Afflicted (2013)

Leuk.

Al vond ik het dan toch wat minder dan soortgelijke films. Ondertussen heeft het found footage genre al heel wat subgenres van het horrorhoekje afgedweild, maar de vampierenfilms waren totdusver gespaard gebleven. NIet meer dus.

Vond het een beetje jammer dat het mysterie amper bleef hangen. Op een minuutje of 10 halverwege wordt alles uit de doeken gedaan. Middenstuk deed ook iets teveel aan een Chronicle denken, maar dan wat minder goed uitgevoerd.

Camerawerk had ook wat beter gekund. 't Is niet omdat je found footage doet dat alles maar een vage blur moet zijn. Meestal zit het wel goed in dit filmpje, maar ook dat is al stukken beter gedaan. Resten wat originele en leuke momentjes, maar ook dit kan wat mij betreft het hele vampierengebeuren niet écht boeiend maken. Blijft toch wat makjes.

Niet verkeerd, aardig om een keer gezien te hebben, maar hopelijk geen sub-trendsetter.

3.0*

Zeer verfrissende kijk op het vampier onderwerp. Vond de stukjes die gefilmd zijn als een first person shooter heerlijk. Het was een soort combinatie van Call of Duty en Left For Dead games. Ondanks dat de clue al vrij snel duidelijk was bleef de spanning aanwezig en was de transformatie erg interessant om te zien. Aanradertje voor de liefhebber van het genre.

Afflicted is een leuke thriller/horror film die iets interessants weet te doen met vampieren. De regisseurs Derek Lee en Cliff Prowse weten iets verfrissend te brengen in een uitgemolken genre. Des te groter is het compliment voor deze twee heren als je kijkt naar het camerawerk dat simpelweg uniek is te noemen. Het "first person" camerawerk is fris, snel en geeft je een echt actiegevoel. De film deed me denken aan de videogame Prototype. Gelukkig dat de twee heren dit "first person" element er hebben ingegooid, anders zou het waarschijnlijk toch een middelmatig thriller/horror zijn geweest. De "first person" hoek is zeker interessant om te zien in de "achtervolgingsscène", het voelt alsof je zelf in de film zit.

Afflicted heeft een simpel maar effectief verhaaltje. Het duurt enigszins voordat de film op gang komt maar het is nergens saai. De twee heren gaan een wereldreis van een jaar maken en zo zie je interessante beelden van Parijs en Italië. Inclusief de smalle, donkere steegjes waar er genoeg van zijn in die Italiaanse stadjes. De transformatie van Derek is simpelweg subliem te noemen, vooral als je kijkt naar het beperkte budget. Er is heel veel gedaan met het beschikbare budget, echt klasse om te zien wat je met wat geld en veel creativiteit kan doen.

Afflicted is een aangename verrassing in een zee van mislukte projecten. Op het eerste gezicht lijkt het niets maar laat je niet misleiden, het is een prima thriller/horror. De filmduur is trouwens ook precies goed, je hebt namelijk nergens het gevoel dat de film afremt. Leuk stukje extra film trouwens tussen de aftiteling door.

3*

Ik zet praktisch nooit een review op een website, tenzij ik het de moeite waard vind. Bij deze film moest dat dan ook.

Nooit over de film gehoord, de poster vond ik wel interessant genoeg om hem op te zoeken. Daarbij kwam ik hier, en deze kreeg toch niet zo een slechte reviews. Vandaar dat ik het een poging gaf!

Ik heb totaal geen spijt ervan, en moet zeggen dat ik het zelfs zeer interessant en vernieuwend vond. Horror is niet echt super mijn ding, maar toch is dat niet overdreven aanwezig. Zitten paar schrikmomenten in, maar deze zijn niet overdreven.

Het hele concept is leuk gebracht, en ik denk niet dat ooit iemand het op deze manier gebracht heeft. De film geeft je een klein gevoel van, zou dit mogelijk zijn? Natuurlijk weet je zelf dat het totaal niet kan, maar toch is het zeer interessant.

