Paddington 2 (2017)

Net als zijn voorganger een fijne familiefilm. Je merkt dat ze het hier iets grootser willen aanpakken, maar dat maakt het niet per se beter. Ook dit is echter een vermakelijke film, beide films zijn van vergelijkbaar niveau. London blijft een prima decor en de cast is goed. Hugh Grant vind ik net iets minder als antagonist dan Nicole Kidman in het eerste deel, maar hij speelt zijn rol wel naar behoren. Paddington blijft een sympathiek personage en het plot is onderhoudend. Op visueel gebied ziet het er goed uit. Kortom, een vermakelijke film die (net als zijn voorganger) een kijkbeurt waard is.

Goeie film waarin de beer in Londen op zoek gaat naar een geschikt cadeau voor zijn tante. Dit vervolg is wat avontuurlijker dan zijn voorganger. Het ziet er opnieuw allemaal mooi uit en een aantal goed opgebouwde actie-scenes. Ook is Hugh Grant wat vermakelijker als de slechterik vergeleken met Nicole Kidman.

Ik ben van de eerste Paddington naadloos overgegaan op deze sequel. Die doet qua vormgeving en amusementsgehalte niet onder voor zijn illustere voorganger. Opnieuw een ware traktatie.

De perfecte familiefilm bestaat niet… of toch?

Paddington 2 is het vervolg op de (boven verwachting) erg goede Paddington. Het verhaal draait alweer om ‘s werelds schattigste beertje die een pop-upboek wil voor de 100ste verjaardag van zijn tante. Natuurlijk gaat het een en ander mis en begint een fantastisch avontuur.

Praktisch alles klopt aan deze film. De humor werkt constant. Meermaals heb ik als een kind zitten klappen in de handen met de capriolen van de beer en zijn familie. Ook de prison inmates zijn stuk voor stuk likeable en grappig.

Ben Wishaw kon geen betere keuze zijn voor de stem van Paddington. Sally Hawkins is lieflijk, Brendan Gleeson is aandoenlijk. Hugh Grant als de slechterik is hilarisch en lekker flamboyant.

De film heeft zowat alles wat een familiefilm moet hebben. Als je hart hiervan niet warm wordt, dan wil ik je niet kennen.

4,5*

Net iets leuker dan het eerste deel. Grant is geinig maar vooral de scènes in de gevangenis zijn erg vermakelijk. Wat enorm opvalt is hoe enorm ingetogen het stemmenwerk van Whishaw is, zonder enige vorm van emotie haast. Op zich wel knap gedaan, anderzijds ook wat ergerlijk irriterend soms. Leuke bijrollen, redeljk tempo en een finale dan weer er net te veel over gaat. 3,0*.

Gezien ik Paddington 1 zo ontzettend leuk en grappig vond, wilde ik ook graag Paddington 2 bekijken. Wederom heb ik weer ontzettend kunnen lachen. Gezien het alweer een hele tijd geleden is dat ik het eerste deel heb gekeken, durf ik zo niet te zeggen of het niveau gelijk is. Maar wat zeker is, is dat je van deze film kunt genieten als kind en als volwassene. Paddington blijft een fantastisch personage waarmee je ontzettend meeleeft. Maar ook de andere personages komen wederom goed uit de verf. Dat de film geloofwaardig overkomt heeft ook alles te maken met dat alles visueel enorm goed in beeld wordt gebracht. Zin een spannend avontuur waarin vriendschap en familie een grote rol spelen, kijk dan zeker Paddington 2.

Nou geen idee what I was thinking toen ik deze film destijds 3,5* gaf en hem veel minder leuk vond dan deel 1. Dit is een geweldig gemaakte film, eigenlijk is alles er goed aan. De humor, een geweldig spelende cast, het plot, een lach, een traan, de vaak creatieve visuals, de pacing, een heerlijke rol van Hugh Grant, gewoon alles.

Verdient bijna 5*

Hoe ongelooflijk leuk is Paddington 2! De reputatie van de film als absoluut meesterwerk is al een tijdje fel aan het doordringen in de popcultuur (in The Unbearable Weight of Massive Talent wordt er een hele grap rond gebouwd, bijvoorbeeld), maar ik kan alleen maar constateren dat dat niet onterecht is. Dit is echt dé perfecte hartverwarmende, mooie 'familiefilm', met voor de verandering eens zoete boodschappen die niet onverdiend of onoprecht aanvoelen, maar juist héél oprecht zijn en gevoelsmatig helemaal juist overkomen. De film is grappig, lief, ongelooflijk kleurrijk en groots en mooi gefilmd. Qua regie waan je je met momenten in een Wes Anderson-film, en dat kan echt wel als een compliment opgevat worden. Echt zovéél beter dan je zou mogen verwachten van een film als deze. Bijna té goed. In de zin dat de film met een beetje minder (technische) kwaliteit ook wel was weggekomen. Maar regisseur Paul King fires on all cilinders. Het hele stuk in de gevangenis is het allerleukste, maar Paddington 2 blijft van begin tot einde leuk en verloor me misschien alleen een héél klein beetje bij de finale op de trein. Maar te lang gaat het allemaal niet door gelukkig, met een perfecte speelduur van 100 minuutjes. Heerlijk is dat.

En wat een toffe cast. Hugh Grant in een grappige, toffe rol, maar ook Brendan Gleeson bijvoorbeeld, en uiteraard het gezin van Paddington. En Paddington zelf is heel aandoenlijk. Er is geen zwakke schakel eigenlijk, en dat is best knap voor een 'kinder'film. Voor nu een dikke 4*, maar ik zie dat bij herziening nog wel eens omhoog gaan eerlijk gezegd. Hartverwarmend gewoonweg, met een lieve oprechtheid waar veel (kinder)films nog wat van kunnen leren.

Ik weet nog dat ik de eerste Paddington onverwacht best goed vond, vanwege de mooie animatie en de ontwapenende Paddington. Gewoon een hartverwarmende feel-goodfilm.

Paddington 2 heeft dat ook allemaal; wederom is alles weer hartverwarmend en aandoenlijk (Paddington voorop), met een aantal leuke momenten en personages, maar toch. Ik vond het teveel vervallen in kluchtige grappen en grollen en zoetsappigheid.
Ik weet niet meer zo goed of Paddington 1 dat ook had (in mijn herinnering viel dat wel mee), maar ik vind dat deel 2 wel echt wat pit ontbeert en brutaler had gemogen.
Het is natuurlijk een familiefilm, dus daar moet ik het ook niet teveel op afrekenen.

Desalniettemin een knap gemaakte animatie (pluspunten waren de pop-up animaties van Londen en de Wes Anderson-achtige ontsnapping uit de gevangenis), met prima acteerwerk van de hele cast vol bekende Britten.

Een kleine 4*