Riff-Raff (1991)

Fijn sociaal bewogen drama met komische elementen. Het wat onbevredigend aanvoelende einde past wonderwel in de materie die het behandelt, namelijk hoe de werkende klasse onder Margaret Thatcher moest knokken om sociale zekerheid. Ook fijn dat Ken Loach geen positie inneemt voor of tegen de mensen die hij portretteert, maar alleen laat zien op welke punten zij met elkaar in conflict komen.

Ken Loach ging ver om deze luchtige aanklacht tegen de behandeling van bouwvakkers zo realistisch mogelijk te maken. Hij werkte met acteurs die sterk op hun personage leken, die zelf in de bouwsector gewerkt hadden en hun eigen dialect spraken. Zelfs Robert Carlyle heeft als schilder gewerkt. Bill Jesse was een bouwvakker die scripts maakte in z'n vrije tijd. Loach schoot de scènes op een echte bouwwerf in chronologische volgorde, opdat de acteurs zich als hun personage zouden voelen. Elke dag kregen ze een stuk script, en sommige dingen wisten ze niet op voorhand. De verrassing was niet geacteerd toen Stevie Susan na een heroïneshot aantrof en toen die badende bouwvakker gesluierde moslima's de badkamerdeur zag openen.

Heel wat zware thema's komen aan bod: sociaal onrecht, onveilige arbeidsomstandigheden, kraakpanden, drugs, immigratie. Thatcher krijgt er weer van langs; soms begin ik te twijfelen of Loach haar wel graag heeft. Toch blijft het licht verteerbaar dankzij de humor. Het is toepasselijk dat Susan zingt: "What would you do if I sang out of tune?" Er zit ook zwarte humor in met het verstrooien van de as op het kerkhof.

Het einde is een dwaze reactie van de arbeiders. Het is een onbezonnen uiting van woede na het overlijden van hun collega.

Zonder ondertiteling bekeken en dat viel niet helemaal mee, terwijl mijn Engels toch vrij goed is. Leuke film en wel erg typisch Loach. Donkerwoud's opmerking dat Loach geen standpunt in zou nemen vind ik wat vreemd. Hij staat (weer eens) overduidelijk aan de kant van de arbeiders. Blijft toch geinig dat ie zich al bijna 60 jaar druk maakt in zijn films. Mag van mij nog wel een jaar of 10 bij!

Goeie film over een man die werkt in de bouw en gaat samenwonen met een vrouw die hij heeft ontmoet. Een sociaal drama zoals alleen Ken Loach deze kan maken. Realistisch en bijna documentaire-achtig in beeld gebracht. Zeker niet geheel zonder humor. Mist wellicht wat richting, maar het zakt nergens in.