Echter worden er wel 2 cliché's vergeten, of bewust veranderd. Zo is het bij mij geweten, dat een vampier normaliter gaan spiegelbeeld heeft, en als er een houten staak door het hart gaat, dat het einde verhaal is.

Al bij al vond ik het een goede film. Goed geacteerd, interessant gefilmd, en de hele film lang blijft het boeien! Je moet geen half uur wachten op actie, die is er vrijwel meteen.

Ik zou hem aanraden aan iedereen die graag van een avondje "griezelen" houdt, maar niet zo te vinden is voor de 13 in een dozijn vampieren films!

"This is the trip that I've been waiting to do my entire life."

Dit is totaal niet wat ik ervan verwacht had; ik dacht namelijk een generieke found footage film te zien, maar wat zat ik er even naast zeg.

De opzet is erg leuk en is een eigenzinnige take op een gegeven dat niet meer zo vaak gebruikt lijkt te worden in films. Dit komt mede door het aanstekelijke acteerwerk van de regisseurs die de opvallende keus hebben gemaakt om zelf de hoofdrollen te vertolken. Langzaam maar zeker wordt zo het mysterie ontrafeld, hoewel je daar als kijker vrij snel achter bent. Toch deert dat niet echt, omdat het verloop gewoonweg solide is.

Wat dat betreft kon ik het verfrissende camerawerk wel waarderen, omdat er een aantal toffe P.O.V. shots getoond worden. Met name de opeenvolging van gebeurtenissen verraste mij, omdat bepaalde dingen zowat - letterlijk - uit de lucht komen vallen. Ik heb geen idee hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen met het beperkte budget, maar ze hebben er werkelijk alles uitgehaald. Het resulteert zich dan ook in een mooie mix tussen horror en actie.

Al met al een welkome verrassing in een uitgemolken genre. 'Afflicted' bewijst gelukkig dat men wel iets origineels kan neerzetten. Ik ben alweer benieuwd naar het volgende project van dit veelbelovende regisseursduo.

3,5 Sterren.

Deze film stijgt binnen het genre van de avant-garde cinema behoorlijk boven zichzelf uit. Het concept komt basaal allemaal op hetzelfde neer, maar de manier waarop 'Afflicted' in elkaar zit is toch zeker interessant. Het verhaal is wat zwakjes en de acteerprestaties zijn jammer genoeg niet bijster goed, maar de special effects en het hand-held camerawerk zijn daarentegen technisch en stilistisch knap gedaan.

Nee, dit is niet de manier om een klassiek horroricoon als de vampier nieuw leven in te blazen. Op papier is het uitgangspunt geeneens slecht, integendeel. Het probleem situeert zich echter bij beide hoofdacteurs en de belabberde regie. Om te beginnen is de dynamiek tussen Clif en Derek volstrekt ongeloofwaardig en daarom al snel irritant. De regie lijkt bovendien enkel op effectbejag te focussen. Door het gebrek aan rustpunten is van een spanningsboog nooit sprake. Het lijkt alsof alles aan sneltreinvaart voorbij dendert en in dit geval is dat een minpunt, want als kijker krijg je nooit te weten hoe Derek zich voelt bij zijn nieuwe conditie. Hemzelf lijkt het ook allemaal weinig te kunnen schelen, wat het natuurlijk niet gemakkelijk maakt om je in te leven. Er wordt slechts aandacht besteed aan de fysieke kant van de transformatie en dat resulteert in een oppervlakkige aanpak die misschien wel spectaculair oogt, maar uiteindelijk een lege huls blijkt.

