Yi Jiu Si Er (2012)

Redelijk.

Wel weer een gefaalde Chinese poging om met een paar Amerikaanse namen de Westerse markt te kraken. Deze film heeft amper wat gedaan buiten Azië, nog steeds weten ze in China niet goed hoe ze hun film hier aan de man kunnen krijgen.

Feng is één van China's commerciëlere regisseurs. Hij weet meestal wel raad met dit soort epics, al vond ik persoonlijk het drama er hier toch wel iets te dik bovenop liggen. 't Is een tragisch verhaal uiteraard, maar 2.5 uur lang mensen in lompen die zéér bedroefd kijken is toch wat teveel van het goede. Ook een beetje raar om dat dan aan te vullen met nogal wilde oorlogsscenes.

Gelukkig ziet de film er best wel mooi uit. Wat jammerlijke CG soms, maar kleurgebruik is strak en ook het camerawerk was zeker niet verkeerd. Toch altijd een fijne basiskwaliteit in dit soort Chinese films. Het maakt dat het allemaal wel kijkbaar is en nergens echt irritant wordt, maar iets meer subtiliteit had de film wel goed gedaan. Al is dat ook niet echt Feng's sterkste kant.

Wel leuk voor mensen die niet vies zijn van Chinese cinema en ook goed weg kunnen met Westerse oorlogsfilms, maar dan moet er je wel een stevige brok leed kunnen bijpakken.

3.0*

Bij tijd en wijle hartverscheurende film over de grootste hongersnoodramp uit de recente Chinese geschiedenis. Jammer dat regisseur Feng het volgens mij te grootschalig aanpakt. In plaats van zich te concentreren op de ellende van de bevolking, betrekt hij ook overvloedig het oorlogsgeweld en het corrupte gehannes van de autoriteiten bij het verhaal. Omdat met name dat laatste afleidt van het centrale thema, doet het afbreuk aan het geheel. Niettemin een film, die je niet onberoerd laat.