Acción Mutante (1993)

Vrij geslaagde SF-komedie met een anarchistisch kantje, die (zoals djelle eerder aanhaalde) niet het niveau van bvb Bad Taste of Braindead haalt.
De zwarte humor werkte voor mij wel gedeeltelijk, maar er zitten toch wel wat saaie, nietszeggende stukken in de film. Wel een aantal erg grappige, onrealistische geweldscenes (de ontvoering, de moord op één helft van de siamese tweeling, de latere ophangingscene van die siamese tweeling, de politie-agenten in American Football-outfit, het hele einde van de film,… ).
Stem na herziening toch van **1/2 naar ***/*****. Bevreemdend en erg over-the-top.

Geweldig leuke film, die nergens te flauw wordt, al scheelt het niet veel. De setting verandert drie keer, waardoor ook drie keer het verhaal een andere kant op gaat. Die afwisseling was wel nodig. Enkele leuke gore scenes (al had ik het wat heftiger verwacht), geslaagde humor en een prettig chaotisch karakter. Met enige goodwill kan ik hier 4 sterren aan kwijt. Erg vermakelijk.

Bij vlagen best grappig, maar als geheel is dit erg mager.

Eer de film op gang komt ben je al ruim een half uur verder en is het tot dan toe vooral een aaneenschakeling geweest van rommelige, donkere scenes en schreeuwerige dialoog. Het tweede gedeelte op het ruimteschip is al een stuk beter en de climax op de planeet Axturiax is niet verkeerd.

Toch blijft de film lijden onder een teveel aan dode momenten en flauwe slapstickachtige humor. De splatter actie scenes zijn op de vingers van één hand te tellen, waarbij de gestoorde personages ook nog eens veel te braaf zijn (zeker vergeleken soortgelijke (sci-fi) horrorkomedies).

2,5* voor de aardige decors en een paar geslaagde grappen in de tweede helft v/d film.

Tja. Voor deze film van de heer De la Iglesia moet je een beetje in de stemming zijn denk ik. Absurd, met personages als uit een stripverhaal en een vleugje maatschappijkritiek.

Doet me me wat denken aan Iron Sky op sommige gebieden. Acción Mutante is wat rommeliger en minder strak. De verveling sloeg bij mij hier en daar dan ook wat toe.

Redelijk.

Oh wat prachtig en zo over de top! Vooral dat Spaanse gehakkel is de kers op de taart. Wat blijft dat toch een leuk taaltje.

En tevens ook een wat oudere film van Iglesia die ik heb mogen aanschouwen; nadat hij me had verrast met The Last Circus en Witching & Bitching. Dat de man een ongelofelijke maffe vorm van humor had was me al duidelijk, evenals zijn knipoog naar Hollywood-spektakels. Hier heeft hij een zalige low budget splatter neergezet, en wat voor één?

Het speelt zich af in een dystopische wereld waar knappe mensen dienst uitmaken en gehandicapten worden wegbezuinigd. Typisch de jaren 90 ook; toen de commerce de mensheid langzaam maar zeker opslokte. Echter zijn er ook een groep gehandicapten die dat absoluut niet pikken en de ene terroristische aanslag na de andere plegen. Door hun aandoening zijn ze ontoerekeningsvatbaar om een celstraf uit te zitten; dus kunnen ze na vrije voeten gewoon opnieuw beginnen. De figuranten alleen al: De leider Yarritu met zijn halve hoofd; die kleerkast zonder iq... en dan al helemaal die Siamese tweeling, die de show steelt... Ze ontvoeren een bruid en nemen haar met een zelf in elkaar geflanste ruimteschip mee naar een ander planeet (volg je het nog). Dan krijgen we te maken met bedrog, samenzweringen, de gevoelige kanten, een Stockholm Syndroom... de bewoners van die planeet (die stomtoevallig ook allemaal Spaans praten)...

En ja, neem dat splatter ook maar serieus. De kills zijn erg goor en soms pijnlijk en het bloed en de ingewanden vliegen in het rond, maar ondertussen is er ook genoeg ruimte voor een paar heerlijke lompe actiescene's waar de kogels je om de oren vliegen. En dan het cynisme wat er ook regelmatig vanaf spat. Ja, heerlijke film!

4,5*

Maffe film van Alex de la Iglesia. Het verhaal is geweldig op papier, maar de uitwerking is niet altijd even overtuigend. Je hoeft je in ieder geval niet te vervelen, er gebeurt ontzettend veel in die anderhalf uur en er gaan ook behoorlijk wat mensen op bloederige wijze dood. Misschien gebeurt er ook wel eens wat teveel, het is soms best wel warrig en springt van de hak op de tak. Maar het grootste minpunt vond ik dat het op momenten wel erg cartoonesk en flauw werd. Onevenwichtig maar wel aardig debuut, die De la Iglesia met z'n latere films ruim zo overtreffen.

Viel me vrij zwaar tegen. Nochtans vind ik De La Iglesia meestal wel in orde. Films als Perdita Durango en Balada Triste vond ik onvergetelijk maar voor Accion Mutante heb ik weinig goede woorden helaas.
De humor is flauw en lomp, het acteerwerk is beneden alle peil en het absurde verhaal gaat nergens over. Ik had gehoopt dat het meer ging over het zich afzetten tegen de maatschappij met allerlei terroristische acties maar nee, het gaat de weg van de goedkope pulp op.

Een gehandicapt groepje terroristen ontvoert de dochter van een rijke industrieel en vertrekken vervolgens naar de planeet Axturiax om het losgeld in ontvangst te nemen. Onderweg maakt de leider van het groepje, Ramon, zijn kompanen één voor één af om het geld voor zichzelf te houden. ...

De la Iglesia staat bekend om films met anti-sociale personages en veel geweld; het hoeft niet te verrassen, dit debuut is duidelijk een sterke aanzet naar zijn volgende films, maar het is ook schreeuwerig en inhoudelijk oninteressant, allemaal elementen waar ik op afknap.