Birdemic 2: The Resurrection (2012)

Nee, ik kan hier niet echt enthousiast van worden. Waar ik Birdemic 1 nog net het voordeel van de onbedoelde zo-slecht-dat-het-weer-goed-wordt twijfel wilde geven, daar is dit tweede deel duidelijk zelfbewust van de eigen crappy kwaliteit zodat het een 80 minuten durende parodie wordt, en daarmee een stuk minder leuk. Feitelijk is de film ook een herhaling van zetten, met in de eerste helft het romantische plotje en dan in de tweede helft de ongein met de nog immer lelijke computervogeltjes. Nguyen blinkt slechts uit door zijn casting van zijn leading ladies, ach ja dat is ook wat waard zullen we maar zeggen.

0,5*.

Scenarist/regisseur Nguyen maakt exact dezelfde blunders als in het minstens net zo waardeloze Birdemic: Shock and Terror. Vijf minuten lang volgen we Bill [Thomas Favalora] die langzaam genoeg door Hollywood slentert om op de juiste afstand van de camera te blijven. Een stuk of tien inserts met reclame voor eetcafé ‘Happy Ending’ later ontdekken we dat we te maken hebben met een regisseur die na een geflopte Hollywoodfilm bezig is met een nieuw project. Niet dat het er toe doet, want al snel verschijnen die vervelende vogels (die, de titel ten spijt, helemaal niet hoeven te “herrijzen”) om opnieuw de boel onveilig te maken. Voor de hoofdrolspelers dan, want voorbijgangers hebben duidelijk geen idee waarom de cast hysterisch staat te zwaaien met de armen. Deze keer gaan onze ''helden' de monsters niet met kleerhangers te lijf, maar met karate! En de handdoeken van drie halfnaakte meisjes, niet te vergeten. Zodra een kwal zich aandient komen de lachstuipen, want de special effects zijn slechts marginaal verbeterd sinds Birdemic. Volstrekt belachelijk, maar een must voor liefhebbers van slechte films.