De Marathon (2012)

te gekke film het is voor mij lang geleden dat ik een nederlandse film zo goed vond ,de humor is giganties en de tragedie grijpt je echt aan ,het zijn voor mij geen acteurs maar gewoon rotterdammers ,ik heb er zelf een kleine 30 jaar mee gewerkt ze doen het echt heel goed

Het komische aspect is geweldig uitgevoerd, de grappen zijn scherp en echt Rotterdams maar ik denk dat het ook zeker vermakelijk is voor de rest van Nederland.

Daarnaast is het acteerwerk erg sterk te noemen in zowel komedie als drama.

Wat het net niet een echte "kanjer" maakt is het dramatisch aspect, dat was dan net iets te cliché voor mij en niet dramatisch/realistisch genoeg, daarom twijfel ik of ze het niet gewoon alleen komisch hadden kunnen houden, het is namelijk humor van de bovenste plank..iedere keer raak, de hele zaal lag in een deuk na vele/alle grappen. Wat erg goed lukt is sympathie opwekken bij het publiek, je leeft mee met hun leven en je gunt ze het wel echt. Het is een geslaagde film is mijn conclusie

Dit is een erg goede Nederlandse film, en die worden niet vaak gemaakt.

Heerlijke film. Lekker lompe uitspraken op het Rotterdamse toontje en schijt aan politieke
correctheid. De chemie tussen Oaïssa en de rest van de garage komt wat moeizaam op gang maar werkt daarna perfect; het sterkste punt van de film wat mij betreft. En beter dan Martin van Waardenberg en z'n kop kun je in zo'n film niet hebben, z'n optreden deed me denken aan de tijd van
Waardenberg en De Jong. Werd hoog tijd dat-ie eens met zo'n film terecht kwam.

Ook Stefan de Walle is op dreef en zorgt zelfs voor aangrijpende momenten. Zo direct als de humor is (veel gevloek) zo doeltreffend zijn ook de drama-elementen, een van de mooiste scenes vind ik wanneer De Walle en Oaïssa met elkaar praten op straat over zijn ziekte; de hele zaal muisstil nadat het een moment eerder nog in een deuk lag; erg overtuigend dus.

De soundtrack viel me ook op, vooral in het laatste halfuur. De film is zo sympathiek en aansprekend dat het zelfs wegkomt met een van de laatste scenes - Gerard over de finishlijn met You'll never walk alone - die ontzettend over-the-top fout is en in een andere film echt níet zou kunnen. De Marathon is één grote glimlach met hier en daar een serieus moment dat dan des te beter overkomt, geweldig filmpje

met je Toetanmozeshoofd

Op zich wel een leuke prent waarin enkele simpele automonteurs met een marathon mee moeten lopen om hun belastingschuld terug te kunnen betalen. Ze gaan een aantal bedrijven langs om een sponsor te zoeken en uiteindelijk komt de Turk met zijn vriend op de proppen. Ik vroeg me af wat voor profijt hij in de zaak had maar goed... zo kunnen ze tenminste aan de slag. De vier werken aan hun conditie onder begeleiding van de zwarte medewerker die hun tijden vastlegt en gezond voedsel inslaat. Ondertussen verlopen de thuissituaties verre van ideaal en volgen er een paar hevige confrontaties en dat is best aardig gedaan allemaal.
De interactie tussen de mannen en hun echtgenotes was helaas erg matig; ik kreeg nergens het gevoel dat ze echt een huwelijk hadden. Dit werd nog verder de grond ingeboord door de vrouw van Kees die totaal ontspoord begon te reageren nadat ze hoorde dat hij aanstaande zondag ging rennen. Oké, ze wil haar vrije tijd liever doorbrengen in de kerk maar de manier waarop ze in die huiskamer reageerde sloeg echt helemaal nergens op en ze leek wel een vreemdeling. Ook vond ik het vreemd dat die dokter van Gerard een gebakje aan het eten was tijdens hun (toch wel belangrijk) gesprek. Dat doen dokters nou eenmaal niet. En op het einde in de wachtruimte komen die grappenmaker en autoliefhebber weer terug met hun praatjes en die humor werkte bij de barbeque nog wel maar hier komt het wat geforceerd over (nog snel even wat humor erin proberen te proppen).
Al bij al toch zeker een sympathieke en opmerkelijke productie van eigen bodem.

