Thanks for Sharing (2012)

Een film die behoorlijk in mijn straatje past. Goed verhaal, leuke humor en een uitstekende cast. Was vooral verrast door Pink, kan haar muziek niet uitstaan maar ze acteert heel sterk. Ook Ruffalo en Robbins zetten hele sterke rollen neer. Het is een mooi thema dat luchtig behandeld wordt.

4*

Een aardige film over een wat onbekende en onbegrepen soort verslaving. Maar wel een die net zo blijkt te werken als andere verslavingen, met support groepen en de hele rimram daar omheen. Het verhaal wordt integer gebracht, zodat je ook iets van een begrip krijgt van hoe het werkt. Wel met wat vrij ongepaste humor af en toe er tussendoor, zodat het wel luchtig blijft.

De hele cast is erg goed aan het spelen. Vooral dat maakt de film best sterk.

Deze film was meer drama dan ik in eerste instantie had verwacht, maar tegelijkertijd is het ook niet zo zwaar dat er bijna niet doorheen te komen is.
De personages zijn kleurrijk, met als positieve uitschieters het personage Neil en het personage dat gespeeld is door Pink die ik voorheen alleen maar kende van haar muziek maar na deze film zie ik haar veel liever acteren.
Het verhaaltje van Adam & Phoebe deed mij niet zo veel en het verhaal rondom Mike werd pas boeiender toen zijn zoon in het spel kwam.

Thanks for Sharing is zeker te weten geen 13 in een dozijn filmpje, het begint als een komisch drama maar wordt al snel meer dan dat.
Voor een speelduur van 1 uur en 47 minuten was dit totaal geen moeilijke of vervelende zit.
3,5*

Relativerend rukken.

Een sympathiek drama over seksverslaving. De lach is nooit ver weg en soms ruim vertegenwoordigd, maar de serieuze ondertoon bekoelt alles. En relativeert. Want deze mensen hebben een verslaving. Zoals Tim Robbins treffend zegt: 'Wij zijn crackverslaafden, maar de pijp zit aan ons lichaam vast'. Je gelooft hem, want het is ook zo. Voor seks heb je enkel je lichaam nodig. Niet eens dat van een ander.

En dus wordt er flink op los gerukt en gesekst, maar nooit op het banale af. Al doet het wel pijn om sommige personages te zien toegeven aan hun verslaving. En hoe. Mark Ruffalo en Tim Robbins imponeren maar zelfs Pink is overtuigend, al moet gezegd dat Josh Gad er hier ten positieve bovenuit steekt. Hij is de noodgedwongen komische noot die de film hard nodig heeft.

Ondanks allerlei dramatische wendingen en soms schaamteloze scènes blijft de balans toch best goed bewaard. We gaan nooit echt heel diep ten onder, maar ver genoeg om blij te zijn als er weer gelachen kan worden. En zelden voelt het vervelend of vreemd aan, ondanks de zwaarte van het onderwerp. Op de een of andere manier weet men het net luchtig genoeg te houden zonder echt plat te worden. Knap gedaan.

Zeer goed.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Aangenaam drama met veel humor, over lief en leed van een groepje (seks)verslaafden. Met deze cast kun je natuurlijk niet fout gaan en het is dan ook hoofdzakelijk de verdienste van de betrokken akteurs dat de film de moeite waard is. Qua plot is het allemaal niet erg bijzonder en aan de voorspelbare kant. Nieuwkomer P!nk (onder haar echte naam Alecia Moore) doet het overigens verrassend goed in één van de hoofdrollen.

Deze eens geprobeerd en 'k vond het wel een prima film. Ondanks het thema was het zeker geen halve pornofilm, maar werd het zeer sereen gebracht. De film is zeker niet alleen kommer en kwel, dus zeker geen zwaar drama. En ondanks de langere speelduur, heb 'k me alvast niet verveeld.

De cast deed het ook prima en 'k was zelf nog aangenaam verrast door het rolletje van Pink.

'k vond dit een prima film om eens gezien te hebben.

