Still Mine (2012)

Vanaf 26 september in de bioscoop (Arti Film)

Mooie film over samen oud worden en hoe jammer het is dat er zoveel regels zijn.

Deze rustige, hartverwarmende en roerende film (waarin je als kijker zonder nadenken onmiddellijk kiest voor de underdog) over ouder worden, familie, geheugenverlies en volharding is in de kern een liefdesverhaal. Soms doet de productie wat denken aan 'Away From Her' uit 2007, maar wel op een andere wijze. De film heeft wat wrange humor, maar is vooral plezierig om naar te kijken. Dat komt vooral door de goede cast en de twee formidabele hoofdrolspelers.

Prachtige film over de strijd tegen bureaucratie en dementie. Beiden niet te ontwijken in het leven van velen. Grandioos hoe deze verhaallijnen door elkaar heen lopen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en dat merk je. Dit verzin je namelijk niet.

Ik beken eerlijk dat ik het niet droog heb gehouden tijdens deze film en dat er om mij heen stevig gesnotterd en gesnoven werd.

Net geen 5 sterren omdat ik de verhaallijn van de kinderen van het bejaarde echtpaar iets verder uitgediept had willen zien. Zo'n opa en oma gun je in ieder geval ieder kind.

verhaaltje dat je, als ouderling, dagelijks meemaakt...

sorry dat ik dus niet heb zitten "genieten" van deze prent, of zat te snotteren omdat het zo "mooi" was om te zien...

ik ben dan ook geen jonge snaak die "zich kan voorstellen" dat dit erg moet zijn, maar een op leeftijd zijnde man die deze rotzooi dagelijks meemaakt.

ik moet eerlijk zeggen dat deze film me meermaals echt kwaad maakte, vooral dan op onze overheden die zulke idiote wetgevingen bedenken.

jammer vind ik het dan ook dat de jeugd van tegenwoordig zelfs geniet van zulke verhalen, in plaats van er iets tegen te ondernemen. hopelijk doen jullie kinderen het beter...

Zoetsappig drama met redelijk tot goed acteerwerk. Persoonlijk vond ik het iets weghebben van een tv-film, maar dit maakt de film er niet minder om. Er wordt duidelijk een boodschap overgebracht en deze is makkelijk te begrijpen. Film wordt verder iets nuchter(der) gebracht dan Amour en/of Away from Her (al zeg ik het zelf)

*3.25

Ik weet niet wie hier met jullie aangeduid wordt, maar zelf heb ik als recencent mijn mening over een "film" gegeven en ben geen politiek debat begonnen over "het onderwerp van de film".

Ik ben zelf werkzaam in de ouderenzorg en heb dagelijks contact met dementerenden en merk op werkniveau wat bureaucratie inhoudt. En daarom blijf ik dit een prachtige film geven waarin het schrijnende duidelijk zichtbaar wordt gemaakt. Bovenal ben ik een optimist en geniet ik intens van de enorme liefde die dit hoogbejaarde echtpaar nog steeds voor elkaar voelt. En ja, ik kan ook meehuilen met de hoofdpersonen als al het grote verdriet op hun weg komt. Ik hoop deze gevoelens aan mijn kinderen mee te geven en geen verbitterd cynisme.

quote:"Ik hoop deze gevoelens aan mijn kinderen mee te geven en geen verbitterd cynisme."

dat is dus exact wat ons tot op dit punt heeft gebracht... laksheid en roze brillen.

zullen we ons tot filmrecencies beperken ipv elkaar persoonlijk of zelfs hele groepen mensen (de jeugd van tegenwoordig) aan te vallen?

Sympathiek en intiem filmpje over ouder worden in een veranderde wereld. Vooral de moeite waard dankzij James Cromwell. Lang geleden dat ik hem weer eens in een echte hoofdrol zag, maar moet zeggen was meteen weer overtuigd door die karakterkop. Toch is Still Mine geen film die lang zal bijblijven. Daarvoor blijft de film teveel aan oppervlakte.

Daar waar een film als Amour echt de diepte inging, houdt regisseur McGowan Still Mine vooral luchtig en leuk. Dat is gedurende die anderhalf uur best lekker, maar het zorgt er ook voor dat de film niet bijblijft en al snel weer vergeten dreigt te worden. Jammer, want James Cromwell verdient dat niet.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Still Mine (26 september)

Still mine is een mooie film over ouder worden en het gevecht tegen de bureaucratie .

Alle acteurs en actrices spelen hun rol met verve , vooral James Cromwell

het byzondere vond ik het weer eens terugzien van Genieve Bujold aangezien ik pas geleden Coma nog eens terugzag en ik haar verder eigenlijk in weinig andere films gezien heb .

Prima verhaal met prima acteerwerk. Deze film raakte me zeer omdat er voor mij heel wat herkenbare momenten in zitten. Met een iets sterker einde had ik 4 sterren gegeven maar nu kom ik op een dikke 3,5 ster. Prima!

Een merkwaardige en uitzonderlijke familiefilm vol liefde en humor voor de gebeurtenissen van het samen ouder worden en leven van twee toch wel tegengestelde karakters met diverse vragen en verlangens.