Zoals verwacht erg aangenaam. Grappig zoals alleen Rotterdammers dat kunnen zijn, en het weet de juiste gevoelige snaar te raken met het drama. Het is allemaal behoorlijk sentimenteel en aangedikt, maar desondanks werkt het wel vrij goed, ook al heeft het narratief niet zo gek veel om het lijf.

Toch nog wel wat minpuntjes, want de montage vond ik niet zo best. Het is denk ik vooral een nadeel dat je de stad goed kent, maar vooral rond tijdens de Marathon zelf werd er kris-kras over het parcours ge-edit. Zag er allemaal een beetje slordig uit. Verder worden er zo links en rechts wat zijlijntjes aangewend die eigenlijk nergens naar leiden (rolletje van Georgina Verbaan bijvoorbeeld, met een trouwens erg nep accentje).

Maar verder erg vermaakt. 3.5*

edit: oh al rond de 160.000 bezoekers tot en met woensdag geloof ik he?

Wat een hoge punten hier.

Wij hebben de kaarten voor deze film gewonnen. Hij was best ok en de tijd ging voor de lengte van deze komedie ook redelijk onverwacht snel, maar om hem nou bijna 4* te geven vind ik overdreven.

Om te beginnen was het verhaal nou niet om over een huis te schrijven. Niet dat die bij komedies altijd zo geweldig zijn, maar dan nog. Het eerste deel van de film had ik toch best vaak de neiging om op de klok te kijken. Er werd ook eigenlijk niet veel gelachen bij ons in de zaal. Er zaten wel wat snelle en gemakkelijke grappen in de film. Bij. het rode licht, racisme, dat soort dingen. Dat was ongeveer net zo lang leuk als de grap zelf. Wat ik wel prettig vond is dat men zo luchtig omging met dat racisme.
Ook het gedeelte 010 vs. 020 vond ik wel geinig en belachelijk tegelijk. Als vrouw uit 013 vind ik 020 trouwens fijner om rond te hangen. Ik vind de mensen daar vriendelijker (minder stug) en de stad een stuk mooier dan de stad met blokkendozen van 010.
Het tweede deel ging qua humor ongeveer op dezelfde manier door.

Het voordeel van het script is wel dat er een stukje drama in zit. De Walle doet dit prima, sympathiek en geloofwaardig. De rest zette zijn typetje ook geloofwaardig neer.

2*

Wat een verrassing zeg. Ik had vooraf niet al te hoge verwachtingen, zeker omdat de trailer niet echt goed is (laat helaas ook veels te veel zien van de film). Maar De Marathon is zeker één van de betere Nederlandse films die ik heb gezien, ik ga er dan ook vanuit dat ze pas bij de volgende Kalveren meedoen, anders is er echt iets mis met de jury. Het is allemaal misschien wat voorspelbaar, maar het de humor is goed en het is erg aangrijpend zo nu en dan. En het belangrijkste wat een geweldig acteerwerk. De vier heren hebben me echt weggeblazen, vooral Stefan de Walle.

4*

Potjandorie. Uitermate knappe productie met de perfecte balans tussen goed drama en goede komedie. Dat het allemaal niet verbijsterend origineel is, wordt geheel teniet gedaan door de ziel die deze film uitademt. Oprechtheid. Iets wat we te weinig tegenkomen in cinema. Jammer dat de rol van Cynthia Abma als vrouw van Kees (Frank Lammers) totaal niet uit de verf kwam.

Matig.

Grootste probleem met deze film is dat het de hele speelduur lang doet denken aan een film-spin-off van één of andere serie. Je kan je zo het TV-serietje indenken, met elke week een nieuw verhaaltje rond de 5 garagegasten. De marathon is dan de wat dramatischere langspeelversie, enkel het einde strookt niet echt met deze opzet (want je kan uiteraard je hoofdpersoon niet echt uit de serie schrijven.

Wat verder ook opvalt is dat dialect in Nederlandse films zo vaak met marginaliteit geassocieerd wordt. Wordt er plat gepraat, zijn het meteen ook altijd een hoop kansarme typetjes die opdraven. Het levert wat grappige momenten op, persoonlijk heb ik alleen wat meer met de New Kids-platheid. Leuker dialect als je het mij vraagt.