Best aardige hororfilm in het found footage-genre, over twee vrienden die een wereldreis gaan maken. Eén van hen, regisseur Derek Lee (die zichzelf speelt, net als co-regisseur Clif Prowse) is stervende. In Parijs wordt Derek gebeten door een vrouw die hij ontmoet in een bar, waarna de twee vrienden terecht komen in een nachtmerrie. Hier en daar lijkt de film behoorlijk veel op Chronicle, maar dan met een meer horror-achtige aanpak. Grootste pluspunt is de inventieve cameravoering en het enthousiaste spel van de twee hoofdrolspelers. Helaas daalt het niveau in het laatste half uur, wanneer één en ander te letterlijk en soms zelfs een beetje mal wordt. Jammer, want tot die tijd is de film best spannend en meeslepend.

Zulke lage verwachtingen, maar zo positief verrast.

Wat een chemie tussen de hoofdrolspelers. Puur acteerwerk, heel naturel, wat een verademing. Nergens ongeloofwaardig en ze namen de kijker mee in het verhaal en alle zieke gebeurtenissen. Toen ik alle symptomen op een rijtje had gezet viel het kwartje wat er aan de hand was met Derek.

De film kent zeker zijn ranzige momenten. De scène met het varkentje ging me door merg en been. Kan ik lastig tegen. De aftakeling van Derek kreeg ik nog wel gehandeld, was ook erg goed in beeld gebracht. De opbouw is prima, er wordt tijd genomen om het verhaal te vertellen, maar nergens langdradig of saai.

De scène na de bloedbank/ambulancetrip was creepy, de aanval van Derek en zijn transformatie was buitengewoon eng. Daarna ging het allemaal erg vlot, het tempo zat er toen goed in en er gebeurden dingen die ik niet had verwacht. Voorspelbaar vond ik het absoluut niet.

Het zag er allemaal erg goed uit, de locaties waren perfect (dat gebouw met die graffiti, wauw) en de special effects waren dik in orde. Het is echt vet gemaakt, de actie momenten waren best indrukwekkend. Niet verwacht.

Van begin tot einde boeiend, echt een van de betere found footagefilms die ik gezien heb. Het camerawerk heeft geen minuut gestoord, chapeau.

“This is not a disease!
There is no cure!
You have to kill to survive!”

Op het moment dat "Afflicted" van start ging, begon ik al te zuchten en dacht in mijn eigen : "Alsjeblieft niet weer zo'n vreselijke found footage film ….”. Meestal zijn dat zo van die reportageachtige films met amateuristische filmfragmenten. Het lijkt steeds alsof het een video-opname is van één of andere grootmoeder die telkens vergeet dat ze dat rode knopje nog eens moet drukken als ze het filmen even wil onderbreken. Als je naderhand de film bekijkt, is het een aaneenschakeling van doorsnee beelden en heen en weer slingerende onscherpe beelden. Niet bepaald iets waar je mij mee kan bekoren.

Er zijn uiteraard uitzonderingen in het genre. De moeder van alle found footage films “Cannibal Holocaust” kreeg een cult status en gebruikte voor het eerste dit nieuw element. David Carter’s citaat is eigenlijk de uitleg voor het hele principe : "The viewer feels as if they are there with the crew, experiencing the horrors with them.". "The Blair Witch Projekt” zorgde voor de opbloei van dit filmgenre en staat op een eenzame hoogte (alhoewel die status eerder komt door de hype die indertijd ontstond over het al of niet authentiek zijn van de gebruikte beelden). "Cloverfield" en schijnbaar "Chronicle" zijn dan ook weer gedenkwaardige films. Maar spijtig genoeg zijn er ook vreselijke creaties die alleen trouwe aanhangers kunnen bekoren zoals “The Dinosaur Project”,”The Tapes”,”SX Tapes”,”A night in the Woods” en “Evidence”. Het is dus een genre dat niet echt aan mij besteed is.

