Het Bombardement (2012)

Het Bombardement

Het geen wat ik nooit wil zien. Is een Nederlandse zanger of zangeres die ook nog eens de film wereld probeert te betreden. Wellicht zullen sommigen dit wel lukken. Maar de meerderheid gewoon weg niet. Zo zag ik dat bij Marco Borsato in Wit Licht. Nu zie je dat ook weer terug bij Jan Smit in Het Bombardement. Helaas probeer ik mij vaker terug te trekken als ik dit zie. Maar aangezien het hier over de tweede wereld oorlog gaat, kon ik hem niet overslaan. Het concept tweede wereld oorlog spreekt mij erg aan, en ben erg geïnteresseerd in dat stukje geschiedenis van de wereld! geen van alleen werkt goed uit bij deze Nederlandse film helaas. Het is al wel eventjes dat ik hem gezien heb, maar ik weet nog wel dat ik mijn aandacht er goed bij moest houden, al lukte dat amper. Zonde! En het moet dan ook nog eens gaan over een heel erg belangrijke onderwerp op Nederlandse bodem rond die tijd. Ik kan er niets beters van maken. Natuurlijk verschillen meningen van elkaar, en ik vind deze film gewoon echt aan de slechte kant.

1.0*

Matig acteerwerk en irritante personages gaan gepaard met een niet boeiend script en slechte visuals.

En dan heb ik het nog niet eens over Jantje gehad

Beste 'acteur' van de film was de olifant.

En de lachwekkende commentaren hierboven over de Titanic, haha. Vond ik ook niet veel aan, maar die vergelijking heb ik totaal niet gezien.

Oh ja, een bedroevend zwak romantisch verhaal net als dit, da's het enige wat ik kan vinden:

1/2*

Leek wel een amateur toneel. Zonde...prachtig onderwerp

Ik had graag behoefte gehad aan een portie reclame deze avond. Dat was een stuk interessanter dan deze film die te bewonderen was op NPO1.

1 sterretje voor Herman die zijn rol wel degelijk heeft uitgevoerd.

Dat was niet best....

natuurlijk scheelt het vol punt gemiddeld omdat jan smit meedoet. Maat ook zonder hem is t niet heel best. acteurs in verkeerde rollen. geforceerde scènes en onbegrijpelijke dialogen qua inhoud. teveel geprobeerd te weinig kwaliteit. Veel hak op tak gebeuren en veel quatsch om sfeer te bereiken.

Het Bombardement Part Two coming soon.

Vlak voor de vuurwerkexplosie in Enschede komt Martin Morero in zijn jonge jaren

Linda de Mol tegen op 13 mei 2000 in Enschede. Ze hebben een mooie dag en Morero

schiet een peuk weg over een hek als hij met Linda naar het station loopt.

Als de halve stad afbrand verbreken ze de relatie. In 2005 ontmoeten ze elkaar weer.

Linda heeft dan een persoonlijkheidsstoornis en heet dan Cheryl, en Morero probeert

Hazes als volkszanger te prolongeren. Cheryl (inmiddels golddigger) ziet er wel wat in en

besluit met haar Alter Ego ( aka Linda de Mol) een serie te maken. Dat lukt.

In 2016 kijken ze terug op hun carriëre bij RTL Late Night.

Tja, dat krijg je als je alweer een BN'er persé in een film wilt lanceren, Ate.

Van Jan Smit is nadien weinig meer vernomen, qua filmcarriëre.

zoveel vooroordelen waar dit land vol van zit !!

niet onaardig gemaakt !!

Deze Tweede Wereldoorlog welke gaat over het bombardement op Rotterdam, heb ik altijd bewust links laten liggen (mede vanwege Jan Smit waar ik niets aan vindt als zanger, dat geldt overigens voor vrijwel alle Nederlandse zingende artiesten, en ik hem eigenlijk ook altijd Jan Shit neem), maar omdat ze hem gisteren op televisie (gelukkig op een publieke zender dus zonder vervelende onderbrekingen) uitzonden heb ik hem toch maar eens bekeken.

