Birdemic 2: The Resurrection (2012)

is dit serieus?

Trailer (Youtube HD)

Ziet er wel heel erg amateuristisch uit :')

Birdemic 2, het verbazingwekkende vervolg op het rampzalige 1e deel. De film begint met ruim 6 minuten lopen van het hoofdpersonage, met wanstaltige jazz muziek erachter, cliché piano deuntjes weet je wel. Vervolgens krijgen we een hoop geneuzel over het maken en financieren van een indie film, waar de dialoog er al voor zorgt dat je mond lichtjes openvalt. Dit gedeelte duurt zo'n kwartier. We krijgen nog een brakke uitleg van de mythologie van de film en wat romantiek, het is tenslotte een romantische thriiller. Als er rond 20 minuten een vrouw word gebeten door een met CGI gemaakte "Giant jumbo jellyfish" verkeert ze in levensgevaar en moet met spoed afgevoerd worden. Die vogels, die komen later. Eerst moet het nog bloed regenen, niet in de film, maar over de film heen, met again, lelijke CGI gemaakt (deels) in MS Paint. Maar niet gevreesd "We can defend ourselves, we have guns" en klerehangers en paraplu's en karatetrappen lijken ook te werken. Tsjah. Toen was de film opeens afgelopen, was de dreiging voorbij dan? Nee, maar het is gewoon afgelopen, snap dat dan!

Als je me na het zien van Birdemic had verteld dat er een 2e deel zou komen had ik een paar minuten niet meer kunnen stoppen met lachen denk ik. Toch, de man is rijk en deel 1 had een "cultstatus" (cult is maar betrekkelijk natuurlijk) verworven samen in het rijtje met Plan 9 From Outer Space, Troll 2 en The Room. Men vindt het in Amerika heerlijk om naar dat soort screenings te gaan, met een paar bier, veel popcorn en feestje bouwen dan! Een "traditie" die ik eigenlijk wel aanmoedig, zou in Nederland ook wat vaker moeten gebeuren.

Goed, deel 2 dus. Een aantal acteurs keren terug, omdat ze genieten van de "culthit" status van deel 1 en het gewoon erg leuk vonden om weer mee te werken. De veiligheid was er deze keer wel in de vorm van een film crew, deze was bij deel 1 nog afwezig en Nguyen schijnt een dronken, arrogante klootzak te zijn on set. Film crew of niet, luisteren doet meneer de director toch niet. Als hij vriendelijk van de crew te horen krijgt dat ze het geluid beter kunnen bijstellen, omdat ze bij een snelweg staan, commandeert meneer je gewoon om door te filmen. Jullie krijgen al een beetje een beeld?

Dat geluid is dan ook dramatisch. Een sterke verbetering op deel 1, omdat dialogen en SFX nu achteraf gedubd zijn, dus dat klinkt beter. Echter met die dub is vanalles mis, waarbij vooral een ernstig grote vertraging opvalt. Lippen lopen niet synchroon met het geluid en bepaalde effecten komen te vroeg of achteraf. Seks scenes film je trouwens gewoon met kleren aan en een lullig muziekje, zodat al het erotische eruit gehaald wordt. Tieten krijgen we dan wel te zien, maar echt sensueel is dat ook al niet.

Nguyen is al eens gevraagd wat hij ervan vond dat hij vergeleken wordt met Tommy Wissau (The Room) en daarop antwoorde hij dat de Birdemic films toch wel op een hoger, meer Hitchcockiaans niveau zitten. Wel kon hij zich vinden in het feit dat de film zich zou lenen voor feestjes en verkleedpartijen, zoals bij een Rocky Horror Picture Show screening. Ach, dit is dan tenminste ene goeie instelling, maar hoelang duurt het voordat ie zal beseffen dat hij zijn werk beter niet zo serieus kan nemen? Waarschijnlijk nooit en deel 3 komt er waarschijnlijk ook aan, in New York dit keer. Iedereen is in on the joke en zolang dat het geval is zullen er producers en acteurs in de rij (gaan) staan om mee te doen aan deze "filmreeks". Maar ssssssst mondje dicht he, als meneer director het hoort dan zwaait er wat!

De film is niet serieus te nemen, dus mijn cjifer ook niet, dan weten jullie dat. Echter, toch een motivatie voor mijn cifer? (leed)vermaak!

Nee, ik kan hier niet echt enthousiast van worden. Waar ik Birdemic 1 nog net het voordeel van de onbedoelde zo-slecht-dat-het-weer-goed-wordt twijfel wilde geven, daar is dit tweede deel duidelijk zelfbewust van de eigen crappy kwaliteit zodat het een 80 minuten durende parodie wordt, en daarmee een stuk minder leuk. Feitelijk is de film ook een herhaling van zetten, met in de eerste helft het romantische plotje en dan in de tweede helft de ongein met de nog immer lelijke computervogeltjes. Nguyen blinkt slechts uit door zijn casting van zijn leading ladies, ach ja dat is ook wat waard zullen we maar zeggen.

0,5*.

Dit lijkt me verschrikkelijk slecht. Een wat betekenisloze kreet natuurlijk, maar ik bedoelde dan ook oerslecht als het zich moest meten met american poltergeist of the open house 2018, of zoals dit.

Die bespotte, kort samengevatte internetfilmpjes van the Room, Master of Disguise, Hawkeye, GPK: the movie zijn allemaal zeer amusant. Bij Birdemic 2 kon ik amper iets leuks ontdekken. Onvoorstelbaar dat dit 20k gekost heeft, want waar is dat nou aan besteed, je ziet voornamelijk kale achtergronden omdat ze duidelijk te bang zijn dat er iets in beeld verschijnt waar ze geen toestemming voor hebben. Daarom bestellen ze ook gewoon een glas water in een restaurant En zo te lezen had die Nguyen amper ergens een filmvergunning voor.

Zelfs op een creatief bijschrift valt deze film niet te betrappen; ooh nee maar "resurrection", hoe vaak zijn we dat inmiddels al tegengekomen?

Scenarist/regisseur Nguyen maakt exact dezelfde blunders als in het minstens net zo waardeloze Birdemic: Shock and Terror. Vijf minuten lang volgen we Bill [Thomas Favalora] die langzaam genoeg door Hollywood slentert om op de juiste afstand van de camera te blijven. Een stuk of tien inserts met reclame voor eetcafé ‘Happy Ending’ later ontdekken we dat we te maken hebben met een regisseur die na een geflopte Hollywoodfilm bezig is met een nieuw project. Niet dat het er toe doet, want al snel verschijnen die vervelende vogels (die, de titel ten spijt, helemaal niet hoeven te “herrijzen”) om opnieuw de boel onveilig te maken. Voor de hoofdrolspelers dan, want voorbijgangers hebben duidelijk geen idee waarom de cast hysterisch staat te zwaaien met de armen. Deze keer gaan onze ''helden' de monsters niet met kleerhangers te lijf, maar met karate! En de handdoeken van drie halfnaakte meisjes, niet te vergeten. Zodra een kwal zich aandient komen de lachstuipen, want de special effects zijn slechts marginaal verbeterd sinds Birdemic. Volstrekt belachelijk, maar een must voor liefhebbers van slechte films.