Boksuneun Naui Geot (2002)

Vreemd. Het script rammelt aan alle kanten. Bizarre vondsten lijken de voorkeur te hebben boven enige logica.
De film is een aaneenrijging van bedachte vondsten. Er zitten hele goede tussen, die je nog lang zullen bijblijven. Ze kunnen alleen het ontbreken van een coherent verhaal niet maskeren. Da's jammer, want het dramatische uitgangspunt is goed gekozen.
Ik vind het een zwaktebod dat geweld steeds de verhaallijnen met elkaar moet verbinden. De gewelddadigheden en het aantal doden komt je op een gegeven moment de neus uit. Het moment dat het kleine meisje verdronk was voor mij de druppel. De subtiliteit is in die scenes ver te zoeken, bijvoorbeeld de gek die op die plaats rondliep. Het werd mij allemaal te veel.
De sympathie voor de hoofdpersonages is dan verdwenen en dus restte voor mij alleen nog het uitzitten van de resterende tijd.
Pluspunten: veel indrukwekkende camerashots, op mooie locaties.
De jongen met het groene haar vond ik erg sterk. Ook het meisje met de pamfletten vond ik een leuk type.
Een interessante mislukking.

Ik vond het dus wel gebalanceerd.
Voor een, op het oppervlak, simplistische plot is het een interessant gelaagde film.

In mijn beleving is het juist onmogelijk om empathisch te zijn, dus rest alleen de sympathie.
Maar voor wie?

De werkelijke balans wordt pas bereikt aan het eind als de vader, Park, ook sterft. Onvermijdelijk zelfs.
De balans wordt overigens niet alleen gevonden in
de dood maar ook in de afrekening. Beiden hebben zich nog wreken.

Het gevoel van 'Sympathy For Mr. Vengeance'. Het enige positieve gevoel dat de film op je achterlaat, in een grauwe pessimistische film.

Eerste uur was top.

Zeer stilistisch, prachtige kleuren, shots en composities. JayLunar's opmerking over "geen opsmuk" begrijp ik dan ook totaal niet. Dit maakte de film net de moeite, net zoals de dikwijls wat zwartkomische scenes. Het verhaal van de tweehoofdige man was hilarisch.

Het keerpunt, zoals kapp zei, is de scene waar het dochtertje verdronk. De scene zelf vond ik nog heel mooi, vanaf dan knakt de film, en draait de film om in een drama/wraakverhaaltje. Wederom flauw en veel te gewrongen, waardoor er van de sympathie in de titel absoluut geen sprake meer is. Het laatste uur, en met name het laatste kwartier was een enorme opgave om uit te zitten, want ook van stilering was plots geen sprake meer.

Film die dus scherp in twee gedeeld is. Eerste deel van de film zat lekker op een 4*, daarna klapt de film helemaal in, en rest er niks dan irritatie. 2*

Breed uitgesponnen wraak tussen een doofstomme jongeman en een vermogende directeur. Beide heren hebben de sympathie van de kijker, waardoor het des te wranger wordt dat zij elkaar en zichzelf kapot maken met hun strijd. De film zit vol met gruwelijke martelingen en gitzwarte humor. Visueel ziet het er allemaal heel apart uit door het soms afstandelijke en soms juist extreem intieme camerawerk. Het is wel een tikkeltje langdradig, met van die onnodig lange shots waar Aziaten gek op zijn. Maar als je daar doorheen kunt bijten, is dit een schitterend in beeld gebrachte parabel over wraak en de zinloosheid ervan. Eigenlijk vind ik deze veel komischer en minder geforceerd dan de bejubelde Old Boy.

Eerste deel van deze wraaktrilogie bekeken, viel wel mee. Op sommigen momenten was de film wel enorm saai, ook verhaal vond ik op sommige momenten te ingewikkeld om echt overtuigend over te komen. Er zat echter wel een goede sfeer in de film en dat gepaard met goede acteerprestaties (weer eens een glansrol van Kang-Ho Song) zorgen er wel voor dat je blijft kijken. Goed camarawerk ook. Minpunten en pluspunten genoeg dus.

***

Ben het wel eens met RTc.

Het eerste uur (ja, daar gaan we weer) was goed, een aantal mooie scenes gezien, op het trappenhuis, en nog een paar... oh ja, vond ze stoer uit werk komen nach der arbeit.

Jammer dat het lieve meisje geen zwemlessen had genoten, want zij was in dat gedeelte toch wel dé troetel van de film. Zij zorgde voor warme momenten, maar veel te kort.

Net vóór die scene werd er enigszins verwarring gezaaid, daarna volgde een totale omslag in het verhaal die best wel verklaarbaar was maar ging ten koste van de sfeer. Vond de wraakscenes trouwens wel amusant maar de mooie foefjes zag ik niet meer.

