Suzhou He (2000)

Films waarin een (onzichtbare) verteller de hoofdrol speelt zijn niet mijn ding. Dat geldt ook voor deze docudrama-achtige film waarin schokkerige beelden mij kennis laten maken met de zelfkant van een lelijke en vieze industriestad als decor voor een deprimerend, mysterieus liefdesverhaal. Of zijn het twee verhalen?

Ik word niet vrolijk van al die neerslachtigheid met als enig lichtpuntje het optreden van Xun Zhou. Gezien alle lofuitingen op deze site moet ik dit filmpje wellicht een herkansing geven. Daar wacht ik toch maar even mee.

Ye Lou doet een Godard, althans, daar moest ik aan denken met die losse camera, vele jumpcuts, verhaal en mooie kleurrijke scènes. Ook erg fijn geacteerd en de sfeer en vuil van Shanghai komen mooi naar voren. Op momenten een enorm fijn filmpje met enkele mooie losse scènes, die helaas halverwege wat inzakt en met niet altijd evengoed erbij betrekt. Op momenten is het wat kil allemaal. Maar dat doet verder voor het geheel weinig af, behalve dat een topscore er niet in zit. 4,0*.

Blijft mooi.

Al is het wel een film die een oppoetsbeurt verdient, het oogt allemaal wat onzuiver en modderig ondertussen, en dat terwijl je achter de technische vuiligheid toch echt wel een mooi filmpje ziet liggen. Allicht nog wat te vroeg, maar binnen een jaar of 10 zal hier waarschijnlijk wel een HD versie van verschijnen.

Verhaal blijft ook wel mooi, Xun Zhou bewijst waarom ze uit zou groeien tot één van de grote madammen van de Chinese cinema en de stedelijke setting zou zorgen voor een grote ommekeer. Geen revolutie deze film, maar wel een duidelijk evolutie naar een meer modernere en stedelijkere vorm van cinema, vandaar verdient deze z'n plekje in de geschiedenisboeken.

Duurt gelukkig niet te lang, wordt nergens vervelend en bevat een aantal scenes die bijblijven. Nu maar hopen dat de film een waardige restauratie krijgt, anders vrees ik dat het de volgende keer toch een halfje minder wordt.

4.0* en een uitgebreide review

Euh, is dat niet juist de bedoeling? Zo herinner ik me de film wel in elk geval. Lekker grofkorrelig en een tikje nonchalant afgewerkt. Denk dat er van de sfeer weinig overblijft als je dat opkuist.

Ik bedoel meer dat het lijkt alsof je naar een slechte YouTube rip zit te kijken af en toe. De losse stijl en korrel horen inderdaad bij de sfeer, maar die kan je ook gewoon in een nette BR of 4K opkuis behouden.

Oke, zou kunnen.

Heel lieflijke lo-fi film, en ook meteen de eerste Chinese film die ik in mijn leven zag. Echt meezuigen doet dit niet, maar het is wel intrigerend en stiekem wel leuk. Ondanks het fletse beeldkwaliteit met momenten prachtig gefilmd, maar misschien wel net iets te veel editing en teveel met een losse hand gefilmd, maar dat vergeef ik deze film wel. Leuk en goed verhaaltje ook. Gewoon het bewijs dat je met weinig middelen een degelijke film kan maken.

Cikx en Warp Ik zag dat jullie deze film nog niet gezien hebben, ik denk dat dit jullie ook wel zou moeten liggen.

Staat inderdaad op de lijst! Ben er alleen nog niet aan weten te geraken.

Nog eens gezien, eigenlijk amper een kleine zes maand na een eerste kijkbeurt. De plotgaten worden quasi allemaal ingevuld, op enkele details na waar het antwoord me bijster is, maar op zich staan die details niet echt centraal in het liefdesverhaal.

