To Rome with Love (2012)

Niet bepaald Allens meest evenwichtige filmpje. Het magisch realisme van Midnight In Paris is ook hier weer (iets minder nadrukkelijk) aanwezig, de verhaallijnen zijn veelbelovend... het kabbelt alleen veel te rustig een veel te stille dood tegemoet uiteindelijk.

Er blijven genoeg leuke momenten over, maar die worden voortdurend onderbroken door mindere stukjes. Het had allemaal veel scherper gekund.

Zomerzoete film als blijspel en licht als een komisch pluisje in de zwoele wind: Ik moest voortdurend glimlachen.Woody Allen trekt zich nergens wat van aan gaat gewoon zijn gang. Cinematografisch totaal oninteressant maar met liefde voor de mens gemaakt en dat is ook wat waard.

Mijn dertigste Allen.

Een duidelijke lichtgewichtfilm van Allen, waarbij ik stiekem het gevoel heb dat hij minder tijd dan ooit aan het script heeft besteed. Het voelt soms haastig afgewerkt, bijvoorbeeld bij de afronding van het verhaallijn rond Eisenberg (een einde dat sowieso voorspelbaar is voor mensen die Woody Allenfilms kennen). Het zijn ook duidelijk gewoon korte verhalen die hij in gedachte had en voor het gemak allemaal in Rome geplaatst had. Ik moest er even aan wennen dat de verhalen kennelijk niet dezelfde tijdspanne hebben. Terwijl in één verhaal er bijvoorbeeld dagen voorbij waren gegaan, was er in een andere misschien maar een uur verstreken.

Het maakt me echter niet zo heel veel uit allemaal. Briljant is het absoluut niet, maar het luchtige, zomerse sfeertje en de leuke grappen maken veel goed. Het is gewoon weer typisch Allen en dat ligt me zo goed dat het me maar zelden uitmaakt als de film iets minder is, want het is meestal goed voor een glimlach. De verhaallijnen rond Allen (hij doet het nog steeds leuk als acteur) en de operazanger en die van Benigni (verrassend genietbaar in een veel minder drukke rol dan gewoonlijk) waren duidelijk het leukst, want Allen is wel goed in dit soort absurdisme. Het verhaal met het Italiaanse koppel was wel aardig, maar het was jammer dat die met Page en Eisenberg teveel een herhaling was van oude Allenthema's die een langere film nodig hebben dan de kortfilmbehandeling die Allen er nu aan geeft. Extra jammer aangezien Eisenberg geboren lijkt te zijn om in films van Allen te spelen en Page lekker against-type speelt met haar loom-sexy verleidingen en diepe stem (ze deed me denken aan Judy Davis qua manier van praten; toeval?). Baldwin deed het hier ook prima, maar ik vond de manier waarop zijn personage van werkelijk persoon naar hersenschim gaat wat onhandig, vooral dat Page en Gerwig hem soms wel en soms niet lijken te zien. Dat werkte beter bij Bogart in Play It Again, Sam.

Geen Midnight in Paris, maar wel een zonnig tussendoortje.
3*

Precies, ik had sterk het idee dat deze korte simpele verhaaltjes misschien al jaren ergens in zijn kast of onder zijn bed hebben gelegen en inderdaad alleen Rome als plaats heeft toegevoegd.

Dat stond me nou juist ook tegen, het is echt te simpel en het valt gewoon op dat Woody weinig inspiratie had om de verhalen beter uit te werken.

Ik weet niet of het een artikel is dat potten en pannen breekt voor de mensen die Woody Allen echt volgen, maar ik vond het een alleraardigst artikel over waar het meesterschap van deze regisseur hem in zou zitten. http://http://www.vn.nl/boe...

Niet zijn beste hij is niet meer zo scherp als in de jaren 70 en 80 maar wel vermakelijk.

Het weet mooi de sensualiteit en de schoonheid van de stad Rome te koppelen aan de rijke geschiedenis van de Italiaanse film. Woody Allen gaat dan ook een geestige dialoog aan met de hoge en lage cultuur uit die regionen en maakt daarmee tegelijkertijd zowel een parodie op als een ode aan de stad Rome. Die speelse luchtigheid werkte op mij aanstekelijk, maar om nou te zeggen dat het een onvergetelijk meesterwerk is dat blijft hangen? Nee, daar is het allemaal net iets te formulematig en inwisselbaar voor.

