Lemale et ha'Halal (2012)

Interessante film die een mooie blik werpt in de wereld van de ultra-orthodoxen. Fraai weergegeven allemaal, vooral die mannen in "klederdracht", citerend uit de Thora met de vrouwen op de achtergrond. Tja, het is een mannenwereldje dat van de Chassisische joden waar de vrouw doorgaans niet veel te vertellen heeft. Hun taak is zoveel mogelijk kinderen op de wereld te brengen. Mijn sympathie ging uit naar de niet onaantrekkelijke Shira, bijzonder goed gespeeld door Hadas Yaron. De scène waarmee deze film eindigde vond ik trouwens zeer goed.

Een lang leven zal deze film in het filmhuis niet geschonken zijn denk ik, omdat veel filmliefhebbers dit onderwerp over joods religieus fundamentalisme niet aanspreekt en ik geef eerlijk toe dat als deze film gisteravond niet in het sneak-preview vertoond werd ik deze film links zou hebben laten liggen. Toch maar goed dat ik mij gisteren heb laten verrassen.

3,5*

Ik kan niet zo veel met deze melodramatische film. Waarschijnlijk word ik gehinderd door het feit, dat ik op voorhand nogal gereserveerd sta tegenover orthodoxe stromingen (van welke religie dan ook).
Voor zover deze film een poging doet begrip te vragen voor deze levensstijl, dan is dat bij mij niet erg gelukt. Wat ik zie is een emotierijk verhaal over een jong meisje, dat –vooral onder druk van haar moeder– uiteindelijk slachtoffer wordt van tradities en de beperkte keuzes die binnen dit keurslijf gemaakt kunnen worden: “Er moet een klus geklaard worden”.
Bijkomend probleem is dat de film door het veelvuldig gebruik van long shots erg traag is. Ik vind dat allemaal jammer, want het bedachtzame acteerwerk is over het algemeen erg goed verzorgd, met name van de zijde van een voortreffelijke Hadas Yaron als het meisje en van Iris Sheleg als haar moeder. Daardoor scoort de film bij mij alsnog een ruime voldoende, maar ik vind Kadosh (1999) van regisseur Amos Gitai, dat in hetzelfde milieu speelt, een betere film.

Mannen met pijpenkrullen, en enorme lampenkappen op hun hoofd.... erg geestverruimend om eens in de wereld van een orthodoxe Joodse gemeenschap mee te kijken. Er is veel aandacht geschonken aan de cinematografie, die er op momenten geweldig uitzag, met haarscherpe close-ups. De omgeving, de aankleding, het is een genot om naar te kijken.

Hoewel het fenomeen uithuwelijken verwerpelijk is, gaat het hier op een respectvolle manier, en gaat het feest niet door als er geen wederzijdse liefde aanwezig is. In dat geval zal de Rabbijn de bruiloft afkeuren. Tot welke grens dit respect gaat weet ik niet precies. Ik zal ook niet ontkennen dat we hier te maken hebben met een 'mannenwereld' waar de vrouw in geen geval van het pad af zal mogen wijken, want dan zal de orthodoxe, fundamentalistische Jood daar zeker een stokje voor steken.

Ik vind het allemaal erg indrukwekkend.

Wat is deze film traag.

De boodschap van de film had in een halfuur kunnen worden gebracht.

Deel helemaal de mening met BBarbie

Uithuwelijken is helemaal uit den boze

Prachtige film. Naast een bijzondere sfeertekening is de film spannend, humoristisch en dramatisch. Geinig is bijvoorbeeld de openingsscène in de supermarkt of het moment waarop de rabbi uit een ingewikkelde bijeenkomst over een huwelijk wordt gehaald en advies gevraagd over de aanschaf van een fornuis.

Over uithuwelijken wil ik slechts kwijt: wie ben ik om daar over te oordelen?

De symboliek in Fill the Void is weliswaar weinig subtiel - tijdens Poerim sterft Esther en wordt Mordechai geboren, maar treffend. Dit heeft vooral gevolgen voor het lot van de mooie zus van de overledene, Shira die inderdaad van muziek houdt en de accordeon bespeelt.

De film heeft ook iets onorthodoxs, een jonge vrouw binnen de Chassidische gemeenschap beschikt over haar eigen lot.

Het beeld wat ik na deze film van de orthodoxe gemeenschap overhoud is niet die van een kille wereld waar huwelijken worden gesmeed, maar van een warme en hechte gemeenschap vol gevoelens.

Interessant omwille van het zeer concreet beeld dat wordt opgehangen van deze Chassidische gemeenschap en ook mooi omwille van het knap camerawerk, de close-ups, het acteerwerk in het algemeen maar bovenal genietbaar omwille van de prestatie van het hoofdpersonage vertolkt door Hadas Yaron. De slotscènes zijn expressief maar ook teder, zoniet aandoenlijk en ook eigenlijk veelbetekenend.

Een goede drama film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld..

Goed achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...