“The Afflicted” was voor mij toch een aangename verrassing. Allereerst was het op visueel gebied niet onaardig en moest ik niet lopen voor een pilletje “Touristil” om aankomende zeeziekte tegen te gaan. Enerzijds komt dit doordat Clif een documentairemaker is en gebruik maakt van gesofisticeerd filmmateriaal. Hierdoor oogt het allemaal professioneel en zijn de filmopnames toch van een uitzonderlijke kwaliteit. Dus geen huis-tuin-en-keuken handycammetje met vreselijk wazige schuddende beelden. En de camerapositie is voor de meeste “First person shooter”-fans geen onbekende. Dus als je geregeld een potje fraggen gewend bent in “Call of Duty” ,”Halo”of “Far Cry” dan zal je dit beeldmateriaal wel appreciëren.

Daarnaast werd een aloude griezel legende weer nieuw leven ingeblazen op een frisse en soms humoristische manier. De eerste 30 minuten zijn niet echt opwindend te noemen. En van spectaculair acteerwerk kan men hier ook niet spreken. Het leek inderdaad op een reisverslag die de twee vrienden Derek (Derek Lee) en Clif (Clif Prowse) maakten nadat ze vertrokken zijn op een wereldreis. Mooie sfeerbeelden en panoramische vergezichten die op een toch wel prachtige manier gemonteerd zijn. Vooral de beelden van "Cinque Terre" en "La Spezia" komen precies recht uit een promotiefilmpje van een reisbureau. Het is dus wachten tot de suspense begint, want daar is het uiteindelijk toch om te doen. En als je een doorgewinterde horrorfanaat bent, dan moet het toch wel al heel speciaal zijn om te zorgen voor enige opwinding. Wel op het moment dat bij Derek symptomen verschijnen die aanduiden dat er wel degelijk iets niet juist is, bleef ik geboeid en verwonderd kijken. Een unieke benadering van het fenomeen waar Derek aan lijdt en dit op een soms humoristische (het uitproberen van zijn plots verkregen krachten en vooral het op zoek gaan naar het juiste middel om zijn honger te stillen was subliem) als enge manier (de transformatie, de pulserende aders over zijn gehele lichaam,de dreigende dierlijke geluiden en de manier van verplaatsen). Ik besefte dat het niet bepaald een doorsnee horrorfilm zou worden met paranormale activiteiten, een bende zombies, een pandemie veroorzaakt door een virus of een ouderwets spookverhaal. Ik vind het een verdienstelijke prestatie van de makers om deze film te realiseren met beperkte middelen.

Conclusie : Het begin voelde nogal geforceerd aan maar het moment dat Derek zijn mutatie zich manifesteert (en ik probeer angstvallig geen spoilers weg te geven), begint een rauw en waanzinnig relaas. Persoonlijk vind ik het een film die zowel het found-footage genre, als het aller-oudste griezelonderwerp naar een hoger niveau brengt. Een briljante cameratechniek zorgt ervoor dat deze low-budget horror toch puik uit de hoek komt. Een gedreven, bloeddorstig en griezelige horror waarbij het soms wel leek of er een nieuwe superheld werd geschapen. Het begon als iets grappigs waarbij het leuk was om eens een rots met de blote vuist te doorklieven, maar ontaard algauw in een nachtmerrie. Voor liefhebbers van het genre een “must see” en het is zeker een geslaagd experiment in de categorie “low-budget“.

3*

Found Footage principe, dus voor mij al een pluspunt, heerlijk de spanning die deze manier van filmen met zich mee kan brengen, zo ook weer bij deze film.

Een goed verhaal, met enkele leuke scenes, dat steeds donkerder en donkerder word. De film bouwt heerlijk rustig op, het verhaal word nergens overhaast, en op memomenten zeer goed in beeld gebracht. Enkele spannende scenes wisselen elkaar in snel tempo af, maar voor mij word de film minder op het moment dat Clif dood gaat. De spanning word minder, ookal worden de scenes harder en gruwelijker, ik vond dit persoonlijk jammer.