Je kunt duidelijk zien dat hier een ervaren regisseur achter de knoppen zit maar het was meer Woody Allen's personage die mijn belangstelling wekte en niet deze samenraap van luchtige liefdesrelaties. We vallen in herhaling met terugkerende paparazzi, een douche op het toneel en de zogenaamde hot temptation die Jack's dagen kwam invullen met cultureel geneuzel. Hier en daar best wat leuke momenten maar door de eenzijdigheid gaan deze lichtjes van het reuzenrad langzaamaan uit.

Allen heeft er geen zin meer in om studio's te overtuigen met diepzinnige verhalen en uiterst goed bedachte gesprekken. Hoeft hij ook niet. Hij is één van dat handje vol internationale regisseurs die kan doen wat hij wil. En dat zorgt voor een zeer persoonlijke, excentrieke en gevoelige film. Wat To Rome with Love mij nou eigenlijk wil vertellen is me nog steeds niet geheel helder. Dat de film me in ieder geval heeft geraakt staat vast.

Helemaal eens met stukje van The One Ring. Ik vond de delen met Allen zelf nogal tenenkrullend, zijn scherpte en timing als acteur zijn er nu wel vanaf. Toch doet ie iets heel goed: acteurs zijn wonderlijk goed gecast, en karakters gaan op een vreemde manier leven. Met liefde gemaakt ja.

Eigenlijk sluit ik me bij de meeste berichten hier aan. Het is duidelijk, dat niet Allen's beste film is en dat de film redelijk snel gemaakt, zonder een bovengemiddelde inspiratie. Wat overblijft vermaakt nog steeds, maar is weinig memorabel.

Ik ben helaas niet zo goed bekend met mainstream-komedies in Italië, maar de film deed me na een paar dagen aan Km. 0, een Spaanse komedie denken. Dat was een wervelwind aan enthousiaste onzin en daardoor ook een zeer goede film. Misschien past To Rome With Love dan ook veel beter in de Italiaanse traditie, dan dat wat kunnen inschatten. Maar zelfs met die gedachte, is dit helaas niet bovengemiddeld.

Hoor eigenlijk niemand klagen over het leeftijdsverschil tussen vader Jerry (Woody Allen | ± 75 jaar), moeder Phyllis (Judy Davis ± 55 jaar) en dochter Hayley (Alison Pill | ± 25 jaar). Anders gezegd: Opa, Moeder en Dochter.

De film niet gezien, maar waarom zou dat iets zijn om over te klagen? Lijkt behoorlijk veel op de leeftijden van mijn vader, moeder en jongste zusje (75, 60, 23).

Niet zo zelfingenomen Starbrigt jochie, wie weet is het ook een film voor jouw, "dat lijkt"is een broerdje dood, stempels plakken we pas op films als we ze echt hebben gezien

Ach, het leeftijdsverschil tussen Allen en zijn huidige vrouw is zo een 35 jaar, hoor je inmiddels ook niemand meer over.

Die vermeende zelfingenomenheid kan ik werkelijk nérgens teruglezen in zijn bericht.

Offtopic berichten verwijderd, nu graag weer over de film.

Tegenvallende Allen. Vooral te flauw.

3*

super leuke film heb me dubbel gelachen

Aardige niks aan de hand film over beroemheid. De scene met de douche was erg leuk, de gewone man die plots beroemd is ook, maar de man die commentaar geeft op de lopende gebeurtenissen had ik al eerder gezien. .

"Een Allen onwaardig staaltje appelflauwe niksigheid", las ik in een recensie. Het is inderdaad net of alle lucht uit het Europa-avontuur gezogen is. De vier verschillende, voortkabbelende verhalen zijn nauwelijks interessant te noemen, maar eerder onevenwichtig, langdradig, doelloos, oppervlakkig en nauwelijks uitgewerkt. De camera is teveel gericht op de toeristische attracties (in een mate dat de productie op een ongeneerde reclamefilm voor Rome begint te lijken om bij de kijkers vakantiegevoelens op te wekken). De regisseur lijkt niet langer in staat of heeft geen zin meer om zijn publiek te verrassen, laat staan uit te dagen.

Een teleurstellende film.

Middelmatige film van Woody Allen met enkele goede scenes (bv de douchescene). Ondanks dat het verhaal me helemaal niks deed toch enorm genoten van de mooie beelden en de acteerprestaties van Roberto Benigni.