Verder een typisch comedy verhaaltje dat zich enkel dus op het einde wat weet te onderscheiden. Toch nog hulde om de hoofdpersoon dood te laten gaan, was iets minder gecharmeerd van het rolstoelstukje erachteraan.

Acteerwerk is redelijk, humor soms wel leuk maar vaak ook matig. Qua a-politieke correctheid valt het trouwens ook zwaar tegen. Alles bij mekaar ook nog iets teveel randpersonages en de speelduur had ook wel 20 minuutjes korter gemogen.

Geen slechte film, maar wat bleekjes en eigenlijk ook gewoon wat saai.

2.0*

Vond dit een hele mooie film,viel me alles mee,zitten wel een paar goede boodschappen in die je bij blijft.

Dit was echt een heerlijke film. Voor wat betreft een Nederlandse film is het lang geleden dat ik zo heb genoten. Overigens, voor wat het waard is: ik ben geboren en getogen Amsterdammer en heb maar weinig met Rotterdam verder...

De film is niet perfect en heeft zeker ook wat minpuntjes, maar gek genoeg boeien die mij totaal niet. Gek is dat eigenlijk niet te noemen, want het is makkelijk te verklaren wat het voor mij dan wél zo goed doet: de hoofdpersonen van de garage.

Het acteerwerk wat zij tonen is buitengewoon goed en de dialogen zijn erg natuurlijk en geestig, waarbij het overigens niet zo was dat ik dubbel lag van het lachen. Een continue grijns was zeker wel aanwezig, tijdens de ongerepte en grofgebekte opmerkingen van deze heren. De balans tussen de persoonlijke problemen van de personages en 'het verhaal' is precies goed en de film weet zelfs een gevoelige snaar te raken. Het kijkt gewoon heerlijk weg allemaal.

De eerder genoemde minpuntjes zijn, door bovengenoemd positief aspect, makkelijk te vergeven en storen niet. Zo is de film wat simpel in zijn opzet, licht voorspelbaar, een tikkeltje ongeloofwaardig en zijn niet alle bijrollen even sterk. Verder kwam het stukje in '020' op mij nogal geforceerd over, alsof er hoe dan ook Amsterdam gebasht moest worden. Maar goed, ook dit stoorde me niet, wellicht ook doordat ik die rivaliteit nooit zo snap en er niet aan mee doe. Daarbij is het natuurlijk ook wel realistisch, gezien de groep Rotterdammers die we volgden. Zal in het echt leven in zo'n milieu niet anders zijn, vermoed ik.

Nee, al met al gewoon een erg goede, geestige, lichtelijk rauwe en natuurlijk gespeelde film die ik iedereen kan aanraden.

4*

Een erg leuke film van eigen bodem, dat het komedie en drama op een fijne en vooral ook erg soepele manier met elkaar weet te mixen.

Wat me vooral erg meeviel, is het acteerwerk. Iemand als Stefan de Walle heb ik niet zo hoog zitten en vind ik vaker vervelend dan leuk. Hier speelt hij echter een hele sterke rol, waarbij hij vooral in de serieuzere momenten, zoalsde tirade tegen zijn zoon, echt zeer overtuigend is. Ook de rest van de cast is in orde en de vijf belangrijkste personages vullen elkaar op prima wijze aan qua humor en diversiteit. Een hoop grappige dialogen, maar de Marathon vliegt nooit uit de bocht, omdat het drama ook goed is uitgewerkt.

Het tempo is prima, en de vaak erg grofgebekte humor pas ook goed in het sfeertje van de marathon, waarin de hoofdpersonages monteurs in een garage zijn, waar het er nogal eens grof aan toe kan gaan, weet ik uit eigen ervaring. Het loopt allemaal erg vloeiend en blijft vooral ook de gehele speelduur geloofwaardig. Alleen op het laatst, wanneer ze de dode de Walle met een rolstoel over de finish rijden, is net wat te ver gezocht. Ik kan er echter ook niet teveel mee zitten, omdat de marathon mij gewoon een uiterst aangenaam gevoel gaf. Daarnaast is de keuze omde Walle echt te laten sterven, een sterke.

De Marathon is zijn hoge waardering hier zeker waard. Ik heb in de laatste vijf jaar niet meer zo’n sterke Nederlandse film gezien. Een film met vooral het hart op de juiste plaats en dat zijn vaak ook de beste films, zo blijkt hier maar weer.

