The Man Who Knew Too Little (1997)

Bill Murray is geweldig, maar daar is het meeste mee gezegd jammergenoeg. De film is zo vreselijk flauw dat het behoorlijk vervelend begint te worden op een gegeven moment. Een aantal komische scenes zijn zeker te ontdekken en dat dankzij Murray, maar ook hij kan deze film niet redden.

2,0*

Erg amuserende film met prima grappen.

Personages zijn leuk en er wordt ook prima geacteerd.

Murray is degene die de show steelt.

3,5 ster

Geestige film. Het verhaal waarin Bill Murray geloofd mee te spelen in een toneelstuk maar daarbij ondertussen orders van een echte criminele organisatie opvolgt is een leuke vondst. Daarbij moet ook worden gezegt dat het slagen erg afhangt van Murray's performance die ronduit goed is. De karakters om hem heen zijn beduidend minder en trekken het geheel nogal omlaag. Al met al is The Man Who Knew Too Little een degelijke komedie.

De film is aan het begin leuk. Door allerlei misverstanden gelooft Murray dat hij in een toneelstuk speelt, terwijl hij te maken heeft met echte criminelen i.p.v. acteurs. Langzaam maar zeker wordt het echter steeds minder. De misverstanden en communicatiefouten stapelen zich veel te lang op. Daarbij komen dan ook nog eens de bijrollen die bij lange na niet kunnen tippen aan het niveau van Murray. Hij levert de film nog een voldoende op, 2.5*

Zo'n tien jaar geleden voor het eerst gezien en dit was de derde keer en heb me er wederom ontzettend mee vermaakt.

Waarom deze film slechts gemiddeld 3 sterren krijgt is mij een raadsel.

Misschien dat het supermooie script niet zo besteed is aan mensen die van luchtige komedies houden?

of anders de acteerstijl van Murray met zijn lelijke kop, die ook niet iedereen zo ligt?

Of misschien komt het wel doordat ik juist fan ben van Murray en daardoor niet kritisch genoeg beoordeel?

over een jaar of vijf nog maar eens kijken, misschien dat ik er dan ook 3 sterren in kan zien, maar ik ben bang van niet.

'There gonna be bodies all over the place'' Hilarische parodie op Bond en Hitchcock films met Bill Murray in een geweldig leuke rol.Daarnaast nog enkele sterke bijrollen van onder meer Alfred Molina en Richard Wilson en een vrij origineel scenario.Één van de leukste comedies van de jaren negentig die nodig toe is aan een fatsoenlijke DVD/Blu ray release.Elke keer weer een genot om te zien (de vijfde keer nu schat ik zo).

Bill Murray schittert in deze film genaamd The Man Who Knew Too Little. De film heeft naar mijn mening duidelijke invloeden van James Bond, The Pink Panther en Hitchcock films. Al deze invloeden zijn op goede wijze met elkaar verweven en de sfeer die het daardoor ademt, is des te beter. Het is naar mijn idee al een kleine klassieker geworden: het mag dan geen hilarische film zijn maar het komedie gehalte is heel constant. Het is gewoon een fijn stukje vermaak. Regisseur Jon Amiel weet goed de Londense sfeer weer te geven.

Bill Murray is goed op dreef. Hij speelt een rol die typisch bij hem hoort: grappig, nonchalant, charismatisch en sukkelig. De rol die hij speelt is heel herkenbaar en daardoor is het makkelijker om snel gewend te raken aan die vent. You love him or hate him. Ik zit er meer tussenin, maar ik heb zeker geen hekel aan de man. Verder is er niemand die in de buurt komt van Murray. Hij staat duidelijk in de schijnwerpers en de andere rollen zijn duidelijk bijrollen.

The Man Who Knew Too little heeft een erg leuk verhaal waarbij de misstanden snel opstapelen. Het is zo fijn in elkaar gezet dat het vanzelf komisch wordt. Het is een laagdrempelige film waar de meeste kijkers makkelijk naar kunnen kijken. Leuk, meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

3,5*

Gewoon een top komedie. Verstand op nul en je lacht je rot. Bill Murray is natuurlijk uitstekend voor dit soort droge films, heerlijk.

Gezien de titel zou je verwachten dat de film een parodie is op The Man who knew too much van Alfred Hitchcock. Dat is de film niet. De film parodieert wel, maar kijkt daarbij voornamelijk naar James Bond en maakt grappig gebruik van herkenbare situaties uit die films. Af en toe deed het gestuntel van Murray mij ook aan Inspector Clouseau denken.

De premisse is wat ver gezocht, maar grappig uitgewerkt. Murray wordt door een dom toeval verwisseld met een echte koelbloedige spion en krijgt allerhande vijandig gespuis achter zich aan. De grap is dat Murray denkt dat hij zich in een levensecht toneelstuk bevindt en omringd is door acteurs. Uit deze constellatie ontstaan een paar hilarische scènes en veel warrige dialogen.

De hoofdrol van Bill Murray is vermakelijk. De andere personages reflecteren de gebruikelijke entourage in een Bond- of Pink Pantherfilm. De meest verdienstelijke zijn Joanne Whalley als verleidelijke schoonheid en Alfred Molina als Russische killer. De eerste een mooi plaatje. De laatste een heerlijke over de top slechterik.

Veel humor komt voor uit de dubbelslachtige dialogen tussen de argeloze Murray en zijn ijskoude belagers. Grappig. Daaroverheen nog wat slapstickachtige situaties die best leuk zijn en de film voorzien van actie, hectiek en vaart.

Niet alle scènes zijn even raak. Niet elke dialoog is even geslaagd. Het verhaal loopt niet altijd even lekker. Ook zijn er wat (actie)scènes die te lang worden gerekt. Het merendeel van de film zorgde echter voor fijn komisch vermaak en dan mag je wat mij betreft spreken van een geslaagde komedie.