Filth (2013)

Een ietwat onevenwichtige achtbaan.

Van de ene verrassing in de andere, en van kwaad tot erger. Met een hele serie nogal bedenkelijke grappen er in - waar ik dan wel smakelijk om lachen kan, maar dat zal niet iedereen vinden. En een mooie cast die mooie rollen van niet al te fraaie karakters spelen. James McAvoy als de hoofdpersoon, maar een heleboel bijrollen om hem van repliek te geven. Ik noem maar even Imogen Poots en Eddie Marsan - wie? En-Rah-Hah, anders kan ik de man niet zien. Hoewel hij hier echt perfect werk aflevert.

De soundtrack is hier en daar wat slordigjes onder de dialogen gepropt. Vooral de 9e van Beethoven komt wat raar uit daarmee. Maar buiten dat valt het nauwelijks op, het hakketakkige verhaal eist alle aandacht op.

Na een aantal boeken van Welsh gelezen te hebben en na de ontzettend succesvolle verfilming van 'Trainspotting,' heb ik lang op deze film gewacht en het boek uitgesteld. Sowieso krijgt de prequel van Trainspotting voorrang maar nu ik de film heb gezien, heb ik wel minder zin in het boek op een bepaalde manier. Ik kan moeilijk zeggen of dit trouw is aan het boek maar als Welsh een producer is dan zal dat behoorlijk in dezelfde lijn liggen met het boek.

Over de film zelf; was zeker genieten geblazen! Het is eigenlijk precies Welsh zonder de maatschappijkritiek deze keer maar eerder een verhaal over verlies en onderdrukking.

Het eerste gedeelte is het leukste, grappigste, origineelste en down-to-earth lomp bij tijd en wijlen. James McAvoy speelt de rol dan ook behoorlijk overtuigend waardoor je vergeet naar een (bekende) acteur zit te kijken. Vind hem wel veel weghebben van McGregor maar dan meer bad-ass al komt dat meteen door deze rol. Grappig dat ze allebei ook in een Welsh verfilming hebben gespeeld.

De film is hier en daar inderdaad een beetje onevenwichtig en de 9e van Beethoven komt niet echt goed uit de verf. Voor de rest vond ik het eigenlijk wel een goede mix van humor,psychologisch drama,(beetje) horror en comedy. Heel even dacht ik dat het einde ontzettend ging teleurstellen maar gelukkig maakte dat toch veel goed. Uiteindelijk wel een aanrader, blijft toch wel hangen en verhoog hem toch naar 4* omdat de humor en de hoofdpersoon toch behoorlijk geniaal is en uiteindelijk raakt het ook wel een gevoelige snaar wat gezien de gortige combinatie toch wel knap gedaan is.

Beginnend als een op het oog typisch Britse politie-komedie ontpopt de film zich tot een inktzwarte prent die me met een wat raar gevoel achterlaat. Maar de film bevat zeker ook voldoende komische momenten.

Robbo zoals de politieman met nogal wat issues heet is ronduit gestoord en onuitstaanbaar en wordt overtuigend neergezet door James McAvoy.

Overigens gaat het reisje niet naar Amsterdam maar naar Hamburg. En dat ie 18+ is lijkt mij te verklaren door twee toch vrij harde en plastisch in beeld gebrachte geweldsscènes.

Aardig.

films die gebaseerd zijn op boeken van Irvine Welsh trekken gezien `trainspotting´gelijk de aandacht. Met die film als vergelijkingsmateriaal ligt de lat gelijk hoog. De uitwerking van deze film lijkt het niveau helaas niet te halen. Sterk detail is wederom dat zwarte komedie en drama elkaar in hoog tempo aflossen. Minpunt is helaas dat deze komedie veelal flauw en dus zwaar afgezaagd is. McAvoy doet het verder zeer overtuigend als drugsverslaafde rechercheur, die de druk van zijn situatie in de maatschappij niet aan kan.

Redelijke verfilming van het gelijknamige boek van Irvine Welsh. Het begin doet wat geforceerd en te dik aangezet aan, maar gaandeweg wint de film aan kracht. De hier vadsige en ranzige James McAvoy is prima in de hoofdrol. Visueel niet heel bijzonder met veel lelijke overbelichte shots en ook de soundtrack laat te wensen over, maar al met al is de film net energiek en onderhoudend genoeg om te blijven boeien. De schaduw van de superieure Welsh-verfilming Trainspotting blijft echter wel voortdurend over het geheel hangen.