Ik heb vorige week Seom gezien en zag toch wel veel gelijkenissen kwa verhaallijn.

En dat is precies de reden dat beide films niet hoger komen dan een 3.5*, al was Seom toch wel een poepie mooier maar minder geacteerd.

Toch nog wel benieuwd naar de 3e in het drieluik maar heeft niet zo'n haast.

Eerste Park, en het is lang geleden dat ik me zo heb zitten vervelen. Film hield de aandacht amper vast, en bijna twee uur verveling kan niet gered worden door wat uitstekende scene's hier en daar. Leveren nog wel een half sterretje op. Personage's boeiden totaal niet en de film was opgebouwd uit een overvloed aan korte, nutteloze scene's. En dan heb ik nog twee delen van de Vengeance-trilogie klaarliggen

Als er meer geweld en tempo in de film had gezeten had ie gemakkelijk een voldoende kunnen scoren, want Park is een uitstekende vormgever, met name de gewelddadige scene's slaan aan.

1,5* en ik hoop dat Old Boy beter bevalt.

Toch weer een geslaagde Koreaanse film. Had trouwens 2 jaar geleden wel Old Boy eerst gezien en gister deze. Of maakt dat niet zo veel uit? Kwa puzzelen en volgorde enz? Maar iig was dit toch weer heerlijk. Met weer erg leuke personages: Die doofstomme groenharige man vooral en ook die rijke politieagent. Die dan communiceert in gebarentaal waardoor je dan 1 seconde later een zwart beeld met de vertaling te lezen krijgr vond ik wel mooi. Het begin is wel een beetje sloom maar al snel komt er wel vaart in en is het heerlijke typische Koreanse sadisme (het helemaal intens iemand in elkaar rammen wat ook in zoveel Ko-misdaadfilms word gebruikt) ook weer in volle gang. Verder nog ook hele geinige, absurde scenes als: Die vier rukkers die dan denken bij de buren sexgeluiden te horen maar het gewoon de vrouw van die doofstomme man is die pijn lijd, Die harikiri midden op straat, die spastische man, die bolle die in het montarium een lijk staat te neuken waar zijn moeder bijzit. enz enz. Gewoon buitengewoon vreemde humor.

En het einde was ook lekker hard en meedogenloos. Dat die politieagent van alle kanten word neergestoken en voor hem nog de zakken met alle afgezaagde stukken van die groenharige dove nog liggen.

Al met al toch weer ene uiterst genietbaar stukje Koreaanse cinema. Op naar Lady Vengeance.

4,0*

De enige van de trilogie die ik nog niet had gezien. Ook deze is zeer genietbaar.

Het blijft tot het einde toe gissen waar het plot heen gaat en we krijgen genoeg buitenissige dingen te zien om het geheel boeiend te houden.

De dingen waar ik wat moeite mee had waren:

- de spastische jongen die af en toe het beeld in en uit kwam rennen (nut?). Alleen maar onbedoeld komisch.

- het einde waarin de vader wordt vermoord door de terroristen. Vergezocht en bovendien moet het nog helemaal met een voice-over worden uitgelegd?

Maar toch vermakelijk...

Na Oldboy een 4.5* te hebben gegeven, kon deze film natuurlijk niet uitblijven.

En ook deze film beviel mij gigantisch. Ik zie hierboven mensen klagen over gebrek aan geweld. Kan me niet aan de indruk onttrekken dat dat Hostel- en Sawliefhebbertjes zijn, want ik had mijn portie doorgesneden achillespezen, opengesneden buiken en geelektrocuteerde Zuid-Koreanen wel gehad na deze film. Sterker nog, voor mij was het overdadige geweld het enige storende minpunt.

Dat de film bijelkaar geraapte scènes bevat klopt volgens mij ook niet. Eerder worden soms stukken weggelaten, zodat je als kijker meer moeite moet doen om het geheel te plaatsen. Overbodige scènes heb ik de film niet op kunnen betrappen. Juist wel heel veel sfeerverhogende, intrigerende scènes, waar zoals Sinterklaas al aangeeft af en toe een morbide soort humor te bespeuren is.

Het beste aspect van de film vind ik het camerawerk, montage, kleurgebruik en andere visuele zaken. Ik heb soms echt zitten genieten, puur om het beeld wat mij werd voorgeschoteld. Juist het feit dat de film wat trager is dan sommigen hadden gewild, stelde mij nog meer in staat te kijken naar het uiterlijk van de film. Bijvoorbeeld de shots dat Ryu de trappen oploopt naar de orgaanhandelaren, of dat de wrekende vader zijn peuk in het water gooit ergens in de tweede helft van de film. Mooi!

Al met al een dikke 4*

Hmn..nee.

Het begon allemaal nog redelijk veelbelovend, maar op een geven moment overkwam het me iets te vaak dat ik dacht: 'ben ik nu even in slaap gevallen? heb ik iets gemist?'

