdat ik niet zo bekend ben met het gegeven; de Disneyfilm heb ik nooit gezien m.u.v. enkele clips met zingend servies.

Wat betreft het verhaal stond me - vanzelfsprekend - een hoop nieuws te wachten, alhoewel ik een paar plotelementen wel ken. Helaas komt het niet helemaal goed uit de verf. Er worden daarvoor iets te veel verhaallijntjes uitgezet die miniem zijn uitgewerkt. Maar juist de romance waar het allemaal om zou moeten draaien, wordt matig en ongemotiveerd gebracht. Het is min of meer uit de lucht gegrepen, aangezien nergens echt te zien is waar de vonk overslaat tussen Belle en het Beest.

Daarentegen was ik gecharmeerd van de sprookjesachtige sfeer, mede omdat het op een duistere manier wordt weergegeven. Het design en de aankleding van het geheel is dan ook magisch te noemen, zoals het betaamt in een dergelijke film. Alleen jammer van de overdaad aan zwakke CGI die meer schaadt dan baat.

Al met al best vermakelijk doordat er een mooi duister sfeertje gecreëerd wordt, maar qua narratief wel erg mager.

3,0 Sterren.

Aardige hervertelling van het bekende sprookje, ditmaal voorzien van een wat meer duistere kant. Visueel bij vlagen indrukwekkend, zoals de meeste films van regisseur Christophe Gans, maar sporadisch neigt alles wel naar romantische kitsch. De plot is niet altijd even boeiend maar naar het einde toe wordt de film wel steeds spannender en interessanter. Er valt in ieder geval genoeg te beleven.

Het is dat de film mooi eruit ziet, en dan bedoel ik niet alleen de schoonheid die Seydoux is, maar de hele lookk met een sprookjesachtige belichting, plaatjes van natuur en dat huisje zo uit schilderijen uit de romantiek en veel felle kleuren in decors en jurken en het kasteel zelf natuurlijk. Dat maakt het kijken het echt wel waard, net als enkele mooie scènes.

Maar inhoudelijk is het allemaal zo zwak. Dat hele begin gaat enorm snel voorbij, de personages (zeker Belle en het Beest) gaan nooit leven, die flash-backs zijn onnodig en dat gedoe met die broers slaat ook nergens op, Dat je afwijkt van het oorspronkelijke verhaal kan prima, maar dan mag het wel wat strakker, zoals Disney deed met haar musical. Nu is het een wat chaotisch geheel dat matig is uitgewerkt en waarbij de liefde nooit echt overkomt terwijl dat het hoofdgedeelte zou moeten zijn. 2,5*.

Mooi sprookje, zoals het hoort met een duister randje dat voorkomt dat het al te zoetig wordt. Als enige kritiekpuntje eigenlijk dat de omslag waar het verhaal om draait wat te veel uit de lucht komt vallen, te weinig gemotiveerd wordt. En vooruit, wat kleine foutjes in de beelden.

Visueel best sterk verder, mooie vormgeving die leuk consequent doorgevoerd wordt. En Seydoux gelukkig weer met een mooie bos haar - dat ziet er toch een stuk leuker uit dan dat lelijke paars.

Tja, wat moet je hier nu mee?

Hebben de makers zich vertilt aan een aangepaste versie, of is dit het echte verhaal van Belle et la Bête? Hoe dan ook; het is nogal all over the place. Alle ingredienten van Belle en het Beest zijn in principe aanwezig, de roos, het beest in het kasteel, een geheimzinnige geschiedenis en wat magie hier en daar, maar om nou te zeggen dat het allemaal lekker bij elkaar komt; nee. Alsof alles bij elkaar gegooid is, en er wat gehusseld is met de materie.

Hoe langer de film, hoe meer het zich lijkt te verliezen in wankel uitgewerkt plot en saaie magie (op een gegeven moment heb je dat fluisterende lichtgedoe ook wel gehad). Wanneer er dan ook nog eens een reus ten tonele verschijnt en wat vage protagonisten die we de hele film amper gezien hebben had ik het helemaal gehad en wilde ik eigenlijk alleen nog maar dat het een beetje snel en overzichtelijk eindigde.

Los daarvan is het grootste euvel eigenlijk nog wel dat het allemaal wat afstandelijks en koels uitstraalt. Ik heb werkelijk waar geen moment liefde zien ontstaan tussen Belle en het Beest, laat staan dat ik ook maar iets voelde bij de ontknoping. Kan zijn dat ik ergens de boot gemist heb, maar ik vond het Beest en zijn menspersonage eigenlijk tot op het einde een soort bad guy, en zeker niet iemand voor wie ik op het eind ineens sympathie kon opbrengen. Sowieso root je de hele film voor niemand, zelfs niet echt voor Belle.

