The Double (2013)

Trailer (Youtube HD)

Redelijk geweldige trailer.

Vanaf 24 april 2014 in de bioscoop (Wild Bunch)

EDIT: verplaatst naar 31 juli.

Nieuwe teaser (YouTube)

Ook weer leuk! Ayoade lijkt zich toch een regisseur om in de gaten te houden.

Trailer (YouTube)

Aparte trailer met Hollywoods meest irritante acteur. Vraag me af waarom Jesse Eisenberg altijd zo snel moet praten. Bij The Social Network dacht ik dat ie het deed om Mark Zuckerberg zo goed mogelijk te immiteren maar na meer films bleek het zijn eigen gewoonte. Voor mij een reden om deze film over te slaan hoewel het verhaal en de trailer wel mijn nieuwsgierigheid wekken.

Prachtige poster

Erg veel zin in. Beetje de tegenhanger van het geweldige Enemy, maar wel verwachtingen dat deze het niveau qua vorm en inhoud wel min of meer kan benaderen. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Fyodor Dostoyevsky en het script is samen geschreven met Avi Korine (!). Kan niet mis gaan.

YouTube - The Double | Clip

Ontzettend grappige vent die Ayoade en z'n eerste film was echt goed. Heel benieuwd naar de opvolger.

Ayoade zijn stijl bevalt mij wel, vooral in Submarine werkte dit erg goed. The double trekt deze lijn door, al komt die qua sfeer in eerste instantie over als een thriller, wat de koppeling van het verhaal eraan (te?) absurdistisch maakt. Ik vond het geheel dan ook net iets te abstract, al kijkt het wel lekker weg. Ik ben dan ook vooral benieuwd waar Ayoade in de toekomst mee op de proppen komt, want dit smaakt naar meer.

Volgens imdb is dit een drama/thriller.

Vind het ook vreemd dat dit hier als volwaardige komedie is bestempeld, drama/thriller wekt ook wel weer de verkeerde indruk vind ik. Het is komedie/thriller/drama met een vleugje romantiek, denk ik. Er zit ook wel een klein verschil in het eerste en tweede helft van de film, waarin het wat meer begint als komedie wordt het later langzaam wat dramatischer en worden er wat spanningselementen toegevoegd.

Dit is geen komedie natuurlijk, maar zal wel die genreaanduiding gekregen hebben omdat Aoyade de film geregisseerd heeft.

edit: correctie ingestuurd

The human will in its search for total freedom of expression become a self-destructive impulse

Bestempeld als één van mijn grootste verwachtingen dit jaar. Gebaseerd op een short van één van de grootste literaire reuzen die we tot op heden kennen, Fyodor Dostoyevsky. Richard Aoyade schreef het script met niemand minder dan Avi Korine. Ja, de broer van Harmony Korine die ook al Harmony's Mister Lonely schreef. Wie al op de hoogte is van het unieke genie Harmony Korine weet dat dit al genoeg gronde is om heel enthousiast te worden.

Dat er comedians zijn die goed een satirische dysotopische thriller/drama wisten we al met Terry Gilliam's Brazil en Aoyade bewijst dat Gilliam geen uitzondering was. Het mag dan geen wonder heten dat Brazil een groot inspiratiebron was voor Aoyade maar The Double is net wat unieker maar vooral abstracter. Aoyade creëert een zeer claustrofobisch contemplatief abstract angstbeeld, met ook een satirische benadering tot de bureaucratie.

Dergelijke thema's waar identiteit met behulp van twee 'individuën' uit de doeken wordt gedaan blijven intrigerend puur omdat je er binnen de context meerdere kanten uit kan gaan. De twee meest gagbare zijn of Simon wordt gewoon langzamerhand gek of alles staat symbool voor zoeken naar je identiteit door druk/verwachting, waar ik altijd leun naar de laatste variant.

Cinematograaf Wilson geeft de claustrofobische abstracte contemplatieve nachtmerrie vorm door veel gebruik te maken van een inktzwarte omgeving, zeer weinig lichte invallen waardoor de bevreemding ook bij de kijker toeslaat, vooral als je beschikt over een plasma tv. Heel erg sterk. De elementen gecreëerd door Korine en Aoyade doen eigenlijk de rest. De velen ongemakkelijke setups (neem bvb de scene als Simon en Hanna wat gaan drinken).