Buitengewoon irritant. Ik snap best dat filmmakers een verhaal niet altijd overduidelijk willen vertellen, maar dit was wel heel erg gemaakt wat mij betreft. Op een gegeven moment ging het echt nergens meer over. Allerlei viewpoints en hoofdpersonages verschuiven, de rode draad wordt compleet verplaatst etc. Past echt niet bij een film als dit.

Wat overblijft zijn vooral geslaagde losse scenes die weliswaar soms erg de moeite waard zijn.

Is toch alweer de 2de Koreaanse 'topper' die me tegenvalt in korte tijd, na Memories of Murder.

Kijk dan liever The Chaser, vele malen beter dan deze films, sterker nog, die ga ik eens even ophogen.

Wat een flauwekul deze film. Het plot klinkt veelbelovend, maar de uitwerking te onduidelijk en onzinnig.

Eerste helft ging nog wel, de tweede helft was strontvervelend saai.

Interessant, maar ik had wel wat hogere verwachtingen. En die kwamen eerst zelfs nog uit ook.

Ik ben het zeer eens met de mensen die het eerste uur aanzienlijk beter vonden dan het tweede. De scenes zijn sterker (zoals de fabrieksscens in het begin), de film fascineert stukken meer en de wrange humor heeft niet de overhand waardoor het ook echt wrang blijft voelen. Na dat eerste uur is er zeer onevenwichtige tweede helft. De film wordt aanzienlijk dikker aangezet, humor gaat bijten met de sfeer. En de sfeer zelf wordt ook inconsequenter. Van een goed film in het eerste uur, naar een soort van stroom van ideeën waarvan een deel werkt en een deel ook helemaal niet (dieptepunt is die spastische man, kom op zeg).

3.0*

Deze film al een tijdje op m'n pc staan en uit een opwelling maar eens begonnen met de 'Vengeance' trilogie.

Het begint naar mijn mening wel oké. Had soms wel het gevoel dat het gewoon random beelden waren die aan elkaar waren geplakt. Sommige dingen vond ik ook nergens op slaan, zoals: het schreeuwen van zijn zus en iedereen om het huis die erop masturberen, je moet er maar de humor van inzien... En dan nog die ene spastische man als dat meisje overlijd, gaat ook weer helemaal nergens over.

Ik had echt sterk de neiging om 'm uit te zetten, maar het toch nog kunnen opbrengen om 'm uit te kijken.

Nipt 2, 0 sterren. Vanavond Oldboy, hopelijk is die wel beter.

Een prima film met uitstekende muziek, fijne camerastandpunten en een nogal apart gevoel voor humor bij de regisseur. Toch schoot de film bij momenten wat tekort, sommige vreemde personages waren soms niet geheel op hun plaats, verder kon het 2de uur mij wat minder boeien dan het 1ste uur, alhoewel dat de film uiteindelijk niet zo heel veel schade weet te berokkenen. Een dikke 3*

Op zich wel een film die ik met gemak heb uitgezeten, maar echt goed vond ik het allemaal niet. Het geheel lijkt wat focus te missen en ook op stilistisch vlak raakte ik nooit echt onder de indruk. De zwarte humor lag me evenmin. Acteerprestaties waren wel oké en ik heb zoals gezegd niet op de klok moeten kijken.

Ergens tussen 2,5 en 3* in dus. Aangezien ik het in mijn ogen sterkere Oldboy op 3 heb staan, hier dus maar even een halfje minder.

Gave, solide film; goed geacteerd, een onvoorspelbaar verloop van het verhaal, vrij realistisch overkomend (mede dankzij een beperkte soundtrack/score), behoorlijk hard naarmate het vordert en toch ook aangrijpend. Vind het best indrukwekkend wat er gebeurt met de vader en de dove jongen omdat beiden het niet verdienen en ik stond er van te kijken dat er ook echt terroristen langskwamen, leek me een leugentje.

Bij deze scène was de toelichtende flashback niet nodig, bij een of twee andere dingen eerder in de film had het wel zinvol geweest omdat die me niet duidelijk waren vanwege de vrij ongebruikelijke vertelstructuur. Maar dat kan ook komen omdat het me dan iets te snel ging, en het mag de pret niet veel drukken. Vind deze stukken beter dan de tegenvallende Oldboy, misschien die ooit nog maar eens een keer zien.

Chan-wook Park zet met het eerste deel van de vengeance trilogie een sterk stukje film neer waarin hij kan duidelijk maken dat mensen noodgedwongen kunnen veranderen in monsters. Het onderwerp wraak krijgt hierin veel kleur en de wijze waarop vaak luguber en duister van aard. Het eerste deel heeft een trage opbouw en na een redelijk belovende start zakt het plot richting de tweede helft enigszins in. Het tweede gedeelte laat Chan-wook Park zien waar hij goed in is, en word je als kijker rijkelijk beloond.