Heel jammer allemaal, want de film ziet er wél prachtig uit. Was het verhaal inhoudelijk gezien een beetje op orde geweest hadden we hier een klein meesterwerkje gehad.
Vandaar ook dat ik de film nog een héle nipte 3* geef, maar die heeft hij voor de inhoud zeker niet verdiend.

2,75*

Echt een mooie, feeërieke film. Decors, kostuums, CGI, alles is echt verzorgd, moet echt niet onderdoen voor de grote Hollywoodverfilmingen. Niet superspannend of zo maar kijkt lekker weg en verveelt nooit. Geef mij deze film maar boven al die revisionistische sprookjes à la Maleficent waar de slechterik uit het sprookje ineens de protagonist wordt of Snow White and the Huntsman waar Sneeuwwitje ineens legers aanvoert in veldslagen 3.0*

Redelijke film over een rijke koopman die zijn vermogen verliest wanneer zijn schepen zinken. Een fantasievolle verfilming van het sprookje Belle en het Beest. De film oogt ook zeker als een sprookje en ziet er visueel dan ook prachtig uit. Qua verhaal komt het minder sterk uit de verf en is het hier en daar wel wat langdradig.

Een goede fantasie/romantiek film....

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Léa Seydoux en ook een bekende

acteur Vincent Cassel...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi vormgegeven sprookje. Wat duisterder dan de Disney animatie; de Disney live action moet ik overigens nog zien. Deze film staat dichter bij het originele sprookje, wat de andere toon verklaart, maar ook waarom de personages qua handelingen en vooral qua plotselinge gevoelens (althans, de wijze waarop Belle verliefd wordt) niet geheel overtuigen.

Ook de special effects overtuigen niet geheel, al blijft dit beperkt tot de geanimeerde dieren. Voor de rest is de film een lust voor het oog, de tuinen en het kasteel zijn prachtig vormgegeven, wat ook voor Seydoux en haar jurken geldt.

De muziek valt dan wel weer tegen, want vaak veel te nadrukkelijk aanwezig. Het maakt dat ik een beetje twijfel tussen 3,5* en 4*. Toch uiteindelijk het laatste, al is het maar omdat het tempo er goed in zat, de film prettig wegkijkt, en met name om de sprookjesachtige sfeer.

La Belle & la Bête leek me voor het zien een zoveelste verfilming, misschien wel om mee te surfen op de recyclagefilms van Disney. Toch nieuwsgiering door grote namen als Léa Seydoux en Vincent Cassel. En regisseur Christophe Gans heeft ook al mooie films afgeleverd als Brotherhood of the Wolf en Silent Hill.

Deze versie uit 2014 is een andere film - gelukkig maar - dan de twee Disneyversies. Geen liedjes maar back to basic en een echt sprookje. Vrij dromerig, wat de personages niet altijd goed doet, maar visueel een enorm pareltje. Een constante toon en je kijkt de hele tijd naar een schilderij. De film deed het blijkbaar beter in Frankrijk (en enorm goed in Japan) en viel minder in de smaak in Amerika. Het is dan ook niet echt bedoeld als grootse blockbuster met meezingliedjes, grappige figuren en de nodige mopjes erbij. Maar wel als een sprookje en dat zijn ze bij Disney al lang verleerd.

Heerlijke film, alleen mist het toch de chemie tussen de hoofdpersonages. De aankleding en het sprookje leken belangrijker dan het acteerwerk. Mooi om te zien, maar je mist wel iets. Al blijft het enorm mooi wat ze met de film gedaan hebben.

Matig.

Belle en het Beest, maar dan niet meer voor de allerkleinsten. Tenminste, op momenten lijkt het alsof Christophe Gans het wat duisterder wil aanpakken. Op andere momenten is het dan toch weer te kinderachtig om als volwassen film beschouwd te worden. Zo krijg je een vleesch-noch-visch verhaal dat na een tijdje begint aan te slepen.

Sowieso slaagt Gans er ook niet in om het belangrijkste inhoudelijke aspect enige kracht te geven, en dat is de romance die simpelweg leeg is. Er spat niet de minste romantiek van af. Dan wordt het een moeilijke bevalling.

Gans scoort evenwel veel punten als het om de aankleding van zijn film gaat. Het ziet er allemaal uiterst verzorgd uit: veel kleurtjes, veel details, veel leuke designs. Daar is men gelukkig niet bescheiden in geweest. De CGI laat geregeld te wensen over, maar dat mag nauwelijks verbazen. Muzikaal heeft men een strijkorkest aan het werk gezet, hetgeen een weinig verrassende maar soms wel mooie score oplevert.

2,5