De Marathon (2012)

Onverwacht een hele goede film gebleken.

Zeker voor Nederlandse begrippen is het een zeer leuke film. Ondanks dat ik me altijd gigantisch erger aan de bekende gezichten in Nederlandse films en series had ik dat na een tijdje al niet meer door bij deze film.

De film heeft een mooi verhaal wat op een grappige manier verteld wordt. Oprecht gelachen tijdens deze film en zelfs even met een brok in mijn keel gezeten. Alleen daarom al een hoge waardering waardig.

Op de een of andere manier erger ik me altijd aan het acteerwerk van de Nederlandse acteurs. Ze komen altijd heel ongeloofwaardig op mij over. Maar ach, als ik het plaatje wat breder bekijk en het ga vergelijken met andere films uit ons soms amateuristische landje is deze film zo slecht nog niet.

De Marathon

Sterke Nederlandse film. Het trainen voor de Marathon van Rotterdam is eigenlijk een excuus om een verhaal te vertellen over vier Rotterdamse vrienden (en Youssoef) die allemaal zo hun eigen problemen onder ogen moeten komen.

Sterke personages die worden gespeeld door een aantal van Nederlands beste acteurs. Vooral Stefan de Walle heeft een glansrol. De film zit vol met gitzwarte Rotterdamse humor en dat kan ik erg waarderen. En ook wanneer het drama zich aandient, overtuigd de film. Geen sentimenteel gezever, maar gewoon de rauwe werkelijkheid. Mooi.

Nederlandse tragikomedie in de stijl van Simon; met (grove) humor het drama omhullen. Er zijn meer overeenkomsten met Simon, zoals het (over)lijden van de hoofdpersoon aan kanker. En Verbaan. En Hensema.
Het acteerwerk is prima, de randfiguren wat over-de-top. De thuissituaties worden duidelijk geschetst, maar komen niet echt binnen. Met komedie-drama's moet je wat minder kritisch zijn qua verhaal en clichés, denk ik. Je weet al voordat je de film gaat kijken hoe de grootste deel verloopt; 4 lamzakken, hilarisch dat ze willen gaan hardlopen, het trainen slaat nergens op, maar langzaam wordt het beter en dan lopen ze de marathon. Je moet er maar doorheen prikken, dan beleef je wat meer plezier. De marathon zelf wordt gelukkig niet cliché gebracht.
Het is leuk om een hoop bekende gezichten te zien, ook rondom de marathon zelf. Het sterkste blijft toch de combinatie van het Rotterdamse dialect en de harde humor. Ik heb me verbaast over het scheldgehalte en het aantal racistische grappen, ik persoonlijk kan er enorm hard om lachen. De eindscene is gewaagd, dat zie ik ze in Hollywood niet doen. Niet te zwaar oppakken, leuk tussendoortje.

De veelvuldig bekroonde reclamemaker Diederick Koopal, verfilmde een tien jaar oud script van de Rotterdamse cabaretier/acteur Martin van Waardenberg en Gerard Meuldijk tot een fijne Drama / Komedie film, waarin vier ongetrainde Rotterdammers van het type ruwe bolster blanke pit de marathon van Rotterdam dienen uit te lopen om hun slecht lopende garagebedrijf "Groteboer" van een faillissement te redden.

Dat de vier luie en onsportieve monteurs van het garagebedrijf van eigenaar Gerard (Stefan de Walle), die ook nog lijdt aan kanker, ooit helden zullen worden, kun je bij de eerste scènes van "De Marathon"nog niet bevroeden. En dat de onvervalste volkshumor die de vier uitdragen zal omslaan in ontroerende drama net zo min. Toch lukt het regisseur Diederick Koopal in deze uitermate goed gebalanceerde en gedoseerde Drama / Komedie film.

Het is mede leuk en mooie om te zien dat de mannen in het verhaal echte vrienden zijn en vooral goed zijn in bier drinken, klaverjassen en harde grappen maken. Maar onder dat oppervlak sluimert van alles, zo zit één van hen onder de plak bij een strenggelovige vrouw en een ander valt eigenlijk op mannen.