Eigenlijk is het een filmpje die wel aan een remaster toe is, maar tegelijkertijd had het wel zijn charmes. Cinematografie is hoe dan ook zo mooi. Het zal niet voor iedereen zijn, en in het begin is het misschien net iets te schokkerig, maar op andere momenten is het zo mooi dromerig en wordt er vanuit mooie cameraperspectieven gefilmd. De neon is altijd wel eens leuk, maar ook de zonsondergangen/zonsopgangen over de Suzhou River, de stad zelf en eigenlijk meer het grauwe vuile gedeelte ervan ten opzichte van het nachtleven is heel mooi.

Het verhaal ligt mij. Heel interessante en boeiende personages, het verhaal boeit, mooie stem van een verteller die het op een boeiende manier kan vertellen. Voor mij valt alles goed in deze film, en ik denk dat ik nu met recht en reden nu ook uiteindelijk één van mijn favoriete films kan noemen.

Suzhou He wordt vaak als een "Vertigo meets Kar-wai Wong" gezien. Geen reden of dit ook klopt. Godard en de film noir komen soms ook eens terug. Eigenlijk bijna zo goed als allemaal films of thema's waar ik niet zoveel van ken. Enkel Vertigo heb ik gezien, maar die zou ik eens moeten terugzien. En heb ook wel eens een Wong gezien, maar daar klikte nog geen enkele film van, en heb ik bitterweinig van gezien.

Direct meegezogen met die voice-over over het leven aan de rivier, zwiepende camera, montage en score . Hm, veelbelovend. Laat maar komen. Dan die twist in verhaal, verspringen van hoofdpersoon waarin een liefdesverhaal centraal staat. Hm, veelbelovend. Laat maar komen. Dan een beetje crime story, wordt donker, tragisch; Hm veelbelovend. Laat maar komen. Dan was er de aftiteling en gedaan. De film komt nooit tot volle bloei, lijkt een aaneenschakeling van introductie scenes (zowel inhoudelijk als visueel) en laat bij mij een onbevredigend gevoel achter. Veel is er niet verteld. Boy meets girl. Boy loses girl. In een notendop of is dit het scenario ? Tragisch liefdesverhaal met een visualisering die de spanning tussen docu vs esthetische (dat subliem shot van de zeemeermin in het aquarium in fel blauw licht) knap opzoekt. Goede ideeën, inventief en creatief doch kan het niet de volledige duur boeiend houden.

Het voordeel van een film later pas ontdekken, is dat voor mij inmiddels wél de hierboven meermaals verlangde restauratie beschikbaar was, aan de hand van een nieuwe in Babelsberg opgepoetste 2k scan, en een nieuwe color grading. Ik weet natuurlijk niet hoe hij eerst was, maar kan melden dat de toepasselijke 16mm korrel die er eerst ook was, behouden is. Het ziet er goed uit.

Ik kan me voorstellen dat Suzhou River een film is die meer prijsgeeft bij herziening, maar ik moet zeggen dat ik hem nu ook al erg mooi vond. Zowel visueel als qua vertelling een fijne ontdekking. Prima score ook, viel me op.

4,2*

Nu te zien op MUBI!

Wat een prachtig verhaal!

Het camerawerk vond ik vooral in het begin toch wat te onrustig, maar naarmate het verhaal zich verder ontvouwt werd ik erin gezogen en stoorde dat totaal niet meer.

Het geeft ook hoop dat er nog speciale verhalen te vertellen zijn.

Dikke 4*

Binnenkort komt er ook een blu ray van uit bij Radiance

Het zijn nogal treurige personages in een troosteloze omgeving. Het is in de kern een nogal naïef en simplistisch liefdesverhaaltje.

Er gebeurt in deze film niet zo heel veel. Het Vertigo achtige verhaal geeft het nog wel wat extra's maar echt raken deed de film me niet. De film heeft wel een consequente stijl.

Zo heb ik de film ook ervaren.

Een prachtige Chinese film waarbij de rivier Suzhou centraal staat. Niet voor het eerst overigens, want ook in de film Empire of the Sun (Film, 1987) is er een gevangenenkamp gevestigd. De lelijkheid van de stad vanuit het standpunt van de rivier wordt knap weergegeven. De rivier creëert veel leven en bedrijvigheden waardoor arbeiders, handelaars en wie weet misschien ook vissers hun gezin mee onderhouden.

