Valentín (2002)

Mooie film.

De hoofdrol van Rodrigo Noya had niet beter gekund, maar ook de rest van de cast speelt overtuigend.

De sfeer en enscenering zijn warm gekleurd.

Ik vind de dialogen en voice-overs erg treffend; humoristisch en filosofisch.

Lieve film, die gelukkig nooit te zoet wordt. En geen happy-Hollywoord einde!

Het jochie speelt uitstekend en mij is vooral de scene in de kerk bijgebleven, waarin hij al filosoferend de hele kerkelijke leer voor lul zet.

Ondanks dat er weinig opzienbarends gebeurt blijft het geheel onderhoudend. Mooi en voor mij een dikke voldoende!

Hartverwarmend verhaal over jongetje dat moederliefde zoekt

Het achtjarige jochie Valentín wil niets liever dan de eerste man op de maan worden. Hij droomt ervan astronaut te zijn en bouwt ruimteschepen van karton. Zijn oma die voor hem zorgt, begrijpt weinig van zijn obsessie. Voor Valentín is deze hobby vooral een vlucht en een droom. Want diep van binnen is het een ongelukkig kereltje dat vergeefs zoekt naar moederliefde.

Regisseur Alejandro Agresti putte uit zijn eigen herinneringen om daaromheen het verhaal van dit jongetje te vertellen. Valentín loenst en draagt een dikke bril. Maar dat zal zijn ruimtedroom niet in de weg staan, zo weet hij zeker. De bril geeft hem een wijsneuzig voorkomen, dat overeenstemt met zijn karakter. Want dit jongetje is niet alleen een kind die naar zijn moeder verlangt, maar ook een vroegwijs kereltje dat anders tegen de volwassenenwereld aankijkt en die volwassenen met zijn interpretaties nog iets kan leren.

Moeder heeft Valentín al jong verlaten, onduidelijk is waarom. Vader is altijd druk en verslijt de ene vriendin na de andere. Valentín en oma kunnen het samen prima vinden, maar een substituut voor ouderliefde is haar zorg voor het jongetje niet. Hij hoopt en droomt op een toekomst met een moeder. Elke nieuwe vriendin van zijn vader zou die gedroomde nieuwe moeder kunnen zijn.

Valentín is vanaf minuut één een innemend en ontroerend kereltje. Hij kijkt aan over zijn dikke bril, met het hoofd een beetje schuin. Zo kijkt hij ook de wereld in en zo vertelt hij in de voice-over over zijn eigen leven. Hij doet dat nuchter en grappig, zodat het kleine drama dragelijk blijft. Een nieuwe vriendin van zijn vader raakt door emoties overmand door zijn levensverhaal, maar zelf begrijpt hij niet hoe het komt dat hij haar ontroert.

De film Valentín is hartverwarmend en soms hartverscheurend. De lichte toon is de grote vondst van deze film. Daardoor verzandt het verhaal niet in een zwaarmoedig melodrama. Desondanks raakt het verhaal je wel. De humor overheerst nergens het eenzame verhaal van Valentín, maar staat er steeds ten dienste aan. Valentín is een korte en redelijk conventionele film, die het moet hebben van het mooivertelde verhaal en van het lieve koppie en de aanstekelijke verteltoon van het hoofdrolspelertje.

Sympathieke, maar niet echt bijster bijzondere film over een klein wijsneusje met gigantische bril. De film ziet er goed en verzorgd uit, straalt aardig wat warmte uit en het wordt allemaal ook vlotjes verteld. Verder is de luchtige toon en de subtiele humor een sterke keuze geweest. De uitwerking van het verhaal liet voor mij jammer genoeg af en toe wat te wensen over, maar verder wist Valentín goed te amuseren.

3,5 sterren.

De eerste helft van de film kon me eigenlijk niet zo bekoren. 'k geraakte niet echt in het verhaal, maar gelukkig viel de tweede helft wel mee. De cast deed het zeker niet slecht en ook de muziek vond 'k wel iets hebben.

Tja, 'k vond het uiteindelijk wel niet mis, maar 'k hoef de film niet meer terug te zien. De film duurt ook niet zo lang (86min), dus je kan deze gerust eens meepikken als ze hem eens op tv tonen, maar een must-see is het niet.

Een kleine film. De film is zich daar duidelijk van bewust aangezien het jongetje tegen het einde zoiets zegt als dat hij nu "een eigen verhaaltje te vertellen heeft, al is het maar een klein verhaaltje". Klein, eenvoudig, warm en sympathiek.

Het weet zich niet echt te onderscheiden van andere films over kinderen die (een van) hun ouders missen. Enig puntje van verschil is dat hier de sympathieke teksten die het jongetje zegt duidelijk op volwassenen zijn gericht, want de teksten passen niet bij zo'n klein kind. Niets bijzonders, verder wel een nette film. 3*