Eisenberg is perfect gecast (ook zijn twee performances als Simon en James zijn ook echt twee verschillende, je hebt nooit moeite ze uit elkaar te houden) en Wasikowska is door haar zeer aangename en bijzondere voorkomen ook een aanwinst in deze dysotopische leefwereld. Al deze ingrediënten maken van The Double al een geweldige film maar alles valt en staat met de uitleg van Aoyade van het geheel, of eigenlijk het gebrek daaraan. Aoyade weigert dat gelukkig dan ook en dwingt hierdoor de kijker zelf een weg te vinden in de expressionistische dysotopische claustrofobische abstracte leefwereld die hij gecreëerd heeft.

Verrassend goede film met een uitstekende dubbelrol van Jesse Eisenberg en natuurlijk een fraaie rol van de zeer aantrekkelijk ogende Mia Wasikovska, die in de hedendaagse cinema tot mijn favoriete actrices behoort. Opvallend in deze film de zeer mooie kleurenfotografie en zeer geslaagde score die deze mysterieuze film een heel bijzondere sfeer geeft. Ik moest af en toe aan de film Brazil van Terry Gilliam denken. Net zoals de film Enemy is deze film trouwens voor meerdere uitleg vatbaar. Voor mij is het eigenlijk heel simpel; Simon en James zijn een en dezelfde persoon. Simon is echt. James zit alleen in zijn hoofd. Het is de persoon die de zich ongemakkelijk voelende Simon zou willen zijn. Althans, zo zie ik het. Voor mij bovendien ook zeer herkenbaar.
Net zoals Enemy is The Double een film die na afloop door mijn hoofd blijft spoken en zeker tot de beste films behoort die ik dit jaar gezien heb. Een groot gedeelte van het sneak publiek dacht daar blijkbaar anders over dit gezien de niet bepaald lovende reacties van "ik snap er niks van" en het irritante gedrag van enkele dames op de achterste rij die hun klep niet konden houden. Tja, voor mensen voor wie film slechts amusement is waarbij je verder niet na hoeft te denken is deze film niet geschikt.

4,0*

Een vermakelijke, zeer stijlvolle film. Vooral de sfeer en dromerige setting (incl. twilight zone-achtige props) zuigen je in de film en laten nauwelijks meer los. Nauwelijks, want voor mij was die Jesse Eisenberg een ergernis. Ok, die dubbelrol vertolkt hij goed, 2 echt andere personages, maar ik erger me aan z'n kop een voorkomen. Ik vind hem meer passen in een highschool pulpkomedie dan in dit soort film. Op zich wel een echte 'dork' maar een ergerlijke met z'n slismondje met rare bovengebit, vieze lippen en ontzettend plastieke manier van acteren. Zo, dat is gespuwd Mia Wasikowska heb ik nog nooit iets op aan te merken gehad, no difference there

Ik weet dat het script een aanpassing is van het boek van Dostojevski. Die heb ik nog niet gelezen, en ik vermoed dat ik daar blij om mag zijn. Ik kreeg namelijk het gevoel dat het verhaal veramerikaniseerd is door scriptschrijfster (vrouw volgens mij). Want er spreekt uit de film zo'n teenage angst 'coming of age' issue van ontzettend op prestatie-, succes- en liefdesprestatie gerichte identiteitskwestie...dat is Amerikaanser dan het Dostojevskiaans is (drie andere werken van hem wel gelezen). Ik dacht aan mijn water te voelen welke verhaalelementen naar de Rus zijn terug te herleiden, en welke naar de VS herschrijfster. Ondertussen deed het verhaal me ook erg aan Kobo Abé denken; volgens mij heeft hij vrijwel zo'n verhaal geschreven maar ook 'Het andere gezicht' gleed naar voren in m'n herinnering.

