menu

DIS Is Patricia (2012)

mijn stem
2,62 (16)
16 stemmen

Nederland
Documentaire
50 minuten

geregisseerd door Jessica Villerius

De 25-jarige Patricia lijdt aan DIS (Dissosiatieve Identiteits Stoornis), ook wel MPS oftewel Meervoudige Persoonlijkheidsstoornis genoemd. Ze heeft twaalf verschillende persoonlijkheden, allen met een andere naam. Sommigen praten zelfs in dialect. Filmmaakster Jessica Villerius volgt Patricia tijdens een langdurig en moeizaam traject van heftige crisisopnamen. Patricia belt haar soms midden in de nacht wakker met een angstig jong meisjesstemmetje dat om hulp schreeuwt.

zoeken in:
3,5
Indrukwekkende documentaire.
Het is van buiten op het eerste oog niet te merken dat er iets mankeert aan Patricia en haar uitstraling is ook elke keer anders, al naar gelang haar gemoedstoestand en welke persoonlijkheid naar voren treedt. Dat lijkt mij inderdaad een vreselijke handicap, naast dat zij vertelt (en laat zien) zelf totaal in de war te zijn.
Vader en moeder en wat vriend(inn)en komen ook aan het woord en vertellen over hun band met Patricia en wat dat voor hen betekent.
Jessica Villerius wordt toch wel een vertrouwenspersoon van Patricia en kan zo vele gesprekken met haar registreren.
Zo werd het een indringend portret van Patricia en ook van haar familie.

avatar van Zinema
1,5
Zinema (crew)
Patricia’s persoonlijkheden.

De beeldschone regisseuse is een welkome afwisseling naast de zichtbaar aftakelende psychiatrische patiënt Patricia. Niet zo zeer omdat zij ietwat naïef en blond overkomt. Ook niet omdat zij in alles het meisje met de vele stemmen in haar hoofd gelooft, maar vooral omdat het hoofdpersonage al snel begint te irriteren. Een slechte actrice ziet men in cinemaland namelijk vaak genoeg.

Je hoeft geen speciale opleiding te hebben gedaan om te zien dat Patricia inderdaad een steekje los heeft zitten. Hoe triest dat ook is, het lijkt wel alsof ze gevoerd wordt door de aandacht en haar stukjes feilloos kan repeteren voor de camera. Zichtbaar genietend van het feit dat ze zichzelf heeft gesneden en de daaruit voortvloeiende negatieve aandacht.

Wat dit alles te maken heeft met DIS weet niemand, behalve dan dat de twee tegengestelde meiden ons vooral in alles willen doen geloven dat de nieuwe ‘Sybill’ is opgestaan. Iets waarvan we helemaal niets meekrijgen tijdens deze documentaire. Of het moet zijn wanneer Patricia een kindstemmetje opzet en plotseling een ander is. Volgens de geestzieke jongedame moest zelfs ‘de professional’ ervan huilen. De hulpverlener was simpelweg in tranen ontaard vanwege de zelfmoordplannen van een van Patricia’s persoonlijkheden.

En dus hoop je als kijker op controle. Hoor en wederhoor. Research. Een interview misschien wel. En dan het liefst met de desbetreffende hulpverlener of iemand anders uit het geestesziekenhuis. Dat zit er helaas niet in blijkbaar. Wel komt er een bijzonder toneelstukje voorbij van de regisseuse, die zichzelf vervolgens maar even op een voetstukje zet wanneer ze bezorgd met een balie-miep belt om te zeggen dat ze zich ernstig zorgen maakt over de geestesgesteldheid van haar treurige object. Een terechte zucht slakend, dat wel. En natuurlijk is men binnen zo’n instelling vaak genoeg zelf ook mesjogge. Zo bewijst de telefoontroela die vanachter haar bureau verder ook niets wil doen.

Als filmmaker zou je je echter ook kunnen afvragen of er misschien een andere reden aan ten grondslag ligt. Want is Patricia wel suïcidaal of enkel psychisch gestoord? Hoogstwaarschijnlijk beide, maar DIS? De filmvrouw doet geen enkele poging om ook maar iets te onderzoeken. Het lijkt wel of de docu erbij wordt gedaan, tussen het boodschappen doen door. Een cinematografisch afraffelklusje. Verder dan wat aandoenlijk geklets met een vader die denkt dat arbeid het medicijn is, komt ze niet. Helaas, want in dit verhaal zit meer. Veel meer. Misschien wel geen twaalf persoonlijkheden, maar in ieder geval een persoonlijk portret dat intrigeert en dat op deze wijze nergens de broodnodige belichting krijgt die het verdient.

Matig.

avatar van russo
3,0
Prima docu,

Dat van de huilende medewerker vond ik ook erg ongeloofwaardig, want dan heb je volgens mij toch echt het verkeerde beroep gekozen.

Heb me overigens niet zo erg gestoord aan de minpunten die zinema allemaal opnoemt, al ben ik het zeker met je eens dat je controlle en interviews van andere personen mist.

avatar van Parisa
3,0
Na de vorige docu was ik wel benieuwd of de stijl hiervan hetzelfde zou zijn. Ook omdat de regie door iemand anders is gedaan. Dit blijkt zo te zijn.

Deze gaat over de heel wat jongere Patricia met DIS. Hier wel DIS in de titel, maar wel grappig verwerkt. Het trekt de aandacht.
We zien haar met haar ouders in een interview op het moment dat er net wat dingen voor haar staan te gebeuren in de wondere wereld van therapie. Haar ouders kunnen er uiteraard niet veel mee. Natuurlijk niet, daar zijn psychiaters e.d. voor uitgevonden.
Grappig is dat haar vader denkt dat werken alles op kan lossen. Waarschijnlijk bedoelt hij afleiding zoeken en vol in het leven staan ofzo? Dat zou ook verklaren waarom hij een paar keer zegt dat Patricia niet meer zingt en danst. Hij en haar moeder bedoelen het in ieder geval goed. En Patricia weet dat ook dus dat is mooi. Het lijken in ieder geval ook liefdevolle ouders. Met haar vader die vanalles wil doen met Patricia’s verkrachter, met haar spullen sleept en haar moeder die met haar knuffels speelt in de auto.
Raar dat we op het einde ineens de vriend van Patricia krijgen te zien. Dat soort dingen maken de docu wel wat onsamenhangend.

Hier is er geen bestaande relatie met de regisseuse, maar matcht haar naam juist wel aan een van Patricia’s persoonlijkheden. Uiteraard wordt dat ook nog even belicht, maar er wordt niet diep genoeg op ingegaan. Het lijkt er nu voor de lol van de regisseuse ingestopt te zijn. De interviews zijn niet open genoeg om echt een goed beeld te krijgen van Patricia. Het blijft netjes en enigszins op afstand. Ik had liever een grondiger onderzoek naar DIS gezien, want het is wel interessant. Dan pak ik mijn boeken er maar weer bij?

3*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:12 uur

geplaatst: vandaag om 02:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.