Deze was echt niet aan mij besteed. "Filth" is in mijn ogen weinig meer dan anderhalf uur lang provoceren om het provoceren: een niet aflatende stroom aan gescheld, sex, alcohol en drugs. Het is allemaal een hele enkele keer nog wel goed voor een glimlach maar het is allemaal zo nihilistisch en naargeestig dat het gewoon vervelend wordt om naar te kijken.

Films (en series) met een naar karakter als hoofdpersoon kunnen best werken, maar dan moet je je wel kunnen inleven in de personages of ook hun betere kanten zien. In deze film wordt het echter allemaal zo onsubtiel en lomp gebracht dat je er eigenlijk alleen maar hoofdschuddend op toe kunt zien.

En er staat ook niet voldoende verhaal of iets anders tegenover. Het plot is flinterdun, de cliches zijn niet van de lucht en ook nog erg dik aangezet, en de humor is zoals gezegd ook vrij ver te zoeken.

Het enige wat deze film dan ook bereikt is de grenzen van wat nog doorgaat voor entertainment weer wat verder oprekken.

Genoten.

Sowieso interesse door het bronmateriaal van Welsh, de vraag was of Baird er wat van kon maken (en of McAvoy wel de juiste toon voor z'n rol zou kunnen vinden).

Lang heb ik er niet over ingezeten. Na 5 minuten was wel al duidelijk dat dit een filmpje voor mij zou zijn. Lekker vlot, grappig, een mix van Trainspotting en Amélie, maar wel eentje waar het dikke Schotse accent overheerst.

Eerste deel is wat losjes, het duurt tot dik halverwege voor er een echte rode draad in het verhaal komt. Mij stoorde het niet maar kan me inbeelden dat niet iedereen daar even blij mee is. Verder een film die duidelijk uit de Trainspotting-school komt. Slicke visuals, een combinatie van Brit-pop en wat dance & trance en lekker platte, sappige humor.

4.0* en een uitgebreide review

"Nobody plays the games like me."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar dit is op zijn zachts gezegd hoogst opmerkelijk te noemen.

'Filth' schotelt je als kijker een ware achtbaan voor gevuld met de nodige zwarte humor, opvallende personages en een sterk spelende James McAvoy. De manier waarop hij gestalte geeft aan een corrupte agent die langzaamaan zijn grip op de realiteit verliest, is aangrijpend. Dit gaat gepaard met een leuke voice-over waarin hij op een snerpende wijze kritiek levert op zowat alles wat los en vast zit.

Wat dat betreft zorgt het voor een vrij vlotte film, maar qua verhaal lijkt men al gauw de rode draad kwijt te zijn. Hierdoor voelen de opeenvolgende gebeurtenissen enigszins onevenwichtig aan, ondersteund door een - op momenten - geforceerde soundtrack. Desondanks blijft de teloorgang van zijn personage intrigerend, vooral als de grote plotwending uit de doeken wordt gedaan.

Al met al best aardig, maar het verhaal blijft te dun. Gelukkig weet McAvoy de boel te redden van een onvoldoende.

Kleine 3,0 sterren.

Ik kan met niet voorstellen waarom iemand de behoefte voelt om zo’n deplorabele film te maken. In alle opzichten tot op de naad verdorven. Walgelijk.

Prettig gestoorde komedie. Filth is een film die vlot wordt verteld, er zit een zekere snelheid in. Voeg daaraan toe lekkere zwarte komedie en aparte personages en je krijgt een achtbaan van een film. Filth zoekt de grenzen van fatsoen op, en gaat daar overheen. Het is een film waarbij het verhaal flinterdun is en andere elementen beter zijn uitgewerkt. Eigenlijk is het verhaal ook niet zo interessant, het moet het vooral hebben van de absurditeit. Regisseur Jon S. Baird heeft een film gemaakt die wat langer zal blijven hangen bij de kijker dan een gemiddeld filmpje. Het doet me allemaal een beetje denken aan The Wolf of Wall Street.