Nou goed, lang verhaal korter: ik heb heel veel meer films gezien met zo'n puzzle-plot waarin persoonlijkheidslijnen (en/of tijdslenen) vermengen/botsen/samengaan tot een oplossend einde. Dat vond ik er verre van origineel aan, en het werd ook heel standaard (doch goed) uitgewerkt. Waar deze film in uitblinkt is de dromerige surrealistische wereld (1984-achtig, nachtmerrie wereld van kantoor-drones), erg goed uitgebeeld in kleur, setting/props, vage gebeurtenissen, en vele opvallende karikaturale bijrollen. Dat, samen met een goed uitgewerkt doch beproefd concept qua plot, zorgt voor anderhalf uur die in notime voorbij zijn terwijl je gelijmd aan het scherm blijft.

Ik twijfel tussen 3.5* en 4*...plot niet bijster origineel maar degelijk uitgewerkt, acteerwerk niet opvallend bijzonder maar zeker wel zeer opvallende en indringende, originele stijl...

Grappig om Richard Ayoade te zien als regisseur van dit type genre. Het is één van mijn favoriete Engelse "comedians" van dit moment. Hij is zelf vooral bekend als Moss in ''The IT Crowd'' (link naar youtube) en daarnaast van verschillende Panelshows (link naar youtube)

Is het toeval dat er nu vrijwel gelijktijdig twee dubbelgangerfilms uitkomen? (De andere is Enemy met Gyllenhaal)

Ja. Enemy is gebaseerd op het boek van Saramago: O Homem Duplicado - Jos? Saramago (2002) - BoekMeter.nl

Deze The Double is gebaseerd op het boek van Dostojevski: Dvojnik - Fjodor Dostojevski (1846) - BoekMeter.nl

Het rare is wel dat Enemy juist de thematiek/conclusie heeft Van Dostojevski's werk, doordat je je kunt afvragen of datgene wat ik nu heb geschreven wel of niet grote kul is...

Zeer benieuwd naar deze film btw.

De vormgeving overheerst volledig het vreselijk saaie verhaal, of beter gezegd, de waardeloze dialogen. Ook het hysterische geratel van Jesse Eisenberg kan mij niet boeien. Zijn gezicht is wel erg mooi en past in de setting maar alleen dit element van de film kan de aandacht niet vasthouden. Elke scene lijkt uit een muziekclip te komen, waarin gevoel en beeld zijn losgekoppeld. Het geheel doet ontzettend arty aan en was voor mij niet om doorheen te komen. Ik had hier zoveel meer van verwacht omdat het uitgangspunt van de film, je andere ik tegenkomen, mij interessant leek. Jesse's alter ego ziet er precies hetzelfde uit, wat voor mij een gemiste kans is. Te letterlijk en het werd maar niet eng of beklemmend. Deze film kan niet tippen aan wat Orson Welles en Alfred Hitchcock of David Lynch met dit genre deden.

Daar ben ik het wel mee eens, bevat inderdaad wat awkward situaties die zowel wrang als grappig (geen dijenkletser) is maar versterkt voor mij meer het gevoel van bevreemding. Al heb je gelijk als je stelt dat comedy best een genrevermelding kan zijn. Al vind ik dat wel minimaal aanwezig.

Een hele aparte wonderlijke film in een bizarre stijl/ sfeer gefilmd.

Het verhaal deed me een beetje denken aan de film Enemy qua thema dubbelgangers maar deze film sprak me toch iets minder aan dan Enemy.

Het is geen echte comedy en voor een tragi-komische film was het net iets te deprimerend.

Misschien moet ik hem even op me in laten werken. Voorlopig geef ik de film 3 sterren.

Ik heb een regel dat iedere film met Juliette Lewis uit de jaren '90 gezien moet worden. Niet zozeer omdat ze daarin altijd fantastisch speelt (vaak wel overigens), maar omdat praktisch iedere film die ze toen deed op zijn minst interessant is en meestal erg goed. Tijd om daar een regel aan toe te voegen: iedere film met Mia Wasikowska uit de 2010s moeten gezien worden, want ze lijkt een soortgelijk traject door te maken nu. Zelfs haar meest conventionele keuzes hebben vaak iets interessants.

Niet dat The Double tot haar meer conventionelere keuzes behoort. Integendeel. Hoewel, als dubbelgangerfilm op zichzelf is het niet meer dan aardig. Heb intussen toch al wat films met dat uitgangspunt gezien en puur op plotniveau of qua thematiek doet The Double daar weinig nieuws mee, zelfs als het bronmateriaal van Dostoyevski negeert (ik las het niet, maar kennelijk is dit een losse adaptatie).

