Roman Polanski: A Film Memoir (2011)

Informatief en intrigerend portret van een van de grootste regisseurs ooit. Mooi hoe openhartig Polanski is en de parallellen die worden getrokken tussen zijn privéleven en zijn films. Voor de liefhebber een must.

3,5*

Het nogal turbulente levensverhaal van Roman Polanski. Het begint met hem als kind met zijn familie rond WOII, wat tevens het verhaal is van vervolgde Poolse mensen in de oorlog. Aangrijpend, boeiend, ontroerend... allerlei emoties passeren de revue.

Verder wordt ook Polanski's carrière belicht. Zijn visie op film en zijn beleving in de filmwereld komt eveneens tot uiting. De tijdgeest verandert vervolgens in 'Flower Power'.

Dan nog het verschrikkelijke verhaal van de moord op Sharon Tate, de vrouw van Polanski.

Alles is verder gezegd over deze docu, erg mooi en interessant.

De vorm en stijl van de documentaire vond ik lijken op die van Zomer/Wintergasten. Het is een lang gesprek, afgewisseld met veel fragmenten van allerlei soort. De toegevoegde muziek vond ik mooi en goed passend.

Ontzettend boeiende biografie. Heb me onlangs meer verdiept rond de persoon Polanski, meer bepaald de verschrikkelijke moord op z'n vrouw en ongeboren kind. Hij is een zeer interessant en innemend persoon. En zoals ik net al gelezen had, hij heeft inderdaad gedurende zijn hele leven die donkere wolk boven zijn hoofd gehad tot hij zijn vrouw heeft leren kennen.

Persoonlijke Polanski

Ik moet zeggen dat ik nog niet helemaal wild ben van Roman Polanski. Wat hij in zijn persoonlijke leven heeft gedaan interesseert me minder, maar als regisseur vind ik hem nogal wisselvallig. The Fearless Vampire Killers was abominabel terwijl Cul-de-Sac erg sterk was. Bizar genoeg zit er maar één jaar tussen beide films waardoor ik wel benieuwd was naar zijn manier van werken. Ik hoopte daar met deze documentaire een beter inzicht in te krijgen.

Al vrij snel bleek dat ik op mijn honger ging blijven zitten en A Film Memoir is in mijn ogen dan ook een wat slecht gekozen titel. Soit, dat doet voor de rest gelukkig geen afbreuk aan het niveau van de documentaire. Hoewel, documentaire kun je het misschien niet echt noemen, want dit is eigenlijk gewoon een gesprek tussen twee vrienden die oude herinneringen ophalen. Wie wat gekend is met het leven van Polanski, een leven dat ook in het lang en in het breed is uitgesmeerd in de media, weet waaraan hij/zij zich moet verwachten. Polanski's jeugd komt, tezamen met de invloed die die gebeurtenissen hadden op The Pianist, aan bod alsook de dood van Sharon Tate door Charles Manson en zijn bende. Gaandeweg wordt er ook nog wat stilgestaan bij een aantal films zoals Chinatown en Rosemary's Baby en eindigt de docu met Polanski's kijk op het leven. Boeiend materiaal voor een documentaire van een goed anderhalf uur in ieder geval. Kudo's ook voor Canvas dat ze eindelijk eens een volledige versie van iets uitzenden in plaats van zo'n verknipte versie.

Al komen niet alle scènes altijd even goed tot hun recht. Iets wat vooral te wijten is aan Andrew Braunsberg die soms te nadrukkelijk aanwezig is. Zeker wanneer hij de rol van Polanski overpakt en zelf segmenten uit diens leven begint te vertellen. Het gebeurt gelukkig niet al te vaak, maar het stoort wel. Voor de rest is dit een nogal basic documentaire. We volgen het gesprek tussen de twee vrienden en van tijd tot wijlen wordt er eens afgewisseld met oorlogsbeelden of scènes uit de films van Polanski. Het blijft vrij eenvoudig in ieder geval, maar er hangt een zekere 'Alleen Elvis blijft bestaan' vibe die ik wel kon waarderen.

Polanski zelf is een interessant figuur. Hij heeft de nodige portie shit over zich heen gehad, soms terecht en soms onterecht, en de manier waarop hij over zijn leven verteld is boeiend. Het komt soms wat geforceerd over, maar hij weet je vast te houden.

4*

Andrew Braunsberg is al 45 jaar een persoonlijke vriend van Roman Polanski dus voor een kritisch portret van de evenzo verguisde als gevierde Roman Polanski is dit niet geworden. Maar het is interessant om Polanski onbevangen te horen spreken over zijn jeugd, zijn oorlogservaringen, het leven onder Communisme, de gelukkige jaren met Sharon Tate, de verwerking van diens gruwelijke dood en de rol die zijn films hebben gespeeld in zijn professionele en persoonlijke carrière. Ook de schaduwkanten komen aan bod, maar Braunsberg legt zijn goede vriend bepaald niet het vuur aan de schenen. Voer voor fans dus.