Filth (2013)

Eens. Had hoge verwachtingen omdat het boek echt heel goed is.

"Als je denkt alle gekkigheid al gezien te hebben".

Filth (2013) : Een film die mij weer eens op 't puntje van mijn stoel kreeg,want wat was dit toch een heerlijk maf gedoe zeg (i liked it).

Een mooie buiging van mijn kant is dan ook zeker op zijn plaats voor regisseur Jon S. Baird (goed regiseerwerk) & acteur James McAvoy (sterk acteerwerk).

4 solide sterren van mijn kant voor Filth (2013).

Gebaseerd op een roman van Irvine Welsh. En daar houd ik wel van. Humor ala Welsh is dan ook niet ver te zoeken, gewoon een erg leuke film. Maar veel meer dan dat toch ook weer niet, ik heb zo'n idee dat de film niet lang zal blijven hangen.

Leuk filmpje maar mij iets te slordig allemaal..

Na 15 minuten van gezanik en voice-overs, uitgezet.

Dan mag je ook geen stem geven!!!

Misschien heb je gelijk, maar als ik na vijftien minuten moet concluderen dat hij voor mij het kijken niet waard is, zal mijn waardering nooit hoger dan 1,0 worden. Ik heb voor mijzelf namelijk de regel gemaakt dat ik na vijftien minuten in de film/het verhaal moet zitten, dan kan ik pas een echte waardering geven. Als ik zoals bij deze film binnen een kwartier besluit hem te stoppen, zal de waardering dus nooit hoger dan 1,0 worden. Die waardering is dus eigenlijk alleen voor het feit dat ik geprobeerd heb om hem te kijken. Maar denk hierbij, dit alles is mijn persoonlijke mening. En ik waardeer ieders eigen mening.

Toffe Bad Lieutenant kloon in de trant van Trainspotting. kleine 4*

Deze was echt niet aan mij besteed. "Filth" is in mijn ogen weinig meer dan anderhalf uur lang provoceren om het provoceren: een niet aflatende stroom aan gescheld, sex, alcohol en drugs. Het is allemaal een hele enkele keer nog wel goed voor een glimlach maar het is allemaal zo nihilistisch en naargeestig dat het gewoon vervelend wordt om naar te kijken.

Films (en series) met een naar karakter als hoofdpersoon kunnen best werken, maar dan moet je je wel kunnen inleven in de personages of ook hun betere kanten zien. In deze film wordt het echter allemaal zo onsubtiel en lomp gebracht dat je er eigenlijk alleen maar hoofdschuddend op toe kunt zien.

En er staat ook niet voldoende verhaal of iets anders tegenover. Het plot is flinterdun, de cliches zijn niet van de lucht en ook nog erg dik aangezet, en de humor is zoals gezegd ook vrij ver te zoeken.

Het enige wat deze film dan ook bereikt is de grenzen van wat nog doorgaat voor entertainment weer wat verder oprekken.

Jammer dat er niet genoeg wordt overgelaten aan de kijker. Verder wel erg goede film

James Mcavoy doet het uiteraard uitstekend als de doortrapte rechercheur Robertson, maar helaas pakte het verhaaltje me helemaal nergens.

Zag er verder wel goed uit, maar persoonlijk had ik een rauwere film verwacht.

Genoten.

Sowieso interesse door het bronmateriaal van Welsh, de vraag was of Baird er wat van kon maken (en of McAvoy wel de juiste toon voor z'n rol zou kunnen vinden).

Lang heb ik er niet over ingezeten. Na 5 minuten was wel al duidelijk dat dit een filmpje voor mij zou zijn. Lekker vlot, grappig, een mix van Trainspotting en Amélie, maar wel eentje waar het dikke Schotse accent overheerst.

Eerste deel is wat losjes, het duurt tot dik halverwege voor er een echte rode draad in het verhaal komt. Mij stoorde het niet maar kan me inbeelden dat niet iedereen daar even blij mee is. Verder een film die duidelijk uit de Trainspotting-school komt. Slicke visuals, een combinatie van Brit-pop en wat dance & trance en lekker platte, sappige humor.