4,0*

Jajaja kakkerlak.

De beste en meest subtiele grap (en uiteraard rond de mooiste locatie's), al kon ik de humor onderling ook wel waarderen. Prima spel, vooral van de goedheiligman, en een prima soundtrack. Vooral met een lach gekeken door alle kleine dingen (die feyenoordmok, het slaapliedje, Jeroen Stomphorst even in beeld) die de film net dat beetje meer geven. Verder ook prima montage en soms mooie lange shots. Alleen richting het eind werd het een beetje wat meer van hetzelfde en verdween die grote kwaliteit van het begin. Iets te degelijk soms toen.

En echt, dan nog Lee Towers. Kennen jullie in Rotterdam echt maar één lied? 3,5*

Prima nederlandse film met een lach en een traan, precies goed gedoseerd. Het ogenschijnlijk simpele verhaaltje wordt onweerstaanbaar gebracht, oneindig geholpen door de hoofdrolspelers, die allemaal in vorm zijn. Beste van alles is de geweldige rol van Stefan de Walle, zeer overtuigend in de hoofdrol. Natuurlijk zijn sommige subplotjes aan de overdreven en platvloerse kant, het is en blijft tenslotte een oernederlandse film, maar het hart zit op de juiste plaats en naar het einde toe weet de film op emotioneel vlak flink te scoren.

Sympathieke en toffe film, die op sommige vlakken uitstekend werkt, maar helaas niet overal even sterk is. Over de vijf hoofdkarakters en hun vertolkers valt weinig te klagen. De Walle is een uitstekende lead en wordt op een goede wijze bijgestaan door Hensema, Van Waardenberg, Lammers en Oaïssa. Zodra dit stelletje bij elkaar wordt gezet, ontstaan er meteen toffe momenten en je krijgt vrij snel sympathie voor het groepje automonteurs. Tevens blijken sommige meer te kunnen dan enkel komisch zijn. Dat Hensema en De Walle konden acteren wist ik al, maar ook Waardenberg en Lammers wisten mij aangenaam te verrassen qua spel.

En toch is De Marathon niet helemaal de geweldige komedie die het had kunnen zijn. En dat komt vooral door de momenten als de vier hoofdrolspelers niet bij elkaar zijn. Dan wordt de film opgevuld met vrij matige en niet geestige taferelen, die alles best naar beneden halen. Het cliché geneuzel met De Walle's bordkartonnen zoon (voegt echt geen zak toe), het hoertje van Van Waardenberg, de eendimensionale (maar eigenlijk helemaal niet echt grappige) gereformeerde vrouw van Lammers, de verborgen homoseksualiteit van Hensema; het komt allemaal gewoonweg niet uit de verf. Er had veel mee gedaan kunnen worden, maar heel veel kansen blijven jammerlijk liggen en de film zakt dan toch steeds weer wat in. Maar gelukkig loopt alles weer beter als de vier Rotterdammers in beeld zijn en hun ding mogen doen. Dat had ik liever 100 minuten lang gezien.

3,5 sterren.

Zowaar weer eens een goede hollandse film die leuk is en ook ontroerend. Goed gespeelt door dit viertal. Een dikke 4 sterren.

Aardige film, maar ik kan er niet zo enthousiast over worden als sommige anderen hier.

Qua humor slaat de film de plank gelukkig vaker raak dan mis, al wordt het platte/volkse van de karakters af en toe wel erg dik aangezet zodat het lastig wordt om nog veel sympathie op te brengen. Gelukkig gaat het in de meeste gevallen goed.

Verder is het een vlot gemaakte en onderhoudende film, die helaas wel een beetje aan de voorspelbare kant is: iedereen heeft zo zijn persoonlijke probleempje en elk van die probleempjes wordt op nogal plichtmatige wijze afgehandeld. Ook qua emotie ligt het er af en toe tamelijk dik bovenop. Het einde vond ik dan wel weer mooi gedaan.

Een kijkje waarde, maar niet per se een aanrader

Het is een geruststelling voor de liefhebber van Nederlandse films dat naast gedrochten als Ushi must marry en Verliefd op Ibiza ook fatsoenlijke films van hollandse makelei de bioscoop halen.