Vol ambitie, bezorgdheid... werkt de (koppige) 89-jarige echtgenoot aan een nieuw bewoonbaar huis omdat vrouw Irene niet dadelijk verlangt naar het verzorgingstehuis, maar toch erg sukkelt met haar gezondheid. Ze leven al ruim 61 jaar samen.

Een prachtige vertolking van de twee hoofdspelers Craig en Irene.

De kinderen blijven op hun manier net voldoende op de achtergrond.

Een film die zeker een overheid tot bezinning moet brengen over hun administratieve rompslomp. De wet staat boven de menselijkheid.

Zeker aanbevolen omwille van de positieve ingesteldheid van de 89-jarige Craig.

5,0*

James Cromwell en Geneviève Bujold dragen deze buiten gewoon goede en dramatische film geheel met hun tweeën. Deze film komt des te harder aan omdat deze film op ware gebeurtenissen berust de bureaucratie waar hij telkens tegen aan loopt is met geen woorden te beschrijven. De echte Craig Morrison is pas op 11 februari 2013 gestorven op bijna 95 jarige leeftijd zijn vrouw Irene Morrison volgde een half jaar later op 87 jarige leeftijd .

Irene Morrison Obituary - Reid's Funeral Home - reidsfh.com

Craig Morrison: obituary and death notice on InMemoriam

Mooie ingetogen film met goed acteerwerk.

Goeie film over een bejaard echtpaar waarbij de man besluit een nieuw huis voor hunzelf te bouwen. Een ingetogen en waargebeurd drama over alzheimer zonder dat het loodzwaar wordt. Ietwat eentonig, maar wel een ontroerend laatste gedeelte. Twee prachtige rollen van Geneviève Bujold en vooral James Cromwell.

Hele mooie film. Ik heb hier enorm van genoten, en wat een acteerwerk. Een aanrader

Perfect verwoord!

Deze eens meegenomen en 'k vond het wel een goeie film. 'k vond het nog een origineel verhaal en meeslepend gebracht. Ook de cast kwam overtuigend en naturel over.

Het was een simpele film, maar dan positief bedoeld. Zonder veel poeha, maar authentiek gebracht. Goeie acteurs en verhaal, meer heeft hij ook niet nodig.

Verder was de speelduur goed, niet te lang en iet te kort.

'k had geen verwachtingen bij deze film, maar 'k was aangenaam verrast door deze film, 'k vond hem zeker de moeite om eens gezien te hebben. Een aanrader.

Een mooie dramafilm...

Mooi en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur James Cromwell (74 leeftijd)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Inderdaad een zoetsappig meelevend degelijk drama (gebaseerd ook op een ware gebeurtenis), die qua productie veel weg heeft van een televisiefilm (zou perfect zijn voor een zender als de EO of omroep MAX).

Het sentimentele eenvoudige verhaal over ouder worden, een huis bouwen tegen alle wetsregels in en alzheimer zit op zich wel mooi in elkaar en is ook regelmatig ontroerend. Ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en de film wordt vooral gedragen door hoofdrolspeler James Cromwell die de rol van Craig Morrison goed, mooi en overtuigend speelt (je leeft met hem mee en voelt de onrecht die hij te verduren krijgt bij het zelf bouwen van het huis). Ook de rol van Geneviève Bujold als de vrouw (Irene) van Craig Morrison die lijdt aan alzheimer was best goed. Het einde was mooi en bevredigend en dat geldt ook voor de gespeelde muziek bij het einde.

Al met al gewoon een degelijk en mooi drama, die hier en daar ontroerend is.

Mooie film met een klein verhaal over 2 oude mensen.

James Cromwell en Geneviève Bujold acteren naturel en uitermate subliem, waardoor de film een lust voor het oog is en je zo met ze hebt te doen.

Met humor, ontroerend en boeiend, zeker een aanrader voor de liefhebber.

In 1976 zag ik voor de eerste keer Obsession van Brian de Palma en werd verliefd op Genevieve Bujold. Vandaag zag ik voor de eerste keer Still Mine van Michael McGowan en merkte dat deze verliefdheid nooit is overgegaan.

Moest af en toe denken aan Haneke's "Amour", alhoewel niet precies hetzelfde, maar toch ook over een hechte liefdesband tussen twee bejaarden.
Ben zelden in de ban gekomen van actrice Geneviève Bujold, maar hier geeft ze toch, samen met een imposant acterende James Cromwell, een overtuigende prestatie weg, in een mooie, gevoelige film, naar een waar gebeuren, zo het blijkt. Straf.
En wat de betwisting over het al dan niet rechtmatig bouwen betreft : Het hart heeft het gehaald op de wet. Maar eens goed ook.

De 87-jarige Craig Morrison [James Cromwell] merkt dat zijn echtgenote Irene [Geneviève Bujold] fysiek en geestelijk achteruitgaat. Daarom besluit hij op eigen grondgebied een nieuw huis te bouwen. Hij negeert de waarschuwingen van buurman en goede vriend Chester [George R. Robertson] en gaat aan de slag zonder vergunning. Het duurt dan ook niet lang voor een inspecteur [Jonathan Potts] hem beveelt om de bouw stil te leggen. Cromwell en Bujold veroveren meteen je hart in dit op ware feiten gebeurd verhaal dat niet alleen een liefdesverhaal is, maar ook toont hoe belangrijk het is dat vrienden en familieleden je steunen in tijden van nood.