Veel stelt dit flauw en clichématig liefdesdrama helaas niet voor en het bombardement op Rotterdam komt er ook maar zeer bekaaid vanaf en is ook totaal niet aangrijpend of indrukwekkend. Het verhaal wordt ook nog eens bij elkaar gepraat door Aart Staartjes in de rol van de tegenwoordige Vincent en dat klonk eerlijk gezegd best vreselijk (een vervelende stem had hij). Qua uitvoering (een aantal scenes zijn wel behoorlijk knullig en flauw in beeld gebracht) viel het me eerlijk gezegd nog wel mee en visueel (inclusief de fraaie Roos van Erkel) zag het er ook allemaal niet onaardig uit. Hoewel de cast zeker niet geweldig acteerde en dan vooral Jan Smit in de rol van de destijdse bokser Vincent (het gevecht, boksen, met de imposante Duitser om wel of niet te mogen worden doorgelaten, was om te huilen zo slecht. Laat staan de geloofwaardigheid van Jan Smit als bokser), deden ze het toch nog een beetje verdienstelijk en dan vooral Roos van Erkel (waar Vincent verliefd op wordt) die ik eigenlijk ook het enige pluspunt vond in deze film. Ze is ook bloot te bewonderen, maar veel valt er helaas niet te zien (dat is normaal gesproken bij een Nederlandse film juist wel meestal standaard). Het einde vond ik overigens behoorlijk belachelijk en slecht en deed me eerlijk gezegd ook niets.

Ook deze Nederlandse film laat maar weer eens duidelijk zien hoe slecht Nederland toch is in het maken van Films en Muziek. Uitzonderingen zijn er zeker, maar het merendeel is toch echt niet om aan te zien of naar te luisteren.

P.S. in deze film spelen ook een aantal bekende Rotterdammers in mee, waarvan een aantal ook echt het bombardement hebben meegemaakt zoals Koos Postema en Gerard Cox (wel maar een paar maanden oud).

Om de zoveel tijd komt er weer eens een Nederlandse film waar pers en publiek zich als hongerige wolven op storten om eensgezind de frustratie erover uit te spreken. In alle eerlijkheid zijn het zelden de echt slechte films die deze collectief gedragen hoon over zich heen krijgen. Zo ook in het geval van Het Bombardement.

Qua sets en aankleding oogt het allemaal bijzonder fraai en ik moet zeggen dat het niet meer of minder knullig oogt dan soortgelijke producties. Zo ogen overvliegende gevechtsvliegtuigen en het uiteindelijke bombardement best fraai. Misschien niet zo gelikt als je zou hopen, maar met de beperkte budgetten waarmee dit soort films gemaakt worden is het al een wonder dat regisseurs zich hieraan blijven wagen. De uiteindelijke ontvangst is meestal overwegend negatief en volgens mij trekken goedkope romantische komedies niet heel veel minder publiek dan dit soort pogingen tot blockbusters. Over Jan Smit is al genoeg gezegd en geschreven, maar ik wil toch erover zeggen dat hij zijn imago als sympathieke knul mee heeft om te compenseren dat het eigenlijk een waardeloze acteur is.

Waar wel ernstige misstappen worden gemaakt is dat het teveel filmlogica volgt en daarbij vergeten wordt om de bombardementen serieus te nemen. Het lijkt zelfs alsof ze de actie geprobeerd hebben te verplaatsen naar buiten Rotterdam om maar budgettair beter uit te komen. Nu wordt er spastisch geprobeerd om met historische fragmenten en een voice-over te blijven verwijzen naar wat de kern van deze productie zou moeten zijn, namelijk het bombardement op Rotterdam. Wanneer er actie komt is dat meestal op vreemde en onlogische momenten, waarna het verhaal zich vervolgt alsof er niets gebeurd is en de personages gewoon de draad weer oppakken. Gewone mensen in oorlogstijd zijn natuurlijk kleine heldjes die koelbloedig het hoofd bieden aan traumatische gebeurtenissen.

Het Bombardement trekt een miljoen kijkers op televisie | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Je moet toch wat om een film met zo'n reputatie aan de man te brengen.

En de reputatie meer dan waar maakt. Snap niet hoe mensen hoger kunnen uitkomen dan een 0,5. De dialogen en het acteerwerk behoren tot de slechtse doe ooit het witte doek hebben gehaald. Om maar te zwijgen van de enorme miscasting van Jantje Smit. Een bokser? Werkelijk!

Ieder zijn eigen guilty pleasure, nietwaar?

Ik ga het toch eens een keer wagen omdat het over de tweede-wereldoorlog gaat.

Oh ja, dat speelde ook nog ergens op de achtergrond ja.

Na een half uur ingeschakeld, omdat ik toevallig zag dat de film op tv was. Soms is het natuurlijk leuk om een slechte film te kijken, maar vaak ook gewoon niet. Dat dit niks zou worden, wist ik na het horen van de eerste dialogen. Zijn die geschreven door een kind, ofzo? Het plot is minstens zo slecht en binnen vijf minuten zie ik Jantje Smit boksen tegen een Duitse soldaat. Lang geleden dat ik zo stomverbaasd naar het scherm heb zitten staren. De rest van de film (jawel, tot de aftiteling) heb ik al facepalmed afgegluurd. Vaak nog tussen mijn vingers door. Net nu ik iets meer vertrouwen krijg in de Nederlandse cinema, zie ik deze homp dampende stront. Als ik terugdenk aan de nieuwsberichten over Ate de Jong die maar niet begrijpt waarom iedereen zijn film zo slecht vind, kan ik niets anders dan lachen. Hij zou de beste acteur in de film geweest zijn.