4.0* en een uitgebreide review

Ik had pas het boek gelezen en een vriend van me wees me erop dat het vorig jaar een film van was gemaakt die ook de moeite waard was. Aangezien er zo'n korte tijd zat tussen het boek en de film kan ik niet anders dan vergelijken.

Het boek was beter; harder, en ik had er een soberder gevoel bij dan bij de film, ik miste ook een beetje de walging die ik had bij het lezen. Toch blijft de film erg trouw aan het boek; de meeste memorabele scenes zijn ook hier terug te vinden. Desondanks is een minpunt dat enkele prachtige stukken op het eind hier gewijzigd of zelfs weggelaten werden waardoor de finale climax hier de punch mist.

Al bij al wel een erg vermakelijke film, misschien over een half jaartje eens terug kijken als de herinnering aan het boek wat vervaagd is.

De dierenkoppen-flitsen waren een leuke toevoeging.

McAvoy mag weer een goede film op zijn cv erbij zetten

"Nobody plays the games like me."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar dit is op zijn zachts gezegd hoogst opmerkelijk te noemen.

'Filth' schotelt je als kijker een ware achtbaan voor gevuld met de nodige zwarte humor, opvallende personages en een sterk spelende James McAvoy. De manier waarop hij gestalte geeft aan een corrupte agent die langzaamaan zijn grip op de realiteit verliest, is aangrijpend. Dit gaat gepaard met een leuke voice-over waarin hij op een snerpende wijze kritiek levert op zowat alles wat los en vast zit.

Wat dat betreft zorgt het voor een vrij vlotte film, maar qua verhaal lijkt men al gauw de rode draad kwijt te zijn. Hierdoor voelen de opeenvolgende gebeurtenissen enigszins onevenwichtig aan, ondersteund door een - op momenten - geforceerde soundtrack. Desondanks blijft de teloorgang van zijn personage intrigerend, vooral als de grote plotwending uit de doeken wordt gedaan.

Al met al best aardig, maar het verhaal blijft te dun. Gelukkig weet McAvoy de boel te redden van een onvoldoende.

Kleine 3,0 sterren.

Sterk absurd plaatje

Ik kan met niet voorstellen waarom iemand de behoefte voelt om zo’n deplorabele film te maken. In alle opzichten tot op de naad verdorven. Walgelijk.

Prettig gestoorde komedie. Filth is een film die vlot wordt verteld, er zit een zekere snelheid in. Voeg daaraan toe lekkere zwarte komedie en aparte personages en je krijgt een achtbaan van een film. Filth zoekt de grenzen van fatsoen op, en gaat daar overheen. Het is een film waarbij het verhaal flinterdun is en andere elementen beter zijn uitgewerkt. Eigenlijk is het verhaal ook niet zo interessant, het moet het vooral hebben van de absurditeit. Regisseur Jon S. Baird heeft een film gemaakt die wat langer zal blijven hangen bij de kijker dan een gemiddeld filmpje. Het doet me allemaal een beetje denken aan The Wolf of Wall Street.

James McAvoy steelt de show als de zeer arrogante rechercheur Robertson. Een personage waar je al vrij snel hekel aan begint te krijgen maar die je toch graag tekeer ziet gaan. Robertson is helemaal de weg kwijt en laat een spoor van vernietiging achter. Jamie Bell heeft niet zo'n interessante rol maar dat komt voornamelijk omdat McAvoy van begin tot eind in de schijnwerpers staat. Imogen Poots heeft een leuk koppie maar krijgt bijna geen mogelijkheid om te acteren.

Filth heeft weinig inhoud maar wel veel fratsen. Het is een doldwaze rit van rechercheur Robertson en het voelt regelmatig chaotisch aan. Filth heeft ook een plotwending die ik niet zag aankomen en dat is zeker een pluspunt. De film wordt opgeleukt door een aantal fijne soundtracks. De film heeft tevens een prima einde en schotelt de kijker ook nog een leuke aftiteling (zou ik zeker even zien) voor.