Al bij al toch een aardige horrorfilm waarbij het found footage principe meer dan goed tot zijn recht komt. Zeker eens kijken als je de kans hebt, maar verwacht geen absolute nagelbijter zoals bijv. The Blairwitch Project.

3*

Vermakelijke thriller (dit is voor mij geen horror) die weer eens gebruik maakt van de welbekende handy-cam, waardoor je af en toe zeeziek raakt van al het geschud. Maar ik hou wel van dat concept, omdat het indien het goed wordt gebruikt hele intensieve momenten op kan leveren. Afflicted probeert ieder geval origineel te zijn door dit concept te combineren met het vampieren-thema. Het duurde trouwens wel even voordat merkte dat het om een transformatie tot vampier ging, hehe.

De opbouw van de film is standaard, maar boeiend. Derek wordt zieker en zieker en uiteindelijk doet hij vrij gruwelijke dingen tijdens zijn transformatie, totdat iedereen beseft dat hij niet meer te redden valt. Echt heel spannend wordt het nooit, maar onderhoudend wel. Visueel is de film ook dik in orde. De momenten in first person view vond ik ook erg aardig. Niet heel verrassend, wel uitermate onderhoudend.

3,5*

Enige visuele flair kun je beide heren niet ontzeggen met deze levendige opening. Dat geeft zo'n filmpje meteen wat krediet. Kan het ook wel gebruiken, want gaandeweg krijgen de twee het wat moeilijker. Het drama rondom de transformerende Derek en de machteloze Clif weet nergens een enigszins serieuze vuist te maken, het avontuurlijke, kijk eens wat ik allemaal kan aspect komt heel wat beter uit de verf.

Wellicht dat Lee en Prowse daar een wat duidelijkere keuze in hadden moeten maken, op deze wijze wil het elkaar nog wel eens bijten. Ze geven hun mysterie ook vrij rap prijs, al kan je je afvragen hoe lang je een doorgewinterde horrorfan met iets als dit aan het lijntje kunt houden. Hoe dan ook, ik hou wel van deze afgeschminkte manier om een klassiek horrorwezen als de vampier een ander leven in te blazen.

Andere steunpilaar is de found footage aanpak. Dat maakt zo'n sprint door de Italiaanse straten met de bloedvlekjes meteen een stuk intenser. Derek ziet er lekker freaky uit wanneer hij toe is aan een stevige borrel en iets als het hondje dat angstig omkijkt en wegloopt, is een leuk detail. De finale blijft helaas in de lijn der verwachting, met Audrey hadden de heren echt nog een inventieve streek mogen uithalen.

'Wel de moeite waard!'

En waarom wel de moeite waard? Omdat de film boeiend was, ook humor ontbrak niet en het verhaal is leuk bedacht met aardige vondsten. Alleen word ik een beetje flauw van het 'zelf gefilmde'

materiaal. Het wordt 'te pas en te onpas' toegepast in vele horrorfilms van de laatste tijd en persoonlijk hoop ik dat dit op retour gaat. Hier had het nu en dan een toegevoegde waarde maar was niet noodzakelijk.

Wat een verassing!

Ja, ik weet het, hoe zou dat kunnen met de 10.000.000ste found footage horror? Maar geloof me maar: waar alle andere FF films bij een onderwerp blijven weet Afflicted zich meer te storten in de creativiteit en diversiteit, de personages hebben gewoon dezelfde namen, en het begint allemaal als een zeer luchtige vakantieopname, met bij-tekeningetjes en bewerkingen van dien, waarin we al meteen zien dat de crew met veel plezier deze film, voor een schijtbeetje in elkaar hebben weten te flanzen, en over dat laatste ben ik nog het meest verbaast.