James McAvoy steelt de show als de zeer arrogante rechercheur Robertson. Een personage waar je al vrij snel hekel aan begint te krijgen maar die je toch graag tekeer ziet gaan. Robertson is helemaal de weg kwijt en laat een spoor van vernietiging achter. Jamie Bell heeft niet zo'n interessante rol maar dat komt voornamelijk omdat McAvoy van begin tot eind in de schijnwerpers staat. Imogen Poots heeft een leuk koppie maar krijgt bijna geen mogelijkheid om te acteren.

Filth heeft weinig inhoud maar wel veel fratsen. Het is een doldwaze rit van rechercheur Robertson en het voelt regelmatig chaotisch aan. Filth heeft ook een plotwending die ik niet zag aankomen en dat is zeker een pluspunt. De film wordt opgeleukt door een aantal fijne soundtracks. De film heeft tevens een prima einde en schotelt de kijker ook nog een leuke aftiteling (zou ik zeker even zien) voor.

3,5*

Vond het niet zo. De film begon goed, het eerste half uur was leuk, maar stagneerde vanaf daar. Hoewel ik dit soort grove onderwerpen en films wel kan waarderen, deed deze film mij niks. De plot met de agent die bipolair is en houd van een lijntje klinkt leuk, maar pakt in deze film iets minder goed uit. Het doelbewust proberen te shockeren na het eerste half uur was in mijn ogen niks toevoegend.

Ik kan grove taalgebruik, zwarte komedie en 'shockerende' momenten zeker waarderen. Alleen slaat het in deze film de plank mis.

2*

Weet niet zo goed wat het wilt zijn.

En da's jammer, want enige verwachtingen waren wel degelijk aanwezig. Het duurt sowieso al even voordat het allemaal wil boteren, pas na een klein halfuurtje wordt de film echt op z'n poten gezet. Soms komen er voorts wat geinige scenes langs, maar die momenten komen helaas in minder grote getale dan dat ik verwacht en gehoopt had. Naar het einde toe lijkt er zelfs een soort ommezwaai plaats te vinden waarbij de film prompt in een soort serieuzere, mindfuckerige janboel ontaard. Vond het tamelijk misplaatst, had liever de humor meer in de spotlights willen zien treden.

Dan heb je natuurlijk ook nog de cast; die is al even wisselvallig. McAvoy doet wel z'n best maar vind dat het hem ontbreekt aan de nodige charisma voor een rol als deze. Het beste paard van stal vond ik veel eerder de geweldige Marsan, al speelt zijn hilarische smoel dan ook geen onbelangrijke rol in de komische scenes die uit zijn aanwezigheid voortvloeien. De rest van de personages vond ik lang niet allemaal even leuk, en mogen nog niet in de schaduw staan van die uit een Trainspotting.

Uiteindelijk kent de film zeker in het eerste uur wel een paar lollige jokes, ook met het appetijtelijke Schotse taaltje en de oorbare soundtrack zat het wel snor. Maar helaas vond ik het als geheel nogal wankel en had de humor, over een speelduur van 1,5 uur gespreid, wat prominenter aanwezig mogen zijn. Daarom slechts een kleine 2,5*. Beetje vis noch vlees dit.

Ik las dat dit gebaseerd was op het boek van Irvine Welsh, die ik natuurlijk ken van het boek (en de film) Trainspotting. Reden te meer om deze film eens te kijken.

James McAvoy als de troubled cop voelt al snel vertrouwd en hij weet de film prima te dragen. Ik kende hem nog niet echt (hoewel ik blijkbaar wel eens iets heb gezien waarin hij een bijrol speelt) maar ik vind hem een prima uitstraling hebben.

Ook vermakelijk was de rol van Eddy Marsan, die ik herkende van Happy-Go-Lucky en X+Y en hier een wat lossere, lichtvoetige rol op zich mag nemen.

De film heeft een moderne stijl met vlotte montage, die sterk doet denken aan Trainspotting, hoewel deze film een heel andere snaar raakt.

Het eerste kwartier voelt soms wat warrig en incoherent aan, maar later valt het beter op zijn plek en is het vooral een kwestie van je mee laten voeren in het verhaal.