Al met al een leuke, mooie en ontroerende Nederlandse Drama / Komedie film, waarin er wordt gevloekt en gescholden dat het een lust is eb waarbij de grappen grof en talrijk zijn, maar waarbij er ook een traantje kan vloeien.

Een lach en een traan in deze vlotte drama-komedie.

Speels en volks met een heel stel acteurs die puik in hun rol zitten.

Veel overtuiging gaat van hen uit, en wanneer in het verhaal het noodlot toeslaat weten zij ook emotie af te dwingen.

Ook de zeer gepaste montage maakt de film zo vlot te bekijken

Blijft leuk.

Een van de meest pakkende Nederlandse films die ik heb gezien. De titel mag dan niet de beste titel zijn, de film zelf is erg sterk op sommige momenten. Eindelijk ook een filmpje waar de mensen geloofwaardig in acteren en niet zo overdreven doen.

Emotioneel is het ook pakkend, grijp je ook richting het einde wel een beetje. Acteerwerk van de Walle is sterk maar in het algemeen doet iedereen het prima. De film heeft een beetje een traag begin dat niet altijd even interessant is maar snel wordt het al beter.

Niet mijn favoriet, maar dit is toch wel een zeer zekere uitblinker in onze eigen cinema. Dit zijn typisch de films die je wat trotser kunnen maken op onze eigen cinema. Ik heb genoten, jammer dat het wel net iets te lang duurt.

Een aangename verassing.

Ik verwachte niet veel van deze film. Maar ik was echt verrast. De grove grappen en de Rotterdamse mentaliteit zorgden ervoor dat ik een paar keer hardop heb kunnen lachen. Toch heeft de film ook zielige momenten die de film zo goed maakt. Er is prima geacteerd (voor een Nederlandse film?)

Een van de betere Nederlandse films die ik gezien heb.

3.5*

Deze nu pas tegengekomen. Had meer humor verwacht en hem vooral gezien omdat ik wel fan ben van Frank Lammers. Als Vlaming ken ik hem vooral van Undercover, Crimi Clowns, Rundskop, Grenslanders en de Jumbo reclames Deze film is toch vooral drama, maar op een wijze dat me niet echt boeide en ergens irriteerde ik me wat aan de personages.

Kostelijke tragikomedie, met een licht dramatisch randje, die ik altijd met veel plezier mee pak.

Het verhaal van de financiële problemen en de te lopen marathon vormen de rode draad van het verhaal, toch kenmerkt de film zich vooral door zijn kleurrijke karakters, heerlijke scheldpartijen en kostelijke oneliners en dialogen. Het verhaal lijkt dan ook eerder gesponnen om deze rits karakteracteurs en rare figuren bij elkaar te krijgen dan andersom en het resultaat van al die kolderieke acteurs in de vorm van Lammers, De Walle, Van Waardenberg, Malherbe , Schluter en John Buijsman blikvangers van vele reclames, cabaret en gekke typetjes, mag er zijn.

Mooie boodschap verder rond de film zijn dingen als kameraadschap, verandering, doorzettingsvermogen en geloof. Dit allen in een een behoorlijk vlot maar soms ook troosteloze situatie. De een onder de plak, de ander eenzaam, de derde te goed en de vierde weer met andere problemen. Mooi is de dubbele opbouw van het doel dat vier voor ogen hebben maar uiteindelijk zelf ook veranderen en voor zichzelf opkomen. Ronduit kostelijk zijn momenten als het verjaardagsfeestje van Gerard met de demente oma, het 'loopje' in Amsterdam en hun eerste stappen als hardloper.

De Marathon vermaakt, is grappig, wekt een fraai beeld en kast zelfs een traantje opwellen. Heerlijk

Een film over vier marginale kerels met de nodige uitspraken over vrouwen en vreemdelingen, en dan verschieten dat ze geen klanten hebben. Niet echt sympathieke figuren, maar ook niet de slechtsten. Met wat clichéfiguren errond levert het enkele typische grappen op die nooit echt werken, maar toch af en toe voor een glimlach werken. Het verhaal is best leuk, maar blijft ook niet hangen. Vrij voorspelbaar verloop en nooit echt bijzonder.