3,5*

Vond het niet zo. De film begon goed, het eerste half uur was leuk, maar stagneerde vanaf daar. Hoewel ik dit soort grove onderwerpen en films wel kan waarderen, deed deze film mij niks. De plot met de agent die bipolair is en houd van een lijntje klinkt leuk, maar pakt in deze film iets minder goed uit. Het doelbewust proberen te shockeren na het eerste half uur was in mijn ogen niks toevoegend.

Ik kan grove taalgebruik, zwarte komedie en 'shockerende' momenten zeker waarderen. Alleen slaat het in deze film de plank mis.

2*

Weet niet zo goed wat het wilt zijn.

En da's jammer, want enige verwachtingen waren wel degelijk aanwezig. Het duurt sowieso al even voordat het allemaal wil boteren, pas na een klein halfuurtje wordt de film echt op z'n poten gezet. Soms komen er voorts wat geinige scenes langs, maar die momenten komen helaas in minder grote getale dan dat ik verwacht en gehoopt had. Naar het einde toe lijkt er zelfs een soort ommezwaai plaats te vinden waarbij de film prompt in een soort serieuzere, mindfuckerige janboel ontaard. Vond het tamelijk misplaatst, had liever de humor meer in de spotlights willen zien treden.

Dan heb je natuurlijk ook nog de cast; die is al even wisselvallig. McAvoy doet wel z'n best maar vind dat het hem ontbreekt aan de nodige charisma voor een rol als deze. Het beste paard van stal vond ik veel eerder de geweldige Marsan, al speelt zijn hilarische smoel dan ook geen onbelangrijke rol in de komische scenes die uit zijn aanwezigheid voortvloeien. De rest van de personages vond ik lang niet allemaal even leuk, en mogen nog niet in de schaduw staan van die uit een Trainspotting.

Uiteindelijk kent de film zeker in het eerste uur wel een paar lollige jokes, ook met het appetijtelijke Schotse taaltje en de oorbare soundtrack zat het wel snor. Maar helaas vond ik het als geheel nogal wankel en had de humor, over een speelduur van 1,5 uur gespreid, wat prominenter aanwezig mogen zijn. Daarom slechts een kleine 2,5*. Beetje vis noch vlees dit.

Het boek is echt een sloopkogel. Vitriolisch gewoon; boos, choquerend, walgelijk, pikzwart. Soms grappig, maar uiteindelijk overheerst de bittere nasmaak toch. Het feit dat ik dat eerst las, en er van onder de indruk was, maakte wel dat ik de film niet onbevooroordeeld kon bekijken - niet zo ideaal voor de ervaring.

Dat gezegd, is deze film weinig indrukwekkend. McAvoy doet het erg goed, maar het hele ding is wat halfslachtig uitgewerkt. Half zwarte komedie, half psycho-nachtmerrie, moet de regisseur gedacht hebben... Echter: beide delen overtuigen niet. Het is allemaal veel te proper (nota bene met zo'n titel), niet erg uitdagend en een tikje sentimenteel. De droomscènes (het gedoe met die dokter, zijn vrouw, de freaks...) vond ik vooral compleet de plank misslaan. Alsof we ineens in een Terry Gilliam-film zitten - maar dan wel een hele slechte.

Ik moest soms denken aan Ex Drummer, waar deze film ergens wel wat mee gemeen heeft. Daar kon je het vuil echt ruiken en de misère van de mensen en de omgeving voelen. Die film zocht het randje meer op en was toch grappiger.

Ik las dat dit gebaseerd was op het boek van Irvine Welsh, die ik natuurlijk ken van het boek (en de film) Trainspotting. Reden te meer om deze film eens te kijken.

James McAvoy als de troubled cop voelt al snel vertrouwd en hij weet de film prima te dragen. Ik kende hem nog niet echt (hoewel ik blijkbaar wel eens iets heb gezien waarin hij een bijrol speelt) maar ik vind hem een prima uitstraling hebben.

Ook vermakelijk was de rol van Eddy Marsan, die ik herkende van Happy-Go-Lucky en X+Y en hier een wat lossere, lichtvoetige rol op zich mag nemen.

De film heeft een moderne stijl met vlotte montage, die sterk doet denken aan Trainspotting, hoewel deze film een heel andere snaar raakt.