Ik heb genoten van deze sfeervolle film met leuke eigenaardige karakters en vrouwonvriendelijke garage-humor.

De grappen volgen elkaar in aardig tempo op, terwijl het drama zich naar een mooie climax ontspint. Vooral Stefan de Walle vond ik een uitstekende rol neerzetten, terwijl de rol van Marcel Hensema mij een beetje tegenviel.

Ook verrassend vond ik het optreden van Georgina Verbaan. Zij kan een rol als Rotterdamse prostituee bijster goed vertolken. Tot mijn grote verbazing blijkt Frank Lammers ook nog eens een alleskunner; van Brabander naar Vlaming naar ras Rotterdammer. Niets lijkt hem te bont.

Naar het einde toe zit er helaas wel een flink gat in het script. De manier waarop de garage open blijft is mij een raadsel. Bovendien zijn sommige zijplotjes niet meer aan bod gekomen aan het eind. Blijft Leo nou alleen met de kleine en krijgt Nico nou eindelijk wat met die sportzaak-medewerker? Komt hij überhaupt ooit uit de kast tegenover zijn vrienden/collega's?

Dat nekte deze film toch wel een beetje, omdat je als kijker toch met een paar losse eindjes zit.

Verder een uitstekende mix tussen komedie en drama, bovendien hebben azijnpissers ook niets te klagen over het acteerwerk. (let vooral op de typische barbecue!)

Een mooie film met leuke grappen, subtiel en minder subtiel en daar doorheen verweven een aangrijpend drama.

Wat ik wel jammer vond is dat enkele verhaallijnen niet goed afgewikkeld werd. Eigenlijk is alleen de verhaallijn van Gerard zonder losse eindjes.

4 sterren

Eén van de beste Nederlandse films van de afgelopen jaren.

Wouw, niet verwacht maar geweldige film. Ontroerend, hartverwarmend, hartverscheurend en komisch. In mijn ogen eindelijk weer eens een goede leuke film van eigen bodem.

Had er stiekem iets meer van verwacht qua plot, maar verder lollig, met name vanuit Rotterdamse hoek. Accenten, gescheld, frustratie naar '020'. Prachtig.

Die kop van een Waardenberg is natuurlijk ook perfect hierbij.

Hoogtepunt met een Amsterdamse rondvaartboot naar Rotterdam varen haha.

Vond Hensema wel een stuk minder gecast en dat hele homo-plotje was ook volstrekt idioot.

De Marathon is een verrassend debuut van voormalig reclamemaker Diederick Koopal. Met een goed gevoel voor balans tussen tragiek en humor, een overtuigend script en een ijzersterke cast wordt je van de eerste tot de laatste minuut de film ingezogen. En met zo’n einde de kijker met een mengeling van een lach en een traan de zaal doen verlaten, is iets wat zelfs sommige filmroutiniers niet voor elkaar weten te krijgen.

Even, heel even, twijfelde ik eraan om de film te stoppen. Na de zoveelste flauwe grap begonnen de personages me een beetje tegen te staan. Toch ben ik erg blij dat ik ben blijven kijken, want het verhaal neemt al snel een 'volwassener' wending en de personages worden dan ook een stuk verder uitgediept. Voeg toe een indrukwekkend einde en de uitkomst is 4* + een halve omdat het een nederlandse film is .

Zo, net geregistreerd.

Ik ben BestBoy (sta bij de credits van iedere film....) 34 jaar en al 30 jaar filmliefhebber.

Tot zo ver.

De Marathon.

Toen ik hem de eerste keer zag, dacht ik: die kijk ik morgen weer.

En dat heb ik gedaan.

En de dag daarna wéér.

Waar moet ik beginnen?

Het acteerwerk? Heerlijk. Echt een genot om naar te kijken.

Het script? Perfect.

Camerawerk? Lekker rustig, paar mooie (ook close-up) shots.

Muziekkeuze? Wederom geniaal.

Het stukje met Roger Hodson's (Supertramp) "Take the long way home" bezorgt me iedere keer weer kippenvel.

De muziek, de (gezichts) uitdrukkingen van de cast, de sfeer van de film, het script, de regie: allemaal van een bijzonder hoog niveau.