Redelijke film waarin een agent de concurrentie omtrent een kans op promotie probeert te elimineren. Het plot weet niet echt te boeien, dit in tegenstelling tot het onsympathieke hoofdpersonage (hier uitstekend neergezet door James McAvoy). Lekker dik aangezet, maar wel nogal fragmentarisch. De cast bevat aardig wat bekende (Britse) namen.

Tamelijk chaotische, vreemde prent die door moet gaan als komedie/drama. Dat is meteen het grootste manco: De genres mixten niet. Waar het in het begin nog een typisch Britse misdaad-komedie lijkt te worden, met bijbehorende editing, visuals en dialoog, blijkt het gaandeweg een zwart drama. Waar deze combi in bijvoorbeeld Trainspotting perfect werkte (ik kwam er achteraf pas achter dat dit ook een Welsh-verfilming is), krijg je hier een nogal gespleten gevoel en creëert daardoor afstand.

Acteerwerk van McAvoy is sterk, geen gemakkelijke rol als corrupte, verslaafde agent die als gluiperige eikel promotie wilt pakken. Eerste deel van de film is ook zeker het interessantste. Mijn zwak voor het Schotse accent wordt ook bevredigd. Er zitten een aantal aardige one-liners/dialogen in ("Did you do her up the arse?" / "What else is there? Pussy is for faggots"). Aan absurdisme ook geen tekort.

In het tweede deel wordt een poging gedaan de hoofdpersoon een achtergrond te geven, wat mij dus niet voldoende pakte. Het contrast is te groot en voelt niet als een verdieping. De soundtrack komt ook niet helemaal uit de verf, ook door het gebruik van wat onnodige covers. De twist ten spijt, geen voldaan gevoel bij het rollen van de credits, die om onduidelijke redenen ingeluid worden door een cartoon.

'The same rules apply'

Een achtbaan van een emoties! De film begint met behoorlijk wat humor wat ik erg vermakelijk vond (het type love it or hate it humor). Ik moest wel even wennen aan het tempo van de dialogen, jemig wat ging dat snel. Maar dit went wel. Door de film heen zitten behoorlijk wat seks scènes, vond het niet echt storend omdat ze vaak nogal lachwekkend waren (en de kopieermachine scène...geniaal). De spanning hoe deze film zou eindigen werd goed opgebouwd door de sfeer die steeds grimmiger werd en Robbo (echt heel sterk neergezet door Mcavoy) steeds meer de grip op de realiteit verliest. Vond de flitsbeelden van zijn hallucinaties ook wel weer iets humoristisch en griezeligs tegelijk hebben. Tegen het einde krijg je meer sympathie voor hem en ik hoopte stiekem dat het goed zou aflopen voor hem, maar dat zou de film teniet doen. Uiteindelijk gelden voor hem 'dezelfde regels ' en zal hij moeten boeten. Een film die zeker wel even blijft hangen.

Geen alledaagse kost deze film. Beetje weirdo, maar Filth blijft wat mij betreft aan de goede kant van de lijn. Ondanks dat er voortdurend gekke dingen gebeuren, is de film vrij toegankelijk en begrijpbaar. Makers zoeken de grens op, maar weten goed hoe ze daar niet overheen moeten. Blijft emotioneel wel wat te veel op afstand op een of andere manier. Als zich aan het eind een grote twist aandient, zit je niet bepaald op het puntje van je stoel, maar onderga je het gelaten. Jammer dat Bell maar zo'n kleine rol heeft(hilarisch hoogtepunt van de film is trouwens dat dat niet het enige aan hem is wat klein is), de sterke hoofdrol van McAvoy is daarentegen werkelijk op zijn lijf geschreven. Wellicht niet de topfilm geworden die men voor ogen had, maar voor mij erg amusant.

Een redelijk komedie/misdaad/drama film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Komedie is mijn ding niet...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)..

Bekende acteur James McAvoy...

Niet te moeite waard...

Met deze Misdaad/Drama (met inktzwarte humor) film, wist ik me in eerste instantie geen raad mee en ik ben ik er zelfs na circa 20 minuten wat bij in slaap gedommeld (beter gezegd, mijn ogen vielen regelmatig dicht), maar toen ik weer bij mijn positieven kwam (circa 10 minuten later), wist de film me toch wel te boeien en te vermaken.