Een gezellige stoffige film dus dat perfect weergeeft wat je er van kan verwachten.

Matig.

Een film die ik enkel een kans gegeven heb door de hoge score hier. Maar dat was toch geen goed idee. Het avontuurtje van 4 ietwat marginale venten, elk met hun eigen problemen, is weinig verrassend of boeiend. De film duurt de volle 2 uur, hetgeen minstens een half uur te lang is. Op wat scènes na - 020 - wordt het nooit echt komisch. Het dramasausje vloekt ook langs alle kanten. Het einde is daar het beste voorbeeld van.

2,5

Prima formulefilm met een Rotterdams tintje. Vaak vallen regiospecifieke producties tegen omdat zowel filmmakers als acteurs weinig binding hebben met de plek. Alleen al die horroraccenten van acteurs die het gewoon zijn om in algemeen beschaafd Nederlands te spreken. Maar 'De Marathon' (2012) is zo Rotterdams als maar kan in hoe het de havenstad schetst in al haar lelijkheid én glorie. Zo'n volkse sfeerschets van een garage waar een vijftal Rotterdammerts hun tijd verdoen met kaarten, goedkoop bier wegklokken en grappen met elkaar uithalen. Echt verwonderlijk is het niet dat garagehouder Gerard (Stephan de Walle) zijn financiën niet op orde heeft en er zelfs een faillissement dreigt. En dat terwijl zijn gabbers niet weten dat hij ook nog een terminale ziekte onder de leden heeft. Het vormt een absurdistische aanzet voor deze underdoghelden om mee te doen aan de marathon van Rotterdam. Kluchtige sportvoorbereidingen en pogingen om een sponsor te vinden, zelfs een hilarische scène wanneer de personages in Amsterdam terechtkomen. Erg genoten van hoe deze mannetjesputters elkaar proberen af te troeven met hun harde en grove galgengrappen, terwijl ze daarmee toch vooral de grote uitdagingen in het leven weglachen.

Ja hoor leuk, ik ben absoluut geen liefhebber van de Nederlandse film, en al helemaal niet als er ook nog een acteur ernstig ziek blijkt te zijn, maar bij deze film bleef ik kijken.

En zeker goed acteerwerk van een ieder en natuurlijk helemaal geweldig dat Rotterdamse scheld en vloekwerk.

Prima film van Nederlandse bodem. Voor een keer stoorde ik me niet aan de aangeleerde accenten. Acteerwerk is in orde, soms over de top (vooral Cynthia Abma, maar die speelt gelukkig een minimale rol). De grappen zijn grof (lees: vooral racistisch) waar ik me soms wat aan stoorde. Ik heb een redelijke allergie voor Frank Lammers, maar hier komt hij goed uit de verf. Wat goed is, is dat je echt kennismaakt met de 4 hoofdpersonen en hun problemen. Wat jammer is, is dat het geheel niet geloofwaardig kan overkomen (vooral het einde is technisch gezien niet correct) en het is teleurstellend om te zien dat er op het einde helemaal niets verandert is. Je zou verwachten dat zo'n prestatie/ervaring iets losmaakt dat voort blijf bestaan. Helaas.... de moorkoppen, het klaverjassen, het bier.... het blijven een stelletje loosers waar geen eer aan te behalen valt. Ach, misschien wel punten voor realisme, maar je hoopt op meer.

Als zuiderbuur was het niet evident om dat Rotterdams altijd te vatten. Met de volumeknop wat hoger lukte het wel. Maar heerlijk wel die dialecten, het komt de authenticiteit ten goede. Eigenlijk een feel good film, weliswaar met dramatische afloop.

Een film die eigenlijk draait rond vriendschappen en hoever we voor elkaar door het vuur willen gaan. En hoewel de vriendschap tussen de vier groot is, is het vooral een band van lachen, gieren, kaarten en zuipen. Echt diepgaande gesprekken onderling hebben ze niet. Zo hebben ze elk hun eigen problemen en moeten ze die ook zelf oplossen.