En waarom? Afflicted begint, zoals gezegd als een heus vakantieproject, waarin de vrienden Derek en Clif op rondreis zijn en zo van Barcelona, naar Parijs en naar Italie gaan en waarin hun inspiraties hierin duidelijk ook een grote bijrol mogen spelen, waarbij we worden getrakteerd op heel veel mooie exotische plaatjes wat geduldig voortgaat tot de bovennatuurlijke hoogdepunten, en ja... als je Airbnb mag geloven kan je voor nog geen 50 euro al half Europa bezoeken (Check). Helaas loopt de boel wel even anders, wanneer Derek ineens ziek begint te worden en zich vreemd begint te gedragen en ondertussen ook rekening moest houden met zijn hersenaandoening. Alleen of de trekjes nou wel daadwerkelijk door die hersenaandoening komen? Derek blijft, met tegenstrijd van Clif, evengoed eigenwijs en wil gewoon vrolijk doorgaan. Dan gaat de film een beetje op de Chronicle, of de Paranormal Activity: The Marked Ones toer, waarbij de zwaartekracht-jumps weer meer fascnerend of cool zijn, dan vreemd of raar, of je een moment bezorgd waar er een flinke bel gaat rinkelen (Check) Maar helaas loopt de vakantie, zoals verwacht, wel behoorlijk uit de hand.

En vanaf dat moment lijken de remmen ook los te gaan en weet de film ook maar steeds spannender en fascinerender te worden... en als je dan nog denkt dat het slechts bij de horror blijft, ook word er flink wat ruimte gecreëerd voor een vette en tof geschoten SWAT-scene (check), die door het found footage methode aan een computerspelletje doen denken. Ook een zeer gaaf einde (een sort-off snuff movie mag er ook wel even ingestopt worden) (en mid-credit scene) op de koop toe.

Voor mij weer een van de verrassendste horror-films sinds tijden, die je ook enkele schoonheidsfoutjes doet wegdenken. Ook leuk dat dit eens een keer uit Canada komt ipv Amerika. Toppertje! Hoop dat de twee vrienden meer projectjes gaan opzetten.

4,5*

Staak door de finale

Afflicted doet veel dingen goed. Sterker nog, deze horror/thriller/actie doet met zijn veelzijdigheid héél veel dingen goed. Als het op originaliteit qua uitvoering aankomt weet deze titel flink te verbazen. Met een mix die het in het midden houdt tussen Chronicle en found footage horror wordt de kijker een fijne mix voorgeschoteld die heel lekker opbouwt. Het tempo is voortdurend stijgend, en als je de plotomschrijving niet gelezen hebt (zoals ik) heb je daadwerkelijk geen idee wat je te wachten staat.

Oh zo jammer is dan echter de finale. De film wordt sowieso al wat minder doordat deze iets te actie gericht wordt op het moment dat Cliff overlijdt en als Derek volledig getransformeerd is, is hij opeens ook een stuk minder angstaanjagend meer, maar het geheel is hier nog steeds bijzonder sterk. Het geheel zakt echter als een plumpudding in elkaar als de finale zich aandient, en Derek zogezegd eindelijk zijn maker ontmoet. Wat een confrontatie zou moeten worden waar ik gezien het hoge niveau bijzonder naar uitkeek, werd namelijk een anti-climax met een kwaliteit van de laatste True Blood seizoenen. In plaats van U, zei ik hier dan ook pardon? tegen.

Waar Audrey voorheen amper in beeld was geweest en veel mysterie opwekte, was haar uitgebreide verschijning namelijk een grote sof. Allereerst hadden ze hier beter een actrice voor kunnen vinden die de acteerschool wel had afgemaakt, en eveneens hadden ze de uitvoering van de confrontatie zoals deze nu was beter helemaal weg kunnen laten. Alles voelde namelijk opeens als een B-film aan waardoor de uiteindelijke laatste scené ook helemaal niet meer aan wist te komen bij mij. Ik kreeg het idee dat ik wakker gemaakt werd uit een roes, en in dit geval slechts het idee had dat ik naar een hele goede titel zat te kijken. Een goede titel is Afflicted, al met al zeker nog wel. Maar het 5 sterren materiaal wat ik voorheen in gedachten had, werd door de finale helaas drastisch naar beneden geschroefd.