Enige puntjes van kritiek:

- jammer dat een bepaalde verhaallijn geen einde krijgt (maar dat kan opzet van de makers zijn)

- Ariane Schluter, zij speelt de vrouw van Gerard. Ze acteert onnatuurlijk. De scenes met haar komen niet goed over, behalve die ene op de verjaardag als ze de gasten gebak aanbiedt.

4,5

Uitstekende film!

Ik kon toen ik het gemiddelde zag haast niet geloven dat deze film zó goed zou kunnen zijn. Met hooggespannen verwachtingen aan de film begonnen en ik heb tijdens het kijken geen minuut gedacht dat het gemiddelde tóch te hoog lag.

Wat de film zo kenmerkt is dat er geen capriolen uitgehaald hoeven te worden om het allemaal vermakelijk te maken. Totaal niet zelfs.

De film is zo goed omdat het zo realistisch is als wat. De vier hoofdrolspelers spelen vier Rotterdammers die gewoon uit het dagelijkse leven zouden kunnen komen. Allemaal hebben ze hun eigen worstelingen en problemen, maar als je ze bij elkaar ziet, zie je wat voor een mooie band ze hebben.

Leed wordt de kijker ook niet bespaard, maar telkens wanneer het té tragisch schijnt te worden wordt het weer rechtgetrokken met een komische toon zodat de balans tussen tragiek en humor perfect is!

Ik heb genoten, soms gelachen, soms verstild zitten kijken, maar van begin tot eind heb ik elke minuut meegeleefd met de vier uitstekende hoofdrolspelers!

Vier dikke sterren!

eye works flikt het weer, na de verschrikkelijke miskleun nova Zembla.

Volgens mij kun je hier wel spreken van een nederlandse klassieker .

Humor,diepgang,en elk personage speelt formidable .

prachtige film.

Wat een ontzettend leuke en goede film was dit. Als Rotterdamse is het een feest van herkenning vooral de gedeeltes die ze hebben gefilmd in mijn oude buurtje en die toch wel typische "Rotterdamse" gedragingen en uitspraken. (" hebben we daar potverdorie heel de tijd voor zitten liggen te rennen" ). Vooral het constant elkaar uitdagen en kleine stootjes onder de gordel geven is heel herkenbaar. Ik denk dat die typische Rotterdamse droge humor een heel belangrijk ingrediënt is in deze film.

Mijn favoriete momenten waren toch wel het "You never walk alone" moment in een bruin Amsterdams café. En ook hun "ritje" terug in een Lovers rondvaartboot is hilarisch. Ik heb echt in een deuk gelegen. En ik val in herhaling maar ook ook die "Amsterdamnijd" komt me heel bekend voor ha ha.

Knap hoe je naast al die hilariteit toch ook een heel dramatisch item kan weergeven. De ziekte van Gerard en de manier hoe hij ermee omgaat is heel erg indrukwekkend. Hoe hij op laatst blijft doorvechten om de garage te blijven garanderen voor zijn vrienden en nog iets legendarisch wil neerzetten. Ik denk dat hij dit laatste voornamelijk voor zijn zoon deed.

Het einde had voor mij eerlijk gezegd niet zo gehoeven. Ik vond het een beetje "too much" zoals ze hem na zijn dood nog even door de straten van Rotterdam zeulen om de marathon alsnog af te maken. Maar dit is eigenlijk het enige minpuntje. Voor de rest is dit een topfilm. Aanrader !!!!

De perfecte combi van humor en tragiek gevuld met de nodige Rotterdamse "niet lullen, maar poetsen" mentaliteit!

Het verhaaltje is eigenlijk erg simpel, maar het is wel doeltreffend en loopt erg goed.

Aan het overdreven Rotterdamse acteren moest ik effe wennuh, maar daarmee is het wel een erg Rotterdamse film geworden. En dat is terecht, want de marathon is van Rotterdam. Prima film.

De Marathon

Eén van de betere films van Nederlandse bodem die ik heb mogen zien. De Marathon is een extreem onderhoudende film geworden. Het Rotterdamse karakter komt zéér goed naar voren en alles voelt ook echt aan. De humor is aanstekelijk, met als hoogtepunt wanneer de hoofdpersonages in Amsterdam begeven. Naar het einde toe neemt het drama gehalte naar mijn inziens té veel de overhand, maar het gehele plaatje brengt een ideale mix van humor -en drama.

4.0 *