• 15.773 nieuwsartikelen
  • 178.104 films
  • 12.215 series
  • 33.988 seizoenen
  • 647.155 acteurs
  • 199.029 gebruikers
  • 9.373.219 stemmen
Avatar
 
banner banner

Bluebeard (1944)

Horror / Thriller | 73 minuten
2,90 26 stemmen

Genre: Horror / Thriller

Speelduur: 73 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Edgar G. Ulmer

Met onder meer: John Carradine, Jean Parker en Nils Asther

IMDb beoordeling: 5,9 (2.321)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Bluebeard

"The most sinister love story ever told!"

Ongeneeslijke wurger Gaston Morrell wordt op een intelligent meisje verliefd. Is dit het medicijn voor de wurger of is dit het begin van nog meer moorden?

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Bobbejaantje

Bobbejaantje

  • 2272 berichten
  • 2072 stemmen

Nadat ik reeds genoten heb van Ulmer’s The Black Cat en Detour lagen de verwachtingen voor deze Blue Bear redelijk hoog, te hoog echter.

Aan pluszijde vind ik het verhaal mooi in beeld gebracht, met de gebruikelijke clair-obscurtechnieken van toen, waarvoor hulde aan Edward G. Ulmer en diens cinematograaf Eugen Schûfftan, die beide een verleden hebben in de Duitse film van de jaren ’20, tot klassiekers als Metropolis toe. Verder vond ik de acteurs, met John Carradine en Ludwig Stôssel (met zijn karakterkop ook al actief in de Duitse stomme film) voorop, goed op dreef.

Negatief vond ik de continue aanwezigheid van de muziekscore in de film. Er is werkelijk geen seconde stilte, ook niet tijdens de dialogen, maar voortdurend kwelen de violen en de rest van het orkest. Volgens de credits is de score geschreven door een zekere Leo Erdody, maar duidelijk zijn hele stukken Rimsky-Korsakow ‘Pictures At An Ehibition’ te herkennen. Gelukkig voor hem was de copyright van dit 19” eeuws meesterwerk waarschijnlijk reeds lang verstreken, maar het blijft toch een vreemde praktijk die men toen wel meer aanhield met de recyclage van de klassieken. Qua spanningsopbouw was gebruik van muziek in mijn oren en ogen dus een flop. In het begin van de film wordt er ook nog eens uitgebreid ingezoomd op de poppenoperette van Caradine wat evenmin bijdraagt aan de opbouw van deze korte film.

Om met een positieve noot te eindigen. De close-ups van John Carradine's oog zullen me van deze film misschien nog het meest bijblijven en vond ik een goeie vondst om de waanzin van de psychopaat in beeld te brengen. De ogen worden niet voor niets ook wel eens de vensters van de ziel genoemd.


avatar van John Milton

John Milton

  • 24222 berichten
  • 13387 stemmen

Over het algemeen ben ik vrij goed in namen, maar bij sommige regisseurs blijft het bij herkennen, en kan ik zo niet opdreunen wat ik van ze heb gezien. De Oostenrijks-Hongaarse Edgar G. Ulmer is er zo een. Begonnen als assistent-regisseur onder Murnau bij Der Letzte Mann (1924), werkte hij aan het fijne Menschen am Sonntag (1930), The Black Cat (1934) met Boris Karloff en Detour (1945). Daarna blijk ik niets meer van hem gezien te hebben, hoewel hij nog vele films maakte.

Bluebeard gaat over portretschilder Gaston (John Carradine), die zijn ingehuurde modellen wurgt wanneer het schilderij af is. Ulmer's film is eerder een Noir misdaad thriller dan een horror, en prijkt ook op de TSPDT's 1,000 Best Noir Films lijst. Volgens IMDb was dit Carradine's favoriete performance, en hij speelt de 'ongeneeslijke wurger' (zoals de MovieMeter synopsis hem omschrijft) inderdaad met verve. Hilarische omschrijving trouwens. 'Ha John hoe gaat het?' -'Niet zo goed, ik heb ongeneeslijke wurgdrang...'

Al met al een lekkere wegkijker, maar geen klassieker die me lang zal heugen.

3.2*