The Sapphires (2012)

Lekkere weg kijk film die ook nog eens berust op ware feiten en ja de muziek was top.

'The Sapphires' de Australische variant op de Supremes.

De film is tien keer beter als Pitch Perfect (2012) wat ook een actuele film met als thema muziek heeft.

Op wat irritante musical trekjes na (ruzies oplossen d.m.v. zingen) wat de geloofwaardigheid niet ten goede komt is the Sapphires een fijne film om naar te kijken. De muziek is erg aanstekelijk, de beelden vanuit Vietnam zijn nog behoorlijk realistisch en ik heb erg genoten van de actrices.

De pogingen tot diepgang zijn af en toe verder wat mwoah mwoah, maar het feel good gehalte geeft uiteindelijk de doorslag.

3,0*

Thema's: stolen generation en vietnam oorlog zouden samen een loei zware film moeten opleveren. Niet hier. Heerlijke Aussie humor met een lekker stuk muziek. Zelf vond ik de dames als country & western zangeressen het ook niet slecht doen, maar de swingende soul won het op alle fronten.

Jammer dat de vertaling het vaak verloor. De specifieke humor kwam hierdoor bij lange na niet tot zijn recht. Je moet een goed verstaander zijn en de Engelse/Australische humor kennen om echt te kunnen schateren. Niet iedereen om ons gezelschap heen vond ons dus even leuk.

Verhaal zou wat mij betreft of meer om het stolen generation of meer om het vietnam verhaal hebben mogen draaien. Beide verhalen kwamen nu niet tot hun recht.

Suikerzoete Supremes.

Deze losjes op een waargebeurd verhaal gebaseerde muzikale komedie, omtrent een groep zingende zussen en hun manager, is zoet. Zeg maar gerust suikerzoet. Het glazuur zou je bijna van de tanden springen ware het niet dat er een paar dramatische wendingen zijn ingelast. Althans een poging daartoe. De meiden, Aboriginals, worden gediscrimineerd in het Australië van de jaren zestig. Het weerhoudt ze er echter niet van een band op te richten. Ze belanden vrij vlot in Vietnam, alwaar ze de troepen voorzien van hun soulmuziek. Het zijn geen Supremes, maar ze komen redelijk dichtbij.

De bekende komiek Chris O'Dowd meldt zich al vanaf het begin als hun manager. Hier zit hem de komische noot want enig gegniffel wordt enkel door deze lanterfantende vertegenwoordiger veroorzaakt. Schaterlachen zit er helaas niet in, maar zonder de acteur zou de film een stuk minder zijn, zo veel is duidelijk. Naast hem is ook de muziek een belangrijke reden van vermaak. Hoe wisselvallig de acteerprestaties ook zijn en hoe doorsnee het verhaaltje ook is, de muziek blijft prachtig. Weliswaar blijken de dames enkel covers te zingen, maar eerlijk is eerlijk: het zijn stuk voor stuk nachtegaaltjes.

Redelijk.

Met dank aan Paradiso voor het recensie-exemplaar.

Aardige film waarin vier Aboriginal-meiden gaan optreden voor de Amerikaanse troepen in Vietnam. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal weet de film ook een aardig tijdsbeeld neer te zetten. Het blijft allemaal behoorlijk luchtig en kijkt daarom ook gemakkelijk weg. Een fijne soundtrack en de cast doet het leuk.

Best oké.

Redelijk simpele film die vooral speelt op feel-good, maar wel met iets meer pit dan gewoonlijk. Daar zorgen Chris O'Dowd en de grofgebekte dames wel voor. Best wel geinig, het is soms alsof je naar een musical van een Australische Guy Ritchie zit te kijken. Gelukkig weet Blair die mix goed te maken.

Visueel erg kleurrijk. Best mooi in beeld gebracht allemaal, al zorgt het er wel voor dat het typische jaren '60 sfeertje niet helemaal uit de verf komt, daarvoor oogt het net wat te modern. Ik kon me er absoluut niet aan storen. De muziek moet je verder liggen, mijn ding is het niet, maar het wordt wel goed gebracht.

Verder gaat de film in razend tempo door heel wat zaken heen. Het verhaaltje zelf uiteraard (gelukkig eens geen fall, enkel rise), maar ook randzaken zoals de moord op Martin Luther King en de verdrukking van de Aboriginals. Echt ten volle uitgewerkt is het niet, maar het zorgt er wel voor dat het tempo ten alle tijde in de film blijft en het nergens begint te schuren. Veel uitgewerkter had het voor mij dan ook niet gehoeven.