3,5*

Redelijke film waarin twee vrienden een wereldreis van een jaar maken en dit vastleggen op film. Wederom een horrorfilm die gebruik maakt van het uitgemelkt found-footage. Dat het hier ook om een vampierenfilm gaat, maakt het geheel weer wat frisser. Op zich wel vermakelijk. Geschreven en geregisseerd door twee vrienden die ook nog eens de hoofdrollen voor hun rekening nemen.

Enigszins verfrissend horrortje.

Al is het maar omdat het vampiergenre toch wat onderbelicht wordt ten opzichte van de karrevracht aan zombiefilms en platvloerse slasherflicks. Dit gaat weliswaar gepaard met het aloude found footage gebeuren, nochtans brengt het regisseursduo wel een beetje leven in de brouwerij. Het plotverloop raden vereist natuurlijk ook geen clairvoyante gaven, maar ach, welke horrorfilm is thans nou nog onvoorspelbaar.

Fijn ook dat het gezapige vriendensfeertje waarmee de film aanvangt al spoedig als sneeuw voor de zon verdwijnt. De film wordt dan ook pas écht interessant zodra compagnon Cliff het loodje heeft gelegd. Het hele first person perspectief vanuit de 'slechterik' is gaaf om te aanschouwen, vakkundig uitgevoerd ook; veel blijk van het kennelijk lage budget wordt er niet gegeven. De vitale rushes door de Italiaanse steden waren fraai, net zoals binnenval van de FBI. Enkel wat jammer dat de slotfase daar een beetje in het niet bij valt; had wat pregnanter mogen eindigen.

Overigens ook nog een klein foutje (lijkt me): onze vampier, Derek, heeft ondanks zijn vampiristisch bestaan wél een spiegelbeeld? Maar soit, dat is verder niet iets waaraan puntenaftrek verbonden is. Kleine 3,5* hiervoor, gaaf filmpje.

Toen de film van start ging, dacht ik: "Nee niet weer zo'n vreselijke found footage film …Meestal zijn het van die reportageachtige films met amateuristische filmfragmenten. Vaak te slecht voor woorden. Uiteraard zijn er ook uitzonderingen in het sub-genre; Natuurlijk de film die het subgenre begon “Cannibal Holocaust” maar ook Trolljegeren mocht er erg wezen, en zo zijn er nog wel een paar te noemen. Al zijn er niet veel! Wat me dan bij deze film brengt want ook deze film was een aangename verrassing! Het allereerst wat opvalt was het visueel gedeelte, het was een stuk minder schommelend dan veel andere found footage. Daarnaast zijn de camera’s van een betere beeldkwaliteit en wordt er ook gebruik gemaakt van meerdere exemplaren. Een slim ideetje van de makers om Clif een documentairemaker te laten zijn. Plus dat er nog stel goede “First person shooter” beelden voorbij kwamen. Deze cameratechniek zorgt ervoor dat de low-budget-horror toch puik uit de hoek komt. Direct het tweede wat positief was aan de film. De horror en het verhaal. Het begin nog erg geforceerd met een beetje de standaard-beelden; feestjes, vakantiefilmpjes, blabla je kent het wel? Maar als het dan mis gaat wordt het interessanter. Waar het eerst nog grappig is, door de opeens verworven 'superkrachten' van Derek, gaat algauw over in licht bloederige en griezelige horror. De regisseurs laten hiermee zien dat je met een flinke dosis creativiteit en enthousiasme, wel degelijk een geslaagd experiment in de categorie “low-budget“ kan afleveren.

