Out of Season (1975)

Uitgangspunt is interessant. Een vervallen hotelletje ergens aan een Engelse kust met moeder (Vanessa Redgrave) en dochter (Susan George). Er gebeurt niet veel. Weinig gasten. Het loopt naar de winter. Dus grijs en guur. Dan komt er een man op bezoek. En wordt alles anders. Wie is hij? Moeder blijkt twintig jaar geleden een relatie met hem te hebben gehad. Hij was toen plotseling vertrokken. De vrouw blijkt nog steeds gevoelens voor hem te hebben. Maar is bang dat hij weer ineens verdwijnt. De dwarse dochter raakt ook in hem geïnteresseerd. Misschien is dat wel wederzijds. Maar daar steekt moeder een stokje voor.

Als kijker weten we niet precies hoe het zit. De dochter trouwens ook niet. Stukje voor beetje komen er wat feitjes. Maar dan nog wordt niet alles opgehelderd. Dat is best intrigerend. Jammer is alleen dat de film niet vooruit te branden is. Dat ligt niet aan Vanessa Redgrave, Cliff Robertson en Susan George. Ze spelen fantastisch. Het is een psychologisch steekspel dat zich nagenoeg in één ruimte afspeelt. Zeer toneelmatig dus. Bij mijn weten was 'Out of Season' destijds ook een toneelstuk en was Alan Bridges een bekwaam toneelregisseur. Maar van film maken had hij geen kaas gegeten. Al gebeurde het in de jaren zeventig vrij vaak dat toneelstukken vrijwel 1 op 1 werden overgezet naar film.

Het slot bevat een paar twists. Da's mooi. Maar ik vond ze niet erg geloofwaardig. En ook nogal geconstrueerd. Mooi voor op het toneel, net voordat het doek valt en het applaus opklinkt. Hier is het gewoon raar. Eerlijk gezegd wil ik wel toegeven dat ik deze film vooral (ook) keek vanwege Susan George. Ze is zelfs even naakt te zien (een unicum), alleen wel van heel ver af. Toch leuk en hulde voor de drie acteurs.