Nee, dit is vooral een erg sfeervolle film en een bijzonder geslaagde komedie. Qua stijl maakt iedere recensie die hiervoor bestaat vele vergelijkingen met andere films. Begrijpelijk, want het doet aan veel voorgangers denken, maar het knappe is dat geen daarvan specifiek eruit springt en dat Ayoade ook niet echt direct citeert uit zijn voorbeelden. Zo moest ik basis van de stills die ik vooraf zag enorm aan Brazil denken (en de meeste critici ook kennelijk), maar die film is toch veel uitbundiger, meer barok en over-the-top, meer gericht op de grote lach dan dit. The Double is qua toon, maar ook qua aankleding misschien cartoonesk, maar op een terughoudende manier, met een droog gevoel voor humor. Ayoade heeft echt complete controle over zijn stijl en zo'n beetje ieder shot kent een nachtmerrie-achtige belichting. De sets zijn geweldig in hun lelijkheid. Ook grappig dat het een laat-jaren '70, begin jaren '80 look heeft, maar tevens iets futuristisch, of nog iets ouders. Dat tijdloze creëert een extra afstandelijk gevoel.

De stijl geeft een ongemakkelijke sfeer en dat draagt weer bij aan de humor. Wat mij betreft is dit een volbloed komedie en gewoon één van de grappigste komedies van het jaar. Helaas wordt het niet zo erkent op MovieMeter of op IMDb en is ook gewoon hier discussie over of dit een komedie of niet. Is me intussen, zeker op deze site, al enorm vaak opgevallen dat wanneer een komedie werkelijk de gitzwarte kanten opzoekt erg veel mensen het toch niet meer lijken te herkennen als een vorm van humor. Mild ongemakkelijke humor kan, maar echte zwarte komedies lijken toch een beperkt publiek aan te spreken. Toch kan ik hier weinig meer in zien dan een erg grappige film, met een oncomfortabele basis. Er zitten elementen van drama en de thriller in, maar daar ligt niet de nadruk op. Ook is niet alle humor zwart, er zit ook veel absurdisme in.

Fijn spel van Eisenberg hier, die ook eens zelfverzekerd mag spelen, zei het in een bijrol. Wasikoswka heeft een matig personage, maar zoals haar inmiddels gewoon is, maakt ze er veel van. Verder veel geestige bijrollen van bekende gezichten, zoals Wallace Shawn, Noah Taylor, Paddy Considine en vooral een hilarische cameo van Sally Hawkins.

Submarine maakte het voor mij niet helemaal waar, maar met The Double zet Ayoade zich voor mij op de kaart als regisseur. Heeft echt een goed oog voor komedie.

4*

Ik vond deze film echt niet om te lachen, het surrealistische sloeg voor mij meer de nachtmerrie-kant uit, brrr. Lijkt me ook geen lolletje om in zo'n situatie/wereld verzand te raken, dan vergaat het lachen je wel.

Doet een beetje aan de Coens denken qua humor, setting, decors.....

De regisseur legt de nadruk op stijl en sfeer. Zozeer dat er van het verhaal weinig overblijft. De rol is Eisenberg op het lijf geschreven. Knap gemaakt ook wel, maar te arty gekunsteld voor mij en bij vlagen simpelweg saai.

2,5*

Wederom laat Ayoade zien een regisseur met gevoel voor sfeer te zijn. Het komt niet meer vaak voor dat films zo'n beklemmende en ongemakkelijke gevoel geven. Het is qua thema niet het meest origineel, maar het is geweldig uitgevoerd. Eisenberg is perfect gecast en Wasikowska is gewoon heel erg getalenteerd. Decors en cinematografie is ook geweldig. En er is een beetje discussie of dit nou ook als komedie gezien kan worden, maar hoe je het ook wend of keert ik heb toch vaak zitten lachen tijdens de film, mede dankzij de gekke karakters en situaties op het werk. Maar wat ik het meest fantastisch vindt aan deze film is de score. Geniaal gewoon en gelukkig ook terug te vinden op Spotify. Ook een score die mij meer doet denken aan thrillers uit de jaren '50 en '60.

4.5*