In dit verhaal draait het om rechercheur Bruce Robertson (gespeeld door James McAvoy), die met de Kerst voor de deur nog wordt belast met een moordzaak van een Aziatische jongen in een tunnel, waarbij hij kans maakt op promotie, waar hij naar hunkert. Om deze promotie te krijgen probeert hij de concurrentie uit te schakelen die ook azen op deze promotie en bovendien moet hij zijn persoonlijk demonen zien te overwinnen waaronder alcoholverslaving, drugsverslaving en seksverslaving. Dit heeft een dramatische invloed op zijn gezondheid en zijn relaties, waaronder een aantal buitenechtelijke affaires (vrouwen van collega's en vrienden).

Het is zeker geen alledaagse film vanwege zijn rauwheid (wordt naarmate het verhaal vordert ook steeds erger en zelfs donkerder) en je moet je er in eerste instantie ook wat doorheen worstelen. Maar zodra je dat doet, komt het ook wel goed, want vanaf dan weet deze film je waarschijnlijk ook te interesseren, te boeien en te vermaken. Het einde (behoorlijk zwart) van het verhaal mocht er zeker wezen en bevat ook een verrassende wending na circa 75 minuten, m.b.t. Bruce Robertson (die dan tevens de identiteit heeft aangenomen van zijn inmiddels gescheiden vrouw Carole en er dan ook verkleed bijloopt als Carole), die ik eigenlijk niet zag aankomen.

Wat je in deze film te zien krijgt is vooral ellende, vunzigheid (zoals o.a. masturbatie op toilet en het kopiëren van penissen op een kopieapparaat en een vrouw, in dit geval de secretaresse, moet dan raden welke penis bij wie hoort), seks (o.a. als Bruce het regelmatig doet met Chrissie, die de vrouw is van een collega van hem. Overigens ook met de zekere Bunty die een vrouw is van een vriend van hem en haar valt hij regelmatig telefonisch lastig, door zich voor te doen als een seksistische "Frank Sidebottom", waarover ook een goede film is gemaakt, te weten "Frank (2014)"), drugs, alcohol, geweld, waanzin (vooral als het met Bruce steeds slechter gaat en wat vooral te maken heeft met zijn verleden en dan m.b.t. zijn overleden broertje Davie en zijn gezin welke hem verlaten heeft) en veel gepraat.

De film wordt gedragen door James McAvoy in de rol van rechercheur Bruce Robertson en hij deed dat best goed en overtuigend. Ook de overige Britse cast (met zeker een aantal bekenden) deed het goed en vooral dan Eddie Marsan (in de rol van registeraccountant Clifford Bladesey, met wiens vrouw Bruce het doet en Bruce valt haar ook regelmatig telefonisch lastig "Bruce: Zou jij mijn lul willen zien, Bunty ? Bunty: Ik zou meer dan dat willen doen, Frank. Ik zou graag jouw lul in mijn mond willen nemen. Dat zou ik graag willen doen. En dan zou ik willen dat jij je lul in mijn prachtige lijf steekt." ), Imogen Poots (in de rol van rechercheur Drummond) en Jamie Bell (in de rol van rechercheur Lennox, die maar een kleine penis heeft. Grappig daarbij was de scene waar hij samen met Bruce een hoer zitten te neuken en de hoer dan tegen hem zegt "Ben je al begonnen, wormpje ?" ).

Hun rol is misschien niet al te groot, maar Kate Dickie (in de rol van Chrissie, de vrouw is van een collega van Bruce, te weten de racistische rechercheur Dougie Gillman, en waar hij regelmatig wilde seks mee heeft, zoals wurgseks) en Pollyanna McIntosh (in de rol van de sexy secretaresse) vond ik leuke verschijningen, waarbij de eerste ook regelmatig topless was te bewonderen. Degene die overigens Pollyanna McIntosh bloot willen zien, moeten maar eens kijken naar de goede Horror / Drama film "The Woman (2011)".

Al met al best een aardige Misdaad / Drama film (gezien overigens via "Film 1 On Demand"), waarmee ik een soort van haat/liefde verhouding mee had.

Leuke Welsh boekverfilming met McAvoy als een erg vies mannetje alias agent.