Het eerste kwartier voelt soms wat warrig en incoherent aan, maar later valt het beter op zijn plek en is het vooral een kwestie van je mee laten voeren in het verhaal.

Dan dekt de titel de lading dus!

Nee zonder gekheid, je moet er inderdaad van houden.

Boek was nog erger, en ik persoonlijk heb er van gesmuld.

Redelijke film waarin een agent de concurrentie omtrent een kans op promotie probeert te elimineren. Het plot weet niet echt te boeien, dit in tegenstelling tot het onsympathieke hoofdpersonage (hier uitstekend neergezet door James McAvoy). Lekker dik aangezet, maar wel nogal fragmentarisch. De cast bevat aardig wat bekende (Britse) namen.

Haha wat een onzin. Wie weet kon je de tweede helft beter waarderen of nam de film een twist aan, weet jij veel. Als iedereen stemt na een kwartier kijken kan je de beoordelingen van films ook niet meer serieus nemen en maken mensen zoals jij moviemeter een lachertje.

Tamelijk chaotische, vreemde prent die door moet gaan als komedie/drama. Dat is meteen het grootste manco: De genres mixten niet. Waar het in het begin nog een typisch Britse misdaad-komedie lijkt te worden, met bijbehorende editing, visuals en dialoog, blijkt het gaandeweg een zwart drama. Waar deze combi in bijvoorbeeld Trainspotting perfect werkte (ik kwam er achteraf pas achter dat dit ook een Welsh-verfilming is), krijg je hier een nogal gespleten gevoel en creëert daardoor afstand.

Acteerwerk van McAvoy is sterk, geen gemakkelijke rol als corrupte, verslaafde agent die als gluiperige eikel promotie wilt pakken. Eerste deel van de film is ook zeker het interessantste. Mijn zwak voor het Schotse accent wordt ook bevredigd. Er zitten een aantal aardige one-liners/dialogen in ("Did you do her up the arse?" / "What else is there? Pussy is for faggots"). Aan absurdisme ook geen tekort.

In het tweede deel wordt een poging gedaan de hoofdpersoon een achtergrond te geven, wat mij dus niet voldoende pakte. Het contrast is te groot en voelt niet als een verdieping. De soundtrack komt ook niet helemaal uit de verf, ook door het gebruik van wat onnodige covers. De twist ten spijt, geen voldaan gevoel bij het rollen van de credits, die om onduidelijke redenen ingeluid worden door een cartoon.

Deze film heeft me erg verrast.

Toen ik de trailer zag was ik wel geintresseerd aan gezien ik wel graag naar platte en rebelse films mag kijk, maar hij pakte mij beter dan verwacht. Hij staat aangegeven als een komedie, maar ik heb in geen tijden zo'n depressief einde gezien als in 'requiem for a dream'.

'The same rules apply'

Een achtbaan van een emoties! De film begint met behoorlijk wat humor wat ik erg vermakelijk vond (het type love it or hate it humor). Ik moest wel even wennen aan het tempo van de dialogen, jemig wat ging dat snel. Maar dit went wel. Door de film heen zitten behoorlijk wat seks scènes, vond het niet echt storend omdat ze vaak nogal lachwekkend waren (en de kopieermachine scène...geniaal). De spanning hoe deze film zou eindigen werd goed opgebouwd door de sfeer die steeds grimmiger werd en Robbo (echt heel sterk neergezet door Mcavoy) steeds meer de grip op de realiteit verliest. Vond de flitsbeelden van zijn hallucinaties ook wel weer iets humoristisch en griezeligs tegelijk hebben. Tegen het einde krijg je meer sympathie voor hem en ik hoopte stiekem dat het goed zou aflopen voor hem, maar dat zou de film teniet doen. Uiteindelijk gelden voor hem 'dezelfde regels ' en zal hij moeten boeten. Een film die zeker wel even blijft hangen.

Goede film. Het eerste kwartier is het wel even doorbijten, de voice-overs vond ik best irritant, maar de film wordt langzaam maar zeker steeds beter. Lekkere zwarte humor, een goed spelende cast en een sterk einde maken dit toch wel een prima film waar ik van heb genoten.

Goed geformuleerd, ook mijn idee..