Vanuit het standpunt van de rivier wordt ook het liefdesverhaal van Mardar en Moudan verteld via een voice-over, een lokale videograaf. Het klonk als een soort sprookje, een mythe en later blijkt dat de (mogelijke) fictie de realiteit achterhaalt en wordt verweven met het heden.

Verhaaltechnisch zat ik volledig in de flow van de film. De knappe (lelijke) beelden versterkten dat gevoel alleen maar. Mooie cinematografie ook en bijzonder sfeervol. Van genoten!

Prachtige verrassing. Ik had hier nog nooit van gehoord, had nergens zin in op Netflix / Disney / MUBI / Amazon Prime en deze had als voornaamste voordeel dat de film gewoon kort was en het enkele Chinese drama dat ik heb gezien ik erg mooi vond. Was een goede zet want ik heb hier aangenaam van genoten en ik moet toch wat vaker Chinese films in de gaten houden want ik vond dit prachtig. Lekker dromerig, broeierig, sfeervol ondanks de grauwe setting en de afwisseling van een documentaire manier van draaien tegenover het hele zwoele vond ik aangenaam. Buiten In the Mood for Love vond ik dit boeiender dan het werk van de bekendere Wong Kar Wai - 2046 heb ik niet uitgezeten, Chungking Express deed me niet zoveel - en ik wil hier graag meer van zien. Heel fijn om te zien. 4,0*

Dan raad ik je deze aan: Da Xiang Xi di er Zuo (Film, 2018)

Yups, lijkt alleen wel alsof met ze met de kleuren hebben gerammeld. Krijg je dat weer

Die Ye Lou is wel een fan van Wong Kar-wai, hè? Maar goed, het is dan wel Wong Kar-wai epigonisme, het is ook best wel goed Wong Kar-wai epigonisme. Mooie beelden van Shanghai als rauwe havenstad ook. Maar ook wel een beetje gedateerd, dat stijltje met die zwiepende handheld digitale camera en die dik opgelegde melancholie, gedragen door hevige regenval en liedjes; je weet meteen wanneer het gemaakt is. Had ik bij herkijken van films van Wong zelf trouwens ook.

Al met al niet slecht, maar beetje apart dat juist deze film opnieuw wordt uitgebracht in de bioscoop; er zijn klassiekers die het meer verdienen. Wongs Chunking Express draait wel echt enorm vaak in Amsterdam en het is altijd druk, dus misschien zit dat er achter? Als dat zo is, dan was voor Suzhou He in Eye gisteren om 19:00 geen al te best voorteken: 25 mensen zei de barcodelezer van de controleur.

(Gezien in Eye Filmmuseum)

De film zou zijn geïnspireerd door Hitchcocks Vertigo, die over de ‘male gaze’ gaat die het ideaalbeeld van de vrouw dus een illusie ziet en de obsessieve man telkens een ‘kopie’ van zijn eerdere liefde doet nastreven, maar de stijl van filmen doet meer aan Godard denken en ik vraag me ook af of de film niet ook is geïnspireerd door het Koreaanse concept van’in-yun’ waarbij je direct een band met de ander voelt omdat je elkaar eerder hebt ontmoet in een eerder leven. Hoe dan ook, de film geeft er zowel een romantische draai aan als dat het dat im Frage stelt: als je van de ander houdt dan blijf je dan die ander zoeken tot het einde der tijden of is dat slechts een verhaal maar niet realistisch omdat je in het echte leven verder gaat en nieuwe liefdes zult vinden? De film is wat dat betreft misschien een interessante missing link tussen Vertigo (1957-Hitchcock) en Past Lives (2023-Song) zonder dat de film erin slaagt zelf naar een klassieke status op te klimmen. Het verwonderde me dat de film niet eens in het midden laat of Meimei nu wel of niet Moudan is, zodat uiteindelijk de film onverwacht toch nog heel eenvoudig en ondubbelzinnig is; het einde is wel romantisch.