Wat is de toppunt van hypocrisie: Agent Bruce Robertson... voornamelijk tijdens zijn werktijd houdt hij zich totaal niet aan de regels en lijkt het erop alsof hij erop kickt om andere mensen te beschadigen... soms alsof hij het zelf niet doorheeft. Daarnaast veel zuipen, neuken, drugs gebruiken en voornamelijk zijn collega's belazeren en pathologisch liegen. Voornamelijk die telefoon-stuntjes van hem zijn pijnlijk doch grappig.

Maar zoals je weet komt de karma steeds dichterbij en krijgen we een hele andere kant van deze gestoorde man te zien.

Filth is een prima tussendoortje dat lekker weghapt en waarbij de boel nog wel redelijk sterk weet te blijven.

3,5*

Ik heb het boek gelezen en die is echt veel naarder, kouder en viezer dan de film in het boek is Bruce nog gemener en gekker dan in de film. Ook word er meer verteld over de traumatische en dramatische jeugd van Bruce en is het ook wel begrijpelijk dat Bruce z'on rotzak is geworden, ook het einde is veel killer dan in de film nobody wants to die alone, but it is always better than live alone

Voor een boek die redelijk onbekend is, was deze film wel zeer goed gemaakt. Mooie soundtracks van Clint Mansell, en een schitterende acteer presentatie van James Mcavoy.

Zeker een aanrader voor mensen die van drama en zwartgallige humor houden.

Eerlijk gezegd....de film is me tegen gevallen. Ik weet niet echt goed wat ik er van moet denken, maar het belangrijkste feit is dat de film me niet wist te boeien. Het eerste stuk is nog behoorlijk, maar op de één of andere manier verslapte mijn aandacht gaandeweg ondanks dat de film in het verdere verloop van het verhaal toch nog heel wat te bieden had. Zoals al de verslavingen van de hoofdrolspeler die voorbij komen. Een leuke twist die je niet ziet aankomen. Maar al dat zuipen, seks, drugs, pesten en zwartgallige humor wisten mijn aandacht niet vast te houden. De soundtrack vond ik in bepaalde scènes totaal mis plaats overigens. 5/10

Ja, lekker hoor.

Niet het meest voor de hand liggende werk om te verfilmen maar het cynisme, de lompheid, het tempo en het oer-Schotse karakter van Welsh' Filth is in essentie goed weergegeven.

Er wordt leuk gespeeld met de (bijtijds surrealistische) toon in het boek en daar zit altijd meer ziel in dan in het klakkeloos van medium overschuiven van gebeurtenissen. Dat de lintworm bijvoorbeeld tot cameo wordt gereduceerd is misschien jammer, maar getuigt ook van een goede inschatting. Te veel risico op misstappen en niet zo belangrijk als de sfeer.

Ik heb McAvoy heel hoog zitten - hij was meer reden om deze prent te kijken dan Welsh, wiens werk ik toch ook fervent tot mij genomen heb - maar was sceptisch of hij niet te lief is om de zelfzuchtige hoofdpersoon neer te zetten. Qua uitstraling blijf ik bij mijn scepsis; gelukkig heeft hij genoeg talent in huis om je gaandeweg te overtuigen.

Verder geen ultieme hoogvlieger maar een trouwe verfilming die in vele opzichten uiterst adequaat zijn bronmateriaal weet te vertalen. Vermakelijk, snel, flitsend en op momenten dat melodrama op de loer ligt toch tijdig achterbaks goed, zo ook het einde. Jammer van de soundtrack, die iets teveel leentjebuur speelt bij fameuze voorganger Trainspotting. Maar al met al uiterst genietbaar. Hopelijk ook voor mensen die niet bekend zijn met Welsh' werk, maar dat vraag ik me af.

Leuk.

Filth is een film waar je eventjes aan moet wennen. Al vroeg katapulteert regisseur Baird je namelijk in een setting die zo bizar te noemen is dat het uiteraard niet iedereens ding kan zijn. In het begin zat ik er nog een beetje tussenin, maar toen de film effect begon te krijgen steeg het aantal positieve gedachtes die ik erover had in een rap tempo.

