Nothing Left to Fear (2013)

Doorsnee horror-film met een doorsnee verhaal.

Het meermaals gebruikte item van een gemeenschap waar een oud ritueel zich met regelmaat manifesteert en een nieuwe intrekkende familie hier slachtoffer van wordt. Een priester en zijn vrouw en 3 kinderen nemen hun intrek in hun nieuwe woning in een klein dorpje in het midden van de US. Dochter Rebecca trekt van begin af aan de meeste aandacht naar zich toe. Ze is dan ook een pracht van een verschijning. De ontvouwing naar het duister geheim is soms tergend langzaam en wordt voorafgegaan door wat lijkt te evolueren naar een tiener-liefdesverhaal.

Uiteindelijk komen we dan te weten dat er een poort geopend wordt en dat de inwoners een offer moeten brengen zodanig dat de poort terug gesloten wordt. De familie wordt opgeofferd en Rebecca blijft dan als "The chosen one" over.

Positief punten in deze film zijn dat de familie ook overkomt als een echte familie. Het bezeten raken van de zus Mary en de uitvoering hiervan is uitstekend uitgewerkt. Het zich verplaatsen met die hortende filmische stoten deed me denken aan "The Ring". Ook de manier waarop Mary soms in trance stond om dan in slow-mo op te kijken deed me sterk hieraan denken. De zwarte massa die zich voortspon op vloeren,muren en gebouwen was visueel sterk uitgewerkt.
Negatief vond ik het gebrek aan uitleg over de demoon die er verschijnt en de traagheid van de gehele film. Maar als je bekijkt hoe miniem de uiteindelijk inhoud is van de gehele film, kon men niet anders dan de opbouw en afhandeling zo traag te maken.

Al bij al was het zeker een verdienstelijke poging en heb ik met plezier gekeken. Spanning was er bijna niet en schrikmomenten voor mij totaal niet.

2.5*

Creepy gedoe.

Met een sloom en erg flauw verhaaltje. Nauwelijks eng, de paar schrikmomenten komen erg laat in de film en overtuigen nauwelijks. Over de demoon komt maar weinig uitleg - waarom doen de dorpelingen zo braaf mee in het ritueel bijvoorbeeld.

Het enige positieve is eigenlijk de frisse familie, met daar speciaal nog in de mooie dochter Rebecca. Maar dat maakt de film niet interessant of leuk.

Niet verkeerd.

Hoeveel horrorfilmpjes beginnen er niet met een autoritje? Nu leent de opzet van een hoop subgenres binn het horror segment zich er wel voor (verloren gereden tijdens een vakantie/trip of aankomend bij het nieuwe huis is een klein gehucht), toch blijft het een opvallend iets. 't Is een wat stom detail, maar misschien wel even van de grootste horror clichés die er zijn.

Jammer dat de opbouw van deze film wat te traag is. Althans, ofwel is het te traag, ofwel erken je het gebrek aan acteertalent om deze trage opbouw tot een goed einde te brengen. Het eerste uur is in ieder geval aan de makke kant, met pover acteerwerk van de dochters en de love interest. Ook vader en moeder acteren ze dicht tegen hun pensioen staan.

Buiten een angstdroom of twee is er maar weinig horror te bekennen. Het onheilspellende sfeertje is vooral bekend terrein en weet niet echt de spanning op te wekken die je zou verwachten. Toch weet de film iets na halverwege wel aan sfeer te winnen. Het "kwaad" is best indrukwekkend en mooi vormgegeven. Leonardi gaat jammer genoeg nooit helemaal los en als de climax eindelijk daar is blijkt het eigenlijk al gedaan te zijn, maar toch zitten er naar het einde enkele erg sfeervolle scenes in.

Hier had zeker iets meer mee gedaan kunnen worden. De opzet is interessant genoeg, het kwaad is sfeervol neergezet, maar het eerste uur mist aan tempo/het acteerwerk is niet echt toereikend en het einde komt iets te snel.

3.0*

Film die eigenlijk goed bij zijn titel past. Want er valt eigenlijk geen hol te vrezen. Nothing Left to Fear doet er werkelijk meer dan een uur over voor het een beetje op gang is gekomen, in dat uur gebeurt er - op twee aardige nachtmerries van de oudste dochter na - helemaal niets. We krijgen enkel een oersaai liefdesverhaaltje tussen twee even oersaaie karakters voor onze plaat. De laatste 30 minuten worden de kijkers die niet in slaap zijn gevallen beloond met iets meer sensatie, maar echt denderend is het ook niet. Hoop clichés, veel slecht getimede schrikmomenten en muziek die de spanning helemaal uit de film trekt. Dus ja, dan hou je maar bar weinig over.

2 sterren.

Toch best een slap hap deze zoutloze Horrorfilm en hij komt ook wel erg traag opgang (de eerste 45 minuten zijn best slaapverwekkend). Qua verhaal (behoorlijk cliché) stelt het eigenlijk ook allemaal weinig voor en echt boeiend of spannend wordt het eigenlijk nergens. Het enige goede aan deze film is de mysterieuze sfeer die om het verhaal hangt en de laatste 30 minuten die een aantal aardige horrormomenten (die er visueel ook wel aardig uitzagen) bevat en ook wel enigszins creepy is.

De cast weet nergens te overtuigen en is in het algemeen zeer povertjes (spelen zeker niet de minste mee met o.a. Anne Heche en Clancy Brown). Van de cast kon me eigenlijk alleen Rebekah Brandes (als Rebecca) nog een beetje bekoren en dan enkel en alleen vanwege haar uiterlijk.

Het einde vond ik overigens wel lachwekkend, eerst moest de poort open (om welke reden dan ook) en op het einde moest hij weer dicht (om welke reden dan ook). Wat een onzin

Niet best.

Nothing Left to Fear is bijna een schoolvoorbeeld van hoe je horrorfilms met een leuk idee niet moet doen. Deze film zit niet zonder zijn indrukwekkende momenten, maar wordt vervolgens wel overdondert door de mindere momenten. Wel zonde eigenlijk, want de poster belooft een hele leuke horror.

Deze film opent eigenlijk gelijk al met een gevaarlijk element, en dat is slecht acteerwerk. De onkunde hangt al vroeg in de lucht, zelfs wanneer een aantal leden van de cast best bekend zijn. Neem nou Heche, dat is niet bepaald iemand die geen carrière heeft gemaakt. Misschien niet de grootste ster ter wereld geworden, maar ook niet de minste.

Iedereen schiet te kort in een horrorfilm die nergens spannend wil worden. Buiten de gave vormgevingen van de dreigingen en leuke CGI heeft de film niet al te veel te bieden. Richting de finale gaat het richting iets leuks, maar het loopt toch uit op een wat mak idee. Het lijkt alsof de film verschillende ideeën door elkaar heen heeft gegooid omdat het geen keuze kon maken. Dat kan meteen ook het rommelige gevoel verklaren.

Eerste uur is vooral mysterie, en niet een mysterie van het interessantste soort. Het is allemaal wel aardig om te volgen maar het volledige gebrek aan spanning gaat na een tijd wel knagen aan de kijker. Brown speelt nog een goede rol, maar kan uiteindelijk niet het rommeltje redden dat deze film moet vormen.

Had beter kunnen zijn als de film wat enger was geweest, want onder het rommelige plot en het slechte acteerwerk zit iets moois verborgen. Als kijker zou je er even voor moeten graven, maar als je het kan vinden, dan ziet het er goed uit. Jammer genoeg kon de regisseur het zelf niet echt vinden, en dat valt te merken. Deze film is een gemiste kans.