De aansprekingen naar Youssouf toe kunnen dan eens geinig zijn, maar die jongen werd nimmer correct aangesproken. Je zou er voor minder de brui aan geven. Het verbaast me dat de zaak enkel een belastingsschuld heeft. En het einde doet alweer niet veel beter vermoeden. Hier en daar wel wat aanstekelijke humor met een laagje drama (soms ietwat sentimenteel met de strijkers).

Een leuk tussendoortje, luchtig amusement. Meer moet je er niet achter zoeken. Volks vertier.

“Ik ben heel even met m'n vrouw in gesprek, pisvlek!”

Ooit in het verleden al wel eens gezien de film maar, door de ‘Nederlandse film challenge’ wel weer best nieuwsgierig geworden naar deze film. De film stond overigens al enige tijd op het lijstje om te herzien, al is het daar nooit echt van gekomen (wat best jammer is). Vorige week toch maar weer eens aangezet en heb me uitstekend vermaakt.

Het verhaal vond ik best geinig, het acteerwerk is meer mijn voorkeur want ik ben best een groot fan van Stefan en ik vond hem wederom in deze film erg leuk spelen. Voor de rest een uitstekende cast van goede namen Nederlandse acteurs, en een verhaal met een kleine knipoog, vele mensen (en vooral mannen) zijn toch niet in staat alles te vertellen wat er fout gaat in hun leven. Echt bijzonder is het allemaal niet maar, wel erg leuk.

Ik ben een oude lul. Ik had het idee om een relatief recente film te gaan kijken. Blijkt dit ook alweer twaalf jaar geleden te zijn. De acteur die de baby speelde zit nu potdorie op de middelbare school Maar goed. Vandaag een Rotterdamdagje gedaan en geëindigd met een Nederlandse hit die ik nog niet zag. Rotterdam is tegenwoordig zowat vaker het toneel voor films als Amsterdam. Niet eens altijd nadrukkelijk. Ik zag ook al bekende plekken in Vet Hard. Maar dit is in alles een Rotterdamse film. Het gaat over de marathon. Iets waar ik nooit naar toe ga en waar ik zelden meer van zie dan een samenvatting, maar dat altijd moet blijven. De sfeer is cliche-Rotterdam. De typetjes zijn dat ook. Lee Towers al helemaal.

De Marathon is een film met een lach en een traan. Eentje die voorspelbaarheid niet uit de weg gaat. Met ruwe bolsters met kleine hartjes. Vooral het eerste half uur was behoorlijk leuk. De humor best lollig. Het daadwerkelijke verhaal erna was wat minder. Maar al met al blijft er een film over die best te doen is.

Gerard [Stefan de Walle] verbergt het feit dat hij nog maar zes maanden te leven heeft voor zijn vrouw [Ariane Schluter], zijn tienerzoon [Martijn Lakemeier] en voor de vrienden die werken in zijn garage. Door een schuld van € 40.000 dreigt Gerard zijn bedrijf zelfs te verliezen! Samen met Leo [Martin van Waardenberg], Kees [Frank Lammers] en Nico [Marcel Hensema] maakt hij een sponsordeal met de oom[ Mahjoub Benmoussa] van zijn jongste werknemer Youssoef [Mimoun Oaïssa] die de mannen helpt om zich voor te bereiden op het lopen van de Marathon van Rotterdam. Gezien de ongezonde leefstijl die de vier beoogde deelnemers er op nahouden, valt dat niet mee. Ondertussen dienen zich andere obstakels aan. Het plot is een opzichtige variant op The Full Monty, maar het werkt dankzij de sympathieke cast. Het hardloop-kwartet leert bovendien wat wijze lessen over racisme, seksisme en (zelfs) 020! Het einde is schaamteloos sentimenteel, maar onweerstaanbaar.

Had zin in een Nederlandse film en koos deze vanwege het hoge cijfer. Heb hem gekeken zonder recensies te lezen en dat raad ik anderen ook aan. Als je hem niet leuk vindt, kun je hem afzetten. Ik zette hem niet af en de film stelde niet teleur. Heb veel gelachen en ook gehuild. Neem de film met een korrel zout dan is hij zeker heel vermakelijk en op sommige momenten zelfs mooi.