Goeie film over drie verschillende mannen met een seksverslaving. De drie hoofdpersonages worden geloofwaardig neergezet en je krijgt een duidelijk beeld van hun problematiek. Het verloop kent weinig verrassingen en wellicht ligt het er hier en daar iets te dik bovenop, maar dit wordt goed opgevangen door een prima cast.

Na het zien van dit overweldigend stukje drama over obsessieve seksualiteit, vond ik de titel van de film zeer pakkend. Het zijn juist lotgenoten waarbij begrip als vanzelfsprekend is en is dit een essentieel onderdeel bij recuperatie. De film heeft kritiek ontvangen door het stuurloze karakter tussen drama en komedie. Zelf snap ik dat commentaar niet, aangezien humor nu juist de ernst van verslavingsproblematiek kan verlichten als we spreken over seksualiteit. Als puber leren we allemaal op deze wijze het ijs te breken, dus basaal gezien is het ook nooit anders geweest. De minst ervaren acteur is popdiva Pink en zij maakte een goede indruk, chapeau!

Een film over een aantal mensen die in een praatgroep zitten en elkaar proberen te helpen om van hun seks verslaving af te komen. Dat is wel een apart onderwerp en het duurde ook even voordat ik wist wat ik met deze film aan moest. Het was toch geen hulpverleningsdocumentaire. Maar toch echt een speelfilm. En toen de verhaaltjes wat meer vorm kregen en de karakters van de hoofdpersonen ook wat beter uitgewerkt werden, kwam er toch uiteindelijk nog best een aardige film boven water drijven. Al is het ook geen hoogvlieger.

Als er iets ondergewaardeerd wordt binnen de hulpverlening in Nederland dan is het wel het thema seksverslaving. Goed om te zien dat er in Amerika supportgroepen zijn die op dezelfde manier werken als de AA. Volledig terecht in mijn ogen. Als je in Nederland naar je huisarts gaat voor een doorverwijzing naar een psycholoog/psychiater voor hulp bij een seksverslaving, dan krijg je nul op je rekest. De behandeling hiervoor wordt namelijk niet vergoed.

Daar staan je dan... je loopt met een groot geheim rond, je maakt jezelf kapot en de relaties om je heen, er heerst een enorm stigma rond dit onderwerp als er al niet lacherig om wordt gedaan, en als je eindelijk de moed hebt verzameld om iemand in vertrouwen te nemen en hulp te zoeken dan moet je het zelf maar uitzoeken. Enige optie wat overblijft is zelf een psychiater betalen voor een paar duizend euro per jaar (als je dat financieel kunt veroorloven), of dat je een hulpverlener vindt die stiekem de regels buigt en er een andere label op plakt zodat de hulpverlening wél vergoed wordt.

Dus fijn dat er een films zijn als deze, om de taboe te doorbreken en een stuk bewustwording te creëren. *3.5

Adam [Mark Ruffalo] is een seksverslaafde die al vijf jaar sober is en het eindelijk aandurft een date aan te gaan moet Phoebe [Gwyneth Paltrow]. Adams sponsor is Mike [Tim Robbins] die ook alcoholist is en leunt op zijn trouwe echtgenote Katie [Joely Richardson], maar worstelt om zich te verzoenen met zijn zoon [Patrick Fugit] die ook een verslavingsverleden heeft. Adam en Mike kunnen desnoods ook een beroep doen op Neil [Josh Gad], een chirurg die een complexe relatie heeft met zijn moeder en haar nog niet heeft verteld dat hij seksverslaafd is. Blumberg slaagt er knap in om seksverslaving uit de taboesfeer te halen dankzij drie uitstekende hoofdrolspelers, een scenario dat de dagelijkse dilemma’s op indringende wijze inzichtelijk maakt en precies de juiste dosis (en de juiste soort) verlichtende humor heeft. Een intelligente geschreven, onderhoudende tragikomedie. In haar eerste dramatische rol houdt Alecia Moore AKA P!nk zich knap staande als Dede.