Leuk om eens gezien te hebben, meer niet.

Daar waar ik bij midnight in paris van het begin tot het eind geboeid was. Liet deze Allen het bij mij volledig afweten. Vage film, slecht script, chaotisch maar dan allemaal op een negatieve manier. Nee dit was het niet. Oh, komedie..... Ha.... Een lachje voor de zanger... Zwaar teleurgesteld 1,5*

Zeer tegenvallende film van Woody Allen.

Hij heeft het goede niveau van Midnight in Paris helaas niet voortgezet. Waar hij met zijn vorige romatische komedie een geweldige film neerzette met een heerlijk zwoel sfeertje, zet hij hier een matige film met nauwelijks sfeer neer. Oké de plaatsjes van Rome en de bijpassende muziek zijn geweldig en werken sfeerverhogend maar Woody Allen lijkt er alles aan te doen om dit te verpesten. De verhaallijnen zijn niet echt interessant en zijn zoals al veel vaker gezegd, leeg, oppervlakkig en veel te makkelijk uitgewerkt. Kortom; zeer teleurstellend want dit had veel beter uitgewerkt moeten worden. 2*

Geen geslaagde film van Woody Allen en dan speelt die vreselijke Roberto Benigni ook nog eens mee . Het enige lichtpuntje is Penélope Cruz die er hier zeer bevallig uit ziet ook nog kleine rol van voormalig sexy-ster Ornella Muti als Pia Fusari .

Ik ben nog niet bekend met Woody's nieuwste werk. Alleen Midnight in Paris heb ik vorig jaar gezien, en die vond ik qua niveau vergelijkbaar. Hoewel dat uitgangspunt creatiever was.

Ik vond deze film weinig aan. Het is hooguit licht vermakelijk af en toe, maar veel vaker gewoon ronduit irritant. Eisenberg is al geen favoriet van me, Ellen Page vind ik normaal gesproken nog wel te pruimen, maar in deze film was ze meer van hetzelfde. Een erg zwak verhaallijntje sowieso, ook met Alec Baldwin in een erg flauwe rol. Ook het Roberto Benigni-plotje is ergerlijk, eigenlijk net als die van Penelope Cruz en die jongen.

Gelukkig zit Woody er zelf in. Voor een echte fan, zoals ik, is het leuk dat de oude baas zelf nog in de film verschijnt, want zonder hem was het helemaal weinig soeps geworden. Zijn verhaallijntje met de operazanger onder de douche was vermakelijk. Uiteraard is het een oude man geworden, maar het rolletje dat hij in zijn films voor zichzelf reserveert was op zich zoals vanouds.

Maar de verschillende verhaallijntjes hebben geen samenhang, en dat maakt het maar een los zand geheel. Er ontbreekt gewoon iets, waardoor het je allemaal weinig interesseert. Ook de scherpte die ik van Woody's oudere werk gewend ben ontbreekt vrijwel heel de tijd. Blijft over de mooie plaatjes van Rome. Maar met de toerist uithangen, wat Woody de laatste tijd doet in Europa, ben je er nog niet. Met pijn in het hart moet ik constateren dat zijn dagen als filmmaker geteld lijken, hoewel ik wellicht nog verrast kan worden door zijn films uit voorgaande jaren, wie zal het zeggen.

2,5*

Verre van perfect, maar zo verwarrend en grappig dat ik met veel plezier heb gekeken.

Ik ben geen woody fan. Ik vindt zijn films vaak gaotisch. Zo ook deze film, waar de diverse verhaallijnen niets met elkaar te maken hebben. Het enige gemeenschappelijke is dat het zich allemaal in Rome afspeelt. Vanwege de mooie beelden van Rome en de sommige aardige momenten toch nog een 2,5.

Ja Hash, leuke beelden van Rome die daar 18 miljoen voor moest betalen. Amsterdam mocht ook meedoen voor 14 miljoen, maar paste.

Beetje ergerlijke Woody Allen deze keer, heel vroeger vond ik Woody Allen erg leuk maar ik begon me aan hem te ergeren. Een hele goede zet van hem was om zelf niet meer te spelen en de films werden weer ouderwets leuk. En wie zien we nu ineens weer, Woody Allen zelf. Brrr. En Roberto Benigni zit ongeveer op de zelfde golflengte. De grappen zijn niet leuk, de verhaallijnen te ver gezocht. Nee, ik heb me niet vermaakt deze keer, integendeel.