Phantom of the Rue Morgue (1954)

Het originele verhaal van Edgar Allan Poe is één van de drie verhalen die algemeen worden beschouwd als de eerste detective's. Poe was daarmee de grondlegger van het moderne detectiveverhaal en legde de basis voor bv. Sherlock Holmes. Nu is het verhaal maar kort dus zijn er maar verschillende elementen uit het Poe-verhaal in de film verwerkt; de moord op een vrouw in een afgesloten ruimte, de getuigen die een andere taal horen en de aap (in het verhaal een Orang-oetan) Het plot is uitgebreid met meer moorden, meer interpersoonlijk drama en zelfs een kwaadaardige schurk.

Nu was er rond deze jaren ook succes in de bioscoop met een nieuwe gimmick: de 3D-film. Deze film was een snelle opvolger van House of Wax. En net als die film werd er ook hier een jaren '30 film gebruikt. Dat was hier Murders in the Rue Morgue (1932) Regisseur Roy Del Ruth toont in 3D-effecten aan het publiek; vrouwen die schreeuwen (wat een heerlijke Scream-Queens waren dat!), een messenwerper die messen gooit, de aap, een trampolinist en zelfs een van de Flying Zacchinis-trapeze kunstenaars. Nu is de Vincent Price-film de betere maar dit was zeker nog goed amusement om je tijd mee te doden!

De film is gebaseerd op het verhaal “The Murders in the Rue Morgue” van Edgar A. Poe. Verhaal en film vertellen van een serie brute moorden in Parijs in het midden van de 19e eeuw. Een prachtverhaal en een aardige film die een ietwat grove bewerking van het verhaal laat zien. De filmapotheose die wel zeer dicht bij het verhaal blijft, is merkwaardig genoeg niet erg enerverend. Eerder rommelig, houterig en een beetje lachwekkend. De rest van de film is prima te volharden.
De setting in het Parijs van de 19e eeuw is sfeervol. Het camerawerk is absoluut goed te noemen. Scènes krijgen er niet iets meer jeu door. De film maakt gebruik van verzadigde kleuren. Krachtig, helder, mooi. Prettig om naar te kijken. Ook het acteerwerk mag er zijn. Verantwoordelijk daarvoor zijn mensen als Karl Malden, Claude Dauphin en de overtuigend gillende keukenmeid Patricia Medina. De personages die door hen worden ingekleurd zijn echter te gemakkelijk te lezen. Iets meer psychologische diepte had van mij gemogen.
Phantom of the Rue Morgue is een sfeervolle film, die me soms aan een Hammerproductie doet denken. Spannend is de film niet. Daarvoor is het mysterie dat moet worden ontrafeld, te weinig met suspense omgeven. Hier en daar wat schamel schaduwwerk en dat is het dan. Te weinig om van een spanningsboog te spreken. Daar had de lat best een stuk hoger mogen liggen.
De visuele uitvoering van de dreiging kwam niet erg bedreigend over. Misschien wat flauw om te zeggen, maar de mysterieuze moordenaar is overduidelijk een man in een apenpak. Minder plomp dan in andere films met een man in een apenpak, maar toch onmiskenbaar een man in een apenpak. Suspense en psychologie werken dan gewoon beter.