Shit, helemaal gemist, ik had graag meegekeken

Ik zit er nu naar te kijken en het meest irritante tot nu toe vind ik de stem van Aart Staartjes als de oude Vincent. Jan Smit valt reuze mee en is niet slechter dan de meeste anderen. Gerard Cox is weer heerlijk om naar te luisteren en te kijken. Ik geloof dat het altijd weer aan de regisseur van een film ligt of de figuren geloofwaardig worden neergezet, afgezien van een zekere mate van talent bij de acteurs en actrices natuurlijk. De teksten die de dames en heren moeten spreken, zijn ook niet altijd van een bijzonder hoog gehalte om maar een eufemisme te gebruiken. Wat een treurnis.

Inderdaad geen hoogstaand acteer werk...maar hey...zouden wij het beter kunnen

De toneelachtige setting en pastel kleuren, soms zwart/wit, sluit wel mooi aan, aan het tijdperk waar de film zich in afspeelt. Heb me best wel vermaakt met deze Nederlandse productie...na het zien van

Nova Zembla...Ben benieuwd naar Michiel de Ruyter met Frank Lammers.

Toch maar verlaagd naar het allerlaagste ondanks de fraaie bombardement-scenes. Het is zuchten en steunen bij het overmatige gebruik van oude journaalfragmenten en de daarop volgende zwart-wit scenes die snel overgaan in kleur, het ontieglijk slechte acteerwerk (niet alleen volkszangertje Smit maakt zich daar schuldig aan), de complete non-topografische kennis van Rotterdam en wat al niet meer.

Het meest vreselijke is toch wel het script. Een soort goedkope rip-off van Titanic inderdaad, maar als het daar nu ook bij bleef. Waren het nu grappig bedoelde knipogen (oh my god) of het daarmee gepaarde complete non-respect voor de slachtoffers van WWII in de vernietigingskampen? De Duitse Eva (had ze echt geen andere naam kunnen krijgen?) gaat trouwen met een rijke industriëel die haar rondleidt in het nieuwe huis inclusief een brandnieuwe GASOVEN. Op dat moment besloot m'n vriendin maar uit pure wanhoop te gaan strijken. Ik hield vol....tot en met de finale, waar die gasoven - zoals de kijkers hebben gezien - een prominente rol speelde. Pijnlijk, zeer zeer pijnlijk en verfoeilijk...

Haha, dit ja. Dat bombardement krijgt (uiteraard off screen) nog even 5 minuutjes zendtijd op het einde.

Wel leuk dat de tv op tv is geweest. Levert op MM tenminste weer een hoop leuke berichten op.

Ik was positief verrast dat een man van de omroep de ballen had, om te zeggen dat het gewoon een waardeloze film was, hulde aan deze man, want niet iedereen is zo'n meeloper als Humberto Tan gelukkig!!

Een redelijk drama/oorlog/historie film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Jammer dat deze Nederlandse Film niet zo beste acteerwerk...

Dat je dit durft te maken.Dit kan echt niet.

Tja, wat is het nou...

Sloom lopen...

Eigenaardig eigenlijk dat veel mensen zeuren en klagen over de geringe aandacht van het bombardement zelf in de film. De geschiedenisboekjes werden wederom niet ter hand genomen bij het geblaat van het plebs, anders had men wel geweten dat de duur van het bombardement niet eens 15 minuten bedroeg... Niet om heel vervelend te doen of om de dubieuze kwaliteit van de prent toch goed te praten, maar volgens mij duurt het bombardement in de film ook zo'n 15 minuten...

Ondanks de anti-campagne die ik toen heb gevoerd voor deze film moet ik toegeven dat het me nog wel meeviel. Natuurlijk kan je op veel slakken zout leggen, maar het zag er verzorgd uit en zelfs Jan Smit deed het nog wel aardig. Alleen: het liet me allemaal koud. Het Bombardement is zo'n film waarbij je makkelijk onder het kijken even koffie kan zetten zonder wat gemist te hebben. En het melodrama met dialogen die er zo verschrikkelijk dik bovenop liggen... Ach, ik heb het eindelijk een keer gezien. Ate de Jong is nog duidelijk in de jaren '80 blijven steken. Nu graag een échte Rotterdamse film over het bombardement.

2,5*