Originele benadering qua verhaal en stijl. De introductie van beide personages en geplande reis verloopt misschien wat traag als docu en door de found footage stijl. Ook niet mijn favoriete stijl van filmen, maar hier werd het prima gedaan. Overzichtelijk en duidelijk te volgen, vooral naar het einde krijg je een paar geweldige shots. De geleidelijke transformatie van Derek wordt knap weergegeven. Deze film heb ik ontdekt via horrorchallenge oktober ( nog nooit van gehoord van deze film ) en gezien de trailer deze dan ook een kans gegeven. Buiten een paar uitzonderingen is de found footage stijl meestal niet mijn ding. Daarvoor zijn er al heel wat slechte gepasseerd. Deze film krijgt een mooie 7/10

Toch vreemd dat deze beide heren Derek Lee en Clif Prowse, het voorlopig hierbij hebben gelaten. Deze film is met toch best origineel en meer dan vermakelijk. En dat ondanks 1. Het alomgekende found footage camerawerk, is me in het verleden vaker niet dan wel bevallen, maar zoals hieronder reeds vermeld door mede MM'rs, draait het hier wel goed uit, het ook niet doen om te doen, het stoort nooit, kwalitatief zit het snor, mja het lijkt hier gewoon goed gedaan. Ten 2de zijn vampierenfilms, ook vaker, niet m'n ding dan wel, maar deze beide heren voegen deze twee zaken bijeen, tot een meer dan kijkbaar en vrij boeiend geheel, dat opzich, is dan in mijn ogen al zeer geslaagd en verdient toch een applausje. Het begin was voor mij nog wat aarzelend, maar film werd redelijk snel genietbaar en het einde vond ik zelfs meer dan geslaagd. Een 6/10 is voor deze combinatie echt wel een mooie score van mijnen twegen.

Erg lekker.

Afflicted is een frisse wind in een soort horror die al voor bijna een eeuw uitgekauwd is. Dit kan je uiteraard verwachten als je twee enthousiaste regisseurs net aan genoeg budget geeft om lekker hun eigen ding te doen. Dat hebben Lee en Prowse hier dan ook gedaan, en hoe.

Qua verhaal mag deze film misschien niet tot het origineelste werk behoren, qua uitvoering zeker wel. Alles is gefilmd alsof het een soort dagboek is van Lee. Een erg goed excuus om te filmen hebben de heren niet, maar ik ben blij dat ze het doen want ze filmen behoorlijk gave dingen samen. Daarnaast helpt het ook dat beide heren best kunnen acteren.

De film kent ten alle tijden een hoog tempo waardoor het als geheel een erg vlotte film is geworden. Het kijkt ontzettend lekker weg en de film garandeert iets bijzonders elke 5 minuten. Het houdt zichzelf nooit echt in en dat is fijn, want zelfs met een beperkt budget kunnen de regisseurs van deze film namelijk grootste dingen bereiken door middel van sterke effecten en heerlijk gebruik van de camera.

De horror ziet er goed uit en is ook lekker smerig, toch is het de finale zelf die net dat duwtje geeft wanneer we Lee door de straten zien rennen. Pas in de laatste minuten bewandelt de film een ietwat jammerlijk pad wanneer de vrouwelijke vampier even verschijnt maar verder vind ik het waanzinnig knap wat het team achter deze film voor elkaar heeft gekregen.

Vermakelijk, indrukwekkend op visueel vlak en goed geacteerd. Afflicted behoort tot het betere werk in het kader van found footage. Enthousiaster, sneller en indrukwekkender dan een hoop soortgelijke films. Dan is het toch jammer dat de regisseurs hierna nooit meer aan de bak zijn gegaan, want ik gun het ze echt van harte.

Deze horrorfilm bekeken en het was niet mis. Vond het wel een leuk en vlot begin hebben. Als het duidelijk wordt wat er aan de hand is, vond ik het toch iets minder. De onbekende cast deed het zeker niet slecht en het found footage principe was hier wel goed.

Een goed eerste deel, het tweede deel was iets minder m'n ding.