Na Oldboy meerdere keren gezien te hebben heb ik ruim een jaar geleden de rest van de vengeance trilogie ook maar eens bekeken, maar er blijkbaar geen berichtje over geschreven. Gisteren Mr. Vengeance herkeken en de 4* blijven stevig staan.

Parks film is pretty twisted, maar blijft je grijpen. In perfect gekaderde shots die vaak van een prachtige schoonheid zijn ontvouwt zich langzaam aan het verhaal waarin wraak inderdaad een alom tegenwoordig thema is, zonder daarbij teveel in good guy - bad guy simplificaties te vervallen.

Stilistisch zeer de moeite waard en voor liefhebbers van Park helemaal. Vergeet niet Stoker ook eens te kijken. Ik zal in elk geval Lady Vengeance binnenkort ook een tweede kijkbeurt geven. Net de trailer even aan mijn vriendin laten zien en die lijkt stilistisch al veel meer op Stoker dan Mr. Vengeance en Oldboy. Kijken of ik dat nog steeds denk na het herzien van de film zelf.

Wat soundtrack betreft winnen Oldboy en Lady Vengeance wel duidelijk, wat mij betreft.

Heerlijke Thriller van Zuid-Koreaanse bodem....deze hoort gerust in de reeks"de beste uit"thuis.

Een zeer vet script en veel bloederige en harde scenes maar tegelijkertijd is er ook ruimte voor wat drama.

Jaaaa heerlijke film dit.

Deze reeks een beetje in de verkeerde volgorde bekeken, al is er eigenlijk niet echt een volgorde, maar deze was dus als laatste aan de beurt.

'k vond het zeker geen slechte film, al vond 'k Sympathy for Mss. Vengeance toch beter, misschien omdat het me iets meer aansprak.

Desondanks was hij wel het bekijken waard en zag de film er prima uit. De cast deed het ook prima.

Goeie film waarin een dove man de dochter van zijn voormalige baas kidnapt om aan geld te komen. Een ogenschijnlijk simpel verhaal over wraak maar redelijk complex uitgewerkt. Vooral door de niet voor de hand liggende montage kan het wat ingewikkeld overkomen. Genoeg uitstekende scenes, maar toch de minste uit de vengeance-trilogie (soms wat langdradig).

Ik zag niet zolang geleden opeens een trailer van Ah-ga-ssi (2016) Dit bleek van de regisseur van Oldeuboi (2003) te zijn. Daarom de gelegenheid aangegrepen om eens wat films hem te gaan kijken. Nu blijkt dit een vengeance trilogie te zijn met bovengenoemde als eerste. Ach ik begon gewoon met deel twee.En als eerste kennismaking met Chan-wook Park is dit zeker niet verkeerd! Prachtige stilistische beelden en een zeer mooi vertelt verhaal. En net zoals bij de andere Koreaanse films van regisseur Hong-jin Na, die onlangs gekeken heb, gebeurd het gewoon. De personages zijn niet goed of slecht maar handelen omdat ze niet anders kunnen. En krijg je als kijker ongemerkt heel wat keiharde actie te zien maar is het iets meer een logisch gevolg dan dat de film hierom draait. Aangrijpend, meedogenloos en soms ietwat onbegrijpbaar maar met een hoog gehalte aan sublieme shots maakt het voor mij een geslaagde film.

Ik kon hier niet zo veel mee. Het eerste uur had een paar briljante, heftige momenten en deed me bij vlagen denken aan High and Low. Maar vanaf de dood van het ontvoerde meisje zakte de film wat mij betreft weg. Vond dat te ongeloofwaardig, zeker ook door de aanwezigheid van die freak. Daarna verwordt de film tot een bloederige aaneenschakeling van wraakacties.

Het simpele verhaal wordt onnodig complex gebracht en maakt het soms lastig te volgen. De karakers waren daarnaast niet erg sterk uitgewerkt en hun acties zijn zelden logisch. Wat ranzige scenes komen min of meer uit het niets vallen. Misschien lagen de verwachtingen te hoog na Oldboy..

Wat een ongelooflijk grimmige prent. Wraak in al zijn lelijkheid. De regisseur bezondigde zich wel aan effectbejag met de duidelijke intentie om te schokken vond ik. Die autopsie-scène op het kind met de daarbij horende onsmakelijke geluiden hoefde niet zo expliciet en ook het einde is lekker makkelijk. Het tragische van dit verhaal wordt redelijk lomp onderuit gehaald door in te zetten op gruwel. Ik heb wel lof voor de prachtige cinematografie : een aantal scènes, zoals de verdrinking van het meisje, zijn meesterlijk geschoten. En dat is slechts één van die vele knappe scènes waar Chan-wook Park in uitblinkt.