McAvoy past erg goed in dit soort films. Hij moet wel een van de weinige acteurs zijn waarvan ik nooit zal denken dat zijn bekendheid de film minder pakkend maakt. De manier waarop hij met zijn personages omgaat heb ik niets meer dan respect voor. Ook steeds weer iets anders. Erg fijn hoe McAvoy steeds de juiste projecten weet uit te kiezen, want met films als Filth schiet hij de bal namelijk weer volop in de kruising.

Een beetje jammer tijdens het eerste halfuur is het gebrek aan structuur. Veel komedie, veel dwaze sequenties, maar weinig materiaal dat doeltreffend is. Wat mij betreft had Baird iets meer de rust mogen nemen om zijn stilering te kiezen, want er gaat werkelijk van alles door elkaar. Zelfs in de tweede helft kan de film nooit een echt vaste stijl kiezen waardoor de beelden soms als chaotisch en verwarrend ervaren kunnen worden. Dat is wat minder.

Wel een lekker gestoorde en losgeslagen tweede helft waar de film een tempo inzet waar je voor buigt. Het verhaal wordt iets moeilijker om te volgen door de enorme laag onzin en het snoeiende tempo, maar onmogelijk is het niet. Overweldigend wellicht, maar Baird lijkt uiteindelijk goed te weten waar hij mee bezig is als het op 't verhaal zelf aankomt. Daarnaast wordt het visueel sterk in beeld gebracht met een mooie focus.

Prettige film. Gek wanneer het moet, grappig wanneer het kan en absorberend wanneer het loopt. Films als Filth behoren tot de soort waar ik doorgaans graag naar kijk en tegenwoordig steeds meer behoefte aan heb. Wel jammer dat voor een film die zo'n wirwar aan verschillende tonen kent het toch niet aandurft om er eentje echt helemaal door te trekken. Dan had er misschien iets meesterlijks kunnen staan. Verder een vermakelijke, audiovisueel bevredigende en snelle film. Heerlijk voor een keertje.

Eerlijk gezegd sprak de premisse van 'Filth' (1998) al tot mijn verbeelding toen ik eens een boekrecensie las over dat er een lintworm werd ingezet als vertelinstantie. Een parasiet om de staat van verrotting te aanschouwen van het contemporaine Schotland in al haar groezelige lelijkheid. Toch ben ik nooit aan de roman van Irvine Welsh toegekomen, dus eigenlijk ging ik best blanco deze verfilming in. 'Filth' (2013) is een tour-de-force van immer charismatische James McAvoy als rechercheur Bruce Robertson, die steeds verder uit de band springt wanneer zijn venijnige trucjes ontmaskerd dreigen te worden. Met een moordonderzoek als aanleiding om dieper te graven in zijn moreel discutabele zelf i.p.v. dat de wereld er een stukje beter van wordt. Zijn ontluikende gekte gepersonifieerd met de eerder genoemde lintworm en andere (symbolisch geladen) substituten voor zijn turbulente gevoelsleven. Het maakt 'Filth' (2013) tot een fragmentarisch geheel waarin de personageschets belangrijker is dan het uiteindelijke plot. Spannend wordt het nauwelijks, en soms voelt de Freudiaanse symboliek een tikkeltje vergezocht om de platheid te voorzien van een intellectueel cachet. Maar het is zeker geen straf om McAvoy bezig te zien in deze hallucinante ontrafeling van een discutabel mens.

Damn wa ne zalige film was dit, met ne sublieme James McAvoy. Verhaal, zwarte humor, heerlijke muziek, puur genot

Tof.

Kolderiek filmpje. Erg plat en ongemanierd, maar wel sappig Brits. Dat het niet iedereen z'n ding is, kan ik best begrijpen. Ik heb er best om kunnen lachen. Ook te danken aan het tempo dat erg hoog ligt. Een minder geslaagde scène is dan zo weer vergeten.

Een uur lang blijft het erg goed, dan kakt het wat in. Het ontrafelen van de clou (nu ja) is niet bepaald verassend en hoewel je wéét dat het de dramatische toer op gaat, zat ik daar niet bepaald op te wachten. James McAvoy als pafferige foute agent is sterk. Wellicht de beste rol die ik hem tot dusver heb zien neerzetten.

3,5

Wat een flauwe hap, goede acteurs natuurlijk maar voor de rest, wel uitgekeken maar wat was ik blij dat deze ellende voorbij was...