Best oké filmpje dus. Zit een verrassend luchtig sfeertje in, ondanks ietwat zwaardere onderliggende thematiek. En naar O'Dowd kijk ik in het vervolg iets alerter uit, leuk acteur.

3.0*

Vlotte biografie, smaakvol naar de hand van het grote publiek.

Enkele goede in beeld gebrachte scènes, zowel uit de beginperiode (de met rassenonderscheid doordrenkte songcontest-scène bijvoorbeeld) als uit de Vietnamperiode waar het muzikaal sukses van de meiden toch aanspreekt.

Overtuigende act van Chris O'Dowd.

Leuke film. Enkele plattelandsmeisjes uit de outback schoppen het tot een populair viertal entertainers voor soldaten in de Vietnamoorlog. De sprankelende meisjes werken aanstekelijk en de wat bizarre doch sympathieke manager sleurt hen met zijn aangeboren nonchalance erdoor. De soundtrack is lekker soulful. Dat romantische gedoe rond die meisjes sprak me wat minder aan en op het einde na tussen Gail en Dave, werkte het ook niet zo goed. Op een paar zeldzame momenten flatert de film. Die scène waar dat blanke meisje Kay die Vietnamese soldaten in het Aziatisch aansprak en ze dan door de checkpoint konden gaan vond ik volslagen nutteloos. En er zijn nog van die momenten waar alles misschien net te makkelijk verloopt. De rassenkwestie relativeren hoort er ergens wel bij en gaf de film enig niveau. Heb me er desondanks toch echt goed mee vermaakt, met het volume lekker hoog. Zeker eentje die ik aan enkele mensen ga aanbevelen.

Leuk.

Veel meer dan verwacht eigenlijk, ik keek deze namelijk niet echt met hele hoge verwachtingen. Het verhaal is vooral het element dat me trok, omdat ik de oorlog nog nooit eerder door de ogen van een zanggroepje heb gezien, en deze was daardoor alleen maar interessanter.

Uiteindelijk zijn mijn verwachtingen dan ook bovengemiddeld vervuld. Deze film is erg luchtig en weet je gelijk vast te houden. Het neigt even in het begin naar een wat flauwere film, maar na 30 minuten begint de toon langzamerhand wat zwaarder te worden.

De sfeer komt alleen niet helemaal over. Je krijgt niet snel het gevoel dat dit zich in de jaren 60 afspeelt. Daarvoor heeft de film een iets te moderne omgeving, maar het idee snap je wel snel. En eenmaal de dames in Vietnam staan is de film ook echt wel leuk.

Soms prachtige beelden, en een verhaal dat nooit verveeld. Elk karakter krijgt een respectvolle uitdieping zonder dat het maar iets te sentimenteel wordt. Regisseur Blair heeft duidelijk de touwtjes in handen, en weet de genres succesvol te combineren.

De film verveelt ook eigenlijk nooit, en de dames en O'Dowd doen het voor de rest ook heel leuk. Sommige zaken zijn wel een beetje voorspelbaar en de problemen krijgen soms niet genoeg aandacht, maar voor de rest is dit een redelijk doeltreffend maar vooral amusant filmpje over een zwaar onderwerp vanuit een interessant paar ogen.

Zeker vermaakt. Film duurt niet te lang en is erg amusant. Beter, veel beter dan verwacht. Het komt het uiteindelijk resultaat mooi ten goede.

Een gezellige film met een mooi, deels op waargebeurde feiten gebaseerd verhaal. De aanstekelijke humor, het acteerwerk, de fraaie cinematografie en de lekkere soundtrack maken dit in veel opzichten tot een topper. Ik was enorm verrast en eerlijk gezegd vond ik het jammer dat film afgelopen was, want ik heb mij reusachtig vermaakt.

Deze was een tijdje geleden op tv en nu ook maar eens meegepikt. Het was wel een toffe, muzikale film. Het verhaal verveelde niet en de cast deed het ook wel prima. De soundtrack was wel leuk.

Een pluspunt was nog dat het verhaal op waargebeurde feiten was gebaseerd.

Luchtig muzikaal drama gebaseerd op ware gebeurtenissen over een kwartet jonge Aboriginals dat ini 1968 tijdens een plaatselijke talentenjacht wordt ontdekt door de uitgeblust muzikant en manager Dave Lovelace [Chris O’Dowd] die de dames omsmeedt tot een Motown-achtige girl group die mag optreden voor Amerikaanse soldaten in Vietnam. Racisme en een identiteitscrisis (één van de meiden is een halfbloed met een lichte huidskleur) lopen als een rode draad door het verhaal, maar zwaar op de hand wordt dit nooit en de covers van 60